Silver Saxifraga's

[Jan Fouquaert]

Ach, Hans, ik heb dat boek ook, ik zal het nog eens moeten lezen.
Alleszins bedankt dat jij het beter leest. 

Die Whitehill is ook zo een spul dat ik al eeuwen bezit (wel geteld twee, deze en de vorige ....) 

[Bart Moerland]

2/ paniculata 'White Hill' op nen hill.

Jan,

Saxifraga 'Whitehill' (en dus niet 'White Hill' of 'White Hills') is een plant die in de jaren 30 van de vorige eeuw is gekweekt door Majoor H.P. Maschallas. De plant is genoemd naar het huis van de kweker in Gloucestershire. Algemeen wordt er van uitgegaan dat het geen zuivere paniculata is, maar mogelijk een kruising tussen S. paniculata en S. cochlearis. Omdat deze herkomst niet zeker is wordt S. 'Whitehill' ingedeeld bij de Non Classifiable Cultivars, een NCC dus. Hoewel de herkomst van deze cultivar dus niet bekend is, is hij wel heel goed herkenbaar.

[attachimg=1]

[attachimg=2]

BRONNEN:

SaxBase
Silver Saxifrages (het boek van Beryl Bland)

Ja,een pracht Silver Hans.
Op het gevaar af dat de Jan mij weer in de maling neemt......ik vind Whitehill niet de makkelijkste.
Heeft hier gauw last van teveel regen......
nu ik dit zeg denk ik dat de regen hier bij ons natter is als in België.....

[Jan Fouquaert]

In ieder geval, de foute Portae is een lekker ding.
Kunnen we die niet eenvoudigweg hernoemen naar 'Georgeous Beauty' ?

[Jan Fouquaert]

Frankie, die 'Whitehill' die al sinds 1998 in de marmer rotstuin staat op twee plaatsen, is dat een moeilijke ?
Ach het hangt allemaal af van minimale factoren met een impact met een vermenigvuldigingsfactor van 10 ...
En de 'grond' in de rotstuin is redelijk compacte grond, dus redelijk fijn, misschien zijn het de dakpannen die overal zitten die het hem doen ?

[Jan Fouquaert]

En die Whitehill lijkt meer op een paniculata dan een cochlearis volgens mijn bescheiden mening.

[Bart Moerland]

Word tijd om te gaan slapen......Jan word nu echt warrig!

[Jan Fouquaert]

Sleep tight !
Of nee, zoals jij het schrijft lijkt het alsof jij moe wordt, of ben ik het ?
Nee, serieus, er zitten overal dakpannen in mijn marmer rotstuin. Een soort van onderhuidse crevice dus.
En de andere zin betekent dat alles afhangt van het befaamde micro klimaat.

[Hans Meulenbelt]

En die Whitehill lijkt meer op een paniculata dan een cochlearis volgens mijn bescheiden mening.

Ja, dat klopt Jan, althans dat is ook mijn mening. Ik denk zelf de nodige kruisingen tussen S. paniculata en S. cochlearis gekweekt te hebben en die laten wel eigenschappen van beide ouders zien, maar het is geen wet van Meden en Persen dat kruisingen qua uiterlijk intermediair zijn.

Dit is een foto van één van de planten die volgens mij een kruising is tussen S. paniculata en S. cochlearis. Het is een spontane tuin zaailing die ik in 2011 gevonden heb. In de nabijheid stonden een jaar eerder een vorm van S. cochlearis en een S. paniculata 'Baldensis':

[attachimg=1]

[Jan Fouquaert]

't is ne mooie Hans. Je mag daar altijd iets van opzij zetten voor mij.
Het is trouwens ongelooflijk hoe veel vormen paniculata er zijn, zelfs op 1 en dezelfde berg.

[Frankie Wulleman]

2/ paniculata 'White Hill' op nen hill.

Jan,

Saxifraga 'Whitehill' (en dus niet 'White Hill' of 'White Hills') is een plant die in de jaren 30 van de vorige eeuw is gekweekt door Majoor H.P. Maschallas. De plant is genoemd naar het huis van de kweker in Gloucestershire. Algemeen wordt er van uitgegaan dat het geen zuivere paniculata is, maar mogelijk een kruising tussen S. paniculata en S. cochlearis. Omdat deze herkomst niet zeker is wordt S. 'Whitehill' ingedeeld bij de Non Classifiable Cultivars, een NCC dus. Hoewel de herkomst van deze cultivar dus niet bekend is, is hij wel heel goed herkenbaar.

[attachimg=1]

[attachimg=2]

BRONNEN:

SaxBase
Silver Saxifrages (het boek van Beryl Bland)

De roodaangelopen blaadjes maken hem direct herkenbaar.
Hier groeit deze soort nooit zo compact. Ik heb ze nu sinds enige tijd op een tufsteen staan, en ze zien er bijgevolg toch wat compacter uit.

[Hans Meulenbelt]

En dan nog iets, er zijn natuurlijk verschillende soorten x fritschiana's.
Ik denk dat er toch een verschil is tussen de 'Portae' die ik bezit en die van Frankie.
Wat is nu the real thing ?

1/ In ieder geval is deze een hele schone, kijk zelf maar ...ik denk eerder dat dit een vorm is ontstaan uit longifolia met iets anders.
2/ deze is gelabeld als gewoon x fritschiana ...

En Bart, je mag die echte 'Rex' ook voor mij opzij zetten, dat ziet er tenminste een echte paniculata uit en daar ben ik wild van ...

Jan,

die Sax. x portae van jou (no. 1) is inderdaad prachtig, daar zou ik graag een stekje van hebben. Maar volgens mij geen x fritschiana (= S. crustata x S. paniculata). Waarschijnlijk, zoals je zegt, iets met longifolia-bloed. Zou heel goed een S. x lhommei (= S. longifolia x S. paniculata) kunnen zijn.

[Hans Meulenbelt]

2/ paniculata 'White Hill' op nen hill.

Jan,

Saxifraga 'Whitehill' (en dus niet 'White Hill' of 'White Hills') is een plant die in de jaren 30 van de vorige eeuw is gekweekt door Majoor H.P. Maschallas. De plant is genoemd naar het huis van de kweker in Gloucestershire. Algemeen wordt er van uitgegaan dat het geen zuivere paniculata is, maar mogelijk een kruising tussen S. paniculata en S. cochlearis. Omdat deze herkomst niet zeker is wordt S. 'Whitehill' ingedeeld bij de Non Classifiable Cultivars, een NCC dus. Hoewel de herkomst van deze cultivar dus niet bekend is, is hij wel heel goed herkenbaar.

[attachimg=1]

[attachimg=2]

BRONNEN:

SaxBase
Silver Saxifrages (het boek van Beryl Bland)

De roodaangelopen blaadjes maken hem direct herkenbaar.
Hier groeit deze soort nooit zo compact. Ik heb ze nu sinds enige tijd op een tufsteen staan, en ze zien er bijgevolg toch wat compacter uit.

Ik hou Saxifraga 'Whitehill' ook niet lang compact, Frankie, telkens na een paar jaar valt de plant wat uit elkaar. Dan begin ik gewoon opnieuw met een stek. Hij groeit snel dus je hebt zo weer een leuk polletje. Ik heb em al op diverse plekken uitgeprobeerd (zonnig en in de schaduw) met tot nu toe steeds hetzelfde resultaat. Ik ben benieuwd naar jouw ervaringen met de planten op de tufsteen de komende jaren.

[Hans Meulenbelt]

't is ne mooie Hans. Je mag daar altijd iets van opzij zetten voor mij.

Het is nog een klein plantje, Jan, ik heb er nog geen stek van genomen. Maar ik zal aan je denken als het zo ver is. De (volwassen) rozetten zijn ongeveer een cm in doorsnee. Ik moet toch eens een betere foto maken, want deze is niet echt scherp.

[Jan Fouquaert]

En dan nog iets, er zijn natuurlijk verschillende soorten x fritschiana's.
Ik denk dat er toch een verschil is tussen de 'Portae' die ik bezit en die van Frankie.
Wat is nu the real thing ?

1/ In ieder geval is deze een hele schone, kijk zelf maar ...ik denk eerder dat dit een vorm is ontstaan uit longifolia met iets anders.
2/ deze is gelabeld als gewoon x fritschiana ...

En Bart, je mag die echte 'Rex' ook voor mij opzij zetten, dat ziet er tenminste een echte paniculata uit en daar ben ik wild van ...

Jan,

die Sax. x portae van jou (no. 1) is inderdaad prachtig, daar zou ik graag een stekje van hebben. Maar volgens mij geen x fritschiana (= S. crustata x S. paniculata). Waarschijnlijk, zoals je zegt, iets met longifolia-bloed. Zou heel goed een S. x lhommei (= S. longifolia x S. paniculata) kunnen zijn.

Dat het geen x fritschiana is, dat is wel duidelijk. Lijkt in de verste verte niet op mijn echte x fritschiana.
Ondertussen heb ik ook zitten snuisteren in mijn archieven (een klein, oud agendaboekje van 1993 waar ik alle, tenminste als ik niks vergeet, aankopen netjes in neerkrabbel. Ik heb die meegebracht van de Tuindagen van Beervelde in mei 2012. Het verwondert mij dat die al zo groot is, die moet eerst een tijdje in een pot gestaan hebben en daar heb ik scheutjes van genomen en opgepot. Ik denk dat ik er nog wel eentje staan heb.
Enfin, die grote in de rotstuin staat in een vernieuwd stuk marmer rotstuin, verse grond dus, vandaar dat die zo vlug gegroeid is.
Die in de kleine potjes groeien super traag, is ook logisch.

En als ik een meter of 100 diep graaf in mijn geheugen, moet die Sax. van Portier gekomen zijn.....

[Jan Fouquaert]

Nog twee zilveren Saxen, weliswaar nog kleintjes :

1/ Deze is aangeschaft als 'Francis Cade'
2/ En dit is 'Hare Knoll Beauty'