Zoals jullie al wel weten, ben ik een fan van de Tuinscheurkalender van Romke van de Kaa en Paul Geerts.
Op het blaadje van gisteren stond het volgende gedicht.
Manussimo.
Wat sneu dat er geen
Slavernij meer bestaat,
Ach waarom ben ik toch
Voor alles te laat?
Dat denk ik terwijl ik
Mijn tuin sta te spitten,
En precair op een ladder
Mijn kas sta te witten.
Ach waren dit graven
Het werk van slaven-
Mijn rozenheg snoeien,
De bladluis uitroeien,
De paadjes aanharken
En woelmuizen vangen,
En hun eigenaar loven
Met vrolijke zangen.
Dahlia's scheuren,
Onkruid wieden
En uit dankbaarheid mij
Hun dochters aanbieden.
O wat zou ik beminnen,
Een tuin vol slavinnen!
Maar daar is op mijn leeftijd
Niet meer aan te beginnen.
Mijn tijd is de huidige
En helaas niet de vorige.
Mijn tuin is de eigenaar
En ik ben de horige.
Jan Salie,
Tuin in de branding,
Uitgeverij Gianotten, 2007.
Geweldig leesmateriaal Lina.
Van mij mag je met regelmaat dit soort dichterlijke vrijheid plaatsen.
Was dit gedichtje door Romke geschreven? Gezien zijn humoristische tuinboeken
zou dit best kunnen.
groet Lida
Lida, dit komt uit het boek "Tuin in de Branding".
Een verzameling van verzen, liedjes en verhalen uit Nieuw Vredelust.
Dit is een volkstuinen complex bij Amsterdam.
In het clubblad werd door verschillende schrijvers en journalisten onder pseudoniem gepubliceerd.
Jan Salie is een pseudoniem voor Rudy Kousbroek.
De scheurkalender van Romke van de Kaa en Paul Geerts is ook een verzameling van eigen schrijfsels van de heren en van wat ze zoal tegenkomen van anderen. Dit wordt gecombineerd met veel wetenswaardigheden, zoals vandaag een artikeltje over Hortus Bulborum in Limmen.
Dit is een levend museum dat de geschiedenis van de bloembollencultuur in Holland laat zien.
De tulpen, narcissen en hyacinten die hier elk jaar opgeplant staan, vormen een levend archief.
Elk jaar kan men het bezichtigen van 6 april tot 16 mei.
www.hortus-bulborum.nl
Lina.
Een tuin is als een vrouw
je moet haar verzorgen
en als man denk je algauw
dat stel ik wel uit tot morgen
uitstellen mag soms eens wel
maar wacht niet te lang
want straks wordt het een hel
woekerend onkruid maakt je bang
maar je moet er toch door
ze laat je geen keus
en dan ga je er voor
een proper tuintje wordt je leus
want wie kijkt daar om de hoek
jawel, je gebuur
nee, in zijn tuintje is niks zoek
hij verzorgt het op 't gepaste uur
bij hem is alles piekfijn
zijn haagje mooi geknipt
en zijn grasmachine loopt als een trein
jij, jij bent geflipt
een tuin vol met rotsen
dat is toch oubollig
tja, het kan wel eens botsen
en dat vind jij niet lollig
laat die buurman maar doen
zijn tuinman heet Vannopen
en de buur heeft massa's poen
maar jij hebt planten met hopen
en daar is het in een tuin om te doen
je gebuur heeft geen Dianthus Blue Hill
en Saxifraga paniculata is ook al niet zijn deel
Aquilegia bertolinii ? het wordt even stil
al die planten, wat heb jij er veel
het steekt je buurman's ogen uit
en plots ziet je buurman in zijn eigen tuin
kijk daar, een hoopje onkruid
maar wat heeft het een mooie kruin
een overgewaaide zaailing
jawel die komt van jouw
en de buurman vindt het een mooi ding
die rotstuin is toch niet flauw
de buurman is best trots
want Erinus alpinus is nu zijn deel
en daarbij hoort ook een stukje rots
planten, ja de buurman wil er nu veel
en ik, ben nu blij als een kind
en dat, dank zij de wind ...
Door Leiomerus --11
In bijlage mijn hond Wiz als puppy )--1
Onze dichtkunst gaat met sprongen opwaarts op deze manier.
Dagelijks ietwat proza en we kunnen straks de gehele winter ons gaan weiden
aan deze schone kunst.
Dank Lina en Jan.
Terwijl de koeien grazen in de weide, wijden wij ons aan de kunst van het dichten, al kuierend door de wijde wereld ....al vermijden wij wel de nijdige stier. --3
In de maand mei zal ik eens een gedicht posten over de maand mei. --6
Leiomerus 8)
Kijk eens aan, we zijn met zijn allen wel degelijk terechtgekomen in de maand mei. Belofte maakt schuld. ))4
Dus hier volgt een wat zwierig gedichtje over 'mei' :
wat zijn we blij
't is eindelijk mei
bloemetjes staan in de wei
bezocht door hier en daar een bij
naast 't veld met prei
en 'k voel me vrij
kriebeling op m'n dij
de kip legt juist een tietenei
en de haan komt af met gevlei
hij zegt kukelei
en wat voelen wij ons blij
ik pak mijn gerei
en ik snij,
en snij
en snij
en snij
een bloemeken of drei
van uit de wei
naast 't veld met prei
al in't maandeken mei
en de bij
die is niet blij
dat ik bloemekens snij
maar wij
wij zijn blij
en zijde gij
ook blij ?
of zit ge met een ei ? --6
Volgens mijn Tuinscheurkalender is het vandaag Annie M. G. Schmidt dag.
Dus vandaag een gedichtje dat daarom bij vandaag is vermeldt.
De regenworm en zijn moeder.
Er was een regenworm in Sneek
die altijd naar de sterren keek
en fluisterde: Hoe schoon, hoe schoon.....
Zijn moeder zei: doe toch gewoon
kijk naar de grond
dat is, normaal, dat is gezond
kijk naar beneden zoals ik.....
En toen? Toen kwam de leeuwerik!
Het wormpje dat naar boven staarde,
zag hem op tijd en kroop in de aarde,
maar moe die naar beneden keek
werd opgegeten (daar in Sneek)
Dus doe nooit wat je moeder zegt,
dan komt het allemaal terecht.
A. M. G. Schmidt, uit Ziezo, 1987
Lina.
Haha... welk Forum kan er zich op beroemen dat het zijn eigen huisdichters heeft ?? ! ((14
Misschien het Huisgedichtenforum, Luc ?
Als je eens mocht weten welke rare gedichten ik al uit mijn mouw geschud heb, zelfs als ik een hemd zonder mouwen aanhad.
Het is best dat je het niet weet. -2( --3