Gebruik van tufsteen en de planten die er van houden in de rotstuin

[Kris De Raeymaeker]

Een mooie benaamde vorm van Saxifraga crustata. Ik heb die ook lang gehad op tufsteen, maar verloren tijdens eens hete zomer. Veel vormen van S. crustata zijn wat gevoeliger voor vocht tijdens de winter. Op tufsteen wordt dat euvel deels gereduceerd.

Ok Frankie , ik weet wat me te doen staat in het voorjaar ...

[Kris De Raeymaeker]

Hoe hard groeien planten nu in tufsteen ? Heel traag of hangt dat van de soort af ? Hierbij een voorbeeld ...
Er zit wel geteld 3 jaar tussen de 2 foto's van Saxifraga 'Nicomedes ' . Links vandaag en rechts dezelfde periode maar in 2021 (kort na aanplant )!

Deel 2 - Saxifraga longifolia  - groeikracht in 3 jaar in tuf ...

[Kris De Raeymaeker]

Hoe hard groeien planten nu in tufsteen ? Heel traag of hangt dat van de soort af ? Hierbij een voorbeeld ...
Er zit wel geteld 3 jaar tussen de 2 foto's van Saxifraga 'Nicomedes ' . Links vandaag en rechts dezelfde periode maar in 2021 (kort na aanplant )!

Deel 3 -  groeikracht in 3 jaar tussen tuf ...

[Frankie Wulleman]

Een mooie benaamde vorm van Saxifraga crustata. Ik heb die ook lang gehad op tufsteen, maar verloren tijdens eens hete zomer. Veel vormen van S. crustata zijn wat gevoeliger voor vocht tijdens de winter. Op tufsteen wordt dat euvel deels gereduceerd.

Ok Frankie , ik weet wat me te doen staat in het voorjaar ...

[Frankie Wulleman]

Dit resultaat met Edraianthus serpyllifolius op tufsteen was zo'n tien jaar geleden eigenlijk een koud kunstje. Heden ten dage bloeien ze zo goed als niet meer. Kunnen we dit ook wijten aan de klimaatswijziging? Iemand die nog succesvol is met deze soort?

[Luc Gilgemyn]

Dit resultaat met Edraianthus serpyllifolius op tufsteen was zo'n tien jaar geleden eigenlijk een koud kunstje. Heden ten dage bloeien ze zo goed als niet meer. Kunnen we dit ook wijten aan de klimaatswijziging? Iemand die nog succesvol is met deze soort?

Kan zijn Frankie, zou het ook niet kunnen dat uiteindelijk de voedingsstoffen toch opgebruikt raken ?

[Kris De Raeymaeker]

Dit resultaat met Edraianthus serpyllifolius op tufsteen was zo'n tien jaar geleden eigenlijk een koud kunstje. Heden ten dage bloeien ze zo goed als niet meer. Kunnen we dit ook wijten aan de klimaatswijziging? Iemand die nog succesvol is met deze soort?

Ze bloeien hier nog wel maar ook weer niet zo uitbundig als het door jouw getoonde exemplaar Frankie ...

[Kris De Raeymaeker]

Dit resultaat met Edraianthus serpyllifolius op tufsteen was zo'n tien jaar geleden eigenlijk een koud kunstje. Heden ten dage bloeien ze zo goed als niet meer. Kunnen we dit ook wijten aan de klimaatswijziging? Iemand die nog succesvol is met deze soort?

Kan zijn Frankie, zou het ook niet kunnen dat uiteindelijk de voedingsstoffen toch opgebruikt raken ?

Ik blijf denken dat dit mogelijk ook een bepalende factor kan zijn Luc . Zeker  niet de enige , maar voeding hebben ze toch ook ergens nodig . In de natuur zullen ze die ook wel ergens vandaan halen , alleen weten we niet altijd hoe .....Tufa stenen zijn redelijk poreus , zou het kunnen dat de voeding daar met de jaren ook sneller uitspoelt ? 
Verder denk ik dat in de natuur ook de planten regelmatig worden ververst . Het is niet zo dat al dit soort planten tientallen jaren oud worden. Maar dat die zachtere , grijze , natte winters geen bondgenoot zijn is wel zeker.
Bijgevoegde foto van 1 van mijn planten die in de crevice staat . Dit was dit voorjaar na een natte , zachte en grijze winter . Akkoord , niet zo vol als die van Frankie maar toch nog steeds aanvaardbaar denk ik dan ? 

[Kris De Raeymaeker]

Twee andere  exemplaren in de tufsteen ....

[Frankie Wulleman]

Dit resultaat met Edraianthus serpyllifolius op tufsteen was zo'n tien jaar geleden eigenlijk een koud kunstje. Heden ten dage bloeien ze zo goed als niet meer. Kunnen we dit ook wijten aan de klimaatswijziging? Iemand die nog succesvol is met deze soort?

Kan zijn Frankie, zou het ook niet kunnen dat uiteindelijk de voedingsstoffen toch opgebruikt raken ?

Ik blijf denken dat dit mogelijk ook een bepalende factor kan zijn Luc . Zeker  niet de enige , maar voeding hebben ze toch ook ergens nodig . In de natuur zullen ze die ook wel ergens vandaan halen , alleen weten we niet altijd hoe .....Tufa stenen zijn redelijk poreus , zou het kunnen dat de voeding daar met de jaren ook sneller uitspoelt ? 
Verder denk ik dat in de natuur ook de planten regelmatig worden ververst . Het is niet zo dat al dit soort planten tientallen jaren oud worden. Maar dat die zachtere , grijze , natte winters geen bondgenoot zijn is wel zeker.
Bijgevoegde foto van 1 van mijn planten die in de crevice staat . Dit was dit voorjaar na een natte , zachte en grijze winter . Akkoord , niet zo vol als die van Frankie maar toch nog steeds aanvaardbaar denk ik dan ?

Zeker nog een mooie performance, Kris. Dat heb ik hier al lang niet meer gezien.

Maar ook bij nieuw aangeplante exemplaren zie ik dat de bloei achterwege blijft. De planten blijven enige jaren in leven om dan uiteindelijk toch te verdwijnen.

[Frankie Wulleman]

Edraianthus heeft voornamelijk de reputatie niet lang levend te zijn.

Deze Edraianthus dinaricus op de tufsteen bovenaan staat hier zeker al meer dan 10 jaar. Hij bloeit ieder jaar overweldigend met uitzondering van dit jaar. Voeding geef ik nooit. De planten rondom zijn allemaal zaailingen. Dit is een van de beste soorten wat mij betreft binnen het genus.

[Kris De Raeymaeker]

Edraianthus heeft voornamelijk de reputatie niet lang levend te zijn.
Deze Edraianthus dinaricus op de tufsteen bovenaan staat hier zeker al meer dan 10 jaar. Hij bloeit ieder jaar overweldigend met uitzondering van dit jaar. Voeding geef ik nooit. De planten rondom zijn allemaal zaailingen. Dit is een van de beste soorten wat mij betreft binnen het genus.

Mee eens ,Edraianthus dinaricus is zonder meer één van de sterkste soorten Frankie en gezien hij veel minder kieskeurig is dus ook één van de beste .
Hij is net iets te sterk als je ook pumilio staan hebt in de tufsteen . Ik had ze beiden en op den duur ook massa's zaailingen . Maar dinaricus en pumilio hybridiseren vlotjes waarbij dinaricus de overhand neemt . Op den duur had ik alleen nog dinaricus en verder dinaricus-achtige  pumilio's ...Die hebben zeker geen voeding nodig zoveel is zeker . Maar dan denk ik weer, het is niet omdat deze variëteit geen voeding nodig heeft dat het niet zo is dat een andere variëteit misschien wel een steuntje in de rug kan gebruiken . Ik weet het ook niet , zit maar hardop te denken.  Ik heb ook altijd gevonden dat serpyllifolius hier iets minder tegen de extreme droogte of hitte kon dan dinaricus , pumilio .
Ik test nu zoveel mogelijk andere soorten uit om te gaan kijken hoe die het hier doen ...vesovicii, glisicii, tarae , sutjeskae ....
Mooie foto's trouwens en een betere reclame voor onze hobby kan je niet hebben.

[Frankie Wulleman]

Edraianthus heeft voornamelijk de reputatie niet lang levend te zijn.
Deze Edraianthus dinaricus op de tufsteen bovenaan staat hier zeker al meer dan 10 jaar. Hij bloeit ieder jaar overweldigend met uitzondering van dit jaar. Voeding geef ik nooit. De planten rondom zijn allemaal zaailingen. Dit is een van de beste soorten wat mij betreft binnen het genus.

Mee eens ,Edraianthus dinaricus is zonder meer één van de sterkste soorten Frankie en gezien hij veel minder kieskeurig is dus ook één van de beste .
Hij is net iets te sterk als je ook pumilio staan hebt in de tufsteen . Ik had ze beiden en op den duur ook massa's zaailingen . Maar dinaricus en pumilio hybridiseren vlotjes waarbij dinaricus de overhand neemt . Op den duur had ik alleen nog dinaricus en verder dinaricus-achtige  pumilio's ...Die hebben zeker geen voeding nodig zoveel is zeker . Maar dan denk ik weer, het is niet omdat deze variëteit geen voeding nodig heeft dat het niet zo is dat een andere variëteit misschien wel een steuntje in de rug kan gebruiken . Ik weet het ook niet , zit maar hardop te denken.  Ik heb ook altijd gevonden dat serpyllifolius hier iets minder tegen de extreme droogte of hitte kon dan dinaricus , pumilio .
Ik test nu zoveel mogelijk andere soorten uit om te gaan kijken hoe die het hier doen ...vesovicii, glisicii, tarae , sutjeskae ....
Mooie foto's trouwens en een betere reclame voor onze hobby kan je niet hebben.

Edraianthus serpyllifolius is duidelijk veel eisender dan bijvoorbeeld E. dinaricus, zoveel is duidelijk. Je noemt daar nog een aantal andere soorten die veel minder worden aangeboden dan het meer gekende spul. Het probleem dat we met veel van deze soorten hebben is dat we niet goed weten in welke habitats al deze juweeltjes groeien. Bepaalde soorten zullen op naakte rotsen in de volle zon groeien, andere zullen dan weer prijs stellen op meer schaduw, andere verlangen wat meer vocht, enz... . Er is eigenlijk nog heel weinig geweten over het genus Edraianthus. Er zijn niet zoveel natuuropnames en niet veel mensen hebben de planten al opgezocht. Velen van hen groeien slechts heel locaal ergens in een of twee bijna onbereikbare valleien in landen als bijvoorbeeld montenegro, kosovo, servië enz... Niet bepaald landen waar je gemakkelijk naar toe trekt en waar je onmiddellijk overal de natuur kan intrekken waar je maar wil. Nee, ik heb zo altijd het gevoel dat er in die coté een waas van mysterie hangt, niettegenstaande er veel aantrekkelijke rotsplanten van daar komen, zoals onze Edraianthussen.

Enkel E. dinaricus en pumelio worden wel eens vaker gezien omdat ze in Kroatië groeien, een land dat beter toegankelijk is. Ik dacht me te herinneren dat je ze ook nog ooit gezien hebt, Kris?

[Frankie Wulleman]

Nu we toch bezig zijn over Edraianthus en welke de beste zou moeten, kunnen zijn, wil ik nog eens deze etaleren. Ik heb deze ooit nog aangeschaft bij Jacob Eschmann, onder de naam Edraianthus caricus. De naamgeving is dubieus want hij wordt overal verward met graminifolius en tenuifolia, of wordt hij gezien als een ondersoort van deze twee. Hij is in ieder geval nauw verwant aan die twee. Het is ook zo'n vrij robuuste vorm met grasachtig blad.

Maar deze plant is in vele opzichten anders naar mijn mening. Om te beginnen, hij bloeit laat, de allerlaatste van het genus, soms zelfs half juni. De bloemen zijn ook vrij donker, bijna even donker als die van serpyllifolius. En wat meer is, zoals eerder gezegd was het een heel slecht jaar voor dit genus wat bloei betreft. Deze plant had er totaal geen last van en bloeide net als anders. Dat maakt het voor mij met stip de beste plant in deze groep. Oké, hij ziet er minder aantrekkelijk uit dan een de kleine soortjes, maar toch vind ik het een mooie verschijning zo in een kleine kolonie. Bovendien weerstaat hij tot nog toe elke klimaatschommeling van heet tot koud, van nat tot droog, van donkere periodes tot zonnige periodes....

[Kris De Raeymaeker]

Nu we toch bezig zijn over Edraianthus en welke de beste zou moeten, kunnen zijn, wil ik nog eens deze etaleren. Ik heb deze ooit nog aangeschaft bij Jacob Eschmann, onder de naam Edraianthus caricus. De naamgeving is dubieus want hij wordt overal verward met graminifolius en tenuifolia, of wordt hij gezien als een ondersoort van deze twee. Hij is in ieder geval nauw verwant aan die twee. Het is ook zo'n vrij robuuste vorm met grasachtig blad.
Maar deze plant is in vele opzichten anders naar mijn mening. Om te beginnen, hij bloeit laat, de allerlaatste van het genus, soms zelfs half juni. De bloemen zijn ook vrij donker, bijna even donker als die van serpyllifolius. En wat meer is, zoals eerder gezegd was het een heel slecht jaar voor dit genus wat bloei betreft. Deze plant had er totaal geen last van en bloeide net als anders. Dat maakt het voor mij met stip de beste plant in deze groep. Oké, hij ziet er minder aantrekkelijk uit dan een de kleine soortjes, maar toch vind ik het een mooie verschijning zo in een kleine kolonie. Bovendien weerstaat hij tot nog toe elke klimaatschommeling van heet tot koud, van nat tot droog, van donkere periodes tot zonnige periodes....

Mijn interesse voor het geslacht Edraianthus is begonnen begin jaren 90 Frankie ...door een artikel van Wiert Nieuman in het toenmalig magazine van groei en bloei ....En toen ging het inderdaad over graminifolius en tenuifolius . Edraianthus pumilio was toen nog een relatief zeldzame plant. Er is geenszins iets mis met die door jou genoemde soorten ! Dat blijven prima rotsplanten . En je kan er van op aan dat ze het blijven doen .Een kolonie zoals door jou getoond is best aantrekkelijk.