Grijs- en zilverbladigen in de rotstuin

[Kris De Raeymaeker]

Ik blijf het gebruik van kleine varens in onze rotstuinen aanbevelen.
Mijn absolute favoriet, Cheilanthes eatonii, heb ik al meerdere keren laten zien. Dit voorjaar ontdekte ik tot mijn grote verbazing op ongeveer drie meter afstand van de moederplant een spontaan zaailintje van deze goddelijke soort in een smalle spleet in het tufsteengebied.
De natuur is de beste ontwerper!

Schitterend varentje Thomas , moet ik toch een keer zien  aan te schaffen ...

[Thomas Eckert]

Ik blijf het gebruik van kleine varens in onze rotstuinen aanbevelen.
Mijn absolute favoriet, Cheilanthes eatonii, heb ik al meerdere keren laten zien. Dit voorjaar ontdekte ik tot mijn grote verbazing op ongeveer drie meter afstand van de moederplant een spontaan zaailintje van deze goddelijke soort in een smalle spleet in het tufsteengebied.
De natuur is de beste ontwerper!

Schitterend varentje Thomas , moet ik toch een keer zien  aan te schaffen ...

Het gericht vermeerderen via sporen blijkt nogal bewerkelijk.

Vorig jaar heb ik in totaal 16 potjes kunnen oppotten. Alles leek in orde te zijn. Maar toen gingen ze allemaal dood voordat ik ze aan vrienden kon uitdelen. De fase vanaf het moment dat de eerste minuscule blaadjes verschijnen tot aan het 'eindproduct' is blijkbaar nogal delicaat. De overgang van de 'gespannen' lucht naar het vrije klimaat is een dunne lijn.

Twee weken geleden heb ik opnieuw verse kleintjes verpot. Er zijn al de eerste uitvalgevallen.

Van de 16 exemplaren van vorig jaar heeft er één het overleefd. Die heb ik in de verhoogde plantenbak gezet en daar ontwikkelt hij zich prachtig. (Foto )
Momenteel is hij slechts 5 centimeter hoog. Ik zou het niet erg vinden als hij zo blijft... maar hij wordt natuurlijk wel wat hoger.

[Luc Scheldeman]

Vorig jaar heb ik in totaal 16 potjes kunnen oppotten. Alles leek in orde te zijn. Maar toen gingen ze allemaal dood voordat ik ze aan vrienden kon uitdelen. De fase vanaf het moment dat de eerste minuscule blaadjes verschijnen tot aan het 'eindproduct' is blijkbaar nogal delicaat. De overgang van de 'gespannen' lucht naar het vrije klimaat is een dunne lijn.

Twee weken geleden heb ik opnieuw verse kleintjes verpot. Er zijn al de eerste uitvalgevallen.

Van de 16 exemplaren van vorig jaar heeft er één het overleefd. Die heb ik in de verhoogde plantenbak gezet en daar ontwikkelt hij zich prachtig.

In de periode direct na het verspenen is het altijd bang afwachten hoe de planten gaan reageren. Ik zie hier ook wat uitval uiteraard.
En het huidige weer maakt het ons zeker niet gemakkelijker. Sommige jonge planten lijken wel een hitteslag te hebben gehad.

[Frankie Wulleman]

Vorig jaar heb ik in totaal 16 potjes kunnen oppotten. Alles leek in orde te zijn. Maar toen gingen ze allemaal dood voordat ik ze aan vrienden kon uitdelen. De fase vanaf het moment dat de eerste minuscule blaadjes verschijnen tot aan het 'eindproduct' is blijkbaar nogal delicaat. De overgang van de 'gespannen' lucht naar het vrije klimaat is een dunne lijn.

Twee weken geleden heb ik opnieuw verse kleintjes verpot. Er zijn al de eerste uitvalgevallen.

Van de 16 exemplaren van vorig jaar heeft er één het overleefd. Die heb ik in de verhoogde plantenbak gezet en daar ontwikkelt hij zich prachtig.

In de periode direct na het verspenen is het altijd bang afwachten hoe de planten gaan reageren. Ik zie hier ook wat uitval uiteraard.
En het huidige weer maakt het ons zeker niet gemakkelijker. Sommige jonge planten lijken wel een hitteslag te hebben gehad.

Hetzelfde heb ik hier ook ondervonden, Luc. Heel wat jonge opgepotte zaailingen lijken inderdaad een soort hitteslag gekregen te hebben of in hittestress geraakt te zijn met noodlottige afloop tot gevolg. Deze onmenselijke, langdurige hittegolf is voor niets goed.

[Luc Scheldeman]

Vorig jaar heb ik in totaal 16 potjes kunnen oppotten. Alles leek in orde te zijn. Maar toen gingen ze allemaal dood voordat ik ze aan vrienden kon uitdelen. De fase vanaf het moment dat de eerste minuscule blaadjes verschijnen tot aan het 'eindproduct' is blijkbaar nogal delicaat. De overgang van de 'gespannen' lucht naar het vrije klimaat is een dunne lijn.

Twee weken geleden heb ik opnieuw verse kleintjes verpot. Er zijn al de eerste uitvalgevallen.

Van de 16 exemplaren van vorig jaar heeft er één het overleefd. Die heb ik in de verhoogde plantenbak gezet en daar ontwikkelt hij zich prachtig.

In de periode direct na het verspenen is het altijd bang afwachten hoe de planten gaan reageren. Ik zie hier ook wat uitval uiteraard.
En het huidige weer maakt het ons zeker niet gemakkelijker. Sommige jonge planten lijken wel een hitteslag te hebben gehad.

Hetzelfde heb ik hier ook ondervonden, Luc. Heel wat jonge opgepotte zaailingen lijken inderdaad een soort hitteslag gekregen te hebben of in hittestress geraakt te zijn met noodlottige afloop tot gevolg. Deze onmenselijke, langdurige hittegolf is voor niets goed.

En de golf is nog lang niet voorbij. Dagelijks planten inspecteren en bakken verplaatsen naargelang de stand van de zon. Koelte zoeken als die er al is. Water geven, maar niet te veel..
En dat allemaal voor de VRV tombola's. Wat doen wij ons zelf aan... 

[Frankie Wulleman]

Vorig jaar heb ik in totaal 16 potjes kunnen oppotten. Alles leek in orde te zijn. Maar toen gingen ze allemaal dood voordat ik ze aan vrienden kon uitdelen. De fase vanaf het moment dat de eerste minuscule blaadjes verschijnen tot aan het 'eindproduct' is blijkbaar nogal delicaat. De overgang van de 'gespannen' lucht naar het vrije klimaat is een dunne lijn.

Twee weken geleden heb ik opnieuw verse kleintjes verpot. Er zijn al de eerste uitvalgevallen.

Van de 16 exemplaren van vorig jaar heeft er één het overleefd. Die heb ik in de verhoogde plantenbak gezet en daar ontwikkelt hij zich prachtig.

In de periode direct na het verspenen is het altijd bang afwachten hoe de planten gaan reageren. Ik zie hier ook wat uitval uiteraard.
En het huidige weer maakt het ons zeker niet gemakkelijker. Sommige jonge planten lijken wel een hitteslag te hebben gehad.

Hetzelfde heb ik hier ook ondervonden, Luc. Heel wat jonge opgepotte zaailingen lijken inderdaad een soort hitteslag gekregen te hebben of in hittestress geraakt te zijn met noodlottige afloop tot gevolg. Deze onmenselijke, langdurige hittegolf is voor niets goed.

En de golf is nog lang niet voorbij. Dagelijks planten inspecteren en bakken verplaatsen naargelang de stand van de zon. Koelte zoeken als die er al is. Water geven, maar niet te veel..
En dat allemaal voor de VRV tombola's. Wat doen wij ons zelf aan... 

Het is me wat, Luc. Zelden heb ik het zo erg geweten met deze droogte. Zoals je aangeeft, water geven maar niet teveel. Ik denk dat ik al evenveel planten verloren heb door te veel water geven als van de droogte. Het watergeven met een gieter of tuinslang is niet hetzelfde als een natuurlijke bui.

Men moest eens weten wat we allemaal over moeten hebben voor de VRV-tombola's...    Dat heet dan echte clubliefde zeker?

[Kris De Raeymaeker]

En de golf is nog lang niet voorbij. Dagelijks planten inspecteren en bakken verplaatsen naargelang de stand van de zon. Koelte zoeken als die er al is. Water geven, maar niet te veel..
En dat allemaal voor de VRV tombola's. Wat doen wij ons zelf aan... 

We gaan toch niet beginnen klagen he mannen         

[Kris De Raeymaeker]

Het is me wat, Luc. Zelden heb ik het zo erg geweten met deze droogte. Zoals je aangeeft, water geven maar niet teveel. Ik denk dat ik al evenveel planten verloren heb door te veel water geven als van de droogte. Het watergeven met een gieter of tuinslang is niet hetzelfde als een natuurlijke bui.
Men moest eens weten wat we allemaal over moeten hebben voor de VRV-tombola's...    Dat heet dan echte clubliefde zeker?

Only the strong survive ....   Maar wat je zegt klopt Frankie .Volgens mij nemen de wortels van bepaalde planten niet echt water meer op vanaf een bepaalde temperatuur...Ze gaan in een soort rust/stistand.Ze gaan alleszins niet groeien en verbruiken dan ook geen massa water. Zelfs cactussen stoppen met groeien vanaf 37 graden. De potjes mogen ook niet uitdrogen want dan sterven de wortels ook weer af maar dat is niet hetzelfde als goed gieten of sproeien. Ze staan ook allemaal met verschillende soorten bij mekaar en ook dat is niet gunstig. Want er is normaal wel een verschil in behandeling tussen de verschillende soorten ... Ook strooien wij onze potjes af met steentjes en zo kunnen we niet altijd zien hoe nat het daaronder nog is. Of je moet in ieder potje zitten graven ter controle. Ik heb dat al een paar keer gedaan en dan stel je vast dat het ene potje nog kledder nat staat terwijl een ander aan het uitdrogen is. Terwijl die naast mekaar staan.Dus ja , gemakkelijke hobby hebben we niet     Ik had gisteren nog een lange call met goede vriend Harry. We hadden het er ook nog over. Hij is erg in de wolken over de mist units die hij heeft geïnstalleerd. Dat is niet echt gieten of sproeien maar er gaat er zee fijne nevel over de planten die de boel goed verfrist.   

[Frankie Wulleman]

Het is me wat, Luc. Zelden heb ik het zo erg geweten met deze droogte. Zoals je aangeeft, water geven maar niet teveel. Ik denk dat ik al evenveel planten verloren heb door te veel water geven als van de droogte. Het watergeven met een gieter of tuinslang is niet hetzelfde als een natuurlijke bui.
Men moest eens weten wat we allemaal over moeten hebben voor de VRV-tombola's...    Dat heet dan echte clubliefde zeker?

Only the strong survive ....   Maar wat je zegt klopt Frankie .Volgens mij nemen de wortels van bepaalde planten niet echt water meer op vanaf een bepaalde temperatuur...Ze gaan in een soort rust/stistand.Ze gaan alleszins niet groeien en verbruiken dan ook geen massa water. Zelfs cactussen stoppen met groeien vanaf 37 graden. De potjes mogen ook niet uitdrogen want dan sterven de wortels ook weer af maar dat is niet hetzelfde als goed gieten of sproeien. Ze staan ook allemaal met verschillende soorten bij mekaar en ook dat is niet gunstig. Want er is normaal wel een verschil in behandeling tussen de verschillende soorten ... Ook strooien wij onze potjes af met steentjes en zo kunnen we niet altijd zien hoe nat het daaronder nog is. Of je moet in ieder potje zitten graven ter controle. Ik heb dat al een paar keer gedaan en dan stel je vast dat het ene potje nog kledder nat staat terwijl een ander aan het uitdrogen is. Terwijl die naast mekaar staan.Dus ja , gemakkelijke hobby hebben we niet     Ik had gisteren nog een lange call met goede vriend Harry. We hadden het er ook nog over. Hij is erg in de wolken over de mist units die hij heeft geïnstalleerd. Dat is niet echt gieten of sproeien maar er gaat er zee fijne nevel over de planten die de boel goed verfrist.   

Gemakkelijk is het zeker niet, Kris, en ik herken duidelijk wat je schrijft. Soms giet ik zelfs de steentjes (tijdelijk) af als ik merk dat ze te lang nat blijven om de potjes wat beter te kunnen laten uitdrogen. Een laag steentjes houdt de verdamping van het vocht namelijk heel goed tegen.

Dat de groei stil valt als het te droog is, valt niet te ontkennen. Het zal wachten worden op nieuwe groei aan het eind van augustus, als de nachten wat koeler en vochtiger beginnen te worden. Maar ik had er geen idee van dat zelfs cactussen er mee stoppen als het te heet wordt. Natuurlijk ook een aanpassing aan de omstandigheden van het moment.

[Hubert Brandt]

Deze 2 grijsbladige Raoulia's staan broederlijk naast elkaar : links R. australis, rechts R. lutescens "Van Hilst"

[Thomas Eckert]

Deze 2 grijsbladige Raoulia's staan broederlijk naast elkaar : links R. australis, rechts R. lutescens "Van Gils"

Geweldig, Hubert...😍

In het ideale geval zul je op een gegeven moment de afstand wel moeten vergroten, want ze kunnen relatief grote oppervlakken bedekken. In mijn tuin in ieder geval tot 2018.

De afgelopen zeven jaar heb ik geprobeerd mijn liefde voor de inheemse Nieuw-Zeelandse planten te negeren, omdat de hete zomers het bijna onmogelijk hebben gemaakt. Maar de fascinatie voor deze flora is sterker dan het gezond verstand.🙈
Daarom heb ik besloten het nog eens te proberen... ook al zijn bepaalde tegenslagen onvermijdelijk.

In de bijlage een recente foto van Helichrysum coralloides in combinatie met Myosotis retrorsa.🤞

[Kris De Raeymaeker]

Deze 2 grijsbladige Raoulia's staan broederlijk naast elkaar : links R. australis, rechts R. lutescens "Van Gils"

Blij je hier ook aan te treffen Hubert ! We kunnen nog altijd mensen gebruiken die hier op ons forum hun ervaringen delen en discussiëren over onze hobby ! 2 Mooie Raoulia's , een genus wat ik zelf ook nog steeds geweldig vindt  ...We zien die zeker niet vaak genoeg in collecties !
De opmerking van Thomas zal je zeker indachtig moeten zijn ...Mijn exemplaar meet hier ondertussen 58 x 55 cm ...

[Kris De Raeymaeker]

Geweldig, Hubert...😍
In het ideale geval zul je op een gegeven moment de afstand wel moeten vergroten, want ze kunnen relatief grote oppervlakken bedekken. In mijn tuin in ieder geval tot 2018.
De afgelopen zeven jaar heb ik geprobeerd mijn liefde voor de inheemse Nieuw-Zeelandse planten te negeren, omdat de hete zomers het bijna onmogelijk hebben gemaakt. Maar de fascinatie voor deze flora is sterker dan het gezond verstand.🙈
Daarom heb ik besloten het nog eens te proberen... ook al zijn bepaalde tegenslagen onvermijdelijk.
In de bijlage een recente foto van Helichrysum coralloides in combinatie met Myosotis retrorsa.🤞

2 beauty's Thomas ! Spijtig dat ik zo sukkel met beide soorten ...heb ze niet meer in de collectie.

[Hubert Brandt]

Die 2 Raoulia's groeien inderdaag krachtig Thomas. Vooral de R. australis doet enorm zijn best en vanaf ongeveer 15 augustus zijn ze beide een groeispurt aan het inzetten. Ik heb ook de groene R. haastii maar die groeit zo goed als niet.

[Frankie Wulleman]

Deze 2 grijsbladige Raoulia's staan broederlijk naast elkaar : links R. australis, rechts R. lutescens "Van Hilst"

Welgekomen op ons forum, Hubert, de plaats voor zielsverwanten.

In het verleden heb ik ook een aantal Raoulia's geprobeerd in de rotstuin, maar waren nooit een lang leven beschoren, door wellicht de verkeerde omstandigheden. Ik heb gemerkt dat ze in  de zomer geen volledig uitdrogende bodem mogen hebben, ondanks wat vaak gedacht wordt, vanwege hun grijsachtige uiterlijk. Grijsbladigen zijn niet noodzakelijk altijd droogteminnende planten. Ik ben nu een nieuwe poging begonnen met dezelfde raoulia 'van hilst', een prachtplant toch wel!