Klimaatsverandering

Gestart door Frankie Wulleman, 24 augustus 2010, 21:19:44

Vorige topic - Volgende topic

Kris De Raeymaeker

Citaat van: Frankie Wulleman op 17 augustus 2026, 13:05:44We moeten realistisch zijn, Kris. Het is inderdaad zo, dat andere planten nieuwe kansen krijgen, alleen moet je die planten wel zien te ontdekken en vinden.
Ik heb reeds heel wat planten in de tuin die het wel aankunnen, maar toch merk je dat het dit jaar wel echt 'next level' is. En het is bijlange nog niet afgelopen. Er wordt nu tijdelijk wat koeler weer voorspeld en enkele buien, maar naar het einde van de maand zou het droge en warme weer zich hervatten...als ik de voorspellingen mag geloven tenminste. Het wordt lastig!

Ik ben daar zeer realistisch in Frankie  ))4  Maar we kunnen 2 dingen doen ....er ons bij neerleggen of op zoek gaan naar andere soorten die misschien wel lukken. Ik kies voor het laatste. Uiteraard met vallen en opstaan en zoeken, uittesten etc...We hebben nu eenmaal gekozen voor een hobby die nooit af is. En soms heb ik het gevoel dat we opnieuw aan de start staan van onze hobby ipv van al die jaren ervaring te hebben . Ik heb nergens rotstuin gedeeltes met hoogtes van 1m boven het maaiveld. Misschien is het hoogste punt nog net geen 0,5m . Dat speelt nu zeker in het voordeel. Dat mijn tuin een pak kleiner is dan die van jou is natuurlijk ook in mijn voordeel wat betreft watergift. Nog net controleerbaar. Er gebeuren ook nog steeds van die zaken die je niet kan verklaren en heel positief zijn. Papaver dahliamum is de meest noordelijke Papaver soort van Spitsbergen ed. Wel hij bloeit hier al heel de zomer in mijn hete en droge tuin ....
"zelfs de waarheid is zeer vaak maar perceptie "
"de kleinste planten maakten reeds de grootste vrienden "

Kris De Raeymaeker

#226
Deze Papaver dahliamum is voor mij de grootste verassing van deze hete zomer .Een klaproos die algemeen voorkomt op Spitsbergen. ))4  ))4  In het Nederlands wordt de plant ook wel 'arctische klaproos' genoemd. Dus ik ging er van uit dat deze plant gezien zijn erg noordelijke afkomst wel snel zou afsterven .....Maar wat bleek , het was de langst bloeiende plant van de rotstuin. En hij bloeit trouwens nog steeds  :o  :o
Op facebook antwoordde een Scandinavische liefhebber dat deze soort eigenlijk een woestijnsoort is maar eentje van een Arctische woestijn.Ook daar krijgen ze blijkbaar heel weinig water  :o  :o Alleen blijft het dan verassend dat ze hier wel die hogere temperaturen verdragen  ))4
Met dank aan mijn vriend Thomas trouwens .....
"zelfs de waarheid is zeer vaak maar perceptie "
"de kleinste planten maakten reeds de grootste vrienden "