nieuwe lading stenen voor toekomstige rotstuin

[Filip Wauters]

Ook Yucca nana mocht niet ontbreken in deze wand.

[Bert Stegeman]

ziet er allemaal veel belovend uit

[Danny Bonnez]

Plezante bezigheid hé Filip ...... in die wand kunnen er wel wat plantjes in ...... het zal er alleen maar mooier uit zien met de jaren ....

[Filip Wauters]

Wil je geloven Danny, dat ik al goed moet zoeken om een geschikt plaatsje te vinden. En Tamara plant al een volgend project. Alleen vergeet ze dat ik bijna geen stenen meer heb ( en tijd). We zien wel.

[Frankie Wulleman]

Ook Yucca nana mocht niet ontbreken in deze wand.

Yucca nana? Hoe groot kan die dan worden?

[Filip Wauters]

Ook Yucca nana mocht niet ontbreken in deze wand.

Yucca nana? Hoe groot kan die dan worden?

10 cm diameter , perfect toch, maar moeilijk te vinden. In België ben ik hem nog niet tegengekomen.

[Luc Gilgemyn]

Dan maak ik nu even een zijsprongetje, Luc, want je zei me ditzelfde  1 jaar geleden over mijn maanrotstuintje. Hier zijn enkele overzichtsfoto's. Ik krijg nu zelfs al de indruk dat er al teveel instaat. De planten zijn serieus gegroeid . Het loof van al die extra aangeplante bollen vorig najaar speelt natuurlijk ook mee. Je kreeg dus snel gelijk.

Beetje late reactie(s), maar was een beetje van het forum afwezig.
Ik moet je tegenspreken, Filip, er staat zeker nog niet te veel in - no worries, komt allemaal goed, er mag gerust nog één en ander bij. 

[Luc Gilgemyn]

Er is zelfs nog bijgeplant. De Aquilegia grahammii diende als achtergrond. Ook onze poes voelt zich hier thuis.

  Ik heb nog niet eerder een A. grahammii van die afmetingen gezien, Filip - die wordt normaal niet hoger dan een 10-15 cm zover ik weet.  Jouw exemplaar is wellicht een hybride, niet dat het daarvoor een lelijke plant is natuurlijk !

[Luc Gilgemyn]

En dan terug naar de tufsteenwand. Nog enkele aanplantingen. Bovenaan heb ik vooral gefocust op stekelige planten om eventuele indringers het leven zuur te maken. En daarboven storen ze mij toch niet. Vooraleerst moeten ze nog groeien natuurlijk.

Zeer benieuwd hoe Lewisia rediviva het maakt volgend jaar, Filip - die heeft werkelijk een hekel aan onze natte winters - benieuwd !

[Filip Wauters]

Bedoel je dan de regen of de luchtvochtigheid , Luc ?

[Luc Gilgemyn]

Bedoel je dan de regen of de luchtvochtigheid , Luc ?

Het gaat om rotten door 'te nat', Filip.
Het normale groeiregime van mensen die hem in pot kweken is : na de bloei sterft het blad af, de hele zomer geen water.  In september verschijnt het blad voorzichtigjes terug en de hele winter krijgt hij dan af en toe een weinig water aan de buitenranden van de pot.
Vroeg in het voorjaar begint het loof opnieuw te groeien en van dan af mag hij meer water hebben (je bootst het smelten van de sneeuw na in de bergen) tot de bloei en na de bloei begint de cyclus opnieuw.  De kans bestaat dat het bij jou toch lukt, Filip, omdat hij zo verticaal staat, waardoor het water snel afgevoerd wordt.  Buiten wordt hij zelden of nooit gekweekt.  Ooit had Noel Portier hem een paar jaar in zijn rotstuin in een verticale spleet staan waar hij een tijdje overleefde en voor zover ik weet heeft Wim er eentje in een trog staan, in puur zand, tussen een aantal cactussen.  Ik weet niet of die laatste nog leeft of bloeit (dan heb ik het over de plant en niet over Wim natuurlijk...  )

[Filip Wauters]

Het is alweer een tijdje geleden dat ik nog wat foto's gepost heb over nieuwe stenen, vandaar.

[Filip Wauters]

Deze koeslieten moeten dienen als stapstenen in het pad doorheen de (rots)tuin. Alleen zijn ze zeer moeilijk te vinden voor een betaalbare prijs. Deze lading was dan ook nog ietwat groter dan verwacht en dus ook wat zwaarder. Ik heb ze van miserie in 2 moeten slijpen. Nu heb ik wel dubbel zo veel stapstenen.

[Filip Wauters]

Ook ben ik deze herfst begonnen met de aanmaak van een klein moerasje afgeboord met een overschot aan tufrotsen en een lading tufsteenbroodjes.

[Filip Wauters]

Maar toen kwam Tamara langs en was het niet naar haar zin. De tufheuvel moest verplaatst worden en het muurtje was te plat, dus kon ik herbeginnen.