Citaat van: Kris De Raeymaeker op 1 april 2025, 18:18:48
Citaat van: Thomas Eckert op 1 april 2025, 12:36:21
Het geslacht Penstemon biedt eindeloze mogelijkheden om de tuin in de zomermaanden om te toveren in een zee van kleur. Zowel in de rotstuin als in steppebedden. Daarom heb ik dit seizoen 28 verschillende soorten in het zaaiprogramma. Een paar hogere soorten (zoals deze P. cardinalis uit New Mexico)
De meerderheid zijn echter kleinere soorten voor de rotstuin. Misschien verdient deze Penstemon penlandii uit Colorado een speciale vermelding. Zijn verspreidingsgebied is extreem klein en hij wordt in mijn tuin maar 15 centimeter hoog.
Ze verdragen allemaal extreme hitte en droogte en insecten worden op magische wijze tot ze aangetrokken.
Wat wil je nog meer? 😎
En deze Penstemon heeft een mooie bladverkleuring in de winter Thomas .... 8)
Erg mooie kleur. Ik heb ook een paar Penstemon soorten die in de winter van kleur veranderen.
Misschien is het tijd om een apart nieuw topic te openen over de alpenflora van Noord-Amerika. Dan kunnen we hier expliciet over discussiëren...wat denk je?
Op verzoek dus een nieuwe topic 'Noord-Amerikaanse alpiene flora' Thomas. Zoals je ziet heb ik hierboven slechts dat ene bericht ondergebracht. Het is immers altijd een dilemma... als er iets gepost wordt over het zaaien van Noord-Amerikaanse soorten waar breng ik dat dan onder ?? In 'Zaaien van rotsplanten' of in 'Noord Amerikaanse planten' --11 ((--11
Alle overige posts heb ik dus laten staan onder "zaaien'' - hier kunnen dan enkel foto's van planten gepost worden en niets over het vermeerderen er van... je ziet, het is vaak een dunne lijn. Als jullie een andere mening toegedaan zijn of één of meerdere andere posts willen overgebracht zien naar hier, dan hoor ik het graag! ))(10
Bedankt Luc
Ik hoop in de komende weken en maanden enkele vertegenwoordigers van de Rocky Mountains en aangrenzende bergen te kunnen presenteren...✌ï¸
Droge landvarens en andere juwelen van de hooggelegen semi-woestijnen kunnen ook worden opgenomen.
Citaat van: Luc Gilgemyn op 2 april 2025, 18:13:26
Op verzoek dus een nieuwe topic 'Noord-Amerikaanse alpiene flora' Thomas.
Bedankt heer voorzitter ....en we gaan maar meteen de koe de bel aanbinden ....een spreekwoord dat Thomas misschien niet begrijpt via google translate ))4
Hier stond Townsendia spathulata vandaag te pronken in mij schaal met als thema .....je raad het nooit ...Noord Amerika -2(
Een waardige foto voor de start van het nieuwe thema...Kris. Elke Townsendia is en blijft iets speciaals.
Ik kreeg vorig voorjaar precies dezelfde plant onder dezelfde naam en was vanaf het begin sceptisch of het wel echt T. spathulata was. Mijn exemplaar leeft niet meer maar jouw foto bevestigt mijn twijfels. Het blad is te groen en de uiteinden van de bladeren hebben ook een andere vorm. De bloem is ook heel anders dan wat ik ken als spathulata.
Mijn gok is dat het Townsendia leptodes is.
Misschien maak ik vanmiddag een foto van mijn T. spathulata zodat we kunnen vergelijken.
Desalniettemin is de Townsendia die je hebt laten zien een absoluut juweeltje en mijn enthousiasme is groot.
In het algemeen is er waarschijnlijk een complete verwarring over de Townsendia's die worden geruild of verhandeld. Sommige soorten lijken ook erg op elkaar, wat een exacte ID moeilijk maakt.
Hier is bijvoorbeeld een recente foto van mijn Townsendia hookeri (syn. nuttallii). De bloemen zijn iets kleiner dan de gebruikelijke T. hookeri die ik heb gezien (waaronder dit fantastische exemplaar onlangs!)
Wat vooral opvalt, is dat mijn bloemen relatief laag aan de basis zitten en worden bedekt door blad. Misschien is het ook een hybride (?)
Het geslacht Townsendia stelt me voor veel raadsels en tegelijkertijd vind ik het ongelooflijk mooi.
Ik ben het eens met Thomas. De juiste naamgeving van de Townsendias is min of meer een kansspel. Maar het zijn prachtige planten.
Zoals beloofd, hier is mijn exemplaar van Townsendia spathulata... ter vergelijking.
Zoals je waarschijnlijk kunt zien, zijn de bladeren volledig behaard en worden ze een beetje breder aan het einde.
Helaas gaat er op dit moment maar één bloem open omdat het bewolkt en koud is. Maar het is misschien genoeg voor een vergelijking. Misschien zijn er volgend weekend meer bloemen open.
Desalniettemin is de Townsendia die je hebt laten zien een absoluut juweeltje. Je moet de zaden zeker oogsten en direct na de oogst zaaien. Niet in de winter. Deze handige tip kreeg ik ooit van Gerrit Eijkrlenboom. Zo krijg je exemplaren die het volgende jaar al bloeien. 🤞
Citaat van: Thomas Eckert op 5 april 2025, 14:06:40
Zoals beloofd, hier is mijn exemplaar van Townsendia spathulata... ter vergelijking.
Zoals je waarschijnlijk kunt zien, zijn de bladeren volledig behaard en worden ze een beetje breder aan het einde.
Helaas gaat er op dit moment maar één bloem open omdat het bewolkt en koud is. Maar het is misschien genoeg voor een vergelijking. Misschien zijn er volgend weekend meer bloemen open.
Desalniettemin is de Townsendia die je hebt laten zien een absoluut juweeltje. Je moet de zaden zeker oogsten en direct na de oogst zaaien. Niet in de winter. Deze handige tip kreeg ik ooit van Gerrit Eijkrlenboom. Zo krijg je exemplaren die het volgende jaar al bloeien. 🤞
Wat een topper Thomas. :o :o :o :o Dat moet toch de nummer 1 zijn uit dit geslacht , tenzij misschien 'Cotton Ball ' ....Maar je uitleg is duidelijk en ik ben akkoord ....Ik had mijn plant mee uit Tsjechië ...
Ik vind eigenlijk alle soorten Townsendia mooi... maar deze T. spathulata is misschien echt iets speciaals.
Ik heb dierbare herinneringen aan "Cotton Ball". Helaas heb ik hem maar twee jaar kunnen houden. Daarna was het voorbij.
Overigens kocht ik mijn "nep" T. spathulata ook van een Tsjechische kweker. Dus vermoedelijk dezelfde herkomst.
Naast bloeiende planten zijn er ook andere dieren die een rotstuin kunnen verrijken. Ik heb het over kleine varens, waarvan sommige zelfs volledig bestand zijn tegen hitte en droogte.
Myriopteris (Cheilanthes) wootonii is er daar één van. Hij komt oorspronkelijk uit het zuidwesten en houdt van droge gebieden. Bij nadere inspectie kun je de delicate structuur herkennen... bijna als een koraal.
Citaat van: Thomas Eckert op 6 april 2025, 08:53:20
Naast bloeiende planten zijn er ook andere dieren die een rotstuin kunnen verrijken. Ik heb het over kleine varens, waarvan sommige zelfs volledig bestand zijn tegen hitte en droogte.
Myriopteris (Cheilsnthes) wootonii is er daar één van. Hij komt oorspronkelijk uit het zuidwesten en houdt van droge gebieden. Bij nadere inspectie kun je de delicate structuur herkennen... bijna als een koraal.
:o :o :o Wat een prachtig varentje Thomas !
Ook een rasechte Noord Amerikaan die hier een eerste bloem toont voor dit voorjaar is Claytonia megarhiza . "megarhiza" is Grieks en betekent grote wortel ...Deze plant heb ik nog uit de collectie van Ger mee gekregen .
Je zou het misschien niet verwachten maar ook deze Pulsatilla patens komt voor in heel wat Noord Amerikaanse staten ....Al zijn alle auteurs het daar niet over eens . Maar dat is omdat ze dan weer niet altijd eens zijn over naamgevingen . Ze staan hier ook in een Rumstse staat -2( -2(
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 6 april 2025, 10:20:04
Ook een rasechte Noord Amerikaan die hier een eerste bloem toont voor dit voorjaar is Claytonia megarhiza . "megarhiza" is Grieks en betekent grote wortel ...Deze plant heb ik nog uit de collectie van Ger mee gekregen .
Nog een jaartje of 2 geduld Kris en dat krijg je dit.
Geweldige foto's van Ger en Kris... Hartelijk dank!
Het kleurenpalet van Claytonia megarhiza bloemen varieert van roze tot puur wit. Deze laatste bloeit op dit moment bij mij. (Summit County, Colorado,
3700 m)
Er is dus een kans om het hele bereik te kweken.
De roze Claytonia megarhiza var. nivalis staat nog in mijn zaadpotje van vorig jaar. Maar ik denk dat ik de twee jonge planten in een grote pot kan zetten als de temperaturen stijgen.
Ben je het met me eens...Ger?
Synthyris missurica bloeit niet elk jaar in mijn tuin en de bloemen dit jaar zijn een beetje bizar. Maar dat vergeef ik de plant... want hij is al meer dan 10 jaar oud...:-)
Citaat van: Ger van den Beuken op 6 april 2025, 10:50:28
Nog een jaartje of 2 geduld Kris en dat krijg je dit.
Dat geduld ga ik wel kunnen opbrengen Ger ((14 8)
Citaat van: Thomas Eckert op 6 april 2025, 15:07:19
De roze Claytonia megarhiza var. nivalis staat nog in mijn zaadpotje van vorig jaar. Maar ik denk dat ik de twee jonge planten in een grote pot kan zetten als de temperaturen stijgen.
Ben je het met me eens...Ger?
Zou ik wel doen Thomas ...
Hymenoxys acaulis ssp. caespitosa hoort hier uiteraard ook thuis ...bloeit momenteel met een eerste bloempje ...
Goed , gaan we misschien eens een aantal mensen verbazen , schokkeren of in ongeloof achter laten ....???
Hier nog een super bergplant /rotsplant /alpine plant uit Noord Amerika ....Pediocactus paradinei ......Wat een cactus ?...Hoor ik jullie denken ))4 --6....Maar laten we niet vergeten dat heel wat cactussen ook rotsplanten , alpiene planten , bergplanten zijn !!! En dat geld zeer zeker voor deze soort! Hij komt voor op stenige en rotsachtige hellingen van 1600 tot 2000m in Houserock Valley in Arizona. Zo , dus toch alle criteria netjes afgevinkt zou ik denken .... -2( -2(
Nog zo een lastige Noord Amerikaanse soort die nu bloeit ....Astragalus utahensis....
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 7 april 2025, 20:13:14
Goed , gaan we misschien eens een aantal mensen verbazen , schokkeren of in ongeloof achter laten ....???
Hier nog een super bergplant /rotsplant /alpine plant uit Noord Amerika ....Pediocactus paradinei ......Wat een cactus ?...Hoor ik jullie denken ))4 --6....Maar laten we niet vergeten dat heel wat cactussen ook rotsplanten , alpiene planten , bergplanten zijn !!! En dat geld zeer zeker voor deze soort! Hij komt voor op stenige en rotsachtige hellingen van 1600 tot 2000m in Houserock Valley in Arizona. Zo , dus toch alle criteria netjes afgevinkt zou ik denken .... -2( -2(
Een goede en tegelijkertijd belangrijke bijdrage...Kris. Er zijn veel cactussen en andere vetplanten die tot grote hoogten klimmen. Van British Columbia tot Mexico.
Vorig jaar heb ik wild zaad ontvangen van Agave toumeyana ssp. bella (uit de Mazatzal Mountains) die endemisch is in centraal Arizona. Drie kleine jonge planten zijn klaar om verplant te worden.
Citaat van: Thomas Eckert op 8 april 2025, 12:02:32
Een goede en tegelijkertijd belangrijke bijdrage...Kris. Er zijn veel cactussen en andere vetplanten die tot grote hoogten klimmen. Van British Columbia tot Mexico.
Vorig jaar heb ik wild zaad ontvangen van Agave toumeyana ssp. bella (uit de Mazatzal Mountains) die endemisch is in centraal Arizona. Drie kleine jonge planten zijn klaar om verplant te worden.
Als die droog staan in de winter dan kan deze soort echt heel wat vorst verdragen Thomas ! ((14 ((14 Belangrijk is om van zaad te vertrekken . Als je die zou kopen als grotere /oudere plant die altijd heeft overwinterd bij 10 graden gaat hij nog moeilijk kunnen aanpassen aan lage temperaturen in de winter . Best met kleine/jonge plantjes starten of beter nog via zaad zodat je de planten meteen genoeg kan afharden en laten gewennen .
Ik heb ook Hymenoxys acaulis ssp. caespitosa en Astragalus utahensis... maar niet in deze status. Echt goed gedaan...Kris.
Altijd verbazingwekkend hoe verschillend onze klimatologische omstandigheden zijn... Hier hebben we nog lichte nachtvorst tot donderdag.
Beide soorten kunnen wat variëren in groeihoogte.
Onnodig te zeggen dat ik beide soorten weer laat zaaien...😉
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 7 april 2025, 20:32:13
Nog zo een lastige Noord Amerikaanse soort die nu bloeit ....Astragalus utahensis....
Nog een beetje verder ....
Erg mooie bloem... Kris.🤩
Volgens mij heb ik nog geen knoppen gezien op mijn twee exemplaren.
Maar ik ben toch wel blij dat ze de winter goed zijn doorgekomen.
Clematis hirsutissima bloeit momenteel bij een vriend thuis.
Foto 2 laat zien dat het nog wel even zal duren voordat ik deze delicate bloemen weer zal zien. 🤞
Opnieuw de Townsendia spathulata... Nu is het klaar.
Citaat van: Thomas Eckert op 11 april 2025, 21:36:43
Opnieuw de Townsendia spathulata... Nu is het klaar.
Wat een schoonheid Thomas ! Hier nog een soort die jij waarschijnlijk wel leuk zal vinden ...Astragalus coccineus .
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 13 april 2025, 16:15:49
Citaat van: Thomas Eckert op 11 april 2025, 21:36:43
Opnieuw de Townsendia spathulata... Nu is het klaar.
Wat een schoonheid Thomas ! Hier nog een soort die jij waarschijnlijk wel leuk zal vinden ...Astragalus coccineus .
Hoe hou je deze in goede conditie, Kris, zonder kas.
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 13 april 2025, 16:15:49
Citaat van: Thomas Eckert op 11 april 2025, 21:36:43
Opnieuw de Townsendia spathulata... Nu is het klaar.
Wat een schoonheid Thomas ! Hier nog een soort die jij waarschijnlijk wel leuk zal vinden ...Astragalus coccineus .
Voor mij is Astragalus coccineus een van de beste vertegenwoordigers van dit geslacht. Hij deelt de eerste plaats met A. loanus.
Helaas is mijn enige exemplaar in de winter gestorven. Ik heb beide soorten opnieuw gezaaid en dit is de eerste keer dat ik een zaailing van Astragalus loanus heb gezien. Maar dat zegt nog niets. Over het algemeen ontkiemt de Astragalus bij mij heel goed... maar heel vaak sterven de zaailingen heel snel weer af.
Je zou jouw exemplaar moeten combineren met die van Luc... misschien krijg je zo zaadjes.
Om het onderwerp Townsendia af te ronden, zijn hier nog een paar van het weekend...
Townsendia scapigera... met een vleugje roze.
Townsendia leptodes
Townsendia hookeri opnieuw...
Nu ontbreken alleen T. rothrockii en T. incana nog.
Mertensia alpina verdient terecht zijn achternaam... want hij groeit tussen 3000 en 4500 meter boven zeeniveau.
Ik zag een behoorlijke nieuwe start toen ik hem dit weekend schoonmaakte, en daar ben ik blij om. Later zullen er helderblauwe bloemen verschijnen. 🤞
Ik heb Penstemon uintahensis op twee verschillende plaatsen in de Alpinum... hoewel ik vermoedde dat een van hen de winter niet had overleefd. Alles boven de grond leek dood, terwijl de tweede de hele winter groen bleef. Gisteren zag ik tot mijn vreugde dat het tweede exemplaar ook weer veel verse bladeren produceerde.
Dus al met al een weekend met vertrouwen...😎
Citaat van: Thomas Eckert op 14 april 2025, 06:54:02
Ik heb Penstemon uintahensis op twee verschillende plaatsen in de Alpinum... hoewel ik vermoedde dat een van hen de winter niet had overleefd. Alles boven de grond leek dood, terwijl de tweede de hele winter groen bleef. Gisteren zag ik tot mijn vreugde dat het tweede exemplaar ook weer veel verse bladeren produceerde.
Dus al met al een weekend met vertrouwen...😎
Thomas, ik ken deze plant alleen van afbeeldingen. Ziet er bijzonder attractief uit. Met vermeerdering heb ik echter geen ervaring. Heb je een foto van jouw plant?
Ik ben Thomas niet, maar ik heb een foto van Penstemon uintahensis uit mijn tuin. Helaas was ik de plant al snel weer kwijt.
Citaat van: Ger van den Beuken op 14 april 2025, 10:58:24
Citaat van: Thomas Eckert op 14 april 2025, 06:54:02
Ik heb Penstemon uintahensis op twee verschillende plaatsen in de Alpinum... hoewel ik vermoedde dat een van hen de winter niet had overleefd. Alles boven de grond leek dood, terwijl de tweede de hele winter groen bleef. Gisteren zag ik tot mijn vreugde dat het tweede exemplaar ook weer veel verse bladeren produceerde.
Dus al met al een weekend met vertrouwen...😎
Thomas, ik ken deze plant alleen van afbeeldingen. Ziet er bijzonder attractief uit. Met vermeerdering heb ik echter geen ervaring. Heb je een foto van jouw plant?
Ger... ik heb even moeten zoeken om een foto te vinden van mijn Penstemon uintahensis. Geen idee waarom ik hem niet regelmatig gefotografeerd heb.
Gelukkig heeft Eberhard een mooie foto bijgedragen...bedankt Eberhard.
Als mijn twee exemplaren toevallig tegelijkertijd bloeien, zal ik ze natuurlijk bestuiven om zaden te verkrijgen. Hij is iets groter dan P. acaulis.
Er zijn een aantal andere mooie Penstemon soorten die niet erg hoog worden... Op foto 2 zie je bijvoorbeeld Penstemon nitidus, die ik ook erg mooi vind.
Physaria is ook een veelzijdig geslacht. Meestal met zilverachtig blad en gele bloemen.
Hier staat Physaria chambersii uit het droge Utah in bloei.
Citaat van: Thomas Eckert op 14 april 2025, 21:17:57
Er zijn een aantal andere mooie Penstemon soorten die niet erg hoog worden... Op foto 2 zie je bijvoorbeeld Penstemon nitidus, die ik ook erg mooi vind.
Ook eentje om te willen hebben Thomas ((14
Citaat van: Thomas Eckert op 14 april 2025, 21:24:44
Physaria is ook een veelzijdig geslacht. Meestal met zilverachtig blad en gele bloemen.
Hier staat Physaria chambersii uit het droge Utah in bloei.
Mooi exemplaar Thomas , ik heb de indruk dat ze na de bloei wel eens kunnen afsterven ? Wat is jouw ervaring ?
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 16 april 2025, 09:21:17
Citaat van: Thomas Eckert op 14 april 2025, 21:24:44
Physaria is ook een veelzijdig geslacht. Meestal met zilverachtig blad en gele bloemen.
Hier staat Physaria chambersii uit het droge Utah in bloei.
Mooi exemplaar Thomas , ik heb de indruk dat ze na de bloei wel eens kunnen afsterven ? Wat is jouw ervaring ?
Ik ben van mening dat de meeste Physaria niet eenhuizig zijn... tenminste degene die ik tot nu toe ken.
Er moeten andere aspecten zijn die tot de dood leiden. Physaria alpina, bijvoorbeeld, heb ik vele jaren gehad en elke keer bloeide hij.
Physaria alpestris (endemisch voor Washington) bloeide ook meerdere keren. Toen verhuisde ik hem naar een andere plek, wat tot zijn dood leidde.
Maar zoals ik al zei... ik ben geen expert. 😎
Erigeron leiomerus.
Eriogonum umbellatum var. porteri.
Erigeron scopulinus heeft al lang niet meer zo rijk gebloeid.
Mooie selectie Frankie 8) Hier bloeit Lesquerella arizonica met dank aan Thomas ! Mooi klein hebbedingetje afkomstig van Utah en Arizona .
We zijn er blij mee .
Erigeron montanensis bloeit momenteel ook in de crevice , moet hier wel de kleinste Erigeron uit de collectie zijn ... ))4 Nauwelijks een paar centimeter hoog ...
Heel blij met deze ....
Ik wil je bedanken voor de prachtige foto's van je Noord-Amerikanen.
Frankie...Eriogonum umbellatum is misschien wel de soort met de meeste ondersoorten. De soort die je hebt laten zien valt op door zijn opvallende frisgroene blad. Een droom in combinatie met de gele bloemen. Ik heb ook meerdere Eriogonum umbellatum van verschillende herkomst en er zijn er geen twee hetzelfde.
In 2018 heb ik Eriogonum douglasii gezaaid. De zaden zijn verzameld in de Wenatchee Mountains in Washington. Het heeft nog nooit gebloeid! Nu verschijnen er voor het eerst opvallende rode knoppen... "Yee-haw"
Hier zijn enkele endemen...
Aquilegia laramiensis (Wyoming)
Sedum valens (Idaho)
Primula rusbyi (New Mexico)
Phlox missoulensis (Montana)
Opnieuw Polemonium pulcherrimum en op de tweede plaats Delphinium menziesii. Hier wist ik niet zeker hoe hoog hij zou worden. Op dit moment is hij maar ongeveer 25 centimeter hoog... perfect...:-)
Detail van Dryas drummondii
Speciaal voor Ger...Penstemon uintahensis in knop.
Aangezien mijn eigen exemplaar van Polemonium viscosum goed groeit maar momenteel geen tekenen van bloei vertoont, was ik erg blij om afgelopen zaterdag voor het eerst een bloem te zien bij mijn vriend Dieter Zschummel...
Ik wilde jullie dit niet onthouden.
Citaat van: Thomas Eckert op 8 mei 2025, 11:53:54
Aangezien mijn eigen exemplaar van Polemonium viscosum goed groeit maar momenteel geen tekenen van bloei vertoont, was ik erg blij om afgelopen zaterdag voor het eerst een bloem te zien bij mijn vriend Dieter Zschummel...
Ik wilde jullie dit niet onthouden.
Dat is genieten Thomas ! Ik denk dat jou exemplaar nog kan bloeien ... ))4 Hier bloeien die altijd wat later alleszins ...
Citaat van: Thomas Eckert op 5 mei 2025, 06:18:14
Hier zijn enkele endemen...
Aquilegia laramiensis (Wyoming)
Sedum valens (Idaho)
Primula rusbyi (New Mexico)
Phlox missoulensis (Montana)
Mooie selectie al weer Thomas , een Phlox die ik nog niet kende ((12 Doet me aan pulvinata denken ....
Citaat van: Thomas Eckert op 5 mei 2025, 06:24:26
Opnieuw Polemonium pulcherrimum en op de tweede plaats Delphinium menziesii. Hier wist ik niet zeker hoe hoog hij zou worden. Op dit moment is hij maar ongeveer 25 centimeter hoog... perfect...:-)
Dat zijn allebei pareltjes Thomas ! Die Polemonium is super ! En blijkbaar een betere groeier dan viscosum ...
Penstemon uintahensis weer... nu open. 😎
Citaat van: Thomas Eckert op 9 mei 2025, 14:12:57
Penstemon uintahensis weer... nu open. 😎
Wat een pracht !
Schitterende kleur!!
2 felgekleurde Noord Amerikanen .....Sphaeralcea caespitosa en Echinocereus coccineus....
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 15 mei 2025, 09:53:57
2 felgekleurde Noord Amerikanen .....Sphaeralcea caespitosa en Echinocereus coccineus....
Schitterend! ((3
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 15 mei 2025, 09:53:57
2 felgekleurde Noord Amerikanen .....Sphaeralcea caespitosa en Echinocereus coccineus....
Wauw... je bent een tovenaar!
Bestuif alsjeblieft de Sphaeralcea caespitosa. Helaas ben ik de mijne allebei kwijtgeraakt.
Hier gaan we verder met verschillende Penstemon. Eerst twee foto's van Penstemon penlandii...
Penstemon hallii bloeit voor het eerst, wat me bijzonder gelukkig maakt. Omdat het een echte alpine soort is onder de vele Penstemon soorten. Hij groeit als platte matten in de Rockies van centraal Colorado op een hoogte van 3500 - 4500 meter.
Prachtige Penstemons!
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 15 mei 2025, 09:53:57
2 felgekleurde Noord Amerikanen .....Sphaeralcea caespitosa en Echinocereus coccineus....
Citaat van: Thomas Eckert op 16 mei 2025, 19:15:34Wauw... je bent een tovenaar!
Bestuif alsjeblieft de Sphaeralcea caespitosa. Helaas ben ik de mijne allebei kwijtgeraakt.
Dank voor het compliment Thomas maar ik ben verre van een tovenaar ... ;) ;) Het aantal labels dat hier opzij ligt in een kistje van de reeds overleden planten zal zeker niet minder zijn dan bij jou. Ik ben nu doorgaans meer thuis en kan meestal ook meer aandacht schenken aan dit soort moeilijke planten dan in de periode dat ik nog full time ging werken .....Maar even goed blijven dit soort planten heel delicaat en zal iedere kleine nalatigheid ,ieder klein foutje of tegenslag (extreme weersomstandigheden bijvoorbeeld) snel worden afgestraft. Maar de motivatie om door te gaan blijft -2( Ik kan proberen te bestuiven maar ik vermoed dat je 2 planten nodig hebt ? Ik had er 2 maar eentje (in pot)is afgestorven vorige zomer .(dan nog wel degene die constant onder een afdak stond !! )Ik had vorige zomer hierdoor zaden maar deze zijn tot zover nog niet gekiemd :( Maar misschien kiemen die nog na een volgende winter (het zijn heel harde zaden ....)
Citaat van: Thomas Eckert op 16 mei 2025, 19:15:34
Hier gaan we verder met verschillende Penstemon. Eerst twee foto's van Penstemon penlandii...
Wat een prachtig blauw !!! Hoe hoog worden die ?
Citaat van: Thomas Eckert op 16 mei 2025, 19:31:00
Penstemon hallii bloeit voor het eerst, wat me bijzonder gelukkig maakt. Omdat het een echte alpine soort is onder de vele Penstemon soorten. Hij groeit als platte matten in de Rockies van centraal Colorado op een hoogte van 3500 - 4500 meter.
Heel mooi Thomas !
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 17 mei 2025, 09:25:21
Citaat van: Thomas Eckert op 16 mei 2025, 19:15:34
Hier gaan we verder met verschillende Penstemon. Eerst twee foto's van Penstemon penlandii...
Wat een prachtig blauw !!! Hoe hoog worden die ?
Penstemon penlandii is ongeveer 10 centimeter hoog zonder bloemen. Met bloeiwijze ongeveer 20 centimeter. Hij ziet er echter soms een beetje "slordig" uit.
Een ander klein exemplaar (foto 2) is momenteel slechts 8 centimeter hoog en heeft vreemd genoeg een andere bloemkleur... eerder roze - violet.
Een klein stukje naar het noordoosten...
Iris lacustris
Gisteren ontving ik deze twee foto's van een vriend die in de Wenatchee Mountains woont. Voor hem is het dus maar een kort ritje naar de bergtoppen met hun unieke flora...wat een voorrecht!
Lewisia tweedyi (hier ontstaan) en Douglasia (Androsace) nivalis in topvorm.
Citaat van: Thomas Eckert op 18 mei 2025, 10:48:44
Gisteren ontving ik deze twee foto's van een vriend die in de Wenatchee Mountains woont. Voor hem is het dus maar een kort ritje naar de bergtoppen met hun unieke flora...wat een voorrecht!
Lewisia tweedyi (hier ontstaan) en Douglasia (Androsace) nivalis in topvorm.
:o :o --6 --6
Mooier kan niet, zo in de natuurlijke habitat
P. davidsonii var. menziesii (hoop ik) opgekweekt uit zaad. Tevens nog twee andere Penstemons waarvan ik het label kwijt ben
Heel mooi Mark...van een afstandje zou je op de laatste foto Penstemon hirsutus var. pygmaeus kunnen zien. Gewoon een gokje van mijn kant.
Penstemon nitidus bloeit hier. Met zijn hoogte van 12 centimeter is hij ideaal voor de voorgrond.
Dat zou heel goed kunnen Thomas! Die hirsutus var pygmaeus heb ik inderdaad gehad
Citaat van: Mark Stolk op 18 mei 2025, 20:33:53
P. davidsonii var. menziesii (hoop ik) opgekweekt uit zaad. Tevens nog twee andere Penstemons waarvan ik het label kwijt ben
Ik ben er trouwens vrij zeker van dat je eerste foto GEEN Penstemon davidsonii var. menziesi is. Die ziet er heel anders uit.
Het trapsgewijze arrangement en de mooie donkere kleur van je bloemen doen me een beetje denken aan
Penstemon wippleanus. Maar ik ben geen expert en het is maar een gok. 😉
Dank voor je expertise. Ik heb m opgekweekt uit zaad, dus dat kan heel goed niet kloppen. Ik heb whippleanus in de Rockies gezien en die had daar een meer bruin/paarse kleur.
We doen verder met de Penstemon's ...dit zou Penstemon hirsutus zijn ...iets hoger maar rijke bloei !
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 25 mei 2025, 09:39:02
We doen verder met de Penstemon's ...dit zou Penstemon hirsutus zijn ...iets hoger maar rijke bloei !
Ik denk niet dat deze Penstemon te hoog is voor de rotstuin. Hij is prachtig. ðŸ'
Ik vind het heel prettig als niet alle planten in onze rotstuinen miniatuur zijn. 😉
Nogmaals de Aquilegia laramiensis uit de Laramie Mountains in Wyoming. De kleine bloemen zijn relatief onopvallend.
De Eriogonum douglasii verandert nu van rode knoppen naar gele bloemen.
Citaat van: Thomas Eckert op 25 mei 2025, 10:17:07
De Eriogonum douglasii verandert nu van rode knoppen naar gele bloemen.
In het geslacht Eriogonum zitten toch veel mooie planten !
Citaat van: Thomas Eckert op 25 mei 2025, 10:12:53
Nogmaals de Aquilegia laramiensis uit de Laramie Mountains in Wyoming. De kleine bloemen zijn relatief onopvallend.
De “kleur†doet deze soort opvallen.
Kun je die buiten overhouden ?
Citaat van: Luc Scheldeman op 25 mei 2025, 10:40:25
Citaat van: Thomas Eckert op 25 mei 2025, 10:12:53
Nogmaals de Aquilegia laramiensis uit de Laramie Mountains in Wyoming. De kleine bloemen zijn relatief onopvallend.
De “kleur†doet deze soort opvallen.
Kun je die buiten overhouden ?
Ja...deze Aquilegia laramiensis is absoluut onproblematisch. Ik heb al mijn Aquilegia's zonder bescherming in de rotstuin staan... of ze nu uit Noord-Amerika, Europa of Azië komen.
Alleen Aquilegia jonesii is een uitzondering. Deze houd ik onder een hoes in een pot.
Meer soorten volgen binnenkort...🤞
Citaat van: Thomas Eckert op 26 mei 2025, 06:40:12
Ja...deze Aquilegia laramiensis is absoluut onproblematisch. Ik heb al mijn Aquilegia's zonder bescherming in de rotstuin staan... of ze nu uit Noord-Amerika, Europa of Azië komen.
Alleen Aquilegia jonesii is een uitzondering. Deze houd ik onder een hoes in een pot.
Meer soorten volgen binnenkort...🤞
Ik heb het plantje vanop de bijgevoegde foto van jou gekregen vorig jaar Thomas ...Ik veronderstel dat dit dan ook Aquilegia laramiensis is ? Hij stond gelabeld als scopulorum ...
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 26 mei 2025, 10:46:31
Citaat van: Thomas Eckert op 26 mei 2025, 06:40:12
Ja...deze Aquilegia laramiensis is absoluut onproblematisch. Ik heb al mijn Aquilegia's zonder bescherming in de rotstuin staan... of ze nu uit Noord-Amerika, Europa of Azië komen.
Alleen Aquilegia jonesii is een uitzondering. Deze houd ik onder een hoes in een pot.
Meer soorten volgen binnenkort...🤞
Ik heb het plantje vanop de bijgevoegde foto van jou gekregen vorig jaar Thomas ...Ik veronderstel dat dit dan ook Aquilegia laramiensis is ? Hij stond gelabeld als scopulorum ...
Hey Kris...
Ik was weer vergeten dat ik je hier een kopie van had gegeven... anders had ik je al ingelicht. Yeah right... Jouw exemplaar is ook Aquilegia laramiensis.
Ik kreeg oorspronkelijk drie exemplaren van mijn vriend uit de botanische tuin van de universiteit van Jena. Gelabeld A. scopulorum. Toen onlangs de eerste bloemen verschenen, was ik er meteen van overtuigd dat het niet om A. scopulorum ging. De sporen zijn veel te kort.
Blijkbaar is er iets verwisseld bij het verzamelen van de zaden of tijdens het zaaien. Mijn excuses hiervoor.
Ik heb mijn vriend hierover al ingelicht en hem gevraagd om zaden van de echte Aquilegia scopulorum voor mij (ons 😉 ) te verzamelen.
Bijgaand een recente foto van deze soort in de botanische tuin van Jena.
Sorry Kris...🙈
Citaat van: Luc Scheldeman op 25 mei 2025, 10:39:28
Citaat van: Thomas Eckert op 25 mei 2025, 10:17:07
De Eriogonum douglasii verandert nu van rode knoppen naar gele bloemen.
In het geslacht Eriogonum zitten toch veel mooie planten !
In ieder geval...😉
Dit wordt misschien wel geïllustreerd door deze foto uit de Wenatchee Mountains, die een vriend me onlangs stuurde. Eriogonum thymoides in verschillende kleuren.
Eriogonum ovalifolum is bijvoorbeeld niet voor niets een andere "klassieker"... momenteel bloeiend in de tuin.
Gisteren heb ik nog vier andere soorten geprikt die me tot dan toe onbekend waren. In het weekend ga ik verder...
Anemone tetonensis...
Als ik het goed heb is dit Penstemon hirsutus pygmaeus
Citaat van: Thomas Eckert op 26 mei 2025, 06:40:12
Ja...deze Aquilegia laramiensis is absoluut onproblematisch. Ik heb al mijn Aquilegia's zonder bescherming in de rotstuin staan... of ze nu uit Noord-Amerika, Europa of Azië komen.
Alleen Aquilegia jonesii is een uitzondering. Deze houd ik onder een hoes in een pot.
Meer soorten volgen binnenkort...🤞
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 26 mei 2025, 10:46:31Ik heb het plantje vanop de bijgevoegde foto van jou gekregen vorig jaar Thomas ...Ik veronderstel dat dit dan ook Aquilegia laramiensis is ? Hij stond gelabeld als scopulorum ...
Citaat van: Thomas Eckert op 26 mei 2025, 11:48:35
Hey Kris...
Ik was weer vergeten dat ik je hier een kopie van had gegeven... anders had ik je al ingelicht. Yeah right... Jouw exemplaar is ook Aquilegia laramiensis.
Ik kreeg oorspronkelijk drie exemplaren van mijn vriend uit de botanische tuin van de universiteit van Jena. Gelabeld A. scopulorum. Toen onlangs de eerste bloemen verschenen, was ik er meteen van overtuigd dat het niet om A. scopulorum ging. De sporen zijn veel te kort.
Blijkbaar is er iets verwisseld bij het verzamelen van de zaden of tijdens het zaaien. Mijn excuses hiervoor.
Ik heb mijn vriend hierover al ingelicht en hem gevraagd om zaden van de echte Aquilegia scopulorum voor mij (ons 😉 ) te verzamelen.
Bijgaand een recente foto van deze soort in de botanische tuin van Jena.
Sorry Kris...🙈
No worries Thomas , dat zijn nu eenmaal zaken waar niemand schuldig aan is en die gewoon kunnen gebeuren in onze hobby . Trouwens vind ik laramiensis ook best aardig en interessant om in de collectie te hebben . Ik ga hem dan wel overzetten naar de crevice in plaats van hem in deze schaal te houden ...
Slechts een paar centimeter hoog en onderhoudt zichzelf door onopvallend zelf te zaaien... Scutellaria nana var. sapphirina uit Nevada (ex Alplains)
De kleur geel komt niet veel voor in het geslacht Penstemon. Penstemon flavescens, die uitsluitend voorkomt in de Bitterroot Mountains (Montana & Idaho), bloeit hier momenteel.
Heel weinig mensen zullen het geslacht Heuchera associëren met rotstuinen (?)... maar ik denk dat er een aantal kleinblijvende wilde soorten zijn die de moeite waard zijn.
Hier zijn twee huidige voorbeelden...
Heuchera pulchella uit centraal New Mexico
...en Heuchera abramsii uit Zuid-Californië.
Het is niet eenvoudig om de delicate bloemen in detail te fotograferen... dus sorry voor de kwaliteit.
Citaat van: Thomas Eckert op 2 juni 2025, 12:14:00
Heel weinig mensen zullen het geslacht Heuchera associëren met rotstuinen (?)... maar ik denk dat er een aantal kleinblijvende wilde soorten zijn die de moeite waard zijn.
Hier zijn twee huidige voorbeelden...
Heuchera pulchella uit centraal New Mexico
!
Neen die had ik niet in verband gebracht met de rotstuin Thomas :o....maar wel de moeite . Bedankt om onder de aandacht te brengen!
Aquilegia barnebyi wordt normaal gesproken tussen de 30 en 80 centimeter hoog. Maar op een gegeven moment is er een miniatuurvorm van gevonden...Rio Blanco County/Colorado, 2500 meter
Penstemon peckii... endemisch voor Centraal Oregon.
Ipomopsis aggregata... maar dit keer een spontane zaailing van vorig jaar.
Citaat van: Thomas Eckert op 6 juni 2025, 16:15:16
Aquilegia barnebyi wordt normaal gesproken tussen de 30 en 80 centimeter hoog. Maar op een gegeven moment is er een miniatuurvorm van gevonden...Rio Blanco County/Colorado, 2500 meter
Dat zijn degene die we willen Thomas ....zou hij als miniatuur terugkomen uit zaad ?
Citaat van: Thomas Eckert op 10 juni 2025, 13:21:16
Ipomopsis aggregata... maar dit keer een spontane zaailing van vorig jaar.
Wat een kleur !
Citaat van: Thomas Eckert op 6 juni 2025, 16:15:16
Aquilegia barnebyi wordt normaal gesproken tussen de 30 en 80 centimeter hoog. Maar op een gegeven moment is er een miniatuurvorm van gevonden...Rio Blanco County/Colorado, 2500 meter
Daar moet je zaailingen van houden - voor ons uiteraard ! ;D
Citaat van: Thomas Eckert op 2 juni 2025, 12:14:00
Heel weinig mensen zullen het geslacht Heuchera associëren met rotstuinen (?)... maar ik denk dat er een aantal kleinblijvende wilde soorten zijn die de moeite waard zijn.
Hier zijn twee huidige voorbeelden...
Heuchera pulchella uit centraal New Mexico
Waarom zouden Heuchera niet in de rotstuin passen ?
Ik heb er hier ook een aantal kleine soorten staan die het goed doen op voorwaarde dat ze een niet te hete plaats krijgen.
Citaat van: Luc Scheldeman op 12 juni 2025, 17:54:12
Citaat van: Thomas Eckert op 6 juni 2025, 16:15:16
Aquilegia barnebyi wordt normaal gesproken tussen de 30 en 80 centimeter hoog. Maar op een gegeven moment is er een miniatuurvorm van gevonden...Rio Blanco County/Colorado, 2500 meter
Daar moet je zaailingen van houden - voor ons uiteraard ! ;D
Helaas hebben er nog nooit meer dan één bloem tegelijk gebloeid... hoewel ik wel twee exemplaren heb. Anders had ik al geprobeerd om zaden te oogsten. Maar ik geef de hoop niet op.
Citaat van: Luc Scheldeman op 12 juni 2025, 21:47:44
Citaat van: Thomas Eckert op 2 juni 2025, 12:14:00
Heel weinig mensen zullen het geslacht Heuchera associëren met rotstuinen (?)... maar ik denk dat er een aantal kleinblijvende wilde soorten zijn die de moeite waard zijn.
Hier zijn twee huidige voorbeelden...
Heuchera pulchella uit centraal New Mexico
Waarom zouden Heuchera niet in de rotstuin passen ?
Ik heb er hier ook een aantal kleine soorten staan die het goed doen op voorwaarde dat ze een niet te hete plaats krijgen.
Mijn opmerking had betrekking op het feit dat de meeste Heuchera wat groter zijn en daarom waarschijnlijk niet vaak in rotstuinen worden gebruikt. Er staan veel van deze cultivars in onze tuin... maar in andere bedden. Mijn meisje heeft een kleine passie ontwikkeld om ze te verzamelen...;-)
De twee planten die je hebt laten zien zijn een kolossaal voorbeeld van hoe ze prachtige plaatjes kunnen oproepen... zolang je maar schaduwrijke plekken hebt. Ik heb deze twee cultivars nog nooit gezien en ik vind ze echt mooi. Ik zal de namen op mijn verlanglijstje zetten...ðŸ'
Citaat van: Thomas Eckert op 13 juni 2025, 09:14:11
Citaat van: Luc Scheldeman op 12 juni 2025, 21:47:44
Citaat van: Thomas Eckert op 2 juni 2025, 12:14:00
Heel weinig mensen zullen het geslacht Heuchera associëren met rotstuinen (?)... maar ik denk dat er een aantal kleinblijvende wilde soorten zijn die de moeite waard zijn.
Hier zijn twee huidige voorbeelden...
Heuchera pulchella uit centraal New Mexico
Waarom zouden Heuchera niet in de rotstuin passen ?
Ik heb er hier ook een aantal kleine soorten staan die het goed doen op voorwaarde dat ze een niet te hete plaats krijgen.
Mijn opmerking had betrekking op het feit dat de meeste Heuchera wat groter zijn en daarom waarschijnlijk niet vaak in rotstuinen worden gebruikt. Er staan veel van deze cultivars in onze tuin... maar in andere bedden. Mijn meisje heeft een kleine passie ontwikkeld om ze te verzamelen...;-)
De twee planten die je hebt laten zien zijn een kolossaal voorbeeld van hoe ze prachtige plaatjes kunnen oproepen... zolang je maar schaduwrijke plekken hebt. Ik heb deze twee cultivars nog nooit gezien en ik vind ze echt mooi. Ik zal de namen op mijn verlanglijstje zetten...ðŸ'
Mijn planten komen nog van Hans Martin Schmidt
Ik heb zo nog enkele staan.
Hier zijn drie interessante Californische soorten van het geslacht Calochortus, die ik kon bewonderen in het Alpenhuis van de botanische tuin van Jena...
C. tiburonensis
C. argillosus
C. obispoensis
De verscheidenheid aan bloemen lijkt onbegrensd...
Citaat van: Thomas Eckert op 18 juni 2025, 15:14:52
Hier zijn drie interessante Californische soorten van het geslacht Calochortus, die ik kon bewonderen in het Alpenhuis van de botanische tuin van Jena...
C. tiburonensis
C. argillosus
C. obispoensis
De verscheidenheid aan bloemen lijkt onbegrensd...
Heel bijzonder Thomas !
Citaat van: Thomas Eckert op 18 juni 2025, 15:14:52
Hier zijn drie interessante Californische soorten van het geslacht Calochortus, die ik kon bewonderen in het Alpenhuis van de botanische tuin van Jena...
C. tiburonensis
C. argillosus
C. obispoensis
De verscheidenheid aan bloemen lijkt onbegrensd...
Heel bijzondere bloemen , Thomas !! Vooral foto 1 en 3 , foto 2 lijkt een beetje op wat ik heb als Calochortus suberbus , die vorige week nog in bloei stond
Hier is een hoogalpien kussen uit de Rocky Mountains rond Calgary/Alberta... Paronychia sessiliflora. Zaaien 2018
Bloeit voor het eerst... zij het zeer onopvallend.
Penstemon barbatus "Coral Baby"
Heel bijzonder Thomas ! Vergis ik mij of is die niet houtachtig ??
Citaat van: Thomas Eckert op 27 juni 2025, 12:56:21
Penstemon barbatus "Coral Baby"
Mooi kleurtje Thomas , hoe hoog wordt deze ?
Monardella macrantha met zijn eigenzinnige bloemetjes ....
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 15 mei 2025, 09:53:57
2 felgekleurde Noord Amerikanen .....Sphaeralcea caespitosa en Echinocereus coccineus....
Sphaeralcea caespitosa heeft intussen al zijn tweede en derde adem terug gevonden en bloeit weer volop ...
Citaat van: Luc Gilgemyn op 29 juni 2025, 10:26:50
Heel bijzonder Thomas ! Vergis ik mij of is die niet houtachtig ??
Ik weet niet of deze soort houtachtig is... maar het schijnt een sterk groeiende Penstemon te zijn die 45 centimeter hoog en breed kan worden.
Het is een plant van vorig jaar en heeft op dit moment nog maar één bloeiende scheut.
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 29 juni 2025, 18:00:44
Monardella macrantha met zijn eigenzinnige bloemetjes ....
Altijd een droom die zeer aangename herinneringen voor me oproept...ðŸ˜
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 29 juni 2025, 18:05:18
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 15 mei 2025, 09:53:57
2 felgekleurde Noord Amerikanen .....Sphaeralcea caespitosa en Echinocereus coccineus....
Sphaeralcea caespitosa heeft intussen al zijn tweede en derde adem terug gevonden en bloeit weer volop ...
Dat is waarschijnlijk de reden waarom je elke ochtend wakker wordt met een glimlach op je gezicht...😉 ...
Ik heb nu al een paar jaar Eriogonum kennedyi var. alpigenum. Het is de meest compacte in mijn kleine verzameling.
Zoals met alle Eriogonum heb ik nooit zaden kunnen oogsten.
Citaat van: Thomas Eckert op 5 juli 2025, 13:55:03
Ik heb nu al een paar jaar Eriogonum kennedyi var. alpigenum. Het is de meest compacte in mijn kleine verzameling.
Zoals met alle Eriogonum heb ik nooit zaden kunnen oogsten.
Heel mooi Thomas . Misschien omdat we hier geen juiste bestuiver hebben ? Al geprobeerd om handmatig te bestuiven ?
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 5 juli 2025, 17:14:08
Citaat van: Thomas Eckert op 5 juli 2025, 13:55:03
Ik heb nu al een paar jaar Eriogonum kennedyi var. alpigenum. Het is de meest compacte in mijn kleine verzameling.
Zoals met alle Eriogonum heb ik nooit zaden kunnen oogsten.
Heel mooi Thomas . Misschien omdat we hier geen juiste bestuiver hebben ? Al geprobeerd om handmatig te bestuiven ?
Ik ken niemand die zaden van Eriogonum in zijn eigen tuin heeft kunnen oogsten. Er is hier geen tekort aan bestuivers.
Je hebt waarschijnlijk meerdere exemplaren van dezelfde soort nodig...(?)
In het wild lijkt het echter goed te werken.
Zelfs met Acantholimon lijkt het bijna onmogelijk om bruikbaar zaad te verkrijgen in "gevangenschap".
Een heel jong exemplaar van Penstemon davidsonii ...de rode randjes rond de blaadjes viel me op....
Townsendia hookeri
Diverse Townsendia
En Townsendia condensata ssp.absarokensis
Mooie plantjes Kris, kunnen die de volle zon verdragen? ((3 ((3 ((3
Citaat van: Rudi Berthels op 21 juli 2025, 14:10:18Mooie plantjes Kris, kunnen die de volle zon verdragen? ((3 ((3 ((3
Ik kan zeggen dat deze zelfs heel veel zon nodig hebben Rudi ...Dat zijn nu eens planten om te bakken en braden in de zon. Ze haten teveel nat , zowel in de zomer en nog meer in de winter. Die T. hookeri staat in zuiver grof zand gemengd met Japans grit.
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 22 juli 2025, 11:25:24Citaat van: Rudi Berthels op 21 juli 2025, 14:10:18Mooie plantjes Kris, kunnen die de volle zon verdragen? ((3 ((3 ((3
Ik kan zeggen dat deze zelfs heel veel zon nodig hebben Rudi ...Dat zijn nu eens planten om te bakken en braden in de zon. Ze haten teveel nat , zowel in de zomer en nog meer in de winter. Die T. hookeri staat in zuiver grof zand gemengd met Japans grit.
Dat moet ik in mijn achterhoofd houden Kris
Liatris punctata... bloeit altijd van boven naar beneden.
Deze relatief lichtgekleurde soort komt oorspronkelijk uit de provincie Alberta.
Citaat van: Thomas Eckert op 2 augustus 2025, 13:45:08Liatris punctata... bloeit altijd van boven naar beneden.
Deze relatief lichtgekleurde soort komt oorspronkelijk uit de provincie Alberta.
Onbekend hier Thomas , hoe hoog wordt deze ?
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 29 juni 2025, 18:00:44Monardella macrantha met zijn eigenzinnige bloemetjes ....
Wel content met de performance want hij blijft goed bloemen produceren.
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 2 augustus 2025, 13:51:18Citaat van: Thomas Eckert op 2 augustus 2025, 13:45:08Liatris punctata... bloeit altijd van boven naar beneden.
Deze relatief lichtgekleurde soort komt oorspronkelijk uit de provincie Alberta.
Onbekend hier Thomas , hoe hoog wordt deze ?
Dit exemplaar is 35 centimeter hoog. Over het algemeen kan hij echter iets hoger worden.
Het is een klassieke plant van de prairies en heeft een verspreidingsgebied van zuidelijk Alberta in het noorden tot in Mexico.
Een voordeel is zijn resistentie tegen langdurige droogte... waardoor het een ideale kandidaat voor de toekomst is.
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 2 augustus 2025, 14:29:34Citaat van: Kris De Raeymaeker op 29 juni 2025, 18:00:44Monardella macrantha met zijn eigenzinnige bloemetjes ....
Wel content met de performance want hij blijft goed bloemen produceren.
Super resultaat...😍
Ik had twee grote jonge planten van het zaaien van dit jaar tot een paar weken geleden. Toen kwam de grote hitte eind juni en was het voorbij. Maar gelukkig kwam één exemplaar weer tot leven.
Ik hoop dat er volgend jaar meer kiemkracht uit dit juweeltje komt. Tot die tijd geniet ik van je prachtige foto's. 👍
Naast de bloemen zijn er in Noord-Amerika ook kleine varens die onze rotstuinen kunnen verrijken. Ze komen immers hoog in de montane zone voor. Pellaea glabella is slechts een van de vele voorbeelden.
Bloeiwijze van Eriogonum jamesii
Citaat van: Luc Scheldeman op 27 september 2025, 18:53:27Bloeiwijze van Eriogonum jamesii
Heel mooi, Luc.
Deze soort bloeit bij mij iets eerder.
Hier zijn Eriogonum niveum meestal de laatste van het seizoen. Daarnaast bloeit momenteel Eriogonum wrightii var. subscaposum uit Californië. Een interessante soort, die ik pas afgelopen winter uit zaad heb gekweekt en die nu al zijn delicate, filigrane bloemen laat zien.
De eerste bloem had ik op 27/04/2025 ....en hij bloeide zowat het hele seizoen verder door ...En is dit zijn afscheid voor dit bloei seizoen ? Vandaag genomen deze foto. Sphaeralcea caespitosa.
Twee Amerikaantjes in winter stemming onder mijn afdak ...Al moet ik zeggen dat de Claytonia in de winter mooier en gaver blad heeft als in de zomer ... :o
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 29 juni 2025, 18:00:44Monardella macrantha met zijn eigenzinnige bloemetjes ....
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 2 augustus 2025, 14:29:34Wel content met de performance want hij blijft goed bloemen produceren.
Deze Monardella macrantha is goed de winter door gekomen en dat zonder enige extra bescherming ...
Heel mooi...Kris
Ik hoop dat mijn zaadjes van vorig jaar dit voorjaar zullen ontkiemen. 🤞
In mijn zaadjes van dit jaar zit trouwens een hoogalpiene vorm van Monardella odoratissima uit de Wenatchee Mountains, die naar verluidt erg plat en compact blijft... deze ontkiemt al. Deze kan natuurlijk niet tippen aan de rode Californiër... 😉
Ik kom hier niet vaak deelnemen aan de discussies, deze wil ik niet onthouden.
Synthyris missurica stellata komt voor in de Colombia Gorge in het noordwesten van de VS in Washington State.
Hij staat hier al vele jaren in de crevice en nu bloeit hij voor het eerst.... 2NJ
Als 't goed is worden de bloeiaren nog wat langer.
Citaat van: Luc Gilgemyn op 6 maart 2026, 16:48:22Ik kom hier niet vaak deelnemen aan de discussies, deze wil ik niet onthouden.
Synthyris missurica stellata komt voor in de Colombia Gorge in het noordwesten van de VS in Washington State.
Hij staat hier al vele jaren in de crevice en nu bloeit hij voor het eerst.... 2NJ
Als 't goed is worden de bloeiaren nog wat langer.
Kende ik eigenlijk niet Luc , interessant om te volgen ...
Citaat van: Luc Gilgemyn op 6 maart 2026, 16:48:22Ik kom hier niet vaak deelnemen aan de discussies, deze wil ik niet onthouden.
Synthyris missurica stellata komt voor in de Colombia Gorge in het noordwesten van de VS in Washington State.
Hij staat hier al vele jaren in de crevice en nu bloeit hij voor het eerst.... 2NJ
Als 't goed is worden de bloeiaren nog wat langer.
Hé Luc,
Wat geweldig om deze betoverende plant bij jou te zien... en gefeliciteerd met de eerste bloei.
Ik heb deze soort ook al vele jaren. Sommige jaren maakt hij bij mij alleen bladeren... maar om de twee jaar laat hij ook zijn karakteristieke blauwe bloemen zien. Ik ken momenteel geen leverancier voor dit kleine juweeltje.
Er zijn nog meer mooie soorten van dit geslacht, die nu allemaal tot Veronica worden gerekend. Ik blijf echter zeker bij de oude naam.
Synthyris idaoensis is bijvoorbeeld ook heel mooi. Het zit hier in de huidige zaaiing en gisteren heb ik het eerste zaailing ontdekt.
In de bijlage kun je zien dat er ook knoppen te zien zijn bij mijn Synthyris missurica var. stellata. Bij de meeste planten zijn we hier echter een paar weken later.
Bedankt Thomas!
Ik ben er heel blij mee - Er staat een foto van in de Encyclopedia of Alpines van de AGS die nu reeds meer dan 30 jaar oud is - sinds die tijd was ik op zoek tot ik ze een vijftal jaar geleden - net voor Brexit - kon mee brengen uit Engeland !
Citaat van: Luc Gilgemyn op 9 maart 2026, 08:52:06Bedankt Thomas!
Ik ben er heel blij mee - Er staat een foto van in de Encyclopedia of Alpines van de AGS die nu reeds meer dan 30 jaar oud is - sinds die tijd was ik op zoek tot ik ze een vijftal jaar geleden - net voor Brexit - kon mee brengen uit Engeland !
Ik heb mijn plant minstens tien jaar geleden bij Floramontana gekocht. Sindsdien heb ik hem nergens meer gevonden. Ook het zaaien was tot nu toe zonder succes... misschien heb je meerdere exemplaren nodig voor kiemkrachtig zaad (?)
De beste van dit geslacht is Synthyris pinnatifida var. lanuginosa (nu Veronica dissecta). Een lokale endemische soort in de Olymic Mountains...
Ik moet mij corrigeren Thomas ))2 , mijn plant komt niet uit Engeland zoals hoger geschreven maar komt ook van Flora Montana ! Heel wat jaar geleden ook.
De Synthyris pinnatifida var. lanuginosa lijkt heel erg verschillend maar wel aantrekkelijk... ((14
Claytonia megarhiza bloeit hier voorlopig niet echt rijk ...staat al enkele jaren in hetzelfde substraat . Misschien een tekort aan voeding ?
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 23 maart 2026, 10:02:41Claytonia megarhiza bloeit hier voorlopig niet echt rijk ...staat al enkele jaren in hetzelfde substraat . Misschien een tekort aan voeding ?
Wow...🤩
Claytonia megarhiza staat over het algemeen niet bekend als een plant die graag bloeit. Je mag heel tevreden zijn met dit resultaat...👍
Mijn witbloeiende exemplaar is na de laatste bloei doodgegaan. Mijn enige exemplaar van Claytonia megarhiza var. nivalis vertoont nog geen knoppen... en de bladeren zijn nog vrij slap. Wanneer ben je begonnen met water geven?
Gelukkig heb ik bij de huidige zaaiing het eerste zaadje ontdekt...🤞
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 23 maart 2026, 10:02:41Claytonia megarhiza bloeit hier voorlopig niet echt rijk ...staat al enkele jaren in hetzelfde substraat . Misschien een tekort aan voeding ?
Citaat van: Thomas Eckert op 23 maart 2026, 12:29:45Wow...🤩
Claytonia megarhiza staat over het algemeen niet bekend als een plant die graag bloeit. Je mag heel tevreden zijn met dit resultaat...👍
Mijn witbloeiende exemplaar is na de laatste bloei doodgegaan. Mijn enige exemplaar van Claytonia megarhiza var. nivalis vertoont nog geen knoppen... en de bladeren zijn nog vrij slap. Wanneer ben je begonnen met water geven?
Gelukkig heb ik bij de huidige zaaiing het eerste zaadje ontdekt...🤞
Ik ben begonnen met de vochtigheid van het zand waarin de potten staan wat op te drijven in februari toen het hier wat warmer werd Thomas. Ook een paar keer goed geneveld...En dan recent een keer voorzichtig water gegeven in de rand van de potten (aan de buiten kant dus en niet in het midden waar de centrale wortel zit )
Bedankt voor de info, Kris...
Ik heb mijn Claytonia megarhiza var. nivalis de hele winter droog gehouden... net zoals Ger vorig jaar had gezegd.
In haar natuurlijke habitat krijgt dit betoverende plantje alleen vocht tijdens de sneeuwsmelting... verder staat ze droog. Als referentiepunt kun je Lewisiopsis tweedyi nemen, waarmee ze in de directe omgeving samenleeft.
Ik was tot nu toe nog wat terughoudend met water geven... we verwachten tenslotte voor het einde van de week weer vorst en sneeuw...🙈
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 23 maart 2026, 14:36:10Citaat van: Kris De Raeymaeker op 23 maart 2026, 10:02:41Claytonia megarhiza bloeit hier voorlopig niet echt rijk ...staat al enkele jaren in hetzelfde substraat . Misschien een tekort aan voeding ?
Citaat van: Thomas Eckert op 23 maart 2026, 12:29:45Wow...🤩
Claytonia megarhiza staat over het algemeen niet bekend als een plant die graag bloeit. Je mag heel tevreden zijn met dit resultaat...👍
Mijn witbloeiende exemplaar is na de laatste bloei doodgegaan. Mijn enige exemplaar van Claytonia megarhiza var. nivalis vertoont nog geen knoppen... en de bladeren zijn nog vrij slap. Wanneer ben je begonnen met water geven?
Gelukkig heb ik bij de huidige zaaiing het eerste zaadje ontdekt...🤞
Ik ben begonnen met de vochtigheid van het zand waarin de potten staan wat op te drijven in februari toen het hier wat warmer werd Thomas. Ook een paar keer goed geneveld...En dan recent een keer voorzichtig water gegeven in de rand van de potten (aan de buiten kant dus en niet in het midden waar de centrale wortel zit )
Zoals Thomas zegt, toch niet verkeerd dat je 1 bloempje hebt... ik zou niet bang zijn om wat voeding te geven.. Lewisias zijn ten slotte allebei Montiaceae en die stellen dat ook op prijs. Ooit hoorde ik een prijswinner met een Lewisia op een ags show zeggen "They are gross feeders" - heb ik altijd onthouden.
Een Lewisia tweedyi - Lewisiopsis tweedyi opende vandaag zijn eerste bloem... zo te zien komen er nog. -2(
Lewisiopsis tweedyi alba - heeft ook een eerste bloem - er komen er ook nog, zij het een paar minder. ((--11
Je Lewisiopsis tweedyi zien er prachtig uit... zowel de natuurlijke vorm als de Alba-variant. Het aantal knoppen is bijna onwerkelijk... staat die bij jou permanent in een voedingsoplossing?...😂
Omdat ik mijn Lewisiopsis tweedyi uitsluitend buiten in de rotstuin heb staan (onbeschermd), duurt het nog even voordat ze bloeit. Daarbij is de abrikooskleurige natuurlijke vorm uit de Wenatchee Mountains ook iets verder gevorderd dan de roze variant.
Bij mijn vriend Manfred bloeide de Alba-variant vorig jaar continu (Fotos)... ik heb zelf tot nu toe geen Alba. Maar ik vind hem erg mooi. 👍
Citaat van: Thomas Eckert op 25 maart 2026, 09:27:18Je Lewisiopsis tweedyi zien er prachtig uit... zowel de natuurlijke vorm als de Alba-variant. Het aantal knoppen is bijna onwerkelijk... staat die bij jou permanent in een voedingsoplossing?...😂
Omdat ik mijn Lewisiopsis tweedyi uitsluitend buiten in de rotstuin heb staan (onbeschermd), duurt het nog even voordat ze bloeit. Daarbij is de abrikooskleurige natuurlijke vorm uit de Wenatchee Mountains ook iets verder gevorderd dan de roze variant.
Bij mijn vriend Manfred bloeide de Alba-variant vorig jaar continu (Fotos)... ik heb zelf tot nu toe geen Alba. Maar ik vind hem erg mooi. 👍
De tweedyi's zijn al vele jaren favorieten bij mij Thomas, dank voor de lof ! ((4
De enige voeding die ze hier krijgen bestaat uit wat Osmocote korrels, die werkt lang en is anorganisch wat ik een voordeel vind. De potten staan het hele jaar buiten, weliswaar op een locatie tegen de Oostkant van het huis waar ze vrij weinig overdadige regen vangen. Ik had de pot nu binnen genomen voor de foto en bescherming te bieden tegen de hevige storm die hier momenteel woedt... De alba vorm van je vriend heeft wel heel grote bloemen !!
De roze vorm en de gele heb ik momenteel niet (meer) in de verzameling... mocht je daarvan zaad winnen op het eind van het seizoen zou ik je zeer dankbaar zijn... _08
Lewisia tweedyi -zoals ik ze nog steeds noem- zijn heel terecht jullie favorieten Luc en Thomas !Kun je niet naast ...
Ik heb er al een jaar of 8 eentje buiten staan tussen de turfblokken in het peatbed. Hij overleeft daar iedere winter maar de bloei gaat achteruit...Ik heb dit jaar eens wat meststof rond de plant gestrooid en ben eens benieuwd. De laatste echt goede bloei dateert al van 2022 (zie foto) en daarna was het altijd maar met enkele bloemen ....De wortel was ook wat bloot komen te liggen door turfblokken die waren vergaan. Heb hier en daar wat turfblokken moeten vernieuwen en nu steekt hij terug wat dieper (zie foto van vandaag)
Ik heb ook dit jaar een 4 tal verschillende kleuren gezaaid , benieuwd ...
Zoals ik al zei, lopen jullie hier twee tot drie weken op ons voor. Daarom zie ik de bloemen van Synthyris missurica var. stellata bij mij pas nu.
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 26 maart 2026, 08:41:43Lewisia tweedyi -zoals ik ze nog steeds noem- zijn heel terecht jullie favorieten Luc en Thomas !Kun je niet naast ...
Ik heb er al een jaar of 8 eentje buiten staan tussen de turfblokken in het peatbed. Hij overleeft daar iedere winter maar de bloei gaat achteruit...Ik heb dit jaar eens wat meststof rond de plant gestrooid en ben eens benieuwd. De laatste echt goede bloei dateert al van 2022 (zie foto) en daarna was het altijd maar met enkele bloemen ....De wortel was ook wat bloot komen te liggen door turfblokken die waren vergaan. Heb hier en daar wat turfblokken moeten vernieuwen en nu steekt hij terug wat dieper (zie foto van vandaag)
Ik heb ook dit jaar een 4 tal verschillende kleuren gezaaid , benieuwd ...
Kris... is er een speciale reden waarom je je Lewisia tweedyi in een turfblok plant?
Bij mij groeien ze in een normaal, neutraal substraat met minerale bestanddelen, in de volle zon en ik geef ze alleen in het weekend water.
Dit exemplaar staat bijvoorbeeld in een bak op het terras in de volle zon en wordt in de zomer regelrecht geroosterd. Het is nog nooit bemest en toch vormt het regelmatig knoppen, zoals je misschien kunt zien (?)
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 26 maart 2026, 08:41:43Lewisia tweedyi -zoals ik ze nog steeds noem- zijn heel terecht jullie favorieten Luc en Thomas !Kun je niet naast ...
Ik heb er al een jaar of 8 eentje buiten staan tussen de turfblokken in het peatbed. Hij overleeft daar iedere winter maar de bloei gaat achteruit...Ik heb dit jaar eens wat meststof rond de plant gestrooid en ben eens benieuwd. De laatste echt goede bloei dateert al van 2022 (zie foto) en daarna was het altijd maar met enkele bloemen ....De wortel was ook wat bloot komen te liggen door turfblokken die waren vergaan. Heb hier en daar wat turfblokken moeten vernieuwen en nu steekt hij terug wat dieper (zie foto van vandaag)
Ik heb ook dit jaar een 4 tal verschillende kleuren gezaaid , benieuwd ...
Citaat van: Thomas Eckert op 29 maart 2026, 10:31:26Kris... is er een speciale reden waarom je je Lewisia tweedyi in een turfblok plant?
Bij mij groeien ze in een normaal, neutraal substraat met minerale bestanddelen, in de volle zon en ik geef ze alleen in het weekend water.
Dit exemplaar staat bijvoorbeeld in een bak op het terras in de volle zon en wordt in de zomer regelrecht geroosterd. Het is nog nooit bemest en toch vormt het regelmatig knoppen, zoals je misschien kunt zien (?)
Ik had altijd gehoord dat Lewisia tweedyi houd van zure grond Thomas ...vandaar mijn misschien vreemde keuze ...Maar als ik jouw resultaten zie gaat het ook goed en zelfs nog beter in een mineraal substraat. Ik kan ze hier in ieder geval niet laten bakken in de zon zoals bij jou want dan ben ik ze gegarandeerd kwijt. Ik denk dat mijn tuin nog een pak droger en warmer is in de zomer dan de jouwe ? Maar ik hoop het nog te kunnen testen hier op meerdere plekken in de tuin. Hopelijk kiemen de zaden.
Citaat van: Thomas Eckert op 29 maart 2026, 10:16:28Zoals ik al zei, lopen jullie hier twee tot drie weken op ons voor. Daarom zie ik de bloemen van Synthyris missurica var. stellata bij mij pas nu.
Prachtig !
Je hebt helemaal gelijk... een zuur substraat is perfect voor L. tweedyi.
Mijn mengsel bevat een bepaald aandeel
rhododendrongrond en is daardoor waarschijnlijk ook niet helemaal neutraal.
Wat het zaaien van Lewisia betreft, heb ik in het verleden verschillende ervaringen gehad. Sommige zaadjes ontkiemden niet. Andere daarentegen wel, en heel snel. Deze recente foto maakt het een beetje duidelijk. L. rediviva ontkiemt bij mij altijd bijzonder snel. L. tweedyi varieert nogal. Deze compacte vorm in roze ontkiemt zeer bevredigend.
Lewisia columbiana var. rupicola daarentegen vertoont pas na meer dan een jaar de eerste zaailingen.
Geef de potten dus minstens tot het tweede jaar een kans.
Dit zijn echter slechts mijn persoonlijke, amateuristische ervaringen...😉
Citaat van: Thomas Eckert op 29 maart 2026, 14:44:04Je hebt helemaal gelijk... een zuur substraat is perfect voor L. tweedyi.
Mijn mengsel bevat een bepaald aandeel
rhododendrongrond en is daardoor waarschijnlijk ook niet helemaal neutraal.
Wat het zaaien van Lewisia betreft, heb ik in het verleden verschillende ervaringen gehad. Sommige zaadjes ontkiemden niet. Andere daarentegen wel, en heel snel. Deze recente foto maakt het een beetje duidelijk. L. rediviva ontkiemt bij mij altijd bijzonder snel. L. tweedyi varieert nogal. Deze compacte vorm in roze ontkiemt zeer bevredigend.
Lewisia columbiana var. rupicola daarentegen vertoont pas na meer dan een jaar de eerste zaailingen.
Geef de potten dus minstens tot het tweede jaar een kans.
Dit zijn echter slechts mijn persoonlijke, amateuristische ervaringen...😉
Ik heb eens gaan kijken naar de zaaipotten Thomas en ik zie helaas nog geen kieming ... >:(
Citaat van: Thomas Eckert op 29 maart 2026, 14:44:04Dit zijn echter slechts mijn persoonlijke, amateuristische ervaringen...😉
Foei Thomas , nu ben je veel te bescheiden ...je bent al heel lang geen amateur meer ))8 Je boekt keigoede resultaten met heel wat lastige planten !
Citaat van: Thomas Eckert op 29 maart 2026, 14:44:04Wat het zaaien van Lewisia betreft, heb ik in het verleden verschillende ervaringen gehad. Sommige zaadjes ontkiemden niet. Andere daarentegen wel, en heel snel. Deze recente foto maakt het een beetje duidelijk. L. rediviva ontkiemt bij mij altijd bijzonder snel. L. tweedyi varieert nogal. Deze compacte vorm in roze ontkiemt zeer bevredigend.
Lewisia columbiana var. rupicola daarentegen vertoont pas na meer dan een jaar de eerste zaailingen.
Geef de potten dus minstens tot het tweede jaar een kans.
Prachtige zaairesultaten Thomas ! In principe gooi ik nooit een niet gekiemde zaaipot al na het eerste jaar weg Thomas . Meestal houd ik ze minimum 2 jaar bij en van sommige bolgewassen zelfs 4 of 5 jaar ..
Townsendia leptodes uit de zaaiing van 2021...😎
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 23 maart 2026, 10:02:41Claytonia megarhiza bloeit hier voorlopig niet echt rijk ...staat al enkele jaren in hetzelfde substraat . Misschien een tekort aan voeding ?
Toch nog wat meer bloemen dezer dagen ....
Wauw... ik blijf het maar herhalen: dit is echt een fantastisch resultaat. 👍
Mijn enige exemplaar gaat voorlopig nog niet bloeien. Maar aangezien ik zojuist nieuwe scheuten in het midden heb gezien, lijkt het nog in leven te zijn.
Nog twee exemplaren van Townsendia leptodes, waarvan er één laat zien dat de kleur van de bloemen kan variëren...
Townsendia exscarpa uit Colorado (2000 meter) van de NARGS-lijst 2024 . Er is een vleugje roze te zien... best sexy.
Townsendia hookeri daarentegen is ook aan de buitenkant helemaal wit...
Citaat van: Thomas Eckert op 29 maart 2026, 14:44:04Je hebt helemaal gelijk... een zuur substraat is perfect voor L. tweedyi.
Mijn mengsel bevat een bepaald aandeel
rhododendrongrond en is daardoor waarschijnlijk ook niet helemaal neutraal.
Wat het zaaien van Lewisia betreft, heb ik in het verleden verschillende ervaringen gehad. Sommige zaadjes ontkiemden niet. Andere daarentegen wel, en heel snel. Deze recente foto maakt het een beetje duidelijk. L. rediviva ontkiemt bij mij altijd bijzonder snel. L. tweedyi varieert nogal. Deze compacte vorm in roze ontkiemt zeer bevredigend.
Lewisia columbiana var. rupicola daarentegen vertoont pas na meer dan een jaar de eerste zaailingen.
Geef de potten dus minstens tot het tweede jaar een kans.
Dit zijn echter slechts mijn persoonlijke, amateuristische ervaringen...😉
Ik kan je met mijn amateuristische zaai ervaringen volledig bijtreden Thomas ! L. rediviva staat nu al een paar cm hoog (wanneer verpot je die trouwens, nu binnenkort of pas het tweede jaar zoals sommigen zeggen ? ) L. cotyledon kiemt ook zeer snel en verpot ik van zodra er 4 blaadjes ontwikkeld zijn, tweedyi is meer onberekenbaar - als ze in januari gezaaid worden dan staan ze nu al ruim boven en verpot ik in mei - het kan echter ook tegen vallen met een heel verscheidene ontkiemingen ...of helemaal geen ((--11 Het tweede jaar kan er ook nog goede ontkieming volgen.
@Kris - welke soorten/kleuren heb je dan wel gezaaid. Zelf zit ik sinds een paar jaar zonder de rosea vorm en ook zonder de lemon vorm... waar had je dat zaad vandaan ?
Overigens groeit tweedyi in de natuur vaak in heel losse grond, vaak in vergane dennen naalden tussen ruw gesteente... ik heb hier nog ergens een zeer illustratieve foto van (van Paul Spriggs) die ik ooit gebruikt heb in een presentatie.
Die moet ik eens opzoeken en laten zien.
Hier zijn het inmiddels tweedyi hoogdagen -2(
Hier zijn de foto's van Paul Spriggs uit de Wenatchee Mts - op een steile helling op het oosten. Tussen grof gesteente waartussen de gevallen dennen naalden zich ophopen en vergaan.
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 26 maart 2026, 08:41:43Lewisia tweedyi -zoals ik ze nog steeds noem- zijn heel terecht jullie favorieten Luc en Thomas !Kun je niet naast ...
Ik heb er al een jaar of 8 eentje buiten staan tussen de turfblokken in het peatbed. Hij overleeft daar iedere winter maar de bloei gaat achteruit...Ik heb dit jaar eens wat meststof rond de plant gestrooid en ben eens benieuwd. De laatste echt goede bloei dateert al van 2022 (zie foto) en daarna was het altijd maar met enkele bloemen ....De wortel was ook wat bloot komen te liggen door turfblokken die waren vergaan. Heb hier en daar wat turfblokken moeten vernieuwen en nu steekt hij terug wat dieper (zie foto van vandaag)
Ik heb ook dit jaar een 4 tal verschillende kleuren gezaaid , benieuwd ...
Dit blijft een heel opvallend succes Kris ! Benieuwd of hij zich herstelt tussen de blokken.
Citaat van: Thomas Eckert op 5 april 2026, 15:08:41Townsendia leptodes uit de zaaiing van 2021...😎
Super resultaat Thomas, je hebt gelijk om in jouw ijdelheid een zonnebril op te zetten! -2( ((3
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 6 april 2026, 09:40:06Citaat van: Kris De Raeymaeker op 23 maart 2026, 10:02:41Claytonia megarhiza bloeit hier voorlopig niet echt rijk ...staat al enkele jaren in hetzelfde substraat . Misschien een tekort aan voeding ?
Toch nog wat meer bloemen dezer dagen ....
Top Kris ! ((3 -6(
Citaat van: Luc Gilgemyn op 8 april 2026, 12:55:38Hier zijn de foto's van Paul Spriggs uit de Wenatchee Mts - op een steile helling op het oosten. Tussen grof gesteente waartussen de gevallen dennen naalden zich ophopen en vergaan.
Prachtige beelden Luc .... ((3 ((3
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 10 april 2026, 08:30:24Citaat van: Luc Gilgemyn op 8 april 2026, 12:55:38Hier zijn de foto's van Paul Spriggs uit de Wenatchee Mts - op een steile helling op het oosten. Tussen grof gesteente waartussen de gevallen dennen naalden zich ophopen en vergaan.
Prachtige beelden Luc .... ((3 ((3
Vind ik ook Kris, ik wou dat ik ze had gemaakt... ((--11
@Luc...
Mocht je volgend jaar bij de conferentie in Pruhonice zijn, dan kan ik zeker een exemplaar van de roze variant voor je meenemen. Die ontkiemt hier momenteel in verschillende potten.
Wat het verpotten betreft, heb ik verschillende ervaringen opgedaan. De L. tweedyi lijkt geen problemen te geven. Lewisia rediviva is bij mij daarentegen gevoeliger. Vorig jaar heb ik meerdere jonge plantjes in een grote kleipot gezet. Dat beviel ze niet en ze zijn doodgegaan. Blijkbaar is de dikke, vlezige wortel in het begin wat gevoelig.
Afgelopen weekend heb ik daarentegen twee L. rediviva in de rotstuin gezet, die al twee of drie jaar oud waren. De pot was volledig doorworteld en er waren geen tekenen van stress bij de twee planten... ze staan er nog steeds. Dus ik ga L. rediviva in de toekomst ook langer in de zaadpot laten staan.
Een idee zou ook zijn om direct in de pot te zaaien waarin de definitieve standplaats zal zijn. Het zou de moeite waard zijn om te proberen.
Nabeschouwing... hier is de Lewisia rediviva die ik vorige week in de rotstuinen heb geplant.
Gezaaid in oktober 2023... afkomstig van Mount Kobau in het zuiden van British Columbia.
"High and Dry"...Physaria chambersii (Utah)
😎
Primula rusbyi uit de zuidelijke staten.
Citaat van: Thomas Eckert op 18 april 2026, 18:25:43Primula rusbyi uit de zuidelijke staten.
I like that one Thomas -2(
Citaat van: Thomas Eckert op 17 april 2026, 15:15:23"High and Dry"...Physaria chambersii (Utah)
😎
Wow :o :o ((3 ((3 ((3 Yes!!!!
Monardella macrantha kennen we als een plat kussentje.
Dit exemplaar is het enige dat uit de zaadjes van vorig jaar is opgekomen. Vreemd genoeg zijn drie scheuten iets langer uitgegroeid. Uit pure nieuwsgierigheid heb ik ze niet ingekort, omdat ik benieuwd ben hoe het eruitziet als het bloeit.
Andere Noord-Amerikaanse soorten komen nu pas uit hun winterslaap... bijvoorbeeld Clematis scottii en Clematis hirsutissima.
Citaat van: Luc Gilgemyn op 8 april 2026, 12:46:30@Kris - welke soorten/kleuren heb je dan wel gezaaid. Zelf zit ik sinds een paar jaar zonder de rosea vorm en ook zonder de lemon vorm... waar had je dat zaad vandaan ?
Sorry Luc ,ik had je vraag blijkbaar over het hoofd gezien ...Ik heb gezaaid : tweedyi 'Pink '+ tweedyi 'Pink -compact form' + tweedyi 'Alba' . Zaden afkomstig van Alpine garden club -British Columbia .Voorlopig echter geen kieming ))8 ))8
Eriogonum umbellatum var. porteri doet het vrij goed in de rotstuin, maar moet toch regelmatig verjongt worden.
Citaat van: Frankie Wulleman op 25 april 2026, 21:42:16Eriogonum umbellatum var. porteri doet het vrij goed in de rotstuin, maar moet toch regelmatig verjongt worden.
Prachtig exemplaar Frankie !
Hier heb ik eindelijk eens een goede Aquilegia scopulorum te pakken ...Eerder waren het altijd fletse vormen en/of hybrides die weinig geleken op de echte soort. Maar dit is dan wel de "real stuff" veronderstel ik.
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 30 april 2026, 09:18:08Citaat van: Frankie Wulleman op 25 april 2026, 21:42:16Eriogonum umbellatum var. porteri doet het vrij goed in de rotstuin, maar moet toch regelmatig verjongt worden.
Prachtig exemplaar Frankie !
Hier heb ik eindelijk eens een goede Aquilegia scopulorum te pakken ...Eerder waren het altijd fletse vormen en/of hybrides die weinig geleken op de echte soort. Maar dit is dan wel de "real stuff" veronderstel ik.
Ook iets wat je niet meer tegenkomt. Ik had er jaren geleden ook nog eentje. Zaad heb ik nooit kunnen winnen van deze mooie soort.
Citaat van: Thomas Eckert op 11 april 2026, 09:47:19@Luc...
Mocht je volgend jaar bij de conferentie in Pruhonice zijn, dan kan ik zeker een exemplaar van de roze variant voor je meenemen. Die ontkiemt hier momenteel in verschillende potten.
Wat het verpotten betreft, heb ik verschillende ervaringen opgedaan. De L. tweedyi lijkt geen problemen te geven. Lewisia rediviva is bij mij daarentegen gevoeliger. Vorig jaar heb ik meerdere jonge plantjes in een grote kleipot gezet. Dat beviel ze niet en ze zijn doodgegaan. Blijkbaar is de dikke, vlezige wortel in het begin wat gevoelig.
Afgelopen weekend heb ik daarentegen twee L. rediviva in de rotstuin gezet, die al twee of drie jaar oud waren. De pot was volledig doorworteld en er waren geen tekenen van stress bij de twee planten... ze staan er nog steeds. Dus ik ga L. rediviva in de toekomst ook langer in de zaadpot laten staan.
Een idee zou ook zijn om direct in de pot te zaaien waarin de definitieve standplaats zal zijn. Het zou de moeite waard zijn om te proberen.
Bedankt voor het uitgebreide antwoord Thomas - helaas kan ik volgend jaar wegens familiale omstandigheden ( lieve kleindochter doet haar eerste communie...)... niet naar Tsjechië. Maar misschien kunnen we toch iets regelen via Herman Laporte, die komt wel. ((--11
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 30 april 2026, 09:18:08Citaat van: Frankie Wulleman op 25 april 2026, 21:42:16Eriogonum umbellatum var. porteri doet het vrij goed in de rotstuin, maar moet toch regelmatig verjongt worden.
Prachtig exemplaar Frankie !
Hier heb ik eindelijk eens een goede Aquilegia scopulorum te pakken ...Eerder waren het altijd fletse vormen en/of hybrides die weinig geleken op de echte soort. Maar dit is dan wel de "real stuff" veronderstel ik.
Dat is 'em dus, duidelijk de echte Kris !
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 30 april 2026, 09:18:08Citaat van: Frankie Wulleman op 25 april 2026, 21:42:16Eriogonum umbellatum var. porteri doet het vrij goed in de rotstuin, maar moet toch regelmatig verjongt worden.
Prachtig exemplaar Frankie !
Hier heb ik eindelijk eens een goede Aquilegia scopulorum te pakken ...Eerder waren het altijd fletse vormen en/of hybrides die weinig geleken op de echte soort. Maar dit is dan wel de "real stuff" veronderstel ik.
Citaat van: Frankie Wulleman op 30 april 2026, 21:58:51Ook iets wat je niet meer tegenkomt. Ik had er jaren geleden ook nog eentje. Zaad heb ik nooit kunnen winnen van deze mooie soort.
Mijn plant heb ik vorig jaar aangeschaft bij Martijn ...Maar ik hou wel van deze soort met zijn lange sporen ...
Hartelijk dank voor de prachtige foto's... zowel het betoverende Eriogonum van Frankie als de sierlijke Aquilegia scopulorum doen me veel plezier. Dat herinnert me eraan dat ik echt eens moet beginnen met het verspenen...🙈
De meeste gekweekte phloxsoorten zijn wat mij betreft qua bloemkleur iets te fel. Daarom geef ik de voorkeur aan de natuurlijke vormen. Het is tegenwoordig echter erg moeilijk om zuivere botanische phloxen te vinden.
Hier twee phloxen uit het droge noordwesten...
Phlox kelsey (die in kleur kan variëren) en Phlox missoulensis. Deze laatste lijkt een zeer klein verspreidingsgebied in Montana te hebben.
Nog een klein plantje dat er nogal onopvallend uitziet... maar ik vind het toch erg interessant. Ivesia gordonii. Ook deze soort lijkt meerdere ondersoorten te hebben, aangezien de groeihoogte erg varieert. Mijn exemplaren zijn slechts 10 centimeter hoog en beginnen nu voor het eerst te bloeien.
Citaat van: Thomas Eckert op 1 mei 2026, 11:37:51Hartelijk dank voor de prachtige foto's... zowel het betoverende Eriogonum van Frankie als de sierlijke Aquilegia scopulorum doen me veel plezier. Dat herinnert me eraan dat ik echt eens moet beginnen met het verspenen...🙈
((3 ((3 ((3
Citaat van: Thomas Eckert op 1 mei 2026, 11:44:21De meeste gekweekte phloxsoorten zijn wat mij betreft qua bloemkleur iets te fel. Daarom geef ik de voorkeur aan de natuurlijke vormen. Het is tegenwoordig echter erg moeilijk om zuivere botanische phloxen te vinden.
Hier twee phloxen uit het droge noordwesten...
Phlox kelsey (die in kleur kan variëren) en Phlox missoulensis. Deze laatste lijkt een zeer klein verspreidingsgebied in Montana te hebben.
Super Thomas ! ((3 ((3 Bij mij wil kelseyi spijtig genoeg niet goed bloeien ...
Citaat van: Thomas Eckert op 1 mei 2026, 11:37:51Hartelijk dank voor de prachtige foto's... zowel het betoverende Eriogonum van Frankie als de sierlijke Aquilegia scopulorum doen me veel plezier. Dat herinnert me eraan dat ik echt eens moet beginnen met het verspenen...🙈
Wow Thomas !!!! Vehjelbelovende zaailingen van de vaak verkeerd benoemde Aquilegia scopulorum... Hieronder een zaailing die ik een aantal jaar geleden aankocht als A. scopulorum... Hij ziet er niet slecht uit maar bloeit meer dan 30 cm hoog... --13
Erigeron umbellatum var porteri vertoont bij de oudste planten al een rode schijn.
Volgende 2 foto's laat de omgeving en zijn buren zien op de tufsteen'berg'
Citaat van: Thomas Eckert op 1 mei 2026, 11:44:21De meeste gekweekte phloxsoorten zijn wat mij betreft qua bloemkleur iets te fel. Daarom geef ik de voorkeur aan de natuurlijke vormen. Het is tegenwoordig echter erg moeilijk om zuivere botanische phloxen te vinden.
Hier twee phloxen uit het droge noordwesten...
Phlox kelsey (die in kleur kan variëren) en Phlox missoulensis. Deze laatste lijkt een zeer klein verspreidingsgebied in Montana te hebben.
Zoals bij Kris levert die schitterende Phlox kelsey ook bij mij vaak problemen op Thomas ! Jij kunt er duidelijk beter mee over weg.
Hier staat al meer dan 20 jaar een Phlox die ik aankocht als P.hoodii in een trogje maar dat is het zeker niet.
Ooit zag ik Phlox diffusa 'live' bovenop Hurricane ridge op de Olympic peninsula in het noordwesten van de US, ik vermoed dat mijn exemplaar ook Phlox diffusa is, al lijkt die vaak op foto's lila gekleurd te zijn. Kun je dit bevestigen of corrigeren Thomas ??
Citaat van: Luc Gilgemyn op 3 mei 2026, 18:30:13Wow Thomas !!!! Vehjelbelovende zaailingen van de vaak verkeerd benoemde Aquilegia scopulorum... Hieronder een zaailing die ik een aantal jaar geleden aankocht als A. scopulorum... Hij ziet er niet slecht uit maar bloeit meer dan 30 cm hoog... --13
Helaas vaak het probleem met A. scopulorum die je koopt Luc ..Ik vermoed dat akelei-tjes heel gemakkelijk kruisen ..
Citaat van: Luc Gilgemyn op 3 mei 2026, 18:35:19Erigeron umbellatum var porteri vertoont bij de oudste planten al een rode schijn.
Volgende 2 foto's laat de omgeving en zijn buren zien op de tufsteen'berg'
Mooie Asperula ook Luc , welke is dit ?
Citaat van: Luc Gilgemyn op 1 mei 2026, 09:56:22Citaat van: Thomas Eckert op 11 april 2026, 09:47:19@Luc...
Mocht je volgend jaar bij de conferentie in Pruhonice zijn, dan kan ik zeker een exemplaar van de roze variant voor je meenemen. Die ontkiemt hier momenteel in verschillende potten.
Wat het verpotten betreft, heb ik verschillende ervaringen opgedaan. De L. tweedyi lijkt geen problemen te geven. Lewisia rediviva is bij mij daarentegen gevoeliger. Vorig jaar heb ik meerdere jonge plantjes in een grote kleipot gezet. Dat beviel ze niet en ze zijn doodgegaan. Blijkbaar is de dikke, vlezige wortel in het begin wat gevoelig.
Afgelopen weekend heb ik daarentegen twee L. rediviva in de rotstuin gezet, die al twee of drie jaar oud waren. De pot was volledig doorworteld en er waren geen tekenen van stress bij de twee planten... ze staan er nog steeds. Dus ik ga L. rediviva in de toekomst ook langer in de zaadpot laten staan.
Een idee zou ook zijn om direct in de pot te zaaien waarin de definitieve standplaats zal zijn. Het zou de moeite waard zijn om te proberen.
Bedankt voor het uitgebreide antwoord Thomas - helaas kan ik volgend jaar wegens familiale omstandigheden ( lieve kleindochter doet haar eerste communie...)... niet naar Tsjechië. Maar misschien kunnen we toch iets regelen via Herman Laporte, die komt wel. ((--11
Jammer dat je er volgend jaar niet bij bent... maar je gezin gaat natuurlijk voor. Ik zal L. tweedyi voor je meenemen en aan Herman Laporte geven. Voor de zekerheid vraag ik je om me er vlak daarvoor nog even aan te herinneren.
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 4 mei 2026, 09:54:23Citaat van: Luc Gilgemyn op 3 mei 2026, 18:30:13Wow Thomas !!!! Vehjelbelovende zaailingen van de vaak verkeerd benoemde Aquilegia scopulorum... Hieronder een zaailing die ik een aantal jaar geleden aankocht als A. scopulorum... Hij ziet er niet slecht uit maar bloeit meer dan 30 cm hoog... --13
Helaas vaak het probleem met A. scopulorum die je koopt Luc ..Ik vermoed dat akelei-tjes heel gemakkelijk kruisen ..
Dat is het grote "probleem" bij het geslacht Aquilegia... de sterke neiging tot kruising. Ik hoop ook dat mijn zaailingen zuiver zijn. Ik heb zaad uit twee bronnen gekregen... misschien zit de echte er wel bij...🤞
Gisteren heb ik mijn paar zaailingen van Aquilegia jonesii DIRECT in de nieuwe verhoogde plantenbak geplant. Deze staat relatief ver van andere Aquilegia's vandaan.
Citaat van: Thomas Eckert op 4 mei 2026, 11:28:47Citaat van: Luc Gilgemyn op 1 mei 2026, 09:56:22Citaat van: Thomas Eckert op 11 april 2026, 09:47:19@Luc...
Mocht je volgend jaar bij de conferentie in Pruhonice zijn, dan kan ik zeker een exemplaar van de roze variant voor je meenemen. Die ontkiemt hier momenteel in verschillende potten.
Wat het verpotten betreft, heb ik verschillende ervaringen opgedaan. De L. tweedyi lijkt geen problemen te geven. Lewisia rediviva is bij mij daarentegen gevoeliger. Vorig jaar heb ik meerdere jonge plantjes in een grote kleipot gezet. Dat beviel ze niet en ze zijn doodgegaan. Blijkbaar is de dikke, vlezige wortel in het begin wat gevoelig.
Afgelopen weekend heb ik daarentegen twee L. rediviva in de rotstuin gezet, die al twee of drie jaar oud waren. De pot was volledig doorworteld en er waren geen tekenen van stress bij de twee planten... ze staan er nog steeds. Dus ik ga L. rediviva in de toekomst ook langer in de zaadpot laten staan.
Een idee zou ook zijn om direct in de pot te zaaien waarin de definitieve standplaats zal zijn. Het zou de moeite waard zijn om te proberen.
Bedankt voor het uitgebreide antwoord Thomas - helaas kan ik volgend jaar wegens familiale omstandigheden ( lieve kleindochter doet haar eerste communie...)... niet naar Tsjechië. Maar misschien kunnen we toch iets regelen via Herman Laporte, die komt wel. ((--11
Jammer dat je er volgend jaar niet bij bent... maar je gezin gaat natuurlijk voor. Ik zal L. tweedyi voor je meenemen en aan Herman Laporte geven. Voor de zekerheid vraag ik je om me er vlak daarvoor nog even aan te herinneren.
-((1 ((4 -6(
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 4 mei 2026, 09:55:14Citaat van: Luc Gilgemyn op 3 mei 2026, 18:35:19Erigeron umbellatum var porteri vertoont bij de oudste planten al een rode schijn.
Volgende 2 foto's laat de omgeving en zijn buren zien op de tufsteen'berg'
Mooie Asperula ook Luc , welke is dit ?
Da's Asperula sintenisii Kris, doet het daar al jaren uitstekend tussen de tufstenen, zijn enige vijanden lijken wel de mieren te zijn tot nu toe. Drie jaar geleden werd hij eens bijna uitgegraven, maar zoals je ziet heeft hij zich uitstekend hersteld... Ik heb er begin dit jaar een paar stukjes afgehaald... die staan hier nu in een potje... -1( -1(
Een soort die me echt na aan het hart ligt... omdat ze zo kenmerkend is voor de westelijke bergen... Phacelia sericea. Drie exemplaren hebben knoppen gevormd en één is gisteren opengegaan.
Zilverachtig blad en een sierlijke bloem... wat wil je nog meer.
Astragalus utahensis is ook zo'n diva; het verbaast me dat ik haar tot nu toe met mijn bescheiden middelen in leven heb kunnen houden.
Rechts ervan zie je Sedum valens. Deze inheemse soort uit Idaho is weliswaar een eenjarige plant, maar hij plant zich probleemloos voort zonder vervelend te worden.
Mooi Thomas.
Citaat van: Thomas Eckert op 4 mei 2026, 22:20:18Astragalus utahensis is ook zo'n diva; het verbaast me dat ik haar tot nu toe met mijn bescheiden middelen in leven heb kunnen houden.
Rechts ervan zie je Sedum valens. Deze inheemse soort uit Idaho is weliswaar een eenjarige plant, maar hij plant zich probleemloos voort zonder vervelend te worden.
Super , bloeit hier ook Thomas. Weliswaar in pot en onder mijn afdak...
Citaat van: Thomas Eckert op 4 mei 2026, 22:11:55Een soort die me echt na aan het hart ligt... omdat ze zo kenmerkend is voor de westelijke bergen... Phacelia sericea. Drie exemplaren hebben knoppen gevormd en één is gisteren opengegaan.
Zilverachtig blad en een sierlijke bloem... wat wil je nog meer.
:o :o ((3 ((3 ((12 Wat een mooie soort Thomas , nog nooit lang in leven kunnen houden. Ik had ze ook weer gezaaid maar ik zou moeten checken of er wat van over blijft.
Citaat van: Thomas Eckert op 4 mei 2026, 22:20:18Astragalus utahensis is ook zo'n diva; het verbaast me dat ik haar tot nu toe met mijn bescheiden middelen in leven heb kunnen houden.
Rechts ervan zie je Sedum valens. Deze inheemse soort uit Idaho is weliswaar een eenjarige plant, maar hij plant zich probleemloos voort zonder vervelend te worden.
Wat is hij prachtig Thomas !! -6( Ik wordt er helemeaal stil van ! :-X :-X
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 6 mei 2026, 11:05:42Citaat van: Thomas Eckert op 4 mei 2026, 22:20:18Astragalus utahensis is ook zo'n diva; het verbaast me dat ik haar tot nu toe met mijn bescheiden middelen in leven heb kunnen houden.
Rechts ervan zie je Sedum valens. Deze inheemse soort uit Idaho is weliswaar een eenjarige plant, maar hij plant zich probleemloos voort zonder vervelend te worden.
Super , bloeit hier ook Thomas. Weliswaar in pot en onder mijn afdak...
Tot voor kort stond deze prachtige Astragalus utahensis ook nog in een pot.
Maar ik wil in het algemeen afstappen van het kweken in potten. Daarom heb ik deze overdekte verhoogde plantenbak gebouwd. Mijn gevoel voor 'esthetiek' zegt me dat het er in dit miniatuurlandschap beter uit zou kunnen zien. Maar ik moet mezelf in bedwang houden om niet te veel planten te zetten... veel stenen in verschillende maten en grind lijken me ook belangrijk om het bergachtige karakter te bereiken.
Ik vermoed dus dat ik nog meer verhoogde plantenbakken moet bouwen...🙈😂
Citaat van: Thomas Eckert op 6 mei 2026, 11:50:33Tot voor kort stond deze prachtige Astragalus utahensis ook nog in een pot.
Maar ik wil in het algemeen afstappen van het kweken in potten. Daarom heb ik deze overdekte verhoogde plantenbak gebouwd. Mijn gevoel voor 'esthetiek' zegt me dat het er in dit miniatuurlandschap beter uit zou kunnen zien. Maar ik moet mezelf in bedwang houden om niet te veel planten te zetten... veel stenen in verschillende maten en grind lijken me ook belangrijk om het bergachtige karakter te bereiken.
Ik vermoed dus dat ik nog meer verhoogde plantenbakken moet bouwen...🙈😂
Het is altijd mooier op die manier Thomas , daar kan geen andere methode tegen op !
Hoe groot is die bak , heb je soms een foto van het geheel ?
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 6 mei 2026, 11:58:27Citaat van: Thomas Eckert op 6 mei 2026, 11:50:33Tot voor kort stond deze prachtige Astragalus utahensis ook nog in een pot.
Maar ik wil in het algemeen afstappen van het kweken in potten. Daarom heb ik deze overdekte verhoogde plantenbak gebouwd. Mijn gevoel voor 'esthetiek' zegt me dat het er in dit miniatuurlandschap beter uit zou kunnen zien. Maar ik moet mezelf in bedwang houden om niet te veel planten te zetten... veel stenen in verschillende maten en grind lijken me ook belangrijk om het bergachtige karakter te bereiken.
Ik vermoed dus dat ik nog meer verhoogde plantenbakken moet bouwen...🙈😂
Het is altijd mooier op die manier Thomas , daar kan geen andere methode tegen op !
Hoe groot is die bak , heb je soms een foto van het geheel ?
De oppervlakte is ongeveer
1 m x 4 m.
Ik ben pas onlangs begonnen met het aanbrengen van de laatste laag substraat. Alleen de eerste helft is gevuld, omdat ik eerst nog nieuw materiaal moet aanschaffen. Daarom ben ik begonnen deze helft te bedekken met stenen en grind en met het aanplanten te beginnen. Het is nog lang niet klaar. De afwerking met nog meer stenen en planten wordt volgende week voltooid. Je weet immers dat ik alleen in het weekend thuis ben.
De volgende foto's tonen dus slechts een tussenstand.
Excuses voor de rommel... "waar gezaagd wordt, vallen spaanders".😉
Bij de akeleien is het inderdaad niet zo eenvoudig om te zien of je een raszuivere plant hebt. Dit exemplaar kreeg ik van een vriend, die het tot nu toe als A. scooulorum had geregistreerd.
Uit uitgebreid onderzoek is nu echter gebleken dat het om
Aquilegia coerulea zou moeten gaan. Of dat in ieder geval het grootste deel van het erfelijk materiaal afkomstig is van
Aquilegia coerulea.
Ook bij de verschillende Penstemon-soorten begint er langzaam beweging in te komen...
P. elegantulus
P. hallii
P. penlandii ❤️
Andere staan in knop...
Een exemplaar van Phacelia sericea staat iets apart. Ik heb deze plant bewust blootgesteld aan de hevige regen van de afgelopen week om te zien hoe goed ze tegen een vochtig klimaat kan. Blijkbaar is dat geen probleem. Tenminste, in de eerste drie jaar. Later verhout ze een beetje en wordt ze dan iets gevoeliger voor vocht.
Ik vrees echter dat de mijne niet zo oud zullen worden...🥴
Citaat van: Thomas Eckert op 19 mei 2026, 12:14:16Een exemplaar van Phacelia sericea staat iets apart. Ik heb deze plant bewust blootgesteld aan de hevige regen van de afgelopen week om te zien hoe goed ze tegen een vochtig klimaat kan. Blijkbaar is dat geen probleem. Tenminste, in de eerste drie jaar. Later verhout ze een beetje en wordt ze dan iets gevoeliger voor vocht.
Ik vrees echter dat de mijne niet zo oud zullen worden...🥴
((3 ((3 ((3 Geweldig mooi Thomas , ben benieuwd hoe lang ze het uithouden op deze manier ...
Citaat van: Thomas Eckert op 19 mei 2026, 12:07:48Ook bij de verschillende Penstemon-soorten begint er langzaam beweging in te komen...
P. elegantulus
P. hallii
P. penlandii ❤️
Andere staan in knop...
Prachtig ! Vooral de 2 laatste ...
Citaat van: Thomas Eckert op 6 mei 2026, 11:50:33Tot voor kort stond deze prachtige Astragalus utahensis ook nog in een pot.
Maar ik wil in het algemeen afstappen van het kweken in potten. Daarom heb ik deze overdekte verhoogde plantenbak gebouwd. Mijn gevoel voor 'esthetiek' zegt me dat het er in dit miniatuurlandschap beter uit zou kunnen zien. Maar ik moet mezelf in bedwang houden om niet te veel planten te zetten... veel stenen in verschillende maten en grind lijken me ook belangrijk om het bergachtige karakter te bereiken.
Ik vermoed dus dat ik nog meer verhoogde plantenbakken moet bouwen...🙈😂
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 6 mei 2026, 11:58:27Het is altijd mooier op die manier Thomas , daar kan geen andere methode tegen op !
Hoe groot is die bak , heb je soms een foto van het geheel ?
Citaat van: Thomas Eckert op 6 mei 2026, 12:13:59De oppervlakte is ongeveer
1 m x 4 m.
Ik ben pas onlangs begonnen met het aanbrengen van de laatste laag substraat. Alleen de eerste helft is gevuld, omdat ik eerst nog nieuw materiaal moet aanschaffen. Daarom ben ik begonnen deze helft te bedekken met stenen en grind en met het aanplanten te beginnen. Het is nog lang niet klaar. De afwerking met nog meer stenen en planten wordt volgende week voltooid. Je weet immers dat ik alleen in het weekend thuis ben.
De volgende foto's tonen dus slechts een tussenstand.
Excuses voor de rommel... "waar gezaagd wordt, vallen spaanders".😉
Heel erg bedankt om ons dit te tonen Thomas ! Zet me weer aan het denken want dit is een geweldig idee natuurlijk ! Ik zie helemaal geen rommel hoor , no worries.
Citaat van: Thomas Eckert op 19 mei 2026, 12:02:06Bij de akeleien is het inderdaad niet zo eenvoudig om te zien of je een raszuivere plant hebt. Dit exemplaar kreeg ik van een vriend, die het tot nu toe als A. scooulorum had geregistreerd.
Uit uitgebreid onderzoek is nu echter gebleken dat het om
Aquilegia coerulea zou moeten gaan. Of dat in ieder geval het grootste deel van het erfelijk materiaal afkomstig is van
Aquilegia coerulea.
Inderdaad niet simpel Thomas en ik heb dan ook totaal geen idee waar het verschil inzit ...
Penstemon proceeus var. formosus
Penstemon paysoniorum... endemisch in het zuidwesten van Wyoming...
Thomas, mooie Penstemons!
Citaat van: Thomas Eckert op 22 mei 2026, 08:47:32Penstemon paysoniorum... endemisch in het zuidwesten van Wyoming...
Dit zijn allemaal pareltjes Thomas ! ((3 ((3 In je frame ?
Citaat van: Luc Gilgemyn op 3 mei 2026, 18:42:52Citaat van: Thomas Eckert op 1 mei 2026, 11:44:21De meeste gekweekte phloxsoorten zijn wat mij betreft qua bloemkleur iets te fel. Daarom geef ik de voorkeur aan de natuurlijke vormen. Het is tegenwoordig echter erg moeilijk om zuivere botanische phloxen te vinden.
Hier twee phloxen uit het droge noordwesten...
Phlox kelsey (die in kleur kan variëren) en Phlox missoulensis. Deze laatste lijkt een zeer klein verspreidingsgebied in Montana te hebben.
Zoals bij Kris levert die schitterende Phlox kelsey ook bij mij vaak problemen op Thomas ! Jij kunt er duidelijk beter mee over weg.
Hier staat al meer dan 20 jaar een Phlox die ik aankocht als P.hoodii in een trogje maar dat is het zeker niet.
Ooit zag ik Phlox diffusa 'live' bovenop Hurricane ridge op de Olympic peninsula in het noordwesten van de US, ik vermoed dat mijn exemplaar ook Phlox diffusa is, al lijkt die vaak op foto's lila gekleurd te zijn. Kun je dit bevestigen of corrigeren Thomas ??
Had je mijn vraag hier over het hoofd gezien Thomas ?
Citaat van: Thomas Eckert op 22 mei 2026, 08:47:32Penstemon paysoniorum... endemisch in het zuidwesten van Wyoming...
Van die helderblauwe penstemons word ik helemaal stil van bewondering Thomas !!! ((6
Hier bloeide een paar weken geleden Clematis hirsutissima met zijn elegante bloemen.
Citaat van: Thomas Eckert op 22 mei 2026, 08:47:32Penstemon paysoniorum... endemisch in het zuidwesten van Wyoming...
Citaat van: Luc Gilgemyn op 24 mei 2026, 12:03:14Van die helderblauwe penstemons word ik helemaal stil van bewondering Thomas !!! ((6
Hier bloeide een paar weken geleden Clematis hirsutissima met zijn elegante bloemen.
Een mooie Clematis Luc , hoe hoog wordt die ?
Citaat van: Thomas Eckert op 6 mei 2026, 12:13:59Citaat van: Kris De Raeymaeker op 6 mei 2026, 11:58:27Citaat van: Thomas Eckert op 6 mei 2026, 11:50:33Tot voor kort stond deze prachtige Astragalus utahensis ook nog in een pot.
Maar ik wil in het algemeen afstappen van het kweken in potten. Daarom heb ik deze overdekte verhoogde plantenbak gebouwd. Mijn gevoel voor 'esthetiek' zegt me dat het er in dit miniatuurlandschap beter uit zou kunnen zien. Maar ik moet mezelf in bedwang houden om niet te veel planten te zetten... veel stenen in verschillende maten en grind lijken me ook belangrijk om het bergachtige karakter te bereiken.
Ik vermoed dus dat ik nog meer verhoogde plantenbakken moet bouwen...🙈😂
Het is altijd mooier op die manier Thomas , daar kan geen andere methode tegen op !
Hoe groot is die bak , heb je soms een foto van het geheel ?
De oppervlakte is ongeveer
1 m x 4 m.
Ik ben pas onlangs begonnen met het aanbrengen van de laatste laag substraat. Alleen de eerste helft is gevuld, omdat ik eerst nog nieuw materiaal moet aanschaffen. Daarom ben ik begonnen deze helft te bedekken met stenen en grind en met het aanplanten te beginnen. Het is nog lang niet klaar. De afwerking met nog meer stenen en planten wordt volgende week voltooid. Je weet immers dat ik alleen in het weekend thuis ben.
De volgende foto's tonen dus slechts een tussenstand.
Excuses voor de rommel... "waar gezaagd wordt, vallen spaanders".😉
Knap werk Thomas, dat wordt een juweeltje !!
Eriogonum umbellatum blijft ieder jaar trouw bloeien.
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 24 mei 2026, 12:08:09Citaat van: Thomas Eckert op 22 mei 2026, 08:47:32Penstemon paysoniorum... endemisch in het zuidwesten van Wyoming...
Citaat van: Luc Gilgemyn op 24 mei 2026, 12:03:14Van die helderblauwe penstemons word ik helemaal stil van bewondering Thomas !!! ((6
Hier bloeide een paar weken geleden Clematis hirsutissima met zijn elegante bloemen.
Een mooie Clematis Luc , hoe hoog wordt die ?
Ik schat zo'n 30-40 cm Kris!
Hartelijk dank voor de vriendelijke woorden over de getoonde penstemons. Ze staan allemaal zonder bescherming in de rotstuin.
Ik probeer regelmatig soorten te laten zien die misschien nog niet zo vaak te zien zijn geweest.
Een andere hoogalpiene soort is bijvoorbeeld Penstemon crandallii. Deze vormt heel vlakke matten en heeft donkerblauwe bloemen.
Citaat van: Luc Gilgemyn op 24 mei 2026, 11:57:04Citaat van: Luc Gilgemyn op 3 mei 2026, 18:42:52Citaat van: Thomas Eckert op 1 mei 2026, 11:44:21De meeste gekweekte phloxsoorten zijn wat mij betreft qua bloemkleur iets te fel. Daarom geef ik de voorkeur aan de natuurlijke vormen. Het is tegenwoordig echter erg moeilijk om zuivere botanische phloxen te vinden.
Hier twee phloxen uit het droge noordwesten...
Phlox kelsey (die in kleur kan variëren) en Phlox missoulensis. Deze laatste lijkt een zeer klein verspreidingsgebied in Montana te hebben.
Zoals bij Kris levert die schitterende Phlox kelsey ook bij mij vaak problemen op Thomas ! Jij kunt er duidelijk beter mee over weg.
Hier staat al meer dan 20 jaar een Phlox die ik aankocht als P.hoodii in een trogje maar dat is het zeker niet.
Ooit zag ik Phlox diffusa 'live' bovenop Hurricane ridge op de Olympic peninsula in het noordwesten van de US, ik vermoed dat mijn exemplaar ook Phlox diffusa is, al lijkt die vaak op foto's lila gekleurd te zijn. Kun je dit bevestigen of corrigeren Thomas ??
Had je mijn vraag hier over het hoofd gezien Thomas ?
Luc... ik ben je verzoek natuurlijk niet vergeten.
Maar omdat ik gerechtvaardigde twijfels had, heb ik een goede vriend om hulp gevraagd. Hij schreef het volgende...
"Hoewel er aanzienlijke verschillen zijn in de bloemkleur – van verschillende tinten lila en roze tot puur wit –, verandert de bloemvorm nauwelijks en blijft deze ongewijzigd.
De bijgevoegde foto's zijn allemaal genomen van wilde exemplaren in de Cascade Mountains in het zuidwesten van British Columbia.
Ik vermoed dat de plant van je vriend tot een andere soort behoort."
Nu kun je vergelijken en vaststellen dat het inderdaad een andere soort is.
Deze zou hier moeten passen - Phlox pilosa subsp. riparia
Citaat van: Luc Scheldeman op 26 mei 2026, 18:53:59Deze zou hier moeten passen - Phlox pilosa subsp. riparia
Dat doet hij zonder meer Luc 8)
Citaat van: Thomas Eckert op 26 mei 2026, 12:37:28Luc... ik ben je verzoek natuurlijk niet vergeten.
Maar omdat ik gerechtvaardigde twijfels had, heb ik een goede vriend om hulp gevraagd. Hij schreef het volgende...
"Hoewel er aanzienlijke verschillen zijn in de bloemkleur – van verschillende tinten lila en roze tot puur wit –, verandert de bloemvorm nauwelijks en blijft deze ongewijzigd.
De bijgevoegde foto's zijn allemaal genomen van wilde exemplaren in de Cascade Mountains in het zuidwesten van British Columbia.
Ik vermoed dat de plant van je vriend tot een andere soort behoort."
Nu kun je vergelijken en vaststellen dat het inderdaad een andere soort is.
Ook schitterend om ze zo te zien in de natuur Thomas !
Ik heb niet zo veel Noord Amerikanen staan , maar dit is er ook een : Eriogonum umbellatum var. nevadense
Eriogonum umbellatum heeft waarschijnlijk de meeste ondersoorten binnen dit geslacht.
Heel mooi... Luc! 👍
Hier bloeit momenteel een exemplaar van Eriogonum ovalifolium, waarvan ik de ondersoort echter niet kan noemen... sorry.
Citaat van: Thomas Eckert op 27 mei 2026, 21:04:51Eriogonum umbellatum heeft waarschijnlijk de meeste ondersoorten binnen dit geslacht.
Heel mooi... Luc! 👍
Hier bloeit momenteel een exemplaar van Eriogonum ovalifolium, waarvan ik de ondersoort echter niet kan noemen... sorry.
Mooie compacte vorm in ieder geval Thomas !
Ipomopsis aggregata
Citaat van: Thomas Eckert op 26 mei 2026, 12:37:28Citaat van: Luc Gilgemyn op 24 mei 2026, 11:57:04Citaat van: Luc Gilgemyn op 3 mei 2026, 18:42:52Citaat van: Thomas Eckert op 1 mei 2026, 11:44:21De meeste gekweekte phloxsoorten zijn wat mij betreft qua bloemkleur iets te fel. Daarom geef ik de voorkeur aan de natuurlijke vormen. Het is tegenwoordig echter erg moeilijk om zuivere botanische phloxen te vinden.
Hier twee phloxen uit het droge noordwesten...
Phlox kelsey (die in kleur kan variëren) en Phlox missoulensis. Deze laatste lijkt een zeer klein verspreidingsgebied in Montana te hebben.
Zoals bij Kris levert die schitterende Phlox kelsey ook bij mij vaak problemen op Thomas ! Jij kunt er duidelijk beter mee over weg.
Hier staat al meer dan 20 jaar een Phlox die ik aankocht als P.hoodii in een trogje maar dat is het zeker niet.
Ooit zag ik Phlox diffusa 'live' bovenop Hurricane ridge op de Olympic peninsula in het noordwesten van de US, ik vermoed dat mijn exemplaar ook Phlox diffusa is, al lijkt die vaak op foto's lila gekleurd te zijn. Kun je dit bevestigen of corrigeren Thomas ??
Had je mijn vraag hier over het hoofd gezien Thomas ?
Luc... ik ben je verzoek natuurlijk niet vergeten.
Maar omdat ik gerechtvaardigde twijfels had, heb ik een goede vriend om hulp gevraagd. Hij schreef het volgende...
"Hoewel er aanzienlijke verschillen zijn in de bloemkleur – van verschillende tinten lila en roze tot puur wit –, verandert de bloemvorm nauwelijks en blijft deze ongewijzigd.
De bijgevoegde foto's zijn allemaal genomen van wilde exemplaren in de Cascade Mountains in het zuidwesten van British Columbia.
Ik vermoed dat de plant van je vriend tot een andere soort behoort."
Nu kun je vergelijken en vaststellen dat het inderdaad een andere soort is.
Heel erg bedankt Thomas, ook aan je vriend. Aangezien mijn plant al verkeerdelijk hoodii werd genoemd door de verkoper zal het waarschijnlijk een niet te identificeren hybride zijn durf ik veronderstellen. Toch bedankt voor de moeite. ((4
Graag gedaan... Luc. Dat is tenslotte het doel van dit forum.
Gedetailleerde foto's zijn trouwens handig om iets te kunnen identificeren. Toen ik je foto zag, dacht ik even dat je die vanuit een rijdende auto had genomen...😂😂
Sorry voor dat grapje... Sarcasme is mijn tweede voornaam.😉
Astragalus utahensis heeft een opvallende, behaarde zaadstand.
Phemeranthus sediformis (voorheen
Talinum okanoganense) uit de gelijknamige regio Okanagan in het uiterste zuiden van British Columbia.
Citaat van: Thomas Eckert op 1 juni 2026, 06:37:14Phemeranthus sediformis (voorheen
Talinum okanoganense) uit de gelijknamige regio Okanagan in het uiterste zuiden van British Columbia.
Leuke kleinoden Thomas , ooit ook een keer hier geprobeerd buiten maar dat was geen succes ..
1/ Deze heb ik als Phlox grayi , maar of de naam juist is durf ik te betwijfelen...Hij wordt nogal hoog .Ik zag bij Zdenek Hlavon een plant onder die naam die vlak op de grond lag. Nu lees je ook wel dat de hoogte kan variereren van 5 tot 15 cm. Mijn exemplaar komt zelfs nog hoger.
2 & 3 /Heb ik als Aquilegia jonesii x saximontana . Ook hier heb ik mijn twijfels over.
4/ Townsendia incana
Escobaria vivipara ssp. bisbeana zoals hij voorkomt in Old Sonoita -Arizona
Kris
Over je Phlox grayi bestaan weliswaar gerechtvaardigde twijfels vanwege de groeihoogte, maar we moeten altijd in gedachten houden dat de planten hier beneden zelden zo compact worden als in hun natuurlijke habitat, hoog in de bergen.
Wat je Aquilegia-hybride betreft, ben ik er echter vrij zeker van dat het een andere soort moet zijn. Jouw exemplaar doet me denken aan een lichte variant van A. flabellata. Zo groeit ze in ieder geval bij mij in een plantenbak.
Ik heb jaren geleden ook Aquilegia jonesii x saximontana gekocht. Ook daar ben ik zeker van dat jonesii er niet in zit. (Foto)
Een schrale troost voor jou... ik weet het... :-)
Kris, mijn Phlox grayi ziet er anders uit. Hij neemt weliswaar ook wat ruimte in, maar kruipt laag over de grond. Qua bloemkleur is hij meer roze en bij mij is hij inmiddels al uitgebloeid. Helaas heb ik geen foto gemaakt.
Ik kan weliswaar niet met zekerheid zeggen dat die van mij een echte Phlox grayi is. Maar hij komt in ieder geval overeen met de foto's op Google.
Penstemon peckii
Een soort die uitsluitend voorkomt in een zeer klein gebied in Oregon. Met een hoogte van 70 tot 90 centimeter is het eigenlijk een vrij hoge soort. Ik heb ooit zaad gekregen met de aanduiding "dwergvorm".
Sinds twee of drie jaar is 30 centimeter hier de maximale hoogte... meestal iets lager.
Ik ben tevreden...
Scutellaria nana var. sapphirina (Nevada, 1.900 m) ... houdt zich hier in stand door zelfzaaiing.
Citaat van: Thomas Eckert op 5 juni 2026, 16:29:47Kris
Over je Phlox grayi bestaan weliswaar gerechtvaardigde twijfels vanwege de groeihoogte, maar we moeten altijd in gedachten houden dat de planten hier beneden zelden zo compact worden als in hun natuurlijke habitat, hoog in de bergen.
Dat is zeker een feit Thomas . Maar in de tuin van Zdenek Hlavon staat hij wel heel laag en compact . En daarom denk ik dat dit misschien toch een andere soort is.
Citaat van: Eberhard Proessdorf op 5 juni 2026, 16:47:30Kris, mijn Phlox grayi ziet er anders uit. Hij neemt weliswaar ook wat ruimte in, maar kruipt laag over de grond. Qua bloemkleur is hij meer roze en bij mij is hij inmiddels al uitgebloeid. Helaas heb ik geen foto gemaakt.
Ik kan weliswaar niet met zekerheid zeggen dat die van mij een echte Phlox grayi is. Maar hij komt in ieder geval overeen met de foto's op Google.
Bedankt voor je reactie Eberhard . Ik heb de indruk dat mijn plant ook vermeerdert via ondergrondse uitlopers ...Ik weet niet of dat bij jou ook zo is ?
Citaat van: Thomas Eckert op 5 juni 2026, 16:29:47Wat je Aquilegia-hybride betreft, ben ik er echter vrij zeker van dat het een andere soort moet zijn. Jouw exemplaar doet me denken aan een lichte variant van A. flabellata. Zo groeit ze in ieder geval bij mij in een plantenbak.
Ik heb jaren geleden ook Aquilegia jonesii x saximontana gekocht. Ook daar ben ik zeker van dat jonesii er niet in zit. (Foto)
Akeleitjes worden helaas wel vaker aangeboden onder de verkeerde naam Thomas ...Zeker de gegeerde soorten zoals jonesii , scopulorum ...Ze hybridiseren ook vrij makkelijk natuurlijk.
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 7 juni 2026, 09:44:28Citaat van: Thomas Eckert op 5 juni 2026, 16:29:47Wat je Aquilegia-hybride betreft, ben ik er echter vrij zeker van dat het een andere soort moet zijn. Jouw exemplaar doet me denken aan een lichte variant van A. flabellata. Zo groeit ze in ieder geval bij mij in een plantenbak.
Ik heb jaren geleden ook Aquilegia jonesii x saximontana gekocht. Ook daar ben ik zeker van dat jonesii er niet in zit. (Foto)
Akeleitjes worden helaas wel vaker aangeboden onder de verkeerde naam Thomas ...Zeker de gegeerde soorten zoals jonesii , scopulorum ...Ze hybridiseren ook vrij makkelijk natuurlijk.
Ja, dat klopt... Kris. Soms worden de meest gewilde soortnamen gebruikt om mensen tot aankoop aan te zetten.
Al mijn hoop is nu gevestigd op de vier jonge plantjes van
A. jonesii, die ik via een zaadactie van Alplains heb gewonnen. Ik heb ze op twee verschillende plekken in de verhoogde plantenbak gezet en meen een zekere mate van groei te zien...🤞
Citaat van: Thomas Eckert op 7 juni 2026, 11:32:32Citaat van: Kris De Raeymaeker op 7 juni 2026, 09:44:28Citaat van: Thomas Eckert op 5 juni 2026, 16:29:47Wat je Aquilegia-hybride betreft, ben ik er echter vrij zeker van dat het een andere soort moet zijn. Jouw exemplaar doet me denken aan een lichte variant van A. flabellata. Zo groeit ze in ieder geval bij mij in een plantenbak.
Ik heb jaren geleden ook Aquilegia jonesii x saximontana gekocht. Ook daar ben ik zeker van dat jonesii er niet in zit. (Foto)
Akeleitjes worden helaas wel vaker aangeboden onder de verkeerde naam Thomas ...Zeker de gegeerde soorten zoals jonesii , scopulorum ...Ze hybridiseren ook vrij makkelijk natuurlijk.
Ja, dat klopt... Kris. Soms worden de meest gewilde soortnamen gebruikt om mensen tot aankoop aan te zetten.
Al mijn hoop is nu gevestigd op de vier jonge plantjes van
A. jonesii, die ik via een zaadactie van Alplains heb gewonnen. Ik heb ze op twee verschillende plekken in de verhoogde plantenbak gezet en meen een zekere mate van groei te zien...🤞
Prachtig Thomas, hopelijk kun je de slakken ervan weg houden!
Bedankt, Herman... Tot nu toe heb ik nog geen slakken op de verhoogde moestuin gezien. Ik heb er bewust een brede rand omheen gemaakt, die tegelijkertijd als opbergruimte dient.(Foto)
Naar verluidt kruipen slakken niet graag ondersteboven...🤞
Maar ik heb al de eerste mieren gespot. De bestrijding lijkt hier wel op de strijd van Don Quichot tegen de windmolens...
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 7 juni 2026, 09:42:27Citaat van: Eberhard Proessdorf op 5 juni 2026, 16:47:30Kris, mijn Phlox grayi ziet er anders uit. Hij neemt weliswaar ook wat ruimte in, maar kruipt laag over de grond. Qua bloemkleur is hij meer roze en bij mij is hij inmiddels al uitgebloeid. Helaas heb ik geen foto gemaakt.
Ik kan weliswaar niet met zekerheid zeggen dat die van mij een echte Phlox grayi is. Maar hij komt in ieder geval overeen met de foto's op Google.
Ik heb de indruk dat mijn plant ook vermeerdert via ondergrondse uitlopers ...Ik weet niet of dat bij jou ook zo is ?
Nee, dat doet mijn plant niet. Ik ga eens proberen hem via stekjes te vermeerderen.
Thomas, herken je deze penstemon ? De soort vormt uit het centrum een rozet takjes die plat op de grond blijven.
De bloei is eerder vroeg in het seizoen te zien.
En nog een soort waar het label van verloren is gegaan...
Weet je hiervan de naam ?
Hallo Luc
De eerste Penstemon ken ik absoluut niet.
De tweede zou ik kunnen identificeren. Daarvoor heb ik echter gedetailleerdere foto's van de bloem en het blad nodig. Het liefst per e-mail.
Houd er altijd rekening mee... er zijn honderden soorten. En deze zou op een of twee dozijn soorten kunnen lijken.
Clematis hirsutissima var. scottii
Citaat van: Thomas Eckert op 20 juni 2026, 12:38:27Clematis hirsutissima var. scottii
Wat een leuke kleine Clematis !
Bij deze Eriogonum ben ik helaas het etiket kwijtgeraakt... daarom kan ik niet precies zeggen om welke soort het gaat. Ik denk echter dat het zaad destijds afkomstig was uit de Friday Mountains in British Columbia.
Hoe dan ook, hij bloeit elk jaar weer trouw.😎
Citaat van: Thomas Eckert op 22 juni 2026, 14:02:56Bij deze Eriogonum ben ik helaas het etiket kwijtgeraakt... daarom kan ik niet precies zeggen om welke soort het gaat. Ik denk echter dat het zaad destijds afkomstig was uit de Friday Mountains in British Columbia.
Hoe dan ook, hij bloeit elk jaar weer trouw.😎
Evengoed een prachtige plant Thomas !
Citaat van: Thomas Eckert op 20 juni 2026, 12:38:27Clematis hirsutissima var. scottii
Citaat van: Thomas Eckert op 22 juni 2026, 14:02:56Bij deze Eriogonum ben ik helaas het etiket kwijtgeraakt... daarom kan ik niet precies zeggen om welke soort het gaat. Ik denk echter dat het zaad destijds afkomstig was uit de Friday Mountains in British Columbia.
Hoe dan ook, hij bloeit elk jaar weer trouw.😎
Jouw verzameling Noord Amerikanen lijkt wel eindeloos Thomas ! :o Ook zonder etiket een heel mooie eriogonum!
Zoals elk jaar bloeit Eriogonum ovalifolium nivale weer uitbundig. Hitte en droogte kunnen hem niets maken, wel integendeel heb ik de indruk. Een poging om stekken te wortelen is vorig jaar helaas mislukt. --13
Townsendia montana (alpigena) kennen we als een paarsbloeiende soort. Dat is in ieder geval de meest voorkomende vorm in cultuur.
Volgens de literatuur bestaan er echter ook witte vormen van T. montana.
Verder zou er een kleine ondersoort bestaan die in een klein gebied in Utah voorkomt... Townsendia montana var. caelinensis. Hiervan heb ik in 2019 zaad gekregen en de plant leeft nog steeds.
Aangezien er binnen dit geslacht enige verwarring heerst, kan ik niet instaan voor de authenticiteit ervan. Het zou ook om Townsendia minima kunnen gaan... maar wetenschappers zijn het er blijkbaar niet over eens of deze soort überhaupt bestaat.
In ieder geval is ze in alle opzichten erg klein.
Citaat van: Luc Gilgemyn op 24 juni 2026, 15:35:27Citaat van: Thomas Eckert op 20 juni 2026, 12:38:27Clematis hirsutissima var. scottii
Citaat van: Thomas Eckert op 22 juni 2026, 14:02:56Bij deze Eriogonum ben ik helaas het etiket kwijtgeraakt... daarom kan ik niet precies zeggen om welke soort het gaat. Ik denk echter dat het zaad destijds afkomstig was uit de Friday Mountains in British Columbia.
Hoe dan ook, hij bloeit elk jaar weer trouw.😎
Jouw verzameling Noord Amerikanen lijkt wel eindeloos Thomas ! :o Ook zonder etiket een heel mooie eriogonum!
Zoals elk jaar bloeit Eriogonum ovalifolium nivale weer uitbundig. Hitte en droogte kunnen hem niets maken, wel integendeel heb ik de indruk. Een poging om stekken te wortelen is vorig jaar helaas mislukt. --13
Luc... mijn enthousiasme over jouw exemplaar van Eriogonum ovalifolium var. nivale kent geen grenzen. Bestaat er iets mooiers?... Ik denk het niet. Voor mij behoort hij tot de top 5 van de Eriogonum-soorten.
Hartelijk dank voor het laten zien.🙏
Blijf alsjeblieft proberen om hem via stekken te vermeerderen.
Citaat van: Thomas Eckert op 25 juni 2026, 19:41:27Townsendia montana (alpigena) kennen we als een paarsbloeiende soort. Dat is in ieder geval de meest voorkomende vorm in cultuur.
Volgens de literatuur bestaan er echter ook witte vormen van T. montana.
Verder zou er een kleine ondersoort bestaan die in een klein gebied in Utah voorkomt... Townsendia montana var. caelinensis. Hiervan heb ik in 2019 zaad gekregen en de plant leeft nog steeds.
Aangezien er binnen dit geslacht enige verwarring heerst, kan ik niet instaan voor de authenticiteit ervan. Het zou ook om Townsendia minima kunnen gaan... maar wetenschappers zijn het er blijkbaar niet over eens of deze soort überhaupt bestaat.
In ieder geval is ze in alle opzichten erg klein.
Ik blijf ze ontzettend mooi vinden Thomas ...spijtig dat ze zo weinig worden aangeboden ....
Citaat van: Thomas Eckert op 20 juni 2026, 12:38:27Clematis hirsutissima var. scottii
Citaat van: Thomas Eckert op 22 juni 2026, 14:02:56Bij deze Eriogonum ben ik helaas het etiket kwijtgeraakt... daarom kan ik niet precies zeggen om welke soort het gaat. Ik denk echter dat het zaad destijds afkomstig was uit de Friday Mountains in British Columbia.
Hoe dan ook, hij bloeit elk jaar weer trouw.😎
Citaat van: Luc Gilgemyn op 24 juni 2026, 15:35:27Jouw verzameling Noord Amerikanen lijkt wel eindeloos Thomas ! :o Ook zonder etiket een heel mooie eriogonum!
Zoals elk jaar bloeit Eriogonum ovalifolium nivale weer uitbundig. Hitte en droogte kunnen hem niets maken, wel integendeel heb ik de indruk. Een poging om stekken te wortelen is vorig jaar helaas mislukt. --13
Je toont ons hier anders ook een prijsbeest Luc ((3 ((3 ((3 Doet het zoveel beter dan die verwaande voetballers van ons ... -2(
Sphaeralcea caespitosa bloeit verschillende keren op een jaar en dit vanaf de lente. Hij bloeit en last dan vervolgens een rustperiode in om dan weer opnieuw te gaan bloeien. Dit ritme houd hij een paar keer aan tot soms laat in het najaar...
Het is voor mij altijd weer een hoogtepunt als je dit betoverende plantje laat zien. Aangezien ik het zelf niet meer heb, ben ik des te blijer dat het bij jou zo goed groeit.
Ik heb een exemplaar van Sphaeralcea coccinea, dat tot nu toe echter alleen maar bladeren heeft. Het wordt wel aanzienlijk groter dan jouw betoverende diva...:-)
Townsendia condensata behoort vanwege haar vorm tot de soorten die mijn hart sneller doen kloppen, zelfs zonder bloemen.
Bij nader inzien zie je echter dat ook bladluizen er dol op zijn...;-)
Citaat van: Thomas Eckert op 27 juni 2026, 08:54:06Townsendia condensata behoort vanwege haar vorm tot de soorten die mijn hart sneller doen kloppen, zelfs zonder bloemen.
Bij nader inzien zie je echter dat ook bladluizen er dol op zijn...;-)
Volledige mee eens Thomas ! Ik heb ook al vastgesteld dat deze soort minder makkelijk bloeit dan sommige andere soorten ))4 ))4 Maar zoals je reeds aanhaalt is zijn uiterlijk ook zonder bloem heel fraai...
Deze heb ik gekocht als Eriogonum cf. mancum ....."cf." is de afkorting van "confer" wat wil zeggen vergelijkbaar met. Dus met andere woorden is men niet geheel zeker van de naam maar hij gelijkt als 2 druppels water op Eriogonum mancum.
Heeft nog niet gebloeid maar met zijn lage habitat en grijze blad vind ik dat niet eens zo erg.
Wow ((3 ... een prachtige compacte soort waarvan ik de naam nog nooit eerder had gehoord. Gefeliciteerd met deze aankoop.
Mocht je ze nog eens tegenkomen, koop ze dan meteen weer... hier is ruimte genoeg. 😂
Het kan inderdaad soms even duren voordat de eerste bloemen tevoorschijn komen. Geduld is geboden.
En je hebt helemaal gelijk... deze compacte Eriogonum-soorten zijn ook zonder bloemen een genot om naar te kijken.
Hierbij drie soorten die ik pas deze winter heb gezaaid en die nu al voor een vrolijke sfeer zorgen...
Eriogonum caespitosum
Eriogonum kennedyi v. purpusii
Eriogonum ovalifolium v. purpureum
Citaat van: Thomas Eckert op 29 juni 2026, 21:10:41Wow ((3 ... een prachtige compacte soort waarvan ik de naam nog nooit eerder had gehoord. Gefeliciteerd met deze aankoop.
Mocht je ze nog eens tegenkomen, koop ze dan meteen weer... hier is ruimte genoeg. 😂
Genoteerd Thomas, maar of dat snel zal gebeuren weet ik niet want ik had deze meegebracht vanuit Tsjechië ...Maar misschien kan ik hem stekken ?
Citaat van: Thomas Eckert op 29 juni 2026, 21:10:41Hierbij drie soorten die ik pas deze winter heb gezaaid en die nu al voor een vrolijke sfeer zorgen...
Eriogonum caespitosum
Eriogonum kennedyi v. purpusii
Eriogonum ovalifolium v. purpureum
Prachtig trio !!!
Er zitten straffe jongens tussen bij deze Noord Amerikaanse planten !
Wat nu volgt is dan ook een straf verhaal maar wel waar gebeurd...Ik had deze winter een potje gezaaid met Physaria (Lesquerella) arizonica (zaden Alplains). De kieming was heel goed en een paar weken eerder , het warme weer was al volop aan de gang in onze contreien, besloot ik om in de luwte van de schaduw deze zaailingen te verspenen.Ik had op het laatste 2 kleintjes over met de minste wortelontwikkeling die ik eerst niet wou oppotten.Ik had er redelijk wat kunnen verspenen en ik dacht die 2 sukkelaartjes (in vergelijk met de anderen)gooi ik maar weg. Maar dat kan ik niet over mijn hart krijgen en ik dacht die ga ik eens aan een proef onderwerpen. Dus ik plantte die 2 prutskes rechtstreeks van het zaaipotje om in enerzijds een trog en anderzijds de schaal waar o.a. al mijn Townsendia's staan...Het substraat bevat hier misschien 10 % aarde en de rest zijn mineralen. Dus van rijke grond direct naar pure armoede. Die schaal en trog staan ook in de volle zon op het warmste plekje van de tuin en er was een hittegolf gaande. De eerste paar dagen heb ik er wel een stukje schaduwdoek opgelegd maar na een paar dagen was dat ook vergeten.
Dus van een meer beschaduwd bestaan maar gelijk naar de woestijn en hitte . Wel nu die zaailingen doen het voorlopig heel goed en zien er op een manier beter uit dan mijn zaailingen in potjes die verdurend vertroeteld worden en schaduw krijgen op het heetst van de dag ...Ze groeien wel trager uiteraard .
@ Kris
Een leuk verhaaltje... helemaal naar mijn smaak.
Bij mij is het precies hetzelfde. Een klein deel van de Physaria arizonica heb ik tijdens het verspenen direct in de verhoogde plantenbak geplant. (Foto 1)
Die groeit beter dan de andere in de potten. Misschien worden de zwarte plastic potten in de zomer gewoon te heet...?
Andere voorbeelden van deze methode zijn onder andere
Mertensia alpina (2) en Douglasia (Androsace) nivalis. (3)
Ik wilde de piepkleine zaailingen de dubbele stress van twee keer verplaatsen besparen en heb ze direct op hun definitieve plek gezet.
Je kunt dit zelfs nog een stapje verder brengen. Afbeelding 4 toont opnieuw Douglasia nivalis. Deze keer heb ik de hele zaaipot in de border ingegraven. Hiervoor heb ik de bovenrand van de pot voorzichtig afgesneden... iets onder het grondniveau. Ook heb ik de bodem volledig verwijderd. Hierdoor bleven de fijne wortels onbeschadigd.
Deze groep ontwikkelt zich bijzonder goed, zoals je misschien kunt zien.
Het uitwisselen van dergelijke ervaringen en observaties maakt dit forum zo waardevol... toch?
Citaat van: Thomas Eckert op 4 juli 2026, 18:12:03Een leuk verhaaltje... helemaal naar mijn smaak.
"Twin brothers ;D "
Citaat van: Thomas Eckert op 4 juli 2026, 18:12:03Bij mij is het precies hetzelfde. Een klein deel van de Physaria arizonica heb ik tijdens het verspenen direct in de verhoogde plantenbak geplant. (Foto 1)
Die groeit beter dan de andere in de potten. Misschien worden de zwarte plastic potten in de zomer gewoon te heet...?
Dat is volgens mij zeker een bepalende factor Thomas , rode potjes zouden zeker beter zijn maar die heb ik nog nooit gevonden in een vierkant formaat. Bovendien ,dat kan ook aan mij liggen, vind ik het regelen van de water huishouding ook veel moeilijker in potten. De ene keer staan ze te droog en de volgende keer te nat...
Citaat van: Thomas Eckert op 4 juli 2026, 18:12:03Andere voorbeelden van deze methode zijn onder andere
Mertensia alpina (2) en Douglasia (Androsace) nivalis. (3)
Ik wilde de piepkleine zaailingen de dubbele stress van twee keer verplaatsen besparen en heb ze direct op hun definitieve plek gezet.
Dit is zeker een heel goed argument Thomas! Want wees maar zeker dat dit voor die jonge planten een zware periode is.
Citaat van: Thomas Eckert op 4 juli 2026, 18:12:03Andere voorbeelden van deze methode zijn onder andere
Mertensia alpina (2) en Douglasia (Androsace) nivalis. (3)
2 soorten die me ook geweldig intrigeren Thomas ))4 Douglasia nivalis heb ik hier al een paar geprobeerd maar steeds zonder succes....Ik vermoed te warm hier ?
Kan je me iets meer vertellen over de cultuur van Mertensia alpina ? Ik heb ze al een paar keer gezaaid , opkomst is altijd laag.....Meestal slechts 1 of 2 plantjes die opkomen.Die doen het dan goed maar lijken na enige tijd in rust te gaan ? Tenminste het blad sterft af maar ondergronds zit precies een klein wortelstokje waarvan ik denk dat het misschien nog leeft ? Moet je dat dan blijven vochtig houden ?
Citaat van: Thomas Eckert op 4 juli 2026, 18:12:03Je kunt dit zelfs nog een stapje verder brengen. Afbeelding 4 toont opnieuw Douglasia nivalis. Deze keer heb ik de hele zaaipot in de border ingegraven. Hiervoor heb ik de bovenrand van de pot voorzichtig afgesneden... iets onder het grondniveau. Ook heb ik de bodem volledig verwijderd. Hierdoor bleven de fijne wortels onbeschadigd.
Deze groep ontwikkelt zich bijzonder goed, zoals je misschien kunt zien.
Het uitwisselen van dergelijke ervaringen en observaties maakt dit forum zo waardevol... toch?
Super resultaten Thomas , dat mag gezegd worden ((3 ((3
Je had me al eens verteld over de toegepaste methode maar geweldig dat je deze ook deelt met ons forum want daar is het nog steeds voor gemaakt .... ((14 ((14
Nog zo een heel mooie soort uit Noord Amerika is Physaria alpina. Moet voor mij niet bloeien alhoewel hij dat ook fraai kan doen...
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 5 juli 2026, 10:55:35Citaat van: Thomas Eckert op 4 juli 2026, 18:12:03Andere voorbeelden van deze methode zijn onder andere
Mertensia alpina (2) en Douglasia (Androsace) nivalis. (3)
2 soorten die me ook geweldig intrigeren Thomas ))4 Douglasia nivalis heb ik hier al een paar geprobeerd maar steeds zonder succes....Ik vermoed te warm hier ?
Kan je me iets meer vertellen over de cultuur van Mertensia alpina ? Ik heb ze al een paar keer gezaaid , opkomst is altijd laag.....Meestal slechts 1 of 2 plantjes die opkomen.Die doen het dan goed maar lijken na enige tijd in rust te gaan ? Tenminste het blad sterft af maar ondergronds zit precies een klein wortelstokje waarvan ik denk dat het misschien nog leeft ? Moet je dat dan blijven vochtig houden ?
[/quot
Voor mij is Mertensia alpina tot nu toe ook een raadsel.
Ook bij mij waren het tot nu toe altijd maar heel weinig zaailingen. Deze ontwikkelden zich heel goed, zodat ik ze vol optimisme in de rotstuin heb geplant.
De twee jonge plantjes van vorig jaar kwamen dit voorjaar niet meer tevoorschijn. Misschien was het te nat...?
Deze hoogalpiene soort groeit tot op meer dan 4000 meter hoogte. Tijdens het groeiseizoen zou ze eigenlijk haar bladeren NIET moeten verliezen. Een bewijs hiervan is de foto van de alpen tuin op de berg Brocken, die ik ongeveer tien dagen geleden heb bezocht. Daar stond een prachtig exemplaar.
Op de Brocken heerst echter een ruw klimaat. Veel regen, wind en mist. En in de winter bijna altijd een gegarandeerde sneeuwlaag.
Deze keer heb ik de nieuwe jonge plantjes in de verhoogde plantenbak geplant om te zien of dat beter werkt. Duimen maar...
🤞😉
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 5 juli 2026, 10:58:43Citaat van: Thomas Eckert op 4 juli 2026, 18:12:03Je kunt dit zelfs nog een stapje verder brengen. Afbeelding 4 toont opnieuw Douglasia nivalis. Deze keer heb ik de hele zaaipot in de border ingegraven. Hiervoor heb ik de bovenrand van de pot voorzichtig afgesneden... iets onder het grondniveau. Ook heb ik de bodem volledig verwijderd. Hierdoor bleven de fijne wortels onbeschadigd.
Deze groep ontwikkelt zich bijzonder goed, zoals je misschien kunt zien.
Het uitwisselen van dergelijke ervaringen en observaties maakt dit forum zo waardevol... toch?
Super resultaten Thomas , dat mag gezegd worden ((3 ((3
Je had me al eens verteld over de toegepaste methode maar geweldig dat je deze ook deelt met ons forum want daar is het nog steeds voor gemaakt .... ((14 ((14
Deze methode heeft natuurlijk alleen zin als er maar een paar zaailingen in de zaadpot zitten.
Wat betreft het direct overplanten van de jonge plantjes uit de zaadpot in de rotstuin of het verhoogde bed, moet ik toegeven dat dit natuurlijk ook bepaalde risico's met zich mee kan brengen. Het lukt niet altijd even goed...
Toen ik bijvoorbeeld in het voorjaar twee prachtige exemplaren van
Corydalis tomentella in de verhoogde border plantte, was alles na een week kapot. Er klopte ergens iets niet. Toen nam ik de tweede pot en plantte die (zonder aarde) op dezelfde plek. Met succes.
Bij Penstemon caespitosus var. desertipicti (Utah, 2500 meter) was ik daarentegen wel succesvol. Slechts twee piepkleine zaailingen, die ik direct heb geplant. Hun huidige ontwikkeling geeft hoop... (foto)
Citaat van: Thomas Eckert op 5 juli 2026, 15:50:44Deze methode heeft natuurlijk alleen zin als er maar een paar zaailingen in de zaadpot zitten.
Wat betreft het direct overplanten van de jonge plantjes uit de zaadpot in de rotstuin of het verhoogde bed, moet ik toegeven dat dit natuurlijk ook bepaalde risico's met zich mee kan brengen. Het lukt niet altijd even goed...
Toen ik bijvoorbeeld in het voorjaar twee prachtige exemplaren van
Corydalis tomentella in de verhoogde border plantte, was alles na een week kapot. Er klopte ergens iets niet. Toen nam ik de tweede pot en plantte die (zonder aarde) op dezelfde plek. Met succes.
Bij Penstemon caespitosus var. desertipicti (Utah, 2500 meter) was ik daarentegen wel succesvol. Slechts twee piepkleine zaailingen, die ik direct heb geplant. Hun huidige ontwikkeling geeft hoop... (foto)
Zeer zeker waar Thomas , ik kan me heel goed voorstellen dat die Corydalis een pak lastiger is ! Die Penstemon ziet er geweldig uit !Ik vind Penstemon caespitosus sowieso een lastige klant. Vorig jaar enkele die gekiemd waren maar na het verspenen was ik ze vlug kwijt !Nu weer 2 die gekiemd zijn maar slechts 1 overgehouden tot zover ...
Enkele gemakkelijke Noord Amerikanen : Antennaria aromatica (uit de zaaisels van Luc (S) )en Aster coloradensis . De laatste heel waardevol omdat hij pas later bloeit .
Eentje met dank aan Thomas ....Eriogonum douglasii ...Onbeschermd in de crevice.
Citaat van: Thomas Eckert op 25 juni 2026, 20:46:32Citaat van: Luc Gilgemyn op 24 juni 2026, 15:35:27Citaat van: Thomas Eckert op 20 juni 2026, 12:38:27Clematis hirsutissima var. scottii
Citaat van: Thomas Eckert op 22 juni 2026, 14:02:56Bij deze Eriogonum ben ik helaas het etiket kwijtgeraakt... daarom kan ik niet precies zeggen om welke soort het gaat. Ik denk echter dat het zaad destijds afkomstig was uit de Friday Mountains in British Columbia.
Hoe dan ook, hij bloeit elk jaar weer trouw.😎
Jouw verzameling Noord Amerikanen lijkt wel eindeloos Thomas ! :o Ook zonder etiket een heel mooie eriogonum!
Zoals elk jaar bloeit Eriogonum ovalifolium nivale weer uitbundig. Hitte en droogte kunnen hem niets maken, wel integendeel heb ik de indruk. Een poging om stekken te wortelen is vorig jaar helaas mislukt. --13
Luc... mijn enthousiasme over jouw exemplaar van Eriogonum ovalifolium var. nivale kent geen grenzen. Bestaat er iets mooiers?... Ik denk het niet. Voor mij behoort hij tot de top 5 van de Eriogonum-soorten.
Hartelijk dank voor het laten zien.🙏
Blijf alsjeblieft proberen om hem via stekken te vermeerderen.
Dat probeer ik zeker nog een keer Thomas, in de lectuur lees ik echter dat hij zeer moeilijk wortelt... ((--11
Citaat van: Thomas Eckert op 5 juli 2026, 15:50:44Citaat van: Kris De Raeymaeker op 5 juli 2026, 10:58:43Citaat van: Thomas Eckert op 4 juli 2026, 18:12:03Je kunt dit zelfs nog een stapje verder brengen. Afbeelding 4 toont opnieuw Douglasia nivalis. Deze keer heb ik de hele zaaipot in de border ingegraven. Hiervoor heb ik de bovenrand van de pot voorzichtig afgesneden... iets onder het grondniveau. Ook heb ik de bodem volledig verwijderd. Hierdoor bleven de fijne wortels onbeschadigd.
Deze groep ontwikkelt zich bijzonder goed, zoals je misschien kunt zien.
Het uitwisselen van dergelijke ervaringen en observaties maakt dit forum zo waardevol... toch?
Super resultaten Thomas , dat mag gezegd worden ((3 ((3
Je had me al eens verteld over de toegepaste methode maar geweldig dat je deze ook deelt met ons forum want daar is het nog steeds voor gemaakt .... ((14 ((14
Deze methode heeft natuurlijk alleen zin als er maar een paar zaailingen in de zaadpot zitten.
Wat betreft het direct overplanten van de jonge plantjes uit de zaadpot in de rotstuin of het verhoogde bed, moet ik toegeven dat dit natuurlijk ook bepaalde risico's met zich mee kan brengen. Het lukt niet altijd even goed...
Toen ik bijvoorbeeld in het voorjaar twee prachtige exemplaren van
Corydalis tomentella in de verhoogde border plantte, was alles na een week kapot. Er klopte ergens iets niet. Toen nam ik de tweede pot en plantte die (zonder aarde) op dezelfde plek. Met succes.
Bij Penstemon caespitosus var. desertipicti (Utah, 2500 meter) was ik daarentegen wel succesvol. Slechts twee piepkleine zaailingen, die ik direct heb geplant. Hun huidige ontwikkeling geeft hoop... (foto)
WOW !!! ((14 ((14
Citaat van: Luc Gilgemyn op 8 juli 2026, 15:55:52Citaat van: Thomas Eckert op 25 juni 2026, 20:46:32Citaat van: Luc Gilgemyn op 24 juni 2026, 15:35:27Citaat van: Thomas Eckert op 20 juni 2026, 12:38:27Clematis hirsutissima var. scottii
Citaat van: Thomas Eckert op 22 juni 2026, 14:02:56Bij deze Eriogonum ben ik helaas het etiket kwijtgeraakt... daarom kan ik niet precies zeggen om welke soort het gaat. Ik denk echter dat het zaad destijds afkomstig was uit de Friday Mountains in British Columbia.
Hoe dan ook, hij bloeit elk jaar weer trouw.😎
Jouw verzameling Noord Amerikanen lijkt wel eindeloos Thomas ! :o Ook zonder etiket een heel mooie eriogonum!
Zoals elk jaar bloeit Eriogonum ovalifolium nivale weer uitbundig. Hitte en droogte kunnen hem niets maken, wel integendeel heb ik de indruk. Een poging om stekken te wortelen is vorig jaar helaas mislukt. --13
Luc... mijn enthousiasme over jouw exemplaar van Eriogonum ovalifolium var. nivale kent geen grenzen. Bestaat er iets mooiers?... Ik denk het niet. Voor mij behoort hij tot de top 5 van de Eriogonum-soorten.
Hartelijk dank voor het laten zien.🙏
Blijf alsjeblieft proberen om hem via stekken te vermeerderen.
Dat probeer ik zeker nog een keer Thomas, in de lectuur lees ik echter dat hij zeer moeilijk wortelt... ((--11
Luc... ik moet toegeven dat ik tot nu toe ook nog NOOIT succes heb gehad met stekjes van Eriogonum.
🤞
Hier is een jonge plant waarvan ik benieuwd ben hoe hij zich zal ontwikkelen, aangezien ik hem tot nu toe nog nergens anders heb gezien...
Penstemon petiolatus uit de halfwoestijnen van Nevada, Utah en Arizona. Je kunt nu al de kenmerkende "rangschikking" van de bladeren zien.
Helaas slechts één exemplaar...🤞
Citaat van: Thomas Eckert op 11 juli 2026, 07:53:08Hier is een jonge plant waarvan ik benieuwd ben hoe hij zich zal ontwikkelen, aangezien ik hem tot nu toe nog nergens anders heb gezien...
Penstemon petiolatus uit de halfwoestijnen van Nevada, Utah en Arizona. Je kunt nu al de kenmerkende "rangschikking" van de bladeren zien.
Helaas slechts één exemplaar...🤞
Nog niet eerder van gehoord Thomas , benieuwd wat het gaat worden ...
Monardella macrantha begint net te bloeien. Ongebruikelijk laat. Vroeger bloeide ze al vier tot zes weken eerder.
Er zijn maar weinig bloemen en knoppen te zien.
Maar als je bedenkt dat dit exemplaar pas een jaar oud is (gezaaid op 25/26), mag ik eigenlijk best tevreden zijn.
Citaat van: Thomas Eckert op 31 juli 2026, 15:04:52Monardella macrantha begint net te bloeien. Ongebruikelijk laat. Vroeger bloeide ze al vier tot zes weken eerder.
Er zijn maar weinig bloemen en knoppen te zien.
Maar als je bedenkt dat dit exemplaar pas een jaar oud is (gezaaid op 25/26), mag ik eigenlijk best tevreden zijn.
Ziet er wel heel goed uit Thomas ! Knap resultaat ....Hier ook nog maar in knop ... ))4
Liatris punctata... uit de regio Pincher Creek. Aan de voet van de Canadese Rockies in het zuidwesten van Alberta.
Citaat van: Thomas Eckert op 10 augustus 2026, 06:26:53Liatris punctata... uit de regio Pincher Creek. Aan de voet van de Canadese Rockies in het zuidwesten van Alberta.
Nog nooit eerder gezien Thomas :o Wordt die hoog ?
Bij mij wordt ze tussen de 25 en 30 centimeter hoog... maar ze kan waarschijnlijk best nog hoger worden.
Het is een klassieke plant van de open prairie en de lage berggebieden. Dankzij haar lange wortel is ze volledig bestand tegen hitte en droogte.
Pinus flexilis of de 'limber pine' komt voor op grotere hoogtes in de Rocky Mountains op rotsachtig terrein. Dus deze past perfect in deze topic ! Hier hebben we natuurlijk gekozen voor Pinus flexilis 'Ririe' die uiteraard als heksenbezem ook binnen de afmetingen blijft die we voor ogen hebben.
Ieder voorjaar verliest hij behoorlijk wat naalden en de eerste keren dat dit gebeurde dacht ik dat hij aan het afsterven was. maar dit is blijkbaar niet abnormaal ?
Hij kan heel goed tegen droogte en wind...
Een eerste keer in bloei hier , Phlox grayi. Deze plant werd opgekweekt uit zaden van Alplains(USA)
Gezaaid in het voorjaar van 2025 en nu in bloei dus.
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 18 augustus 2026, 09:27:25Een eerste keer in bloei hier , Phlox grayi. Deze plant werd opgekweekt uit zaden van Alplains(USA)
Gezaaid in het voorjaar van 2025 en nu in bloei dus.
Prachtig, deze phlox. 😍
Mijn zaailingen zijn (samen met talloze andere) het slachtoffer geworden van de hitte. Wat de hitte niet heeft gedood, hebben de slakken tijdens de regenperiode afgemaakt. Al met al een rampzalig jaar wat het zaaien betreft.
Even los van de bloemen: hier is een recente foto van een van mijn Townsendia condensata, omdat deze een ongebruikelijke grootte heeft bereikt. Zonder mest! Hij staat in de overdekte verhoogde plantenbak en lijkt van de hitte te hebben geprofiteerd.
Deze Noord-Amerikaan (Petrophytum caespitosum)is een ware magneet voor West-Europese vlinders, bijen, vliegen zoals deze blinde bij (een zweefvlieg)
Terwijl de meeste Townsendia-soorten in het voorjaar kort hebben gebloeid en daarna deels zijn afgestorven, ontwikkelt Townsendia alpigena var. caelinensis uit Utah zich tot een plant die het hele seizoen door bloeit. 😎
Eriogonum niveum behoort tot de iets grotere soorten uit het westelijke deel van de Stille Oceaan. Hij lijkt sterk op E. strictum... maar deze soort begint nu pas te bloeien, wat tot eind oktober kan duren. Dat maakt hem erg waardevol voor de insecten... en voor mij.
Mijn exemplaar heeft de eigenschap dat de bloeiwijzen niet strak rechtop staan, zoals eigenlijk gebruikelijk is. Ze buigen altijd zijwaarts in alle richtingen. Maar dat stoort me niet, want dit komt overeen met mijn idee van een ietwat wilde uitstraling.
Intrigerende planten die Eriogonums. Hier helaas niet verkrijgbaar. Ook niet op de plantenmarkt van afgelopen weekend in Utrecht.
Citaat van: Hubert Brandt op 7 september 2026, 06:58:41Intrigerende planten die Eriogonums. Hier helaas niet verkrijgbaar. Ook niet op de plantenmarkt van afgelopen weekend in Utrecht.
Er zijn er zeker die af en toe wel een keer worden aangeboden Hubert.Het hangt er ook van af welke je precies zoekt ?
Citaat van: Hubert Brandt op 7 september 2026, 06:58:41Intrigerende planten die Eriogonums. Hier helaas niet verkrijgbaar. Ook niet op de plantenmarkt van afgelopen weekend in Utrecht.
Eriogonum niveum staat bijvoorbeeld op de huidige lijst van Reuvenkamp.
Citaat van: Thomas Eckert op 27 augustus 2026, 10:48:41Terwijl de meeste Townsendia-soorten in het voorjaar kort hebben gebloeid en daarna deels zijn afgestorven, ontwikkelt Townsendia alpigena var. caelinensis uit Utah zich tot een plant die het hele seizoen door bloeit. 😎
Hallo Thomas,
Kun je mij vertellen wat de specifieke kenmerken zijn van deze variëteit?
Hij lijkt m.i. erg op Townsendia incana.
Gerrit
Hallo Gerrit
Allereerst ben ik erg blij dat je weer meedoet aan de discussies... ik heb dat erg gemist.
Ook voor mij is er nauwelijks een noemenswaardig verschil te zien met mijn T. incsana. Het blad is iets donkerder dan bij mijn incana. Het zaad is oorspronkelijk afkomstig van Alplains. In de bijlage vind je de beschrijving van Alan B. van zijn website.
Een ander heel klein verschil is de kleur van de bloemen. Ze hebben een vleugje abrikoos/roze... maar dat is op mijn foto's helaas nauwelijks te zien. Ik geloof dat dit ook zo wordt beschreven in het boek ,,High and Dry"... als mijn geheugen me niet in de steek laat.
Conclusie... ik wil niet instaan voor de authenticiteit. Mocht het toch om een T. incsana gaan, dan vind ik dat ook prima. Ik kan alleen werken met de namen die mij worden aangeboden... want ik ben slechts een leek.
Juist Kris. Eriogonum is een groot geslacht en ik zoek specifiek de zilverkleurige gedrongen planten zoals bv E. ovalifolium var.depressum, E. Kennedyi alpigenum, E. shockleyi en vooral E. Ovalifolium var. nivale waarvan deze foto genomen in de botanische tuin van Utrecht. Mocht er iemand plantjes of zaad verkopen van deze of gelijkaardige zilverkleurige kussenvormende deze planten stuur mij een berichtje en ik kom erom. 😉
Ik ken Eriogonum niveum niet Thomas maar afbeeldingen op google tonen een rijzige plant. Een plant voor de rotstuin ?
Citaat van: Hubert Brandt op 7 september 2026, 21:51:53Ik ken Eriogonum niveum niet Thomas maar afbeeldingen op google tonen een rijzige plant. Een plant voor de rotstuin ?
Het is zeker een plant voor de rotstuin Hubert .....Maar dan toch eerder een wat grotere rotstuin. Door ze arm te houden kan je ze ook kleiner houden. De hoogte krijgt hij vooral wanneer hij bloeit , als ze niet bloeien valt dat nog mee.Nu, ik ga ze ook niet direct in mijn crevice zetten , daarvoor vindt ik hem in verhouding ook nog wat groot.
Citaat van: Hubert Brandt op 7 september 2026, 21:46:57Juist Kris. Eriogonum is een groot geslacht en ik zoek specifiek de zilverkleurige gedrongen planten zoals bv E. ovalifolium var.depressum, E. Kennedyi alpigenum, E. shockleyi en vooral E. Ovalifolium var. nivale waarvan deze foto genomen in de botanische tuin van Utrecht. Mocht er iemand plantjes of zaad verkopen van deze of gelijkaardige zilverkleurige kussenvormende deze planten stuur mij een berichtje en ik kom erom. 😉
Hier 3 Eriogonum uit mijn collectie Hubert. Eriogonum douglasii (1) en Eriogonum cf. mancum (2) en Eriogonum ovalifolium 'Wellington form'(3)
En de kleinste die ooit heb gehad vroeger : Eriogonum soredium
Wondermooi !
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 8 september 2026, 17:48:02En de kleinste die ooit heb gehad vroeger : Eriogonum soredium
Eriogonum soredium is een prachtige soort die zeker nog ontbreekt in mijn kleine verzameling. Hartelijk dank voor het laten zien.
Hier bloeit al enkele weken Eriogonum wrightii var. subscaposum. Deze compacte soort uit Californië valt ook op door zijn relatief late bloei.
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 8 september 2026, 17:48:02En de kleinste die ooit heb gehad vroeger : Eriogonum soredium
Citaat van: Thomas Eckert op 12 september 2026, 11:57:56Eriogonum soredium is een prachtige soort die zeker nog ontbreekt in mijn kleine verzameling. Hartelijk dank voor het laten zien.
Hier bloeit al enkele weken Eriogonum wrightii var. subscaposum. Deze compacte soort uit Californië valt ook op door zijn relatief late bloei.
Ik heb Eriogonum soredium ook al vele jaren niet meer Thomas , was een foto uit 2010...En ik heb dit juweeltje nadien ook nooit meer ergens weten aanbieden !
Eriogonum wrightii var. subscaposum lijkt ook een mooie en compacte soort. Voor mij hoven de bloemen niet zo ;)
Sphaeralcea caespitosa is wat mij betreft een echte topper ...Nog steeds geeft hij enkele bloemen! Het blad is al stilaan aan het afsterven omdat de plant zich al beetje bij beetje aan het voorbereiden is op de komende winter. Maar hij doet dat nooit zonder een eresaluut 8)
De eerste bloemen en hoofdbloei kwam dit jaar in mei maar nadien kwamen er ook zowat iedere maand nog enkele bloemen ....
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 13 september 2026, 13:09:58Sphaeralcea caespitosa is wat mij betreft een echte topper ...Nog steeds geeft hij enkele bloemen! Het blad is al stilaan aan het afsterven omdat de plant zich al beetje bij beetje aan het voorbereiden is op de komende winter. Maar hij doet dat nooit zonder een eresaluut 8)
De eerste bloemen en hoofdbloei kwam dit jaar in mei maar nadien kwamen er ook zowat iedere maand nog enkele bloemen ....
Het is altijd weer een genot om dit kleine schoonheidje bij je te zien staan.
Ook hier zijn er een paar planten die nu nog een tweede bloei vertonen... zoals bijvoorbeeld deze wilde vorm van Phlox kelseyi.
Bij het spontaan ontkiemde zaadje van Ipomopsis aggregata blijven de bloemen heel lang goed. Een mooi contrast met de donkere rotsen.
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 8 september 2026, 17:48:02En de kleinste die ooit heb gehad vroeger : Eriogonum soredium
Deze kan ook wel tellen. Prachtig kussen is dat, Kris.
Citaat van: Thomas Eckert op 13 september 2026, 14:52:20Citaat van: Kris De Raeymaeker op 13 september 2026, 13:09:58Sphaeralcea caespitosa is wat mij betreft een echte topper ...Nog steeds geeft hij enkele bloemen! Het blad is al stilaan aan het afsterven omdat de plant zich al beetje bij beetje aan het voorbereiden is op de komende winter. Maar hij doet dat nooit zonder een eresaluut 8)
De eerste bloemen en hoofdbloei kwam dit jaar in mei maar nadien kwamen er ook zowat iedere maand nog enkele bloemen ....
Het is altijd weer een genot om dit kleine schoonheidje bij je te zien staan.
Ook hier zijn er een paar planten die nu nog een tweede bloei vertonen... zoals bijvoorbeeld deze wilde vorm van Phlox kelseyi.
Bij het spontaan ontkiemde zaadje van Ipomopsis aggregata blijven de bloemen heel lang goed. Een mooi contrast met de donkere rotsen.
Heel apart, die Ipomopsis aggregata, Thomas. Nooit van gehoord. Kan je er nog wat meer over vertellen?
Eriogonum jamesii bloeit al sinds de vroege zomer en draagt zijn bloementuilen nu nog steeds. Alleen is de kleur wat minder intens geworden.
Opvallende vaststelling is dat de bloemen alleen op de zonzijde staan.
Eriogonum umbellatum heb ik al meerdere jaren in een trog staan en de bloei is daarvan eerder wisselvallig.
De bloemen zijn voor dit jaar al verdwenen.
Citaat van: Luc Scheldeman op 17 september 2026, 10:32:30Eriogonum umbellatum heb ik al meerdere jaren in een trog staan en de bloei is daarvan eerder wisselvallig.
De bloemen zijn voor dit jaar al verdwenen.
Die heb ik hier ook een 3 tal jaar staan Luc en ik heb er nog nooit een bloem op gezien ))4 ))4 Hier staat hij in de crevice ...
Een ondersoort die in de rotstuin staat bloeit dan weer wel elk jaar.
Eriogonum umbellatum var. nevadense
Citaat van: Luc Scheldeman op 17 september 2026, 10:29:26Eriogonum jamesii bloeit al sinds de vroege zomer en draagt zijn bloementuilen nu nog steeds. Alleen is de kleur wat minder intens geworden.
Opvallende vaststelling is dat de bloemen alleen op de zonzijde staan.
Ik vond nog een foto van vroeger in het bloeiseizoen.
Eriogonum pulchrum had ik in het overdekte frame maar deze heeft het ook daar niet lang gedaan.
Citaat van: Luc Scheldeman op 17 september 2026, 12:03:44Een ondersoort die in de rotstuin staat bloeit dan weer wel elk jaar.
Eriogonum umbellatum var. nevadense
Persoonlijk ben ik fan vanwege het mooie blad maar minder van de hogere bloemschermen Luc ...
Citaat van: Luc Scheldeman op 17 september 2026, 12:05:51Eriogonum pulchrum had ik in het overdekte frame maar deze heeft het ook daar niet lang gedaan.
Wel direct meer mijne genre ... --11 --11
Citaat van: Frankie Wulleman op 13 september 2026, 21:34:47Citaat van: Thomas Eckert op 13 september 2026, 14:52:20Citaat van: Kris De Raeymaeker op 13 september 2026, 13:09:58Sphaeralcea caespitosa is wat mij betreft een echte topper ...Nog steeds geeft hij enkele bloemen! Het blad is al stilaan aan het afsterven omdat de plant zich al beetje bij beetje aan het voorbereiden is op de komende winter. Maar hij doet dat nooit zonder een eresaluut 8)
De eerste bloemen en hoofdbloei kwam dit jaar in mei maar nadien kwamen er ook zowat iedere maand nog enkele bloemen ....
Het is altijd weer een genot om dit kleine schoonheidje bij je te zien staan.
Ook hier zijn er een paar planten die nu nog een tweede bloei vertonen... zoals bijvoorbeeld deze wilde vorm van Phlox kelseyi.
Bij het spontaan ontkiemde zaadje van Ipomopsis aggregata blijven de bloemen heel lang goed. Een mooi contrast met de donkere rotsen.
Heel apart, die Ipomopsis aggregata, Thomas. Nooit van gehoord. Kan je er nog wat meer over vertellen?
Frankie... ik heb je vraag pas nu gelezen, vandaar het late antwoord.
Ipomopsis aggregata is een wijdverspreide soort die voorkomt van British Columbia tot Mexico. In het eerste jaar vormt ze alleen bladeren en in het tweede jaar sterft ze af na de bloei.
Ze groeit niet alleen in het laagland, maar ook in de bergen. Haar scharlakenrode bloemen zijn helemaal naar mijn smaak.
Aangezien ze echter minstens 50 centimeter hoog kan worden, voldoet ze niet aan de voorkeuren van de meeste rotstuinliefhebbers hier.
Natuurlijk houd ik ook van kleinblijvende kussentjes met bloemen op korte stengels. Maar er zijn nu eenmaal niet alleen maar ,,dwergjes" in de bergen. Het combineren van planten met verschillende groeihöchten maakt het naar mijn mening veel natuurlijker en tegelijkertijd spannend.
Maar dat is allemaal een kwestie van persoonlijke smaak en de beschikbare grootte van de rotstuin... logisch. 😉
Om het alpiene karakter van Ipomopsis aggregata te onderstrepen, hierbij een foto van een vriend in de Wenatchee Mountains/Washington.
Ik wil ook mijn dank uitspreken voor de mooie foto's van de Eriogonum-soorten uit het verleden.🙏
Van de Eriogonum umbellatum heb ik ook twee of drie exemplaren van verschillende herkomst. Aangezien ze echter allemaal uit wilde zaadjes komen, kan ik niet precies zeggen om welke ondersoorten het gaat.
Citaat van: Thomas Eckert op 20 september 2026, 09:29:35Om het alpiene karakter van Ipomopsis aggregata te onderstrepen, hierbij een foto van een vriend in de Wenatchee Mountains/Washington.
Prachtige beelden van deze mooie plant Thomas !! ((3 ((3 Bedankt om dit te delen met ons...Meer bergplant en rotsplant kan je niet zijn ((14
Myriopteris (Cheilanthes) wootonii lijkt qua groeihoogte enigszins variabel te zijn.
Terwijl het ene exemplaar altijd onder de 10 centimeter blijft (foto 1 met de donzige nieuwe bladeren), is een ander exemplaar aanzienlijk hoger en komt het bijna tot de 20 centimeter. Bovendien zijn de eerste vijf centimeter onbegroeid.
Citaat van: Thomas Eckert op 20 september 2026, 18:23:26Myriopteris (Cheilanthes) wootonii lijkt qua groeihoogte enigszins variabel te zijn.
Terwijl het ene exemplaar altijd onder de 10 centimeter blijft (foto 1 met de donzige nieuwe bladeren), is een ander exemplaar aanzienlijk hoger en komt het bijna tot de 20 centimeter. Bovendien zijn de eerste vijf centimeter onbegroeid.
Prachtig varentje Thomas !
Zeker... maar ik ben er niet honderd procent zeker van of het echt om dezelfde soort gaat.
Dat probeer ik nu uit te zoeken...