cushions

[Thomas Eckert]

Nog een kussentje voor Hubert ....Helichrysum sessilioides.

Ik heb hem dus nu ook onlangs in de verzameling, met dank aan GG !

Maar vertel eens Kris, hou je deze het ganse jaar in de tuin zonder afdekking? Hoe is deze soort te vermeerderen, door stek?

Van diezelfde GG heb ik nu ook Helichrysum retortum. Wat is de cultuur van die plant en hoe groot wordt die uiteindelijk. Dit soort planten is eigenlijk nieuw voor mij.

Om te beginnen is er enige verwarring over de naam van deze soort... hij wordt namelijk verkocht onder zowel *H. sessile* als *H. sessilioides*. Ik ben er nog niet achter of dit twee aparte soorten zijn of simpelweg synoniemen voor dezelfde soort. Een opvallend kenmerk van het exemplaar van Kris (dat er werkelijk fantastisch uitziet) is de groene kleur van het blad. Mijn eigen exemplaren (van *H. sessile*) zijn duidelijk meer zilvergrijs... Ik zal dit weekend een foto maken ter vergelijking. Verder ben ik het op bijna alle punten met Kris eens. Ik zou echter aanraden om vanaf de late herfst een doorzichtige overkapping te gebruiken. Over het algemeen zijn kussenvormende *Helichrysum*-soorten uit Zuid-Afrika erg gevoelig voor vocht dat zich in het kussen ophoopt. Toch hebben ze regelmatig water nodig. Daarom geef ik water vanaf de zijkant. Het is ook raadzaam om de plant iets verhoogd te planten – ongeveer 1 centimeter hoger dan de omringende grond – en de ruimte eromheen op te vullen met fijn grit. Dit voorkomt dat de onderkant direct in contact komt met het substraat, waardoor de plant goed kan opdrogen. Ik heb ooit een groot exemplaar van een vriend gezien dat in een relatief brede maar zeer steile rotsspleet was geplant; hierdoor kon het water optimaal weglopen. Tot slot nog iets over *Helichrysum retortum*. Allereerst gefeliciteerd met de aanschaf van deze soort... ik heb hem zelf helaas niet meer, en hij is hier ook niet meer te koop. Hij verschilt aanzienlijk doordat hij naarmate hij ouder wordt uitgroeit tot een miniatuurstruikje (met een maximale hoogte van 20 centimeter). Je kunt verwachten dat de basis na verloop van tijd verhout. Ik weet zeker dat je er veel plezier aan zult beleven. Het echte hoogtepunt zijn echter de donkerrode knoppen... dat zul je vast met me eens zijn.

[Kris De Raeymaeker]

Om te beginnen is er enige verwarring over de naam van deze soort... hij wordt namelijk verkocht onder zowel *H. sessile* als *H. sessilioides*.

Hey Thomas , bedankt voor je reactie !   Ik denk dat er inderdaad een verschil is tussen enerzijds H. sessile en anderzijds H. sessilioides. Met een heel klein beetje kennis van  Latijnse plantenbegrippen  begrijp ik dat de naam sessilioides eigenlijk betekent : "gelijkend op sessile ". En als ik dan wat opzoekwerk ga doen dan stel ik vast dat sessile inderdaad smallere, langwerpige bladeren heeft  die volledig zijn gehuld in een dikke, witte, zijdeachtige wol. Terwijl sessilioides als kenmerk heeft : bladeren lineair tot lancetvormig-elliptisch. De bovenkant heeft een vliesdunne, zijdeachtige laag (vloeipapier-achtig) die zilvergroen glanst; de onderkant is witviltig. Dus als jouw exemplaar meer zilvergrijs is dan ben jij de meer dan gelukkige eigenaar van de ware Helichrysum sessile !   Die ik trouwens hier nog nooit in de aanbieding heb gezien ...Ik zou zeggen goed verzorgen en trachten te vermeerderen         

[Kris De Raeymaeker]

Verder ben ik het op bijna alle punten met Kris eens. Ik zou echter aanraden om vanaf de late herfst een doorzichtige overkapping te gebruiken. Over het algemeen zijn kussenvormende *Helichrysum*-soorten uit Zuid-Afrika erg gevoelig voor vocht dat zich in het kussen ophoopt. Toch hebben ze regelmatig water nodig. Daarom geef ik water vanaf de zijkant. Het is ook raadzaam om de plant iets verhoogd te planten – ongeveer 1 centimeter hoger dan de omringende grond – en de ruimte eromheen op te vullen met fijn grit. Dit voorkomt dat de onderkant direct in contact komt met het substraat, waardoor de plant goed kan opdrogen. Ik heb ooit een groot exemplaar van een vriend gezien dat in een relatief brede maar zeer steile rotsspleet was geplant; hierdoor kon het water optimaal weglopen.

Klopt uiteraard Thomas...Ik heb het geluk dat mijn klimaat een  toch wat meer mediterrraans karakter heeft en minder koude winters dan het jouwe ..Zoals gezegd dek ik hem al een aantal jaren niet af maar zoals ik al schreef ...hoe groter de kussens worden , hoe groter het gevaar voor vocht dat zich opstapelt. Dus ik hou het zeker nauwlettend in de gaten en aangezien voorkomen allicht beter is dan genezen heb je een meer dan goed punt aangeraakt.   

[Kris De Raeymaeker]

Tot slot nog iets over *Helichrysum retortum*. Allereerst gefeliciteerd met de aanschaf van deze soort... ik heb hem zelf helaas niet meer, en hij is hier ook niet meer te koop. Hij verschilt aanzienlijk doordat hij naarmate hij ouder wordt uitgroeit tot een miniatuurstruikje (met een maximale hoogte van 20 centimeter). Je kunt verwachten dat de basis na verloop van tijd verhout. Ik weet zeker dat je er veel plezier aan zult beleven. Het echte hoogtepunt zijn echter de donkerrode knoppen... dat zul je vast met me eens zijn.

Ik heb hier heel wat zaden kunnen oogsten Thomas ...Ik ben het helemaal eens met de attractieve knoppen  . Ik stuur je wel wat zaden ...

[Frankie Wulleman]

Nog een kussentje voor Hubert ....Helichrysum sessilioides.

Ik heb hem dus nu ook onlangs in de verzameling, met dank aan GG !
Maar vertel eens Kris, hou je deze het ganse jaar in de tuin zonder afdekking? Hoe is deze soort te vermeerderen, door stek?
Van diezelfde GG heb ik nu ook Helichrysum retortum. Wat is de cultuur van die plant en hoe groot wordt die uiteindelijk. Dit soort planten is eigenlijk nieuw voor mij.

Graag gedaan Frankie en het verspreiden van zulke juweeltjes onder andere liefhebbers bied de beste kansen opdat deze waardevolle zaken in omloop blijven in onze contreien.
Hier zijn ze beide niet echt moeilijk te noemen. We beginnen met de eerste ...Helichrysum sessilioides heb ik in zijn eerste winter wel eens (tijdelijk)afgedekt tijdens een heel natte periode. Maar de laatste paar jaren blijft hij heel de winter onafgedekt. In principe is het geen kalk liefhebber maar bij mij staat hij tussen enkele tufstenen .Let wel , tussen en niet in ! Het standaard substraat is nog het oorspronkelijke dat werd gebruikt bij de aanleg in 2016. Het bestaat uit veel rijnzand, Japans grit, beetje bims/lava en hoop en al 10 procent aarde/potgrond.Hij staat ietjes schuin en klein beetje hoger dan grondniveau (circa 17 cm hoger dan het normale grondpeil) maar zeker niet op het hoogste punt van de rotstuin. De ligging van dit stuk rotstuin is pal op het zuiden en dit is zonder meer het meest warme deel van mijn tuin.Hij groeit traag maar gestaag aan. Hij staat er nu sinds het voorjaar van 2021 dus 5,5 jaar zeg maar.Het kussentje is nu 15cm in diameter.Hoe groter het kussentje wordt hoe meer we gaan moeten opletten voor nat dat blijft staan tussen de viltige harige rozetjes , het zijn vaak grotere kussens die daar last kunnen van krijgen tijdens een heel natte winter.Dus ga ik de komende jaren toch waakzaam blijven in de winter.Hij komt van nature voor op de iconische Drakensberg in Zuid Afrika. Officieel is hij volgens bepaalde bronnen winterhard tot - 7 graden maar hier in de tuin kreeg hij ook al minus 10 en dat gaf geen problemen. Ik weet dat Thomas hem ook buiten in zijn tuin kan houden en die heeft toch behoorlijk meer vorst als wij. Was ik volledig genoeg Frankie ? Afsluiten doe ik met 4 foto's /
1/ - 1 februari 2026
2/ - 2 februari 2026 nadat de sneeuw is gesmolten
3/ - knopvorming op 31/03/2026
4/ - bloei 23/04/2026

Succes ermee Frankie! Oh ja , dat vermeerderen nog ....jawel via stek . Nam ik einde juni in dit geval en er wortelde niet zoveel van door de aanhoudende hitte . Jij hebt dus 1 van de 2 gewortelde stekjes ...

Dat is duidelijk, Kris, bedankt voor het uitgebreide antwoord. Het is bijna een artikel voor Flora Montis, 

Voor alle zekerheid heb ik hem een plekje gegeven in de overdekte trog, waar nog meer kostbare kleinoden instaan die vertroeteld mogen worden.

[Frankie Wulleman]

Ik heb hem dus nu ook onlangs in de verzameling, met dank aan GG !
Van diezelfde GG heb ik nu ook Helichrysum retortum. Wat is de cultuur van die plant en hoe groot wordt die uiteindelijk. Dit soort planten is eigenlijk nieuw voor mij.

Part 2 ..Helichrysum retortum. Deze heb ik nu 2 jaar in de collectie en staat hier in mijn crevice . Ook al weer in een zeer schraal en mineralig substraat....Het wordt op termijn eerder een heel klein mini heestertje. Hij is nu 10 cm hoog. Hij is dus wat robuuster en groeit wat losser en minder compact. (dus niet echt een kussen)Ik vermoed dat ik deze op termijn misschien wel iets moet intomen als ik hem in de crevice laat staan...Ook deze soort blijkt zeer droogte en warmte resistent te zijn ! Hij komt  weer van Zuid Afrika maar deze keer meer uit de kustgebieden (Table Bay- Stillbaai) Het plantje dat ik je gaf is inderdaad vermeerderd uit stek gedurende dezelfde periode als de vorige. Maar ik kon ook deze zomer heel wat zaden oogsten. Benieuwd of ze opkomen en of die planten niet gekruist zijn met Helichrysum praecurrens die toen ook gelijktijdig in bloei stond (foto 2 )

Misschienis H. retorum dan ook iets minder veeleisend dan H. sessilioides? In de trog is er geen plaats meer, dus zal ik iets anders moeten verzinnen. Heb jij hem onafgedekt in de tuin staan, Kris?

De Helichrysumwereld gaat nog wat verder open. Nog eend derde soort. H. praecurrens, ziet er ook niet verkeerd uit.

[Frankie Wulleman]

Nog een kussentje voor Hubert ....Helichrysum sessilioides.

Ik heb hem dus nu ook onlangs in de verzameling, met dank aan GG !

Maar vertel eens Kris, hou je deze het ganse jaar in de tuin zonder afdekking? Hoe is deze soort te vermeerderen, door stek?

Van diezelfde GG heb ik nu ook Helichrysum retortum. Wat is de cultuur van die plant en hoe groot wordt die uiteindelijk. Dit soort planten is eigenlijk nieuw voor mij.

Om te beginnen is er enige verwarring over de naam van deze soort... hij wordt namelijk verkocht onder zowel *H. sessile* als *H. sessilioides*. Ik ben er nog niet achter of dit twee aparte soorten zijn of simpelweg synoniemen voor dezelfde soort. Een opvallend kenmerk van het exemplaar van Kris (dat er werkelijk fantastisch uitziet) is de groene kleur van het blad. Mijn eigen exemplaren (van *H. sessile*) zijn duidelijk meer zilvergrijs... Ik zal dit weekend een foto maken ter vergelijking. Verder ben ik het op bijna alle punten met Kris eens. Ik zou echter aanraden om vanaf de late herfst een doorzichtige overkapping te gebruiken. Over het algemeen zijn kussenvormende *Helichrysum*-soorten uit Zuid-Afrika erg gevoelig voor vocht dat zich in het kussen ophoopt. Toch hebben ze regelmatig water nodig. Daarom geef ik water vanaf de zijkant. Het is ook raadzaam om de plant iets verhoogd te planten – ongeveer 1 centimeter hoger dan de omringende grond – en de ruimte eromheen op te vullen met fijn grit. Dit voorkomt dat de onderkant direct in contact komt met het substraat, waardoor de plant goed kan opdrogen. Ik heb ooit een groot exemplaar van een vriend gezien dat in een relatief brede maar zeer steile rotsspleet was geplant; hierdoor kon het water optimaal weglopen. Tot slot nog iets over *Helichrysum retortum*. Allereerst gefeliciteerd met de aanschaf van deze soort... ik heb hem zelf helaas niet meer, en hij is hier ook niet meer te koop. Hij verschilt aanzienlijk doordat hij naarmate hij ouder wordt uitgroeit tot een miniatuurstruikje (met een maximale hoogte van 20 centimeter). Je kunt verwachten dat de basis na verloop van tijd verhout. Ik weet zeker dat je er veel plezier aan zult beleven. Het echte hoogtepunt zijn echter de donkerrode knoppen... dat zul je vast met me eens zijn.

Bedankt ook, Thomas, voor de waardevolle toelichting.

[Kris De Raeymaeker]

Misschienis H. retorum dan ook iets minder veeleisend dan H. sessilioides? In de trog is er geen plaats meer, dus zal ik iets anders moeten verzinnen. Heb jij hem onafgedekt in de tuin staan, Kris?
De Helichrysum wereld gaat nog wat verder open. Nog eend derde soort. H. praecurrens, ziet er ook niet verkeerd uit.

Goh ...ik dacht van niet maar ik hoor nu van Thomas dat hij die kwijt is ...Hier in ieder geval makkelijker als sessilioides ...Hier gewoon buiten in de crevice en zonder afdekken ...Probeer het gewoon zou ik zeggen.
H. praecurrens is zeker de moeite ! Maar vormt wel een wat grotere mat ...

[Thomas Eckert]

Hier is, zoals afgesproken, een foto van mijn Helichrysum sessile ter vergelijking... ik hoop dat je het grijze, viltachtige oppervlak kunt zien.

[Rudi Berthels]

Ze zeggen dat Dionysia kweken en houden heel moeilijk is maar probeer deze twee eens te kweken en te onderhouden. Begin bloei Trachelium asperuloides en Nototriche

[Kris De Raeymaeker]

Ze zeggen dat Dionysia kweken en houden heel moeilijk is maar probeer deze twee eens te kweken en te onderhouden. Begin bloei Trachelium asperuloides en Nototriche

Trachelium is alleszins niet de meest moeilijke  Rudi (en zeker makkelijker dan de meeste Dionysia's mijn inziens ) ...maar Nototriche is natuurlijk een iet wat ander verhaal ...

[Frankie Wulleman]

Ze zeggen dat Dionysia kweken en houden heel moeilijk is maar probeer deze twee eens te kweken en te onderhouden. Begin bloei Trachelium asperuloides en Nototriche

Trachelium asperuloides heb ik ook nog gehad, maar dat was maar voor enkele jaren. Inderdaad niet zo gemakkelijk. Mocht ik er kunnen aangeraken, wil ik zeker nog eens een poging wagen.

Ja, die Nototriche, zeer mooi maar ook zeer delicaat. Je ziet ze bijna nergens, dus dat zegt genoeg. Heb jij die nog, Kris?

[Kris De Raeymaeker]

Trachelium asperuloides heb ik ook nog gehad, maar dat was maar voor enkele jaren. Inderdaad niet zo gemakkelijk. Mocht ik er kunnen aangeraken, wil ik zeker nog eens een poging wagen.

Niet echt moeilijk naar mijn mening Frankie, maar de juiste omstandigheden zijn natuurlijk van belang ...Ik had hem vroeger ieder jaar in bloei in een kas waarbij de plant in terracotta pot stond en die werd in gegraven in een zandbed. Die kas was mijn cactus serre en die werd in de zomer gemakkelijk 55 graden warm (er sprongen soms zelfs thermometers )Hij stond wel dicht bij de deur die altijd open stond. Belangrijk , geleerd van Ger, is om na de bloei en de eerste hergroei terug te knippen. Anders gaat hij slordig groeien en minder bloeien.Die planten die hij terug snoeide waande ik soms verloren maar groeiden weer mooi in.Hetgeen hij afsneed gebruikte hij om te stekken en zo ben ik eraan geraakt ook. Omdat ik daarna geen kas meer had heb ik er eentje in een verticaal gat gezet in de tuf . Plant overleeft ,geen enkel probleem , maar bloeit nooit zo rijk als in de kas en in pot. 
In bijlage een foto van mijn exemplaar zoals hij er nu bijstaat in de tufa . Hij staat er momenteel niet ideaal bij en we zien links en rechts paar dode takjes die ik er voorzichtig zou moeten uithalen. Hij heeft ook gebloeid maar toen ik het merkte waren de bloemetjes al aan het verwelken door de extreme warmte. De reden dat hij er minder florissant bij staat was wat slakkenvraat en dan gevolgd door opnieuw droogte en warmte . Maar hij leeft en is sterk genoeg . Hij staat er nu 4 jaar. Moet toch maar is proberen stekken ....En de plant wat bladvoeding geven ...   

[Kris De Raeymaeker]

Ja, die Nototriche, zeer mooi maar ook zeer delicaat. Je ziet ze bijna nergens, dus dat zegt genoeg. Heb jij die nog, Kris?

Gelukkig wel Frankie ....foto van midden augustus in bijlage ...Alhoewel deze soort ook niet houd van hitte is hij er gelukkig nog wel . De zaak is om hem nu een keer te kunnen vermeerderen ...Ik heb ze vroeger nog via stek kunnen vermeerderen maar dit jaar lukte dat eerder nog niet. Want het is een feit dat zulke planten waarschijnlijk geen 10 -tal jaren oud worden . Ze staan steeds in diezelfde pot . Dat geraakt over  en uit . Ik denk dat die planten zichzelf gewoon ook vergiftigen op den duur omdat de afvalstoffen niet meer weg kunnen. Verplant ze dan toch ....hoor ik jullie denken ....Wel ja , dat is nu ook een heel heikele onderneming bij dit soort planten! Bij de minste wortelschade kan je het vergeten . Dit zijn echt zeer moeilijke jongens in het verplanten. Of het ligt aan mij...Wie zegt trouwens dat die planten ook langlevend zijn in de natuur ? Het zijn Malvaceae en die maken daar allicht genoeg zaden aan om voor vermeerdering te zorgen ..Doen ze bij ons niet dus is stekken de aangewezen methode. Ik denk trouwens dat ik meer kans maak in de herfst en winter vermits ze afkomstig zijn van het zuidelijk halfrond ....Weer is proberen straks .   

[Frankie Wulleman]

Ja, die Nototriche, zeer mooi maar ook zeer delicaat. Je ziet ze bijna nergens, dus dat zegt genoeg. Heb jij die nog, Kris?

Gelukkig wel Frankie ....foto van midden augustus in bijlage ...Alhoewel deze soort ook niet houd van hitte is hij er gelukkig nog wel . De zaak is om hem nu een keer te kunnen vermeerderen ...Ik heb ze vroeger nog via stek kunnen vermeerderen maar dit jaar lukte dat eerder nog niet. Want het is een feit dat zulke planten waarschijnlijk geen 10 -tal jaren oud worden . Ze staan steeds in diezelfde pot . Dat geraakt over  en uit . Ik denk dat die planten zichzelf gewoon ook vergiftigen op den duur omdat de afvalstoffen niet meer weg kunnen. Verplant ze dan toch ....hoor ik jullie denken ....Wel ja , dat is nu ook een heel heikele onderneming bij dit soort planten! Bij de minste wortelschade kan je het vergeten . Dit zijn echt zeer moeilijke jongens in het verplanten. Of het ligt aan mij...Wie zegt trouwens dat die planten ook langlevend zijn in de natuur ? Het zijn Malvaceae en die maken daar allicht genoeg zaden aan om voor vermeerdering te zorgen ..Doen ze bij ons niet dus is stekken de aangewezen methode. Ik denk trouwens dat ik meer kans maak in de herfst en winter vermits ze afkomstig zijn van het zuidelijk halfrond ....Weer is proberen straks .   

Ik denk dat we er het nog over gehad hebben, Kris. Als je de planten niet zelf kan vermeerderen, mag je het op den lange duur vergeten. Geen enkele plant heeft het eeuwig leven. Verjonging na enige tijd is een absolute must. Je weet dus wat je te doen staat!