Klimaatsverandering

[Herman Mylemans]

De vraag is wel, hoe dikwijls kunnen ze zo een droogte stress achter elkaar aan met de nieuwe hitte golf opkomst!

[Frankie Wulleman]

De vraag is wel, hoe dikwijls kunnen ze zo een droogte stress achter elkaar aan met de nieuwe hitte golf opkomst!

Dat weet ik ook niet, Herman, er zal ongetwijfeld een limiet op staan.

[Frankie Wulleman]

Een plant die het hier vroeger altijd goed deed is deze Dianthus anatolicus. Hij vormde toen zonder problemen en in enkele jaren een pracht groot kussen. De laatste jaren heeft deze plant het altijd maar moeilijker, waarbij ganse stukken afsterven. Met deze hete en droge periodes van de laatste tijd is hij bijna helemaal ter ziele gegaan. Ik heb nog enkele stekken staan, maar die zullen denk ik niet meer in de rotstuin kunnen, maar eventueel een plekje krijgen in een grote trog, waar ik het waterregime zelf kan regelen.

[Frankie Wulleman]

Asperula sintenisii heeft het hier ook altijd moeilijker en moeilijker. Vroeger had ik grote mooie groene kussen. De hitte en de droogte beslissen hier anders over. Het oudste en grootste exemplaar is hier nu bijna helemaal verdwenen.

[Frankie Wulleman]

Dianthus erinaceus op een tufsteen is al naar de vaantjes.

[Frankie Wulleman]

Dat het helemaal fout begint te lopen met ons klimaat is een gegeven dat niet door iedereen wordt gezien. Voor de meeste mensen betekent dit terrasjesweer en heerlijk buitentoeven onder een stralende zon. Wanneer je met planten en natuur in het algemeen bezig bent, kijk je daar volledig anders tegen aan. Als je dan regelmatig in de natuur vertoeft merk je wel dat het snel de verkeerde kant uit gaat.

Deze foto's nam ik vorige week nog in Wallis. Daar ligt de boomzone net iets hoger dan in andere delen van de alpen, doch hier merk je dat bomen al rond de 2200 m opduiken en zelfs hoger. De alpiene zone wordt door de opwarming steeds kleiner waardoor het habitat van veel planten dus ook automatisch kleiner wordt door de oprukkende boomzone. Het hoogste punt waar ik zaailingen van lariksen zag opduiken lag op 2500 m hoogte. In de toekomst zullen dan ook heel wat planten onherroepelijk definitief verdwijnen.

[Frankie Wulleman]

Dit zijn graaslanden van o.a. gemzen, op een hoogte van ca. 2700 m. Normaal zouden dit eerder groene alpenweides moeten zijn, doch de bodem was er volledig uitgedroogd en de graslanden waren dor en kraakten onder de voeten. Toch vinden de dieren er wel nog degelijk wat eetbaars, want overal waren er uitwerpselen te zien van gemzen. Wallis staat bekend als een vrij droge regio, maar dit ziet er me toch niet zo normaal uit.

[Frankie Wulleman]

De machtige Aletchgletsjer, de grootste van de Alpen wordt elk jaar ook wat kleiner. Het is een bekend gegeven dat het erg slecht gaat met onze gletsjers. Veel mensen liggen er hoegenaamd niet wakker van, maar ooit zorgt dit voor grote problemen. Ook onze laaglandrivieren worden deels gevoed met gletsjerwater. Op een hoogte van ca. 2300 m was het dan ook vrij warm. Je ziet er ook veel meer insecten dan vroeger. Ik zag er een koninginnepage vliegen op een hoogte van 2100 m.

[Kris De Raeymaeker]

De vraag is wel, hoe dikwijls kunnen ze zo een droogte stress achter elkaar aan met de nieuwe hitte golf opkomst!

Meer dan we denken Herman ...hier al de derde keer dit jaar uit de doden opgestaan ...

[Kris De Raeymaeker]

Een plant die het hier vroeger altijd goed deed is deze Dianthus anatolicus. Hij vormde toen zonder problemen en in enkele jaren een pracht groot kussen. De laatste jaren heeft deze plant het altijd maar moeilijker, waarbij ganse stukken afsterven. Met deze hete en droge periodes van de laatste tijd is hij bijna helemaal ter ziele gegaan. Ik heb nog enkele stekken staan, maar die zullen denk ik niet meer in de rotstuin kunnen, maar eventueel een plekje krijgen in een grote trog, waar ik het waterregime zelf kan regelen.

Merkwaardig Frankie . Staat hier al veel jaren op de heetste en droogste plek in het tufsteen gedeelte .Zonde natuurlijk ....Maar ik zou hem toch weer proberen in je tuin ook ! Ik vind dit niet echt een plant voor een trog maar dat is mijn mening natuurlijk. Het is natuurlijk wel zo dat onze rotsplanten en alpiene planten water nodig hebben. Het zijn , op enkele uitzonderingen na, geen woestijnplanten of cactussen /sukkulenten. Met een grotere tuin zoals de jouwe kan dat gieten en water geven natuurlijk wel een probleem vormen. Mijn tuin is vele malen kleiner en ik kan dat water geven nog net behappen. In tuinen van jouw formaat denk ik dat ingebouwde sprinklers soelaas kunnen bieden.

[Kris De Raeymaeker]

Asperula sintenisii heeft het hier ook altijd moeilijker en moeilijker. Vroeger had ik grote mooie groene kussen. De hitte en de droogte beslissen hier anders over. Het oudste en grootste exemplaar is hier nu bijna helemaal verdwenen.

Hier staat die nog tip top en mooi groen Frankie ...Hij komt nog van jou. Maar bloeien doet hij niet of nauwelijks. Is hier met verve mijn slechts bloeiende Asperula en ik weet begon niet aan wat dat ligt.

[Kris De Raeymaeker]

Dianthus erinaceus op een tufsteen is al naar de vaantjes.

Ja die jonge planten op tufsteen zijn natuurlijk helaas  snel een vogel voor de kat met de huidige omstandigheden.Het duurt gauw een jaar of 3 eer die wat gesetteld zijn en voldoende sterk. En dan spreek ik nog over tufsteen die zacht genoeg en poreus genoeg is. Er is zoveel verschil in de kwaliteit hier van. De eerste jaren moeten die stenen bij grotere droogteperiodes wel goed vochtig worden gehouden.
Maar zoals ik al eerder schreef ,in mijn artikel voor ons tijdschrift, zijn we aanbeland in een klimaat waar tufsteen toch ook meer zal moeten gegoten/gesproeid worden. Tufsteen is als een spons en geeft het water af aan de plant wanneer hij het nodig heeft zeiden we zo een 15 jaar geleden nog. Maar toen was er nog regelmatig water in het voorjaar en de zomer. De stenen droogden nooit extreem uit en door capillaire werking konden ze ook nog vocht halen uit de bodem. Maar nu worden de stenen (die sponsen dus)extreem warm/heet en drogen uit. Ook in de bodem kunnen ze geen water naar boven halen. Die is ook uitgedroogd vooral op de hogere stukken. Alleen heel grote stenen die ook nog een eind onder het bodemvlak zitten kunnen nog water absorberen uit de bodem. (groene joekels zoals ik ze bij Harry in de tuin wel zag) 

[Kris De Raeymaeker]

Dat het helemaal fout begint te lopen met ons klimaat is een gegeven dat niet door iedereen wordt gezien. Voor de meeste mensen betekent dit terrasjesweer en heerlijk buitentoeven onder een stralende zon. Wanneer je met planten en natuur in het algemeen bezig bent, kijk je daar volledig anders tegen aan. Als je dan regelmatig in de natuur vertoeft merk je wel dat het snel de verkeerde kant uit gaat.
Deze foto's nam ik vorige week nog in Wallis. Daar ligt de boomzone net iets hoger dan in andere delen van de alpen, doch hier merk je dat bomen al rond de 2200 m opduiken en zelfs hoger. De alpiene zone wordt door de opwarming steeds kleiner waardoor het habitat van veel planten dus ook automatisch kleiner wordt door de oprukkende boomzone. Het hoogste punt waar ik zaailingen van lariksen zag opduiken lag op 2500 m hoogte. In de toekomst zullen dan ook heel wat planten onherroepelijk definitief verdwijnen.

Dat is een zeer trieste vaststelling Frankie , zonder meer !!!Daar wordt een mens en zeker geen natuurliefhebber vrolijk van ...      

[Kris De Raeymaeker]

Nog wat meer planten die er van weten ...Saxifraga  'White Hill' heeft er ook flink van en de Helichrysum heeft er geen last van .
Als zelfs Dianthus erinaceus er al van weet ...
En dan vaststellen dat Hepatica pyrenaica x japonica die daar ook niet ver vandaan staat er vrijwel ongehavend uitziet ..

Vorig jaar in juli zag deze flinke Dianthus erinaceus er echt hopeloos uit (foto 1).Diverse stukken waren helemaal verdroogd en afgestorven.Ik zou hem deze lente maar verwijderen want na de winter zag hij er nog slechter uit dan op de bijgevoegde foto van juli 2025.Op foto 2 (waar je de plant centraal onderaan kan spotten ) zie je hoe hij er midden april bijstond. Maar je weet hoe dat gaat , altijd van alles te doen en eind mei 2026 stond hij er nog steeds erbarmelijk te wezen. Ik veranderde mijn gedacht en heb de hele plant opgekuist omdat ik her en der precies nog nieuwgroei zag...Alle dode stukken verwijderd (was best veel) en het gat opgevuld met een stuk tufsteen. Ziehier het resultaat ...Wat denken jullie ? 

Vorig jaar in juli helemaal opgegeven en nu weer helemaal back ! 

[Frankie Wulleman]

Asperula sintenisii heeft het hier ook altijd moeilijker en moeilijker. Vroeger had ik grote mooie groene kussen. De hitte en de droogte beslissen hier anders over. Het oudste en grootste exemplaar is hier nu bijna helemaal verdwenen.

Hier staat die nog tip top en mooi groen Frankie ...Hij komt nog van jou. Maar bloeien doet hij niet of nauwelijks. Is hier met verve mijn slechts bloeiende Asperula en ik weet begon niet aan wat dat ligt.

Ik heb er altijd goede resultaten mee gehad, Kris. Van alle asperula's was dit hier de beste uit het genus, ook wat bloei betreft.