Noord-Amerikaanse alpiene flora

[Thomas Eckert]

Townsendia condensata behoort vanwege haar vorm tot de soorten die mijn hart sneller doen kloppen, zelfs zonder bloemen.

Bij nader inzien zie je echter dat ook bladluizen er dol op zijn...;-)

[Kris De Raeymaeker]

Townsendia condensata behoort vanwege haar vorm tot de soorten die mijn hart sneller doen kloppen, zelfs zonder bloemen.
Bij nader inzien zie je echter dat ook bladluizen er dol op zijn...;-)

Volledige mee eens Thomas ! Ik heb ook al vastgesteld dat deze soort minder makkelijk bloeit dan sommige andere soorten    Maar zoals je reeds aanhaalt is zijn uiterlijk ook zonder bloem heel fraai...

[Kris De Raeymaeker]

Deze heb ik gekocht als Eriogonum cf. mancum ....."cf." is de afkorting van "confer" wat wil zeggen vergelijkbaar met. Dus met andere woorden is men niet geheel zeker van de naam maar hij gelijkt als 2 druppels water op Eriogonum mancum.
Heeft nog niet gebloeid maar met zijn lage habitat en grijze blad vind ik dat niet eens zo erg.

[Thomas Eckert]

Wow  ... een prachtige compacte soort waarvan ik de naam nog nooit eerder had gehoord. Gefeliciteerd met deze aankoop.
Mocht je ze nog eens tegenkomen, koop ze dan meteen weer... hier is ruimte genoeg. 😂

Het kan inderdaad soms even duren voordat de eerste bloemen tevoorschijn komen. Geduld is geboden.

En je hebt helemaal gelijk... deze compacte Eriogonum-soorten zijn ook zonder bloemen een genot om naar te kijken.

Hierbij drie soorten die ik pas deze winter heb gezaaid en die nu al voor een vrolijke sfeer zorgen...

Eriogonum caespitosum

Eriogonum kennedyi v. purpusii

Eriogonum ovalifolium v. purpureum

[Kris De Raeymaeker]

Wow  ... een prachtige compacte soort waarvan ik de naam nog nooit eerder had gehoord. Gefeliciteerd met deze aankoop.
Mocht je ze nog eens tegenkomen, koop ze dan meteen weer... hier is ruimte genoeg. 😂

Genoteerd Thomas, maar of dat snel zal gebeuren weet ik niet want ik had deze meegebracht vanuit Tsjechië ...Maar misschien kan ik hem stekken ?

[Kris De Raeymaeker]

Hierbij drie soorten die ik pas deze winter heb gezaaid en die nu al voor een vrolijke sfeer zorgen...
Eriogonum caespitosum
Eriogonum kennedyi v. purpusii
Eriogonum ovalifolium v. purpureum

Prachtig trio !!!

[Kris De Raeymaeker]

Er zitten straffe jongens tussen bij deze Noord Amerikaanse planten !
Wat nu volgt is dan ook een straf verhaal maar wel waar gebeurd...Ik had deze winter een potje gezaaid met Physaria (Lesquerella) arizonica (zaden Alplains). De kieming was heel goed en een paar weken eerder , het warme weer was al volop aan de gang in onze contreien, besloot ik om in de luwte van de schaduw deze zaailingen te verspenen.Ik had op het laatste 2 kleintjes over met de minste wortelontwikkeling die ik eerst niet wou oppotten.Ik had er redelijk wat kunnen verspenen en ik dacht die 2 sukkelaartjes (in vergelijk met de anderen)gooi ik maar weg. Maar dat kan ik niet over mijn hart krijgen en ik dacht die ga ik eens aan een proef onderwerpen. Dus ik plantte die 2 prutskes rechtstreeks van het zaaipotje om in enerzijds een trog en anderzijds de schaal waar o.a. al mijn Townsendia's staan...Het substraat bevat hier misschien 10 % aarde en de rest zijn mineralen. Dus van rijke grond direct naar pure armoede. Die schaal en trog  staan ook in de volle zon op het warmste plekje van de tuin en er was een hittegolf gaande. De eerste paar dagen heb ik er wel een stukje schaduwdoek opgelegd maar na een paar dagen was dat ook vergeten.
Dus van een meer beschaduwd bestaan maar gelijk naar de woestijn en hitte . Wel nu die zaailingen doen het voorlopig heel goed en zien er op een manier beter uit  dan mijn zaailingen in potjes die verdurend vertroeteld worden en schaduw krijgen op het heetst van de dag ...Ze groeien wel trager uiteraard .

[Thomas Eckert]

@ Kris

Een leuk verhaaltje... helemaal naar mijn smaak.

Bij mij is het precies hetzelfde. Een klein deel van de Physaria arizonica heb ik tijdens het verspenen direct in de verhoogde plantenbak geplant. (Foto 1)
Die groeit beter dan de andere in de potten. Misschien worden de zwarte plastic potten in de zomer gewoon te heet...?

Andere voorbeelden van deze methode zijn onder andere
Mertensia alpina (2) en Douglasia (Androsace) nivalis. (3)

Ik wilde de piepkleine zaailingen de dubbele stress van twee keer verplaatsen besparen en heb ze direct op hun definitieve plek gezet.

Je kunt dit zelfs nog een stapje verder brengen. Afbeelding 4 toont opnieuw Douglasia nivalis. Deze keer heb ik de hele zaaipot in de border ingegraven. Hiervoor heb ik de bovenrand van de pot voorzichtig afgesneden... iets onder het grondniveau. Ook heb ik de bodem volledig verwijderd. Hierdoor bleven de fijne wortels onbeschadigd.

Deze groep ontwikkelt zich bijzonder goed, zoals je misschien kunt zien.

Het uitwisselen van dergelijke ervaringen en observaties maakt dit forum zo waardevol... toch?

[Kris De Raeymaeker]

Een leuk verhaaltje... helemaal naar mijn smaak.

"Twin brothers  "

Bij mij is het precies hetzelfde. Een klein deel van de Physaria arizonica heb ik tijdens het verspenen direct in de verhoogde plantenbak geplant. (Foto 1)
Die groeit beter dan de andere in de potten. Misschien worden de zwarte plastic potten in de zomer gewoon te heet...?

Dat is volgens mij zeker een bepalende factor Thomas , rode potjes zouden zeker beter zijn maar die heb ik nog nooit gevonden in een vierkant formaat. Bovendien ,dat kan ook aan mij liggen, vind ik het regelen van de water huishouding ook veel moeilijker in potten. De ene keer staan ze te droog en de volgende keer te nat...   

[Kris De Raeymaeker]

Andere voorbeelden van deze methode zijn onder andere
Mertensia alpina (2) en Douglasia (Androsace) nivalis. (3)
Ik wilde de piepkleine zaailingen de dubbele stress van twee keer verplaatsen besparen en heb ze direct op hun definitieve plek gezet.

Dit is zeker een heel goed argument Thomas! Want wees maar zeker dat dit voor die jonge planten een zware periode is.

[Kris De Raeymaeker]

Andere voorbeelden van deze methode zijn onder andere
Mertensia alpina (2) en Douglasia (Androsace) nivalis. (3)

2 soorten die me ook geweldig intrigeren Thomas    Douglasia nivalis heb ik hier al een paar geprobeerd maar steeds zonder succes....Ik vermoed te warm hier ? 
Kan je me iets meer vertellen over de cultuur van Mertensia alpina ? Ik heb ze al een paar keer gezaaid , opkomst is altijd laag.....Meestal slechts 1 of 2 plantjes die opkomen.Die doen het dan goed maar lijken na enige tijd in rust te gaan ? Tenminste het blad sterft af maar ondergronds zit precies een klein wortelstokje waarvan ik denk dat het misschien nog leeft ? Moet je dat dan blijven vochtig houden ? 

[Kris De Raeymaeker]

Je kunt dit zelfs nog een stapje verder brengen. Afbeelding 4 toont opnieuw Douglasia nivalis. Deze keer heb ik de hele zaaipot in de border ingegraven. Hiervoor heb ik de bovenrand van de pot voorzichtig afgesneden... iets onder het grondniveau. Ook heb ik de bodem volledig verwijderd. Hierdoor bleven de fijne wortels onbeschadigd.
Deze groep ontwikkelt zich bijzonder goed, zoals je misschien kunt zien.
Het uitwisselen van dergelijke ervaringen en observaties maakt dit forum zo waardevol... toch?

Super resultaten Thomas , dat mag gezegd worden   
Je had me al eens verteld over de toegepaste methode maar geweldig dat je deze ook deelt met ons forum want daar is het nog steeds voor gemaakt ....  

[Kris De Raeymaeker]

Nog zo een heel mooie soort uit Noord Amerika is Physaria alpina. Moet voor mij niet bloeien alhoewel hij dat ook fraai kan doen...

[Thomas Eckert]

Andere voorbeelden van deze methode zijn onder andere
Mertensia alpina (2) en Douglasia (Androsace) nivalis. (3)

2 soorten die me ook geweldig intrigeren Thomas    Douglasia nivalis heb ik hier al een paar geprobeerd maar steeds zonder succes....Ik vermoed te warm hier ? 
Kan je me iets meer vertellen over de cultuur van Mertensia alpina ? Ik heb ze al een paar keer gezaaid , opkomst is altijd laag.....Meestal slechts 1 of 2 plantjes die opkomen.Die doen het dan goed maar lijken na enige tijd in rust te gaan ? Tenminste het blad sterft af maar ondergronds zit precies een klein wortelstokje waarvan ik denk dat het misschien nog leeft ? Moet je dat dan blijven vochtig houden ? 
[/quot

Voor mij is Mertensia alpina tot nu toe ook een raadsel.

Ook bij mij waren het tot nu toe altijd maar heel weinig zaailingen. Deze ontwikkelden zich heel goed, zodat ik ze vol optimisme in de rotstuin heb geplant.

De twee jonge plantjes van vorig jaar kwamen dit voorjaar niet meer tevoorschijn. Misschien was het te nat...?

Deze hoogalpiene soort groeit tot op meer dan 4000 meter hoogte. Tijdens het groeiseizoen zou ze eigenlijk haar bladeren NIET moeten verliezen. Een bewijs hiervan is de foto van de alpen tuin op de berg Brocken, die ik ongeveer tien dagen geleden heb bezocht. Daar stond een prachtig exemplaar.
Op de Brocken heerst echter een ruw klimaat. Veel regen, wind en mist. En in de winter bijna altijd een gegarandeerde sneeuwlaag.

Deze keer heb ik de nieuwe jonge plantjes in de verhoogde plantenbak geplant om te zien of dat beter werkt. Duimen maar...
🤞😉

[Thomas Eckert]

Je kunt dit zelfs nog een stapje verder brengen. Afbeelding 4 toont opnieuw Douglasia nivalis. Deze keer heb ik de hele zaaipot in de border ingegraven. Hiervoor heb ik de bovenrand van de pot voorzichtig afgesneden... iets onder het grondniveau. Ook heb ik de bodem volledig verwijderd. Hierdoor bleven de fijne wortels onbeschadigd.
Deze groep ontwikkelt zich bijzonder goed, zoals je misschien kunt zien.
Het uitwisselen van dergelijke ervaringen en observaties maakt dit forum zo waardevol... toch?

Super resultaten Thomas , dat mag gezegd worden   
Je had me al eens verteld over de toegepaste methode maar geweldig dat je deze ook deelt met ons forum want daar is het nog steeds voor gemaakt ....  

Deze methode heeft natuurlijk alleen zin als er maar een paar zaailingen in de zaadpot zitten.

Wat betreft het direct overplanten van de jonge plantjes uit de zaadpot in de rotstuin of het verhoogde bed, moet ik toegeven dat dit natuurlijk ook bepaalde risico's met zich mee kan brengen. Het lukt niet altijd even goed...

Toen ik bijvoorbeeld in het voorjaar twee prachtige exemplaren van
Corydalis tomentella in de verhoogde border plantte, was alles na een week kapot. Er klopte ergens iets niet. Toen nam ik de tweede pot en plantte die (zonder aarde) op dezelfde plek. Met succes.

Bij Penstemon caespitosus var. desertipicti (Utah, 2500 meter) was ik daarentegen wel succesvol. Slechts twee piepkleine zaailingen, die ik direct heb geplant. Hun huidige ontwikkeling geeft hoop... (foto)