Bloei juli - augustus 2016

[Gerrit Eijkelenboom]

Deinanthe bifida x caerulea 'Blue Wonder'.
Pelargonium endlicherianum.

[Jos Beeren]

De Deinanthe staat hier  voor het zoveelste jaar ook in bloei,ik vind hem moeilijk te fotograferen.
Maar jou is het"" blue wonderwel"" gelukt Gerrit!

[Gerrit Eijkelenboom]

De Deinanthe staat hier  voor het zoveelste jaar ook in bloei,ik vind hem moeilijk te fotograferen.
Maar jou is het"" blue wonderwel"" gelukt Gerrit!

Ha ha, dat is geen kunst meer met een camera met een klapschermpje. Dus het wonder is alleen voor de Deinanthe.

[Gerrit Eijkelenboom]

Campanula fragilis gaat beginnen.

[Gerrit Eijkelenboom]

Campanula fragilis gaat beginnen.

Dat was vanmorgen, vanavond de volgende 2 foto's genomen. Een zweefvlieg was er als eerste bij en verdiende zo de lekkerste hapjes en ik was erbij.

[Gerrit Eijkelenboom]

.[attachimg=1]

Hier ziet u Ourisia microphylla De foto is genomen op 6 dec. 2013 in Patagonië, Argentinië. Ik heb deze plant gevonden en zaden verzameld. Wie er wat meer over wil lezen, kan op onderstaande link klikken, daar staat mijn reis naar Patagonië en het moment waarop ik de plant vond. Met meer foto's.

http://www.vrvforum.be/forum/index.php?topic=1695.165



[attachimg=2]


De zaden zijn gezaaid in jan.2014 en zomer 2014 zonder resultaat. Het laatste restje heb ik gezaaid in de winter van 2015 en in de daaropvolgende lente kiemden er 8 zaadjes. Toen de plantjes te groot werden moest ik verspenen. Dit is het meest riskante moment. In de zomer van 2015 gingen een voor een de plantjes dood, behalve een. Ik had weinig hoop dat die laatste onze winter zou overleven, maar toch afgelopen voorjaar kwam er weer groei in. Ik heb wat vloeibare voeding gegeven (tomatenmeststof op een kwart sterkte ongeveer) en ineens verschenen er kleine knopjes en nu staat hij in bloei.

Ourisia microphylla wordt wel beschouwd als zeer moeilijk kweekbaar in onze regio. Hij groeit in Patagonië op hoogte (1500m tot 2000) op verticale rotswanden, die van zandsteen zijn (of vulkaanzand, dat is samengeperst) De planten krijgen alleen ochtendzon. De luchtvochtigheid is zeer laag en het is er zeer helder. Schone, waarschijnlijk schimmelvrije lucht. Water krijgt de plant indirect, omdat er boven de rotswanden een horizontale vlakte is, waar zich water verzamelt.

Ik denk dat ik geluk heb gehad met het weer. Het voorjaar was koel en zonnig.

[Herman Mylemans]

.[attachimg=1]

Hier ziet u Ourisia microphylla De foto is genomen op 6 dec. 2013 in Patagonië, Argentinië. Ik heb deze plant gevonden en zaden verzameld. Wie er wat meer over wil lezen, kan op onderstaande link klikken, daar staat mijn reis naar Patagonië en het moment waarop ik de plant vond. Met meer foto's.

http://www.vrvforum.be/forum/index.php?topic=1695.165



[attachimg=2]


De zaden zijn gezaaid in jan.2014 en zomer 2014 zonder resultaat. Het laatste restje heb ik gezaaid in de winter van 2015 en in de daaropvolgende lente kiemden er 8 zaadjes. Toen de plantjes te groot werden moest ik verspenen. Dit is het meest riskante moment. In de zomer van 2015 gingen een voor een de plantjes dood, behalve een. Ik had weinig hoop dat die laatste onze winter zou overleven, maar toch afgelopen voorjaar kwam er weer groei in. Ik heb wat vloeibare voeding gegeven (tomatenmeststof op een kwart sterkte ongeveer) en ineens verschenen er kleine knopjes en nu staat hij in bloei.

Ourisia microphylla wordt wel beschouwd als zeer moeilijk kweekbaar in onze regio. Hij groeit in Patagonië op hoogte (1500m tot 2000) op verticale rotswanden, die van zandsteen zijn (of vulkaanzand, dat is samengeperst) De planten krijgen alleen ochtendzon. De luchtvochtigheid is zeer laag en het is er zeer helder. Schone, waarschijnlijk schimmelvrije lucht. Water krijgt de plant indirect, omdat er boven de rotswanden een horizontale vlakte is, waar zich water verzamelt.

Ik denk dat ik geluk heb gehad met het weer. Het voorjaar was koel en zonnig.

Proficiat Gerrit! 

[Luc Gilgemyn]

Een aardige nieuwkomer , Linum dolomiticum

Inderdaad een prachtplant, Danny, met een late en lange bloeitijd. Om de ene of andere reden twijfel ik nog altijd aan de soortnaam. Ik heb de plant nog nooit gezien in de Dolomieten?

Maak je geen zorgen, Frankie, de naam klopt.  Dat je hem nog niet in de Dolomieten gezien hebt is niet vreemd, het is een bedreigde soort die uit de Dolomieten verdwenen is.  Hij komt nog op slechts één vindplaats voor in Hongarije - een gebied van ca 10 ha ten Noord Westen van Budapest.
Dit, volgens Wikipedia (Duitse versie) :

"Linum dolomiticum ist eine Relikt-Art und hat weltweit nur einen einzigen Standort. Er liegt in Ungarn, etwas über 30 Kilometer nordwestlich von Budapest"

Mooi toch dat we hem ook hebben in Ieper, Lichtervelde en Harelbeke    En misschien ook nog wel elders...

[Luc Gilgemyn]

na 4 jaar volgt hier eindelijk de beloning: Acantholimon albanicum in bloei.
De plant is momenteel zo'n 25x20 cm. Ze telt in totaal 10 bloemstengels en elke bloemstengel belooft meerdere bloemen.
De erg puntige 'bladeren' steken er niet minder om !
Verder: de plant krijgt nooit extra voedingsstoffen toegediend en wordt 's winters nooit afgedekt tegen vocht.

Ha de Ward !  Mooi je nog eens hier te mogen begroeten en dan nog met zo'n stekelig onderwerp    Geduld wordt, vooral in onze hobby, vaak beloond !
Mooi resultaat !

[Luc Gilgemyn]

Silene delavayi

Heel mooie Silene Gerrit, hier nog niet eerder gezien denk ik 

Kan je er wel wat zaad van doen toekomen hoor.

Graag Gerard ! 

[Luc Gilgemyn]

Enkele Campanula's doen het dit jaar uitstekend, één er van is deze Campanula waldsteiniana in een trog (waarvoor hij stilaan te groot wordt...)

[Luc Gilgemyn]

.[attachimg=1]

Hier ziet u Ourisia microphylla De foto is genomen op 6 dec. 2013 in Patagonië, Argentinië. Ik heb deze plant gevonden en zaden verzameld. Wie er wat meer over wil lezen, kan op onderstaande link klikken, daar staat mijn reis naar Patagonië en het moment waarop ik de plant vond. Met meer foto's.

http://www.vrvforum.be/forum/index.php?topic=1695.165



[attachimg=2]


De zaden zijn gezaaid in jan.2014 en zomer 2014 zonder resultaat. Het laatste restje heb ik gezaaid in de winter van 2015 en in de daaropvolgende lente kiemden er 8 zaadjes. Toen de plantjes te groot werden moest ik verspenen. Dit is het meest riskante moment. In de zomer van 2015 gingen een voor een de plantjes dood, behalve een. Ik had weinig hoop dat die laatste onze winter zou overleven, maar toch afgelopen voorjaar kwam er weer groei in. Ik heb wat vloeibare voeding gegeven (tomatenmeststof op een kwart sterkte ongeveer) en ineens verschenen er kleine knopjes en nu staat hij in bloei.

Ourisia microphylla wordt wel beschouwd als zeer moeilijk kweekbaar in onze regio. Hij groeit in Patagonië op hoogte (1500m tot 2000) op verticale rotswanden, die van zandsteen zijn (of vulkaanzand, dat is samengeperst) De planten krijgen alleen ochtendzon. De luchtvochtigheid is zeer laag en het is er zeer helder. Schone, waarschijnlijk schimmelvrije lucht. Water krijgt de plant indirect, omdat er boven de rotswanden een horizontale vlakte is, waar zich water verzamelt.

Ik denk dat ik geluk heb gehad met het weer. Het voorjaar was koel en zonnig.

Proficiat Gerrit! 

Mag ik me bij de felicitaties van Herman aansluiten, Gerrit !  Fantastisch resultaat met zo'n moeilijke jongen.

[Luc Gilgemyn]

Campanula fragilis gaat beginnen.

Dat was vanmorgen, vanavond de volgende 2 foto's genomen. Een zweefvlieg was er als eerste bij en verdiende zo de lekkerste hapjes en ik was erbij.

Vergeet vooral niet die nog eens te laten zien in een later bloei stadium, Gerrit, dat wordt een plaatje !  In open lucht heb ik het al een paar keer geprobeerd, maar zonder veel succes.  Als ik me niet vergis is hij ook monocarp niet ?

Wie het dit jaar hier ook heel goed doet is Campanula tomassinianus, ik heb hem nog nooit zo uitbundig weten bloeien.

[Frankie Wulleman]

Campanula fragilis gaat beginnen.

Dat was vanmorgen, vanavond de volgende 2 foto's genomen. Een zweefvlieg was er als eerste bij en verdiende zo de lekkerste hapjes en ik was erbij.

Vergeet vooral niet die nog eens te laten zien in een later bloei stadium, Gerrit, dat wordt een plaatje !  In open lucht heb ik het al een paar keer geprobeerd, maar zonder veel succes.  Als ik me niet vergis is hij ook monocarp niet ?

Wie het dit jaar hier ook heel goed doet is Campanula tomassinianus, ik heb hem nog nooit zo uitbundig weten bloeien.

Schitterend Luc, hier is het bij mij noppes dit jaar.

[Frankie Wulleman]

Een aardige nieuwkomer , Linum dolomiticum

Inderdaad een prachtplant, Danny, met een late en lange bloeitijd. Om de ene of andere reden twijfel ik nog altijd aan de soortnaam. Ik heb de plant nog nooit gezien in de Dolomieten?

Maak je geen zorgen, Frankie, de naam klopt.  Dat je hem nog niet in de Dolomieten gezien hebt is niet vreemd, het is een bedreigde soort die uit de Dolomieten verdwenen is.  Hij komt nog op slechts één vindplaats voor in Hongarije - een gebied van ca 10 ha ten Noord Westen van Budapest.
Dit, volgens Wikipedia (Duitse versie) :

"Linum dolomiticum ist eine Relikt-Art und hat weltweit nur einen einzigen Standort. Er liegt in Ungarn, etwas über 30 Kilometer nordwestlich von Budapest"

Mooi toch dat we hem ook hebben in Ieper, Lichtervelde en Harelbeke    En misschien ook nog wel elders...

Wat interessant, Luc, hoe is het mogelijk dat die dan zo zeldzaam geworden zou zijn?