Schattenjacht in de bleke bergen

[Danny Bonnez]

Het is nog een heel eindje rijden naar de Tremalzopas, maar uiteindelijk bereiken we het begin van de weg die naar boven leidt.

We bevinden ons nog in de boszone, maar ik stap al even uit of er iets te zien is op de bergwand. En ja hoor: Physoplexis comosa groeit hier dus, wel al lang uitgebloeid. Het loof is hier ook extreem groot.

Maar wat ik nog opmerkelijk vind: we zitten hier amper enkele honderden meters boven zeeniveau, helemaal in het bos, en toch groeit hier al Physoplexis? Het is dus geenszins een hoogalpiene plant. Deze zou eigenlijk bij wijze van spreken ook kunnen groeien in onze Ardennen op een kalkrijke wand in een bos?

Terug heel interessant Frankie , dat smaakt naar meer .....

[Frankie Wulleman]

Dan ook nog eens een dagje inlassen zonder planten. Daarvoor trekken we richting Gardameer, meer bepaald Limone. Je kent dat misschien wel, het stadje van de limoenen, hé, waar ze de befaamde Limoncella verbouwen. Leuk om eens door te lopen.

Toch wel een leuke plaats hé Frankie , een jaar of 5 geleden logeerden wij nabij Riva del Garda .

Ja tuurlijk, Danny, het heeft echt wel iets, het Gardameer. Ik kom er ook graag. Het is de overgang naar het zuiden. De vele schilderachtige dorpjes hebben een grote aantrekkingskracht.

[Frankie Wulleman]

Jaja, zo'n dagje zonder planten, hé, alleen maar bijvoorbeeld wat clowneske figuren 'trekken'.
En eendjes 'trekken', dat mag ook wel nog, hé?

Een snipperdag Frankie , de andere gezinsleden willen ook wel eens iets anders dan planten ....

Het lijkt of we iedere dag van 's morgens vroeg tot 's avonds laat in de bergen zaten. Maar dat is natuurlijk niet zo, we hebben bijna evenveel in het zwembad gezeten, ijsjes gevreten, langs winkels gelopen (boring  ) en culinair genoten. 't Kunnen niet altijd planten zijn, hé. En by the way, aan het zwembad lagen dikwijls knappe madammen, hoor. 

[Frankie Wulleman]

We zitten nog altijd op de Tremalzopas, waar de rijweg dood loopt op de top.
Een dreigend onweer nadert, maar ik verken nog vlug de omgeving.
Hier staat een Campanula, waarschijnlijk weer C. rotundifolia, en bovendien heel wat leuke witte exemplaren.

[Frankie Wulleman]

Dan nog een akelei: ik herken hem als Aquilegia atrata. (foto 1 en2)
Een Orobanche. (foto 3)
En dit? Een Genista. (foto 4)

[Frankie Wulleman]

Spijtig, maar ik moet hier afronden. Het pad dat nog veel verder loopt, ligt te lonken, maar er is hevig onweer op komst. Bovendien is het nu al vrij laat en de terugreis is lang.
Ik denk dat hier nog veel meer te vinden moet zijn. Zoals Luc al opmerkte: Daphne petrae en de witte D. petrae 'Tremalzo'. Vindplaatsen van Physoplexis? En heb ik het verkeerd voor dat hier ook Silene elisabethae groeit? Ik heb er nog naar gezocht, maar niet gevonden. Wie kan nog meer over deze plaats vertellen?

[Luc Gilgemyn]

Spijtig, maar ik moet hier afronden. Het pad dat nog veel verder loopt, ligt te lonken, maar er is hevig onweer op komst. Bovendien is het nu al vrij laat en de terugreis is lang.
Ik denk dat hier nog veel meer te vinden moet zijn. Zoals Luc al opmerkte: Daphne petrae en de witte D. petrae 'Tremalzo'. Vindplaatsen van Physoplexis? En heb ik het verkeerd voor dat hier ook Silene elisabethae groeit? Ik heb er nog naar gezocht, maar niet gevonden. Wie kan nog meer over deze plaats vertellen?

Silene elisabethae is inderdaad een bewoner van de Monte Tremalzo, Frankie.  Ze zijn echter nooit in groten getale te vinden en wellicht was jouw bezoek te laat op het seizoen om ze daar in bloei te zien. 

[Hans Meulenbelt]

Hey Hans, je hebt helemaal gelijk, hoor. Dit gaat om S. squarrosa. Bedankt om me daarop te wijzen.
De plant in post 151 is volgens mij wel S. caesia. Deze komen dus te samen voor op dezelfde berg. Mogelijks groeit hier ook die kruising?

Frankie,

ik kan de rozetten van de plant in post 151 niet heel erg goed zien, maar het zou inderdaad Saxifraga caesia kunnen zijn. Beide soorten kun je in de Dolomieten tegenkomen, en waar ze samen voorkomen kun je zoals je al zegt ook de onderlinge kruising (Saxifraga x tiroliensis) vinden. Die schijnt helemaal niet zo zeldzaam te zijn, althans volgens Malcolm MCGregor. Ik heb echter nog nooit een foto van deze kruising gezien en ook nog geen beschrijving ervan gevonden. Hoe zou die er uitzien?

De Hohe Tauern is zeker ook een interessant gebied voor een botanische trip, Frankie, je kunt er onder andere Saxifraga rudolphiana (of zoals je wilt Saxifraga oppositifolia subspecies rudolphiana) vinden.

[Frankie Wulleman]

Hey Hans, je hebt helemaal gelijk, hoor. Dit gaat om S. squarrosa. Bedankt om me daarop te wijzen.
De plant in post 151 is volgens mij wel S. caesia. Deze komen dus te samen voor op dezelfde berg. Mogelijks groeit hier ook die kruising?

Frankie,

ik kan de rozetten van de plant in post 151 niet heel erg goed zien, maar het zou inderdaad Saxifraga caesia kunnen zijn. Beide soorten kun je in de Dolomieten tegenkomen, en waar ze samen voorkomen kun je zoals je al zegt ook de onderlinge kruising (Saxifraga x tiroliensis) vinden. Die schijnt helemaal niet zo zeldzaam te zijn, althans volgens Malcolm MCGregor. Ik heb echter nog nooit een foto van deze kruising gezien en ook nog geen beschrijving ervan gevonden. Hoe zou die er uitzien?

Ik zou het ook niet weten, Hans, maar misschien weet Bart het. Hij staat in ieder geval in zijn catalogus en is bijzonder prijzig. Ik vind zowel S. caesia als S. squarrosa zeker niet makkelijk in cultuur. Wat is jouw ervaring?

[Frankie Wulleman]

Hey Hans, je hebt helemaal gelijk, hoor. Dit gaat om S. squarrosa. Bedankt om me daarop te wijzen.
De plant in post 151 is volgens mij wel S. caesia. Deze komen dus te samen voor op dezelfde berg. Mogelijks groeit hier ook die kruising?

Frankie,


De Hohe Tauern is zeker ook een interessant gebied voor een botanische trip, Frankie, je kunt er onder andere Saxifraga rudolphiana (of zoals je wilt Saxifraga oppositifolia subspecies rudolphiana) vinden.

Komt die daar veelvuldig voor,Hans? Of zijn er bepaalde plekjes waar je hem kan vinden?

[Frankie Wulleman]

Overigens nooit S. tombeanensis of S. vandellii gespot in de Dolomieten, Hans? Die schijnen daar ook voor te komen. Ik heb ze hier beide in de tuin, al enkele jaren, maar zag nog nooit bloemen op de planten.

[Hans Meulenbelt]

Ik heb em zelf gevonden in de omgeving van de Stüdl-hütte, op 2800 m hoogte. Kees Jan van Zwienen heeft al eens een artikel geschreven over een andere vindplaats in de Hohe Tauern, maar waar dat was weet ik zo niet meer. Dat zal ik binnenkort nog es voor je uitzoeken.

[Hans Meulenbelt]

Overigens nooit S. tombeanensis of S. vandellii gespot in de Dolomieten, Hans? Die schijnen daar ook voor te komen. Ik heb ze hier beide in de tuin, al enkele jaren, maar zag nog nooit bloemen op de planten.

Nee, die heb ik niet gevonden en Saxifraga burseriana al evenmin. Je zat trouwens wel in het goede gebied voor Saxifraga tombeanensis, want die schijnt bijvoorbeeld in het gebied ten westen van het Gardameer te groeien.

Ik heb Saxifraga tombeanensis al wel in bloei gehad met een paar bloempjes. De planten die ik heb groeien erg traag dus ik hoop de komende jaren op wat meer bloemen. De echte Saxifraga vandellii heb ik nog niet zo lang en voorlopig alleen in pot. Nog geen bloemen in gehad.

[Frankie Wulleman]

Ik heb em zelf gevonden in de omgeving van de Stüdl-hütte, op 2800 m hoogte. Kees Jan van Zwienen heeft al eens een artikel geschreven over een andere vindplaats in de Hohe Tauern, maar waar dat was weet ik zo niet meer. Dat zal ik binnenkort nog es voor je uitzoeken.

[Frankie Wulleman]

Om onze volgende bestemming te bereiken moeten we nog maar eens via de indrukwekkende Dolomietenweg. Overal waar je een beetje de hoogte ingaat, zie je langs de weg leuke weitjes met van alles en nog wat. Hier zien we niet ver van de Pordoipas deze grote groep van Lilium bulbiferum.