Saxifraga 2016

[Hans Meulenbelt]

Wat betreft die slijmbeesten, dit hier is mijn enige burseriana die nog een beetje treffelijk is.
Deze huist in een redelijk verse rotstuin, met weinig planten waar slakken van houden, ze komen enkel om van de bloemen van Saxen te peuzelen.
Het kleine slakje dat ik gisteren op heterdaad betrapte, moet een uur geklommen hebben om vanuit het gras bij de burseriana te geraken.
En dan....kwam de grote boze slakkendoder ...

Ik heb een veel beter systeem dan vroeger. Dan plette ik ze met een stuk rots.
Nu neem ik een emmer, smijt ze er allemaal in, soms blijven ze plakken aan mijn handen en moet ik nog eens schudden.
Dan ga ik in de keuken en geef ze wat ze graag hebben : vocht.
Maar dan veel vocht en heet ...
Dus water van 60 graden volstaat ...wat zijn mensen gruwelijke wezens ! 

Het is geen toeval dat ik nog geen of weinig foto's heb laten zien van wit bloeiende Saxifraga's, want ook bij mij worden de witte bloemblaadjes meestal opgevreten, door slakken, pissebedden of wat dan ook. Ik heb nog geen nachtelijke inspectie uitgevoerd om de daders in de kraag te vatten. Misschien komt het er morgenavond van.

[Hans Meulenbelt]

Deze Saxifraga wendelboi hadden ze nog niet gevonden.

[Jan Tholhuijsen]

Coolock Kate en 'Coolock Gem, zaailingen van 'Myriad', die dan weer een zaailing was van Saxifraga georgei ...

Mijn 'Coolock Gem' in een tufgat. Op het label stond dat het 'Coolock Kate' was.  Die rose is.  Foutje van de verkoper. Maar gekocht zonder bloei, dus voor mij helemaal niet te zien.

[Peter Rijntjes]

Mooi spul allemaal......
Van mij een povere inbreng namelijk de volgende saxen:

Saxifraga Vladana
Saxifraga River Thame

[Peter Rijntjes]

en Saxifraga:

Without a name
Frank Sinatra

[Jan Fouquaert]

en Saxifraga:

Without a name
Frank Sinatra

Die zonder naam, op het eerste gezicht, zou ik zeggen 'Laka'.
Natuurlijk heel moeilijk van een foto ...
Dit is mijn Laka in betere tijden.

[Jan Fouquaert]

Wat betreft die slijmbeesten, dit hier is mijn enige burseriana die nog een beetje treffelijk is.
Deze huist in een redelijk verse rotstuin, met weinig planten waar slakken van houden, ze komen enkel om van de bloemen van Saxen te peuzelen.
Het kleine slakje dat ik gisteren op heterdaad betrapte, moet een uur geklommen hebben om vanuit het gras bij de burseriana te geraken.
En dan....kwam de grote boze slakkendoder ...

Ik heb een veel beter systeem dan vroeger. Dan plette ik ze met een stuk rots.
Nu neem ik een emmer, smijt ze er allemaal in, soms blijven ze plakken aan mijn handen en moet ik nog eens schudden.
Dan ga ik in de keuken en geef ze wat ze graag hebben : vocht.
Maar dan veel vocht en heet ...
Dus water van 60 graden volstaat ...wat zijn mensen gruwelijke wezens ! 

Het is geen toeval dat ik nog geen of weinig foto's heb laten zien van wit bloeiende Saxifraga's, want ook bij mij worden de witte bloemblaadjes meestal opgevreten, door slakken, pissebedden of wat dan ook. Ik heb nog geen nachtelijke inspectie uitgevoerd om de daders in de kraag te vatten. Misschien komt het er morgenavond van.

Pissebedden eten vooral graag van knoppen net voor ze open komen.
Dan krijg je een bloem zoals bij deze 'Violeta'.
Slakken eten van verse bloemen, bloemen van een week oud laten ze links liggen.
Ofwel grote happen, maar meestal vreten ze de bloemblaadjes allemaal op.

Gisteren nam ik een foto van de nog ongehavende 'Walter Irving'.
Had een voorgevoel, nu zijn de open bloemen al  verorberd, ze waren met twee, bruine ...
Het was hun laatste avondmaal.

Het maakt niet uit welke slakken : kleine zwarte, dikke bruine, huisjesslakken ...allemaal vreten ze er van.
Maar mijn systeem loont. De eerste twee nachtelijke patrouilles leverden een flinke emmer op.
De derde toch nog een heel aantal slakken, maar veel minder.
Ik ben tien keer efficiënter dan blauwe slakkenkorrels.
Die heb ik ook drie keer gestrooid, maar de slakken eten liever bloemen ...

[Jan Tholhuijsen]

Vanmorgen Frank Sinatra laat alle bloemen nu zien.

[Peter Rijntjes]

Mooi Jan. Sax. lake zegt mij nog even niets, maar ik sluit niets uit hoor.

[Theo Stronks]

Saxifraga Dr.Watson tussen grof gesteente.

[Peter Rijntjes]

Ziet er goed uit Theo!

[Theo Stronks]

Saxifraga unquipetala bloeiend.

[Frankie Wulleman]

S. 'Henry Rousseau'. (foto 1 en 2)
S. 'Coolock Kate' (foto 3) ziet erg bleekjes dit jaar.
Haar broertje S. 'Coolock Gem' (foto 4) is altijd bleek, want 't is een witte. 

[Frankie Wulleman]

Een plant onder de naam 'Vysoke Myto'. De bloemen zijn vrij groot en donker, zitten stengelloos op het kussen.

[Frankie Wulleman]

Een jonge plant van S. J.W. Goethe. De bloeikracht van deze cultivar blijft me verbazen. (foto 1)
S. x columpoda. (foto 2)
S. 'Coolock Gem' en S. 'Your Succes' op de tuf. (foto 3)
S. 'Rumba' (foto 4), gekregen van een goede saxenvriend.