Hortus Salmagundi, een tuin die nooit zal af zijn en zijn eigenwijze bewoners

[Johan Keulemans]

Fernius wou samen met enkele minder bekende varens van het geslacht Cheilanthes op de foto.

[Johan Keulemans]

Toen ik terug naar binnen wou gaan vroeg Fernius of ik in de tuin ook nog een foto wou maken.
En wie kan zo een vraag nu weigeren?
Dus maar even de frisse wind weerstaan om nog een foto te maken.

[Johan Keulemans]

En terwijl we daar alleen waren vroeg Fernius of ik dit jaar niet nog wat meer varens zou kunnen aanschaffen voor in de tuin.
‘Zal zien wat ik kan doen’ zei ik. En Fernius voorlopig weer blij.

Amai zei hij, het is vandaag mijn dagje wel. Succulentus die een plant gaat bij snoeien om te voorkomen dat er een varen overgroeid wordt, en dan nog nieuwe planten dit jaar.
‘Het vel van de beer niet voorkopen voor hij geschoten is’ zei ik.

De nieuwe planten zijn hier nog niet. En wie zegt dat ik nieuwe varens voor jou vind?
Want je hebt liefst planten die er nog niet zijn veronderstel ik.
Hangt er een beetje van af zei Fernius.
Alle varens zijn goed, maar als ik mag kiezen toch liever nieuwe, en van de speciallekes maakt het niet uit als die al in de tuin staan.

[Johan Keulemans]

Trouwens, weet je dat er tijdens de maand april in Duistland een plantenrariteitenbeurs is in Essen?
Misschien kunnen we daar wel eens heengaan met z’n allen.
Hoe bedoel je, vroeg ik, en hoe ga je dat doen?
We huren een autocar en rijden met zijn allen daar naartoe, zie Fernius. Sommigen hebben trouwens familie wonen in Duitsland.
Eén klein probleem Fernius, ik pas niet in een kabouterautocar. Dat klopt, maar je zal wel op een andere manier ook op die beurs geraken zeker?
Lees maar eens op het forum de kalender van de VRV na. Dat heb ik al gelezen hoor, en trouwens ik wist hier al van nog voor dit bekend gemaakt was.
Oh, dan kan je misschien regelen dat we ook meekunnen met de VRV?
Daar vrees ik een beetje voor, de autocar is al zo goed als volzet. Dus als jullie er allemaal naartoe willen, zullen jullie dat zelf moeten organiseren. Vraag eerst meer eens rond wat het zou kosten om daar te geraken en wie er zou willen meegaan, voor je van een kale plantenreis terugkomt.

[Johan Keulemans]

Het begint stilaan een gewoonte te worden dat ik tijdens VRV-bijeenkomsten vergezeld ben door één of meerdere helpertjes. Ook vorige zaterdag met de lezingdag was het niet anders. Rockerius was van de partij en deze keer ook Succulentus. Hij had namelijk de vooraf gepubliceerde foto’s van de Lithops gezien. Rockerius is het al gewoon, maar Succulentus was toch wat zenuwachtig. Om alles goed te kunnen zien en te horen hadden ze zich vooraan in het auditorium een plaatsje gezocht. Terwijl ze aan het wachten waren keken ze even naar de aanwezige mensen in het auditorium. Een aantal gezichten kwamen Rockerius bekend voor en zei dan ook tegen succulentus wie dat was.  En of het volgers waren of niet.

Plots klonk er een wel heel luide gong in de zaal, waardoor ze schrokken. Succulentus kreeg het bijna aan zijn kabouterhartje en viel zelfs van zijn kabouterbankje. Rockerius keek  raar op tijdens de inleiding. ‘Moet daar niet iemand anders staan?’ Keek hij mij vragend aan. Neen hoor, zei ik. Het is goed zo, niets aan de hand. Tijdens de eerste voordracht keken ze hun oogjes uit naar de mooie planten die getoond werden. Succulentus kreeg het helemaal warm toen hij al die lithops in bloei zag in de serre van de spreker.

[Johan Keulemans]

Na dit allemaal gezien te hebben genoten ze eerst van hun meegebrachte kabouterlunchpakket. Nadien volgden ze de gesprekken die er ontstonden met de leden. Ze vonden het grappig dat er af en toe mensen kwamen vragen hoe het met de kaboutertjes was, terwijl ze eigenlijk vlak naast die mensen stonden. Zo hoorden ze wel eens iets over henzelf, zowel negatief als positief, zeggen.  Rockerius heeft ook enkele volgers voorgesteld aan Succulentus. Hij was wel wat teleurgesteld dat één van de trouwe volgers uit het Nederlandse Bladel niet aanwezig was. Maar wie weet is dat voor een volgende keer.

Toen het terug tijd werd namen ze plaats op hun meegebracht kabouterbankje. Zodat ze vol aandacht van de Duitse rotstuinen en kwekerijen konden genieten. Hun kaboutermondje viel open bij het zien van die mooie rotstuinen en planten

[Johan Keulemans]

In hun gedachte trokken ze dan met de stoomtrein van de Brockengarten richting Zweden voor het derde deel van de dag.
De botanische tuin van Göteborg en de tuin van Peter Korns vonden ze meer dan een geslaagde afsluiter van de lezingen.

En nadien natuurlijk hun geluk nog eens beproefd met de tombola.

[Johan Keulemans]

Pleionius wordt hier blij van.

[Johan Keulemans]

Dit weekend dacht ik wat bladeren op te ruimen in de tuin.

[Johan Keulemans]

Maar plots stond Animalius van zijn kabouteroren te maken, en zei dat die bladeren in de Polypodium vulgare nog moesten blijven liggen.

[Johan Keulemans]

Op de vraag waarom, zei hij ‘dat zal ik even laten zien, dan wordt het je wel duidelijk’ 'Er ligt hier nog iemand zijn winterslaap te doen'

[Bert Stegeman]

hij mag wel oppassen dat hij niet zijn kaboutervoetjes bezeert.
Dat van dat bladeren ruimen had ik vorige week gedaan.
Maar als je nu mijn tuin bekijkt is er niets meer van te merken.
Alle bladeren die bij ons achter in de paden liggen zijn onder de poort mijn tuin in gewaaid.

[Johan Keulemans]

Gelukkig zitten zijn kaboutervoetjes in stevige kabouterschoenen.

[Johan Keulemans]

Een algemeen Hyacint geeft kleur en geur in de tuin.

[Johan Keulemans]

En de Saxifraga's staan ook in bloei.