Voorjaarsbloeiers in de Vercors/Drôme.

[Gerrit Eijkelenboom]

Het bosvogeltje met de geelachtige kleur is Cephalanthera damasonium

[Kris De Raeymaeker]

Dit is denk het wit bosvogeltje (Cephalanthera longifolia), maar wel met veel grotere bloemen dan bij ons.

Die zijn toch vaak minder algemeen Frankie , maar misschien daar niet ?

[Kris De Raeymaeker]

Orchis simia (foto 1 en 2) is te in vele vormen en kleuren te zien. Het is een erg algemene orchidee in die streek. Hetzelfde geldt voor Orchis purpurea (foto 2) die je er overal kan tegenkomen. En hoe talrijk die laatste daar ook is, enkel in ons eigen landje heb ik de allermooiste exemplaren gezien. Ik heb ze daar nergens zo mooi gezien zoals bij ons.

Orchis purpurea heeft blijkbaar een enorm groot verspreidingsgebied Frankie ...ik zag ze onlangs ook nog in Noord Griekenland...Maar bij het zien van deze foto's begrijp ik wat je bedoeld met de schoonheid van onze Belgische exemplaren.

[Herman Mylemans]

Enkele foto's van de omgeving waar we verbleven. Het was het einde van een dal waar we uitkeken op een beboste kalkwand. Erg indrukwekkend. De omgeving was er bijzonder stil en rustig en je hoorde er enkel de duizenden cicaden en vogels. Nooit eerder in zo'n desolate omgeving verbleven. Bij wijlen beangstigend stil zelfs.

Mooie omgeving Frankie! Daar heeft een mens geen stress! Het is daar echt genieten van de rust en de mooie bloemen!

[Gerrit Eijkelenboom]

Enkele foto's van de omgeving waar we verbleven. Het was het einde van een dal waar we uitkeken op een beboste kalkwand. Erg indrukwekkend. De omgeving was er bijzonder stil en rustig en je hoorde er enkel de duizenden cicaden en vogels. Nooit eerder in zo'n desolate omgeving verbleven. Bij wijlen beangstigend stil zelfs.

Wat een aantrekkelijke omgeving met een oprijlaan met Goudgleditia's en immense stilte.

[Gerrit Eijkelenboom]

.

[Luc Scheldeman]

In de omgeving van ons verblijf kan ik al een eerste 'bijvangst' spotten: Anthyllis montana met een bijzonder donkere bloemkleur. Later deze week zou ik nog vele exemplaren mogen spotten met beginnende bloei. Het blijkt er overal een vrij algemene plant te zijn die op warme en droge plekjes groeit, vaak zelfs langs de kant van de weg.

Vreemd dat je deze niet kunt houden. Ik heb hier zelfs twee exemplaren staan die meer dan 20 jaar oud zijn.

[Frankie Wulleman]

Deze laatste zijn Ophrys araneola. Het zijn bijzonder kleine orchideetjes, maar de planten kunnen groot zijn. Helaas zijn de exemplaren van de foto's al op hun retour. Er wordt gezegd dat het niet lang meer gaat duren door de klimaatverandering en ze gaan voorkomen in zuid België.

Dus toch araneola. Inderdaad, het verspreidingsgebied van dit soortje wordt groter naar het noorden toe, de laatste jaren. Ze komen al voor op enkele plaatsen in Luxembourg en het noorden van Frankrijk.

Wellicht kunnen nog meer soorten opduiken de komende jaren in de lage landen. Het verspreidingsgebied van tal van orchideeën is de laatste decennia al opgeschoven door de klimaatsopwarming. Denken we maar aan Limodorum abortivum en Barlia robertianum die reeds op Belgisch grondgebied vertoeven.

[Frankie Wulleman]

Bedankt om ons mee te nemen op je tocht Frankie !!!     Uiteraard waarderen we dat zeer ...en onnodig te zeggen dat die orchideetjes me heel erg kunnen bekoren. Wat een uitvalbasis , ben je het bordje "einde van de wereld" voorbij gereden ? Moet een mens veel rust geven maar zoals ik ook kan lezen zijn we dat al niet meer gewend tegenwoordig.

De uitvalsbasis beviel ons erg, Kris. Dit bijschrift hing aan het verblijf. Dat hing er niet voor niks. We hebben een winderige dag gehad en je hoorde de wind fluiten en razen langs alle kanten dat het lieve lust was. Door de ligging in dit komvormige dal kan de wind er lelijk huishouden.

[Frankie Wulleman]

Er zijn trouwens ook heel wat insecten te zien, waaronder een aantal prachtige vlinders.
Bolaria euphrosyne (foto 1) die bij ons al lang uitgestorven is, een blauwtje met een intens donkerblauwe kleur en Libelloides coccajus (foto 3) een indrukwekkend roofinsect die we ook wel haftlibel noemen. Het is een typisch mediterrane soort die je er overal kan spotten.

Ook altijd een lust voor het oog !

Zeker weten, Kris.

[Frankie Wulleman]

Het bosvogeltje met de geelachtige kleur is Cephalanthera damasonium

Al meteen een tweede vraagstukje opgelost.
Ik lees dat hij zelfs in onze lage landen zou voorkomen. Nog niet eerder opgemerkt alvast.

[Frankie Wulleman]

Dit is denk het wit bosvogeltje (Cephalanthera longifolia), maar wel met veel grotere bloemen dan bij ons.

Die zijn toch vaak minder algemeen Frankie , maar misschien daar niet ?

Bij ons heb ik ze nog maar zelden gezien, Kris. In de Vercors is het vrij algemeen orchideetje.

[Frankie Wulleman]

Orchis simia (foto 1 en 2) is te in vele vormen en kleuren te zien. Het is een erg algemene orchidee in die streek. Hetzelfde geldt voor Orchis purpurea (foto 2) die je er overal kan tegenkomen. En hoe talrijk die laatste daar ook is, enkel in ons eigen landje heb ik de allermooiste exemplaren gezien. Ik heb ze daar nergens zo mooi gezien zoals bij ons.

Orchis purpurea heeft blijkbaar een enorm groot verspreidingsgebied Frankie ...ik zag ze onlangs ook nog in Noord Griekenland...Maar bij het zien van deze foto's begrijp ik wat je bedoeld met de schoonheid van onze Belgische exemplaren.

Je kent natuurlijk ook de statige planten op het gekende plekje, Kris. Het zijn de allermooiste exemplaren van deze soort die ik al gezien heb.
Maar misschien heeft de droogte ze parten gespeeld? Zoals ik al zei, was het hier vele maanden kurkdroog. Hierdoor zien de planten er misschien wat minder uit. Misschien heeft Gerrit forsere  exemplaren gezien tijdens zijn verblijf daar?

[Frankie Wulleman]

Enkele foto's van de omgeving waar we verbleven. Het was het einde van een dal waar we uitkeken op een beboste kalkwand. Erg indrukwekkend. De omgeving was er bijzonder stil en rustig en je hoorde er enkel de duizenden cicaden en vogels. Nooit eerder in zo'n desolate omgeving verbleven. Bij wijlen beangstigend stil zelfs.

Mooie omgeving Frankie! Daar heeft een mens geen stress! Het is daar echt genieten van de rust en de mooie bloemen!

Genieten, zeer zeker, Herman. Stress? Misschien een beetje, om alles te vinden wat je wilt zien. Er stond immers een bepaald programma vast. Dat brengt altijd wel wat stress met zich mee.

[Frankie Wulleman]

Enkele foto's van de omgeving waar we verbleven. Het was het einde van een dal waar we uitkeken op een beboste kalkwand. Erg indrukwekkend. De omgeving was er bijzonder stil en rustig en je hoorde er enkel de duizenden cicaden en vogels. Nooit eerder in zo'n desolate omgeving verbleven. Bij wijlen beangstigend stil zelfs.

Wat een aantrekkelijke omgeving met een oprijlaan met Goudgleditia's en immense stilte.

We waren onmiddellijk verkocht, Gerrit!