Genieten in de Dolomieten

[Wim Boens]

Prachtige foto's, Pim. Leuk dat je ze deelt. Ik vind die Saponaria samen met Potentilla nitida tot nu toe de mooiste.

[Pim Hols]

Prachtige foto's, Pim. Leuk dat je ze deelt. Ik vind die Saponaria samen met Potentilla nitida tot nu toe de mooiste.

Bedankt Wim en ook Frankie. De koek is nog niet op, maar wordt in fases gebracht.

Hieronder een impressie van de lokatie bij San Martino di Castrozza. Met de cabine kan je hier tot ca. 2600 meter komen. Daar zijn dan routes uitgezet en kan je klimmen tot ca. 3000 meter. Ik ging liever niet per definitie via een route, maar lekker van het pad af en op me gemak 'planthunten' in die immense ruimte daar.

Bij deze; Minuartia sedoides, Dwergveldmuur en Minuartia verna.

[Pim Hols]

Dit was de 40 persoons cabine die je naar de Rifugio Rosetta omhoog bracht.

De laatste keer omhoog gelukkig Eritrichium nanum gespot.
En wat te denken van de fraaie Petrocallis pyrenaica, Pyrenese Kalksteenkers. Er waren vrij veel exemplaren van deze Kers, maar niet zo groot.

[Frankie Wulleman]

De Minuartia sedoides ziet er prachtig uit, Pim. Hoeveel graden is het dan op zo'n 2600 m hoogte?

[Frankie Wulleman]

Dit was de 40 persoons cabine die je naar de Rifugio Rosetta omhoog bracht.

De laatste keer omhoog gelukkig Eritrichium nanum gespot.
En wat te denken van de fraaie Thlaspi rotundifolium, de  Rondbladige Boerenkers. Er waren vrij veel exemplaren van deze Boerenkers, maar niet zo groot.

E. nanum  . Konden wij ze maar zo mooi laten floreren in de tuin? Heb jij er trouwens één in de tuin Pim?

[Pim Hols]

De Minuartia sedoides ziet er prachtig uit, Pim. Hoeveel graden is het dan op zo'n 2600 m hoogte?

Zo'n graad of 14 was het toen boven, maar in de zon, die vaak scheen die dag, natuurlijk warmer.
Hier de Minuartia sedoides met een Eritrichium nanum.

[Pim Hols]

Dit was de 40 persoons cabine die je naar de Rifugio Rosetta omhoog bracht.

De laatste keer omhoog gelukkig Eritrichium nanum gespot.
En wat te denken van de fraaie Thlaspi rotundifolium, de  Rondbladige Boerenkers. Er waren vrij veel exemplaren van deze Boerenkers, maar niet zo groot.

E. nanum  . Konden wij ze maar zo mooi laten floreren in de tuin? Heb jij er trouwens één in de tuin Pim?

Nee, Frankie, dit schijnt toch geen makkelijke jongen te zijn helaas. 

Hier nog eentje om te likkebaarden.

[Kris De Raeymaeker]

Pure verwennerij Pim...Nu al naar een hoogtepunt  ,of komt er nog straffer?
Neen, alle gekheid op een stokje dit zijn prachtige foto's en planten die harten van plantenliefhebbers sneller doen slaan....
Blij dat je ons meeneemt naar de Dolomieten  met zijn prachtige blauwe Eritrichiums...

[Pim Hols]

Pure verwennerij Pim...Nu al naar een hoogtepunt  ,of komt er nog straffer?
Neen, alle gekheid op een stokje dit zijn prachtige foto's en planten die harten van plantenliefhebbers sneller doen slaan....
Blij dat je ons meeneemt naar de Dolomieten  met zijn prachtige blauwe Eritrichiums...

Nou Kris, het zijn voor mij vele hoogtepunten. Met al die juweeltjes. Maar je moet er wel oog voor hebben.

Op de lokatie San Martino di Castrozza, tot ca 3000 m, juli 2010:
Ranunculus alpestris, Alpenranonkel en
Saxifraga androsacea, Mansschild Steenbreek.

[Pim Hols]

Eveneens op dezelfde lokatie:

Silene acaulis, Stengelloze Silene, de roze en bijna witte vorm, en
Thlaspi rotundifolium de Rondbladige Boerenkers.

[Pim Hols]

Bij deze nog:

Arabis pumila, Dwergscheefkelk,
Armeria alpina,
Gentiana schleicheri.

Vooral het Engels grasje was ruim vertegenwoordigd.

[Frankie Wulleman]

De boerenkers is steeds weer een mooi rotsplantje, maar de Gentiana schleicheri springt er bovenuit vandaag. Deze kende ik trouwens niet, is het een endemische soort aldaar, of komt die nog ergens voor ook?

[Pim Hols]

Een sneeuwdalletje herbergt altijd verrassingen. Hier bij Predazzo, Rifugio torre di Pisa op zo'n 2400 meter.

Al op zo'n 2500 meter had ik de daar sporadisch voorkomende Draba aizoides, het Immergroen Hongerbloempje, reeds uitgebloeid gespot.
Op de terugweg bij het sneeuwdalletje beland, ontdekte ik warempel nog een zestal volop bloeiende exemplaren, naast de nodige ontluikende Soldanella alpina's.

[Pim Hols]

De boerenkers is steeds weer een mooi rotsplantje, maar de Gentiana schleicheri springt er bovenuit vandaag. Deze kende ik trouwens niet, is het een endemische soort aldaar, of komt die nog ergens voor ook?

Ik durf geen 100% zekerheid te geven Frankie, maar de G. schleicheri kwam qua blad echt wel het meest in de buurt bij de exemplaren die ik gespot heb. Het blad zat heel dicht op elkaar in een grondrozetje eigenlijk en het blad daarboven op elkaar gestapeld als het ware. Tevens is het blad niet afgerond, maar loopt in een 'punt', is dus wat scherp. Die Gentiaan komt ook wel in Frankrijk en Zwitserland voor. Het is een plantje wat heel hoog voor kan komen. Hoger dan bijv. Gentiana verna.

[Luc Gilgemyn]

Schitterend verhaal Pim !
Héél moeilijk om favorieten uit te kiezen maar de Eritrichium en de Thlaspi zijn voor mij wel dé blikvangers.
Maar ook de rest is alles behalve te versmaden - voor zo'n polletje Gentiana schleicheri in de tuin wil ik direct tekenen !!