Dolomieten 2012

[Gerrit Eijkelenboom]

Superbe of super. Dat is de naam voor deze anjer. En terecht, want wat is hij mooi.
De vierde foto is een witte variant.

Dianthus superbus ssp alpestris

[Gerrit Eijkelenboom]

Gipskruid, ja gipskruid komt er ook voor. In rotsspleten (foto 1) en gewoon in grasland (foto 2)

Gypsophila repens


U vindt het misschien maar een gewoon plantje. Ik ook. Ik wil hem niet eens in mijn rotstuin. Maar als u wist onder welke condities deze plant groeide, kreeg u op slag waardering ervoor. In een desolate steenwoestenij stond hij daar. Het was bar weer. Een mens wilde daar alleen maar wegwezen.

Leucanthemopsis alpina

[Pim Hols]

Gipskruid, ja gipskruid komt er ook voor. In rotsspleten (foto 1) en gewoon in grasland (foto 2)
Gypsophila repens
U vindt het misschien maar een gewoon plantje. Ik ook. Ik wil hem niet eens in mijn rotstuin. Maar als u wist onder welke condities deze plant groeide, kreeg u op slag waardering ervoor. In een desolate steenwoestenij stond hij daar. Het was bar weer. Een mens wilde daar alleen maar wegwezen.
Leucanthemopsis alpina

Fraai opnamen Gerrit, en zeer interessant.

[Gerrit Eijkelenboom]

Bij de meeste planten is het zo: de eerste die je ziet is van ooooh wat mooi en na twee weken denk je: o, wel aardig. Een soort van inflatie. Dat geldt niet voor deze plant. Die weet de aandacht vast te houden door zich te vestigen op bizarre plaatsen. Ik heb het over

Silene acaulis.

[Gerrit Eijkelenboom]

Nog meer Silene acaulis

[Gerrit Eijkelenboom]

Nee, niet nog meer Silene, maar dit is een bruggetje naar het wilgenstruikje

Salix reticulata

Van de derde foto weet ik geen naam voor deze Salix, maar hij doet dienst als voorgrond

[Luc Gilgemyn]

Ik kan je helemaal volgen in die gedachtengang Gerrit - ik vind dit ook één van de allermooiste rotsplanten !

[Gerrit Eijkelenboom]

Even een uitstapje naar het bos. Een paar opnames maar hoor.

Clematis alpina
Geum rivale
Moneses uniflora
Cicerbita alpina

Moneses uniflora ook Pyrola uniflore komt op Terschelling voor maar zeer zeldzaam

[Cor van Kapel]

Moneses uniflora ook Pyrola uniflore ...............

Gerrit, geweldig, de naam van dit plantje zocht ik nog , ik heb deze ook voor de lens gehad. Weer een puzzelstukje op z'n plaats .

Edit: Voor de geïntresseerden hierbij de gehele plant (sorry Gerrit dat ik inbreuk maak op jouw voortreffelijk serie ).

[Gerrit Eijkelenboom]

Natuurlijk vind ik dat niet erg Cor. Ik weet nu, dat je bezig ben met een serie over jouw belevenissen in Oostenrijk. En daar kan ik mij nu al op verheugen.



Sedum alpestre
Sedum astratum ssp astratum
Sempervivum montanumkan ook S.dolomiticum zijn

[Gerrit Eijkelenboom]

Parnassia palustris

Veratrum album ik denk de ssp lobelianum, omdat de bloemaar nogal groenig is

[Frankie Wulleman]

Jezus Gerrit, wat een verbluffende reeks die je hier toont. Je moet daar een fijne tijd beleefd hebben.
Die Phyteuma's kan ik ook moeilijk uit elkaar houden, ze lijken zo goed op elkaar.
Leucanthemopsis alpina is inderdaad een plant die overal uit de voeten kan, op de meest desolate plaatsen kunnen ze zich nog handhaven, een echte survivor is dat. Ik probeerde hem al eens in de tuin, maar zonder succes. Waarschijnlijk had hij het veel te goed?

[Christian Winkelblech]

hallo gerrit,
fantastische bilderreihe, die dolomieten stehen bei meinen reiseplanungen auch ganz oben an......
freu mich auf weitere bilder....
gruss aus deutschland
chris

[Danny Bonnez]

Wat een schitterende reportage Gerrit !!!
Wat een prachtige streek , supermooie foto's , dat is echt genieten !!! Daar krijg je nooit genoeg van !!!

Bedankt Gerrit 

[Gerrit Eijkelenboom]

      The story of Eritrichium nanum
(of de riscico's van overmoed, een bijna-waargebeurd verhaal)



Op onze voorlaatste dag op de camping van Predazzo, raakte ik in gesprek met mijn overbuurman. Hij vertelde mij dat hij in de Dolomieten was om te wandelen. Ik zei hem, dat ik er was om planten te zoeken, rotsplanten.. waarop hij zei dat hij zo'n mooi plantje had gezien. Blauw en het heette iets van
he-hemel-hemelheraut. Zijn vrouw had het in een boekje staan. 'Maar wacht', zei hij 'ik heb er een foto van'. Ik was natuurlijk meteen een en al oor. En ja, na enig gepruts aan zijn camera stond hij daar: Eritrichium nanum, de hemelheraut. En 'Ja, er staan er nog veel meer, een hele rotswand.' Na wat heen en weer gepraat had hij mij uitgelegd, waar ik hem kon vinden. Wij hadden nog een dag en ik wilde per-se de berg op om hem te zoeken.
De laatste dagen echter was het schitterend weer aan het veranderen. Overdag scheen de zon nog tussen de opbollende wolken door, maar tegen de avond barstte er onweer los. Dus, de laatste ochtend zag het weer er niet goed uit. Maar 'Laten we toch maar gaan kijken' zei ik, 'als het niks is, gaan we gewoon weer terug.'
Toen we bij het kabelbaanstation aankwamen zag het er nog steeds niet goed uit. Boven de toppen van de bergen hingen zware zwarte wolken. 'Laten we toch maar boven gaan kijken'. zei ik,'als het niks is, kunnen we altijd nog teruggaan'. Het retourtje gondel kostte ons 24 euro. Het personeel van de kabelbaan kwam in actie, speciaal voor ons, omdat er niemand ging. zie foto 1Wij vlogen rechtstreeks de wolken in.
Boven aangekomen stapten wij het station uit en werden meteen getracteerd op een hevige stortbui. 'Laten we maar even schuilen'. zei ik, misschien knapt het zo wel op. 'Kunnen we niet beter teruggaan,' zei mijn verontruste echtgenote. 'Dat is dan wel zonde van het geld en we zijn toch niet bang voor een beetje regen?' riposteerde ik overtuigend.
Na een kwartiertje hield het inderdaad op met regenen, hoewel het buiten grijs en dreigend was. 'Kom, laten we gaan' zei ik. Gewapend met stokken, bergschoenen, warme kleding, gingen wij op weg.
Het was een uur lopen over een desolate hoogvlakte. zie foto 2
Het was een zware tocht, het was nergens vlak, voortdurend stappen van steen op steen. Eerst was het droog, maar toen begon het zachtjes te regenen. Op wat graspollen na was er van enige interessante begroeiing niets te zien. We liepen over de rand van de berg op 2600m en volgden rood-witte strepen.
Aan onze linkerkant hingen dreigende zware wolken die langzaam onze kant uitkwamen. zie foto 3