Ideale rotstuinplanten in een veranderend klimaat.

[Kris De Raeymaeker]

Soorten die zich hoegenaamd niet laten afschrikken door de huidige extreme weersituaties ...
Aster coloradensis
Pterocephalus spathulatus
Pterocephalus , zaailing ...ik vermoed pinnardii
Trachelium jacquinii ssp. rumelianum

Ja Kris, we zullen meer planten moeten gaan proberen die bestand zijn tegen ho hoge temperaturen!

Klopt Herman ! Maar die moeten dan ook nog eens kunnen tegen onze soms erg natte winters ...Maar de zoektocht is hier al even begonnen ....  

Ik ben er ook al wat jaren mee bezig, Kris, met een intense zoektocht naar planten die met het nieuwe klimaat overweg kunnen. Ik dacht dat ook die Trachelium daar toe behoorde, maar vandaag merkte ik al hittestress bij de plant. Best mogelijk dat ik hem zelfs zal verliezen. Hij staat wel op een vrij hoog stuk, pal op het zuiden.

Het zou kunnen dat je plant zijn bladeren door de hitte vervroegd laat vallen. Ik zou nog niet panikeren en wachten op het voorjaar waar ze normaal terug moet verschijnen. Komt ze niet terug heb ik wel reservemateriaal.

Ik waande de plant verloren, maar kijk, hij lijkt toch weer uit te lopen vanuit het hart.

Dat is ook wat ik veronderstelde Frankie ...dit is zonder meer een sterke jongen 

[Kris De Raeymaeker]

Dan denk je dat Acantholimon de ideale plant in voor het hedendaagse klimaat...? Niet dus, deze Acantholimon trojanum vertoont sinds kort bruine stukken... Hopelijk verlies ik niet het hele kussen.
Als zulke planten het al moeilijk krijgen, bewijst dit toch wel echt de ernst van deze droogte.

Dit is heel vreemd Frankie , ik heb hier diverse Acantholimons ...ook 2 trojanums op de meest hete plekken in de tuin en daar zie ik geen spatje bruin aan. Heb je eventueel gesproeid bij toen de zon er nog volop opzat ?

[Frankie Wulleman]

Dan denk je dat Acantholimon de ideale plant in voor het hedendaagse klimaat...? Niet dus, deze Acantholimon trojanum vertoont sinds kort bruine stukken... Hopelijk verlies ik niet het hele kussen.
Als zulke planten het al moeilijk krijgen, bewijst dit toch wel echt de ernst van deze droogte.

Dit is heel vreemd Frankie , ik heb hier diverse Acantholimons ...ook 2 trojanums op de meest hete plekken in de tuin en daar zie ik geen spatje bruin aan. Heb je eventueel gesproeid bij toen de zon er nog volop opzat ?

Neen Kris, ik sproei alleen 's avonds of 's morgens heel vroeg ook wel eens. Maar deze plant bevindt zich natuurlijk wel op een hoogte van ruim 1 m boven het maaiveld... . Acantholimon is sterk, maar er zijn natuurlijk ook grenzen.

[Frankie Wulleman]

Maar het kan nog straffer.
Dit exemplaar van Erinacea anthyllis is een van de oudste bewoners in de rotstuin. Hij staat er dus zo'n 25 jaar en heeft al heel wat uiteenlopende seizoenen meegemaakt. Deze zomer zijn er echter bruine stukken opgedoken in de plant. Mogelijks verlies ik deze... Mijn hart bloedt... Misschien is het ook de ouderdom die hem nu parten speelt in deze hete zomer. Op een andere plaats heb ik nog een jongere plant staan, die dit nog niet vertoont.

Niet prettig maar ik zou de bruine stukken proberen wegsnoeien en zien of er nog iets mee te maken valt ...
Of dat van de warmte is weet ik niet , ik zag ze al op nog vele hetere plekken . Zowel in de natuur als in twee  botanische tuinen in Duitsland.

Ik probeer zeker te redden wat er te redden valt van deze plant.

Ik zag ze ook groeien op een gortdroge en zonnige helling in de tuin van Würzburg. Wellicht is de hoge leeftijd van mijn plant de oorzaak? Geen enkele plant heeft het oneindige leven. En hoe ouder een plant wordt, hoe fragieler. Dat is tenslotte ook bij mensen en dieren zo.

[Danny Bonnez]

Ondertussen al een poosje geleden, van begin juni om precies te zijn, stonden deze Rhodohypoxis te bloeien in de tuin. Deze planten heb ik niet zelf geplant. Ze zijn er terecht gekomen als toevallige zaailingen, afkomstig uit nabij gelegen potten, waar de planten in staan. Ondertussen breiden de groepjes zich gestaag uit, na een periode van vier of vijf jaar daar te staan. Omdat ik verschillende kleurvormen heb, zie je hier ook een mix aan kleuren.

Maar er was toch een tijd dat dit soort gewassen onmogelijk in de tuin kon? Ik herinner me, meer dan 20 jaar geleden dat ik ze voor het eerst zag op de kwekerij van Portier. Noël verzekerde me toen dat ze niet permanent in de tuin konden. En inderdaad, ik weet nog dat ik toch enkele planten had uitgeplant in de rotstuin, maar achter de volgende winter waren ze reeds verdwenen.

Het klimaat is echter drastisch veranderd de laatste jaren, zo weten we allemaal. Veel planten zijn onmogelijk geworden in de tuin, maar dat opent dan toch weer deuren voor andere gewassen zo blijkt nu. Toch blijf het me verbazen dat het nu opeens wel kan met Rhodohypoxis. In de winter staan ze in kletsnatte grond, krijgen vorst over zich en staan nu in een volledig uitgedroogde grond, terwijl ze net nu wel water nodig hebben.

Staan er prachtig bij Frankie , mooi om te zien   

[Danny Bonnez]

Maar het kan nog straffer.
Dit exemplaar van Erinacea anthyllis is een van de oudste bewoners in de rotstuin. Hij staat er dus zo'n 25 jaar en heeft al heel wat uiteenlopende seizoenen meegemaakt. Deze zomer zijn er echter bruine stukken opgedoken in de plant. Mogelijks verlies ik deze... Mijn hart bloedt... Misschien is het ook de ouderdom die hem nu parten speelt in deze hete zomer. Op een andere plaats heb ik nog een jongere plant staan, die dit nog niet vertoont.

Niet prettig maar ik zou de bruine stukken proberen wegsnoeien en zien of er nog iets mee te maken valt ...
Of dat van de warmte is weet ik niet , ik zag ze al op nog vele hetere plekken . Zowel in de natuur als in twee  botanische tuinen in Duitsland.

Ik probeer zeker te redden wat er te redden valt van deze plant.

Ik zag ze ook groeien op een gortdroge en zonnige helling in de tuin van Würzburg. Wellicht is de hoge leeftijd van mijn plant de oorzaak? Geen enkele plant heeft het oneindige leven. En hoe ouder een plant wordt, hoe fragieler. Dat is tenslotte ook bij mensen en dieren zo.

Denk ik ook Frankie , het is aan de zaailingen om over te nemen ......

[Kris De Raeymaeker]

Deze Erysimum pusillum (?) is ongetwijfeld een plant (je)voor de huidige veranderde omstandigheden...Zowel de (nieuwe)zomers als onze (nattere )winters verteerd hij moeiteloos.
Ik heb deze in 2008 gezaaid, zaden waren afkomstig van een Tsjechische zaadlijst. Over enkele jaren terug ging mijn oude plant dermate achteruit dat ik stekken heb genomen en de oude rakker heb begraven..Het huidige exemplaar is dus daarvan een afstammeling.Ik heb de overige stekjes die ook allemaal lukten al een paar keer aangeboden op onze plantenverkoop en gek genoeg is daar geen interesse voor. Mogelijk is er ook wel eens eentje op de tombola terecht gekomen.Ik heb bij de naam Erysimum pusillum een vraagteken geplaatst omdat de planten die ik vind op internet er toch iets ander uitzien (smaller blad) Nu hebben de heren botanisten er ondertussen een heel deel subspecies van bijgemaakt.
Op foto 1&2 mijn oude plant , toen nog in goede doen, in tuf.Foto's dateren van 2010 en 2011. Op foto 3 het nageslacht zoals het er vandaag bijstraat in de uitlopers van de crevice.

[Kris De Raeymaeker]

Zelfs het gras ziet al weer bijna groen ...na de welgekomen regen van de 2 voorbije dagen ...    

[Herman Mylemans]

Zelfs het gras ziet al weer bijna groen ...na de welgekomen regen van de 2 voorbije dagen ...    

Inderdaad Kris, gras herstelt zich snel! Wel is er bij mij veel van dat wild gras met zijn breed meer liggend blad ingekomen. Veel bomen laten al bladeren vallen en komen in herfstmodus. Voor het fruit in de tuin komt het water te laat. Ik ben wel eens benieuwd of er nog bloei in de Roscoea's komt.

[Thomas Eckert]

Globularia spinosa lijkt ook te hebben geprofiteerd van de bizarre temperaturen deze zomer... al denk ik tenminste dat ze een beetje is gegroeid.

[Kris De Raeymaeker]

Globularia spinosa lijkt ook te hebben geprofiteerd van de bizarre temperaturen deze zomer... al denk ik tenminste dat ze een beetje is gegroeid.

Zie je nog maar zelden in collecties Thomas ...Lijkt wel een mini hulst (Ilex)

[Thomas Eckert]

Globularia spinosa lijkt ook te hebben geprofiteerd van de bizarre temperaturen deze zomer... al denk ik tenminste dat ze een beetje is gegroeid.

Zie je nog maar zelden in collecties Thomas ...Lijkt wel een mini hulst (Ilex)

Ja, dat klopt... Kris.

Het blad is het echte bijzondere aan deze soort.

Wat de bloemen betreft, zijn er veel mooiere Globularia.

[Frankie Wulleman]

Globularia spinosa lijkt ook te hebben geprofiteerd van de bizarre temperaturen deze zomer... al denk ik tenminste dat ze een beetje is gegroeid.

Ik heb deze opmerkelijke soort ook enkele jaren gehad, Thomas. Hij stond in een trog die het ganse jaar overdekt is. Ik kon hem niet in bloei krijgen en uiteindelijk is hij gesneuveld. Maar zelfs niet in bloei is dit een aantrekkelijke soort met zijn gekartelde blad. Waar kan jij eigenlijk dit soort juweeltjes nog aanschaffen, Thomas?

[Frankie Wulleman]

Nadat ik eerder al berichtte dat mijn exemplaar van Erinaceae anthyllis serieus wat schade heeft opgelopen deze zomer, ben ik vandaag op onderzoek gegaan.

Een deel is dus afgestorven, maar een 2/3 is toch nog intact. Om de plant enig aanzien te geven, heb ik alle dode delen weggeknipt. Daarbij bleek dat er onderin de plant zich na al die jaren, heel wat dood materiaal heeft verzameld, verteerd en half verteerd loof had zich zich onderaan de plant genesteld. Ik heb dus alles weggehaald en volledig 'opgepoetst' zoals dat men bij sommige coniferen doet. Wellicht is dit zootje, in combinatie met de hoge temperaturen de oorzaak voor een deel van het afsterven van de plant.

Ik heb daarbij ook gemerkt, dat de liggende takken zich vanzelf vasthechten in de grond.

De plant ziet er momenteel niet zo fraai uit, maar ik hoop dat hij zich nog verder kan herstellen.

[Kris De Raeymaeker]

Nadat ik eerder al berichtte dat mijn exemplaar van Erinaceae anthyllis serieus wat schade heeft opgelopen deze zomer, ben ik vandaag op onderzoek gegaan.
Een deel is dus afgestorven, maar een 2/3 is toch nog intact. Om de plant enig aanzien te geven, heb ik alle dode delen weggeknipt. Daarbij bleek dat er onderin de plant zich na al die jaren, heel wat dood materiaal heeft verzameld, verteerd en half verteerd loof had zich zich onderaan de plant genesteld. Ik heb dus alles weggehaald en volledig 'opgepoetst' zoals dat men bij sommige coniferen doet. Wellicht is dit zootje, in combinatie met de hoge temperaturen de oorzaak voor een deel van het afsterven van de plant.
Ik heb daarbij ook gemerkt, dat de liggende takken zich vanzelf vasthechten in de grond.
De plant ziet er momenteel niet zo fraai uit, maar ik hoop dat hij zich nog verder kan herstellen.

Interessant om volgen Frankie. Ja "rotstuinieren "is natuurlijk een werkwoord  Als die buitenste/liggende delen zich vasthechten, betekent dat dan dat die geworteld zijn ? Voor het geheel zou het natuurlijk mooier zijn dat je 1 centrale bos overhoud mijn inziens.