Ideale rotstuinplanten in een veranderend klimaat.

[Frankie Wulleman]

Stilaan wordt dit topic weer 'brandend' actueel. De droogte houdt nu al een tijdje aan na een zeer natte periode. De klimaatswijziging gekenmerkt door lange natte, afgewisseld met lange droge periodes zet zich onverminderd verder met alle gevolgen vandien. Het uitkiezen en bemachtigen van rotstuinplanten die dit allemaal aankunnen blijft een must.

Degenia velebitica en Acantholimon trojanum zijn wat mij betreft twee zulke planten die zowat alles kunnen doorstaan.

[Frankie Wulleman]

Ook Phlox 'Bavaria' is ook zo'n plant die reeds vele oorlogen heeft meegemaakt.

[Frankie Wulleman]

Armeria 'Brno' is niet altijd even productief met zijn bloemen, toch is dit een plant die zowat alles kan doorstaan.

[Frankie Wulleman]

Ik weet niet of het wel geoorloofd is om Dianthus 'Eleanor Parker' hier te etaleren, maar deze zeldzame hybride staat hier toch al flink wat jaartjes in de tuftuin door weer en wind. Droogte noch overdreven vochtige periodes werden hier toch iedere keer probleemloos doorstaan.

[Frankie Wulleman]

Ik denk dat veel rotstuinen op dit moment met een uitdrogende grond beginnen te kampen, vooral wie op een zandgrond zit. Een plant als deze ontluikende Astragalus angustifolius heeft daar geen enkel probleem mee. Door vroeg op het jaar stekken te nemen kan je de plant vrij gemakkelijk vermeerderen. Stekken genomen, half maart, kunnen nu reeds opgepot worden.

[Frankie Wulleman]

Erinicacea anthyllis 'Alhambra' is nog zo'n plant die zowat alle weersomstandigheden aankunnen. Staat hier op een gortdroog hoekje in het verhoogd bed.

[Frankie Wulleman]

En dan gebeurt het helemaal, Astragalus angustifolius en de begeleidende Aethionema ontbolsteren helemaal en zorgen voor een wervelende vertoning. Dit zijn de planten voor de toekomstige rotstuin in een onvoorspelbaar klimaat.

[Frankie Wulleman]

Asperula sintenisii trekt zich van het gortdroge weer eveneens niets aan. De beste soort uit het genus vind ik.

[Frankie Wulleman]

De droogte zet zich ongenadig verder. De bodem droogt meer en meer uit. Het harde veranderende klimaat is meer dan ooit alom tegenwoordig.

Toen ik meer dan 20 jaar geleden dit rotstuingedeelte aanlegde gebeurde dat nog volgens de 'oude' regels toen ons klimaat nog gematigd was, wat betekent dat we met de regelmaat van de klok verfrissende buien over ons heen kregen. Een rotstuin in de hoogte met een goed gedraineerde bodem was wel geen must, maar wel een belangrijke voorwaarde om veel rotstuinplanten goed te kunnen laten gedijen in ons eerder natte klimaat.

Zo'n zeven of acht jaar geleden zijn echter een pak planten gesneuveld in dit gedeelte omdat ze te droog stonden in een droge periode toen de klimaatswijziging aan de gang was. Het jaar erop heb ik de vegetatie dan ook grondig onder de loep genomen en gewijzigd waar nodig was. Dit rotstuingedeelte bevindt zich immers een meter boven het maaiveld en ligt de hele dag in de zon.

In dit gedeelte zien we o.a. Acantholimon trojanum, Anthyllis hermanniae 'Minor', Convolvulus, Eriogonum, Sempervivum, Hieracium. Edraianthus caricinus en Moltkia petraea die er ook tussen staan moeten nog beginnen. Met dit soort planten zijn de problemen van de baan. Saxifraga, Primula en Androsace die ooit dat gedeelte bevolkten kregen een andere bestemming.

[Frankie Wulleman]

Anthyllis hermanniae 'Minor' is al lang geen kleintje meer en neemt steeds meer ruimte in beslag. In volle bloei is dit echter een publiekstrekker van formaat. Ook de bijen komen er massaal gretig op af.

[Frankie Wulleman]

Acantholimon trojanum is een van de meeste waardevolle Acantholimon voor de rotstuin. Hij vormt een prachtige polster, groeit niet te hard en bloeit ieder jaar naar behoren.

[Frankie Wulleman]

Zoals bij veel polsterplanten, begint de bloei aan één kant bij Acantholimon trojanum.