Een Blitzbezoek aan Kreta - 29.10 tot 3.11.2016

[Luc Gilgemyn]

Nog een laatste foto (1) - sommige mensen hebben er nooit genoeg... - en weer de weg op.

We gingen het nog een keertje hogerop zoeken en het ging richting Kallikratis - hoog in de bergen hadden we zicht op de Levka Ori (De witte bergen) die deze tijd natuurlijk helemaal niet wit zijn.

[Luc Gilgemyn]

Ongeveer op het hoogste punt (om en bij de 1100 m) van ons parcours liep een zijweggetje verder de bergen in en dat moesten we dus gaan verkennen. In de verte en wat hogerop scheen een door de wind geteisterde pijnboom ons wel toe te wuiven - toch even naderbij gaan.

Hij had zich wel een mooi uitzichtpunt gekozen om oud te worden (de boom) - uniek toch om te zien hoe en waar die dingen zich staande houden.

[Luc Gilgemyn]

Spectaculaire vondsten waren helaas weer niet ons deel...  Colchicum pusilum was zowat het enige bolgewas dat er (op dat ogenblik) te zien was, maar daarvan hebben jullie er al meer gezien. 

Deze Sedum sp. (?) trok onze aandacht zoals hij vanonder een steen kwam piepen.(1 - 2)

En deze "cliffhanger" (3) was ook mooi zoals hij tegen de rotswand gekleefd leek, bescherming zoekend tegen de wind.  Misschien herkent hem iemand ?

We lieten dit woeste landschap dan maar voor wat het was, dag 3 zat er op.

[Gerrit Eijkelenboom]

Deze Sedum sp. (?) trok onze aandacht zoals hij vanonder een steen kwam piepen.(1 - 2)

Rosularia serrata? Deze is veel minder succulent dan de Sedum species.

[Gerrit Roest]

Deze Sedum sp. (?) trok onze aandacht zoals hij vanonder een steen kwam piepen.(1 - 2)

Rosularia serrata? Deze is veel minder succulent dan de Sedum species.

Het blad van Rosularia serrata loopt wat spitser uit naar de top en die middennerf in het blad is te opvallend voor die soort.
Ik dacht meer aan Aethionema saxatile ssp. cretica, deze komt op Kreta in alle berggebieden voor en soms ook in lagere delen, 300 tot 2200 m
bloemen van maart tot april.

[Gerrit Eijkelenboom]

Ik denk dat je gelijk hebt. De middennerf is bepalend.

Dit zou hem dan moeten zijn. Foto genomen 9 april 2015

[Luc Gilgemyn]

Bedankt voor het ophelderen van het mysterie mannen. 

Ik zou die plant nooit in de familie van de Aethionema's zijn gaan zoeken.
Ik vraag me af of deze Aethionema saxatile ssp. cretica, overigens winterhard zou zijn hier.  Hij stond er in elk geval op een fikse hoogte.
Zelf heb ik hem in elk geval nooit in cultuur gezien hier.

[Bert Stegeman]

ondanks dat je niet vond wat je zocht.
Zijn je foto's weer zeker die uitzichtfoto's
Magnifiek

[Luc Gilgemyn]

Zo, onze laatste dag is aangebroken.  Ons vliegtuig vertrekt echter pas om 20 u - dat geeft ons dus nog ruimschoots de tijd om onderweg vanuit Spili naar Chania een en ander te bekijken en bovendien zouden we het schiereiland Akrotiri (waarop ook de luchthaven gelegen is) gaan verkennen.

Op weg dus !

Uiteraard loopt een deel van de rit langs de noordkant van het eiland, langs de kust dus (1).

Een stop nabij het plaatsje Kalami zou ons bij een populatie van Urginea maritima Pancratium maritimum brengen - dat was ook het geval en uiteraard waren ze al geruime tijd uitgebloeid (september is de normale bloeimaand), maar een snapshot van de reusachtige zaden kon er nog wel van af.

Nabij Chania (eigenlijk in de buitenwijken) bezochten we nog een veelbelovend veldje...

We hoopten op Narcissus tazetta, zo dicht bij de kust, maar we werden begroet door (een paar slechts) Narcissus serotinus.

[Luc Gilgemyn]

De goeie ouwe Prospero autumnale was ook weer aanwezig (er moeten er miljoenen op Kreta staan denk ik zo), maar daarbij bleef het.

We gingen dus verder het schiereiland Akrotiri op, op hoop van zegen.

Eerst ging het richting de abdij van Gouverneto, gelegen in een bergachtig gebied vlak bij de kust.

[Luc Gilgemyn]

Enkele exemplaren van Colchicum pusilum (hopelijk gaat hij de lezer niet vervelen  ) waren weer ons deel, verder niets.

We besloten richting zuidkust van Akrotiri te rijden, en ja hoor, op een helling pal op het Zuiden, in volle zon stonden ze te pronken en dit keer in volle bloei : Cyclamen graecum anatolicum candicum

wordt vervolgd..

[Gerrit Roest]

Een stop nabij het plaatsje Kalami zou ons bij een populatie van Urginea maritima brengen - dat was ook het geval en uiteraard waren ze al geruime tijd uitgebloeid (september is de normale bloeimaand), maar een snapshot van de reusachtige zaden kon er nog wel van af.

Helaas geen Urginea Luc, het is Pancratium maritimum de strandlelie.

[Luc Gilgemyn]

Een stop nabij het plaatsje Kalami zou ons bij een populatie van Urginea maritima brengen - dat was ook het geval en uiteraard waren ze al geruime tijd uitgebloeid (september is de normale bloeimaand), maar een snapshot van de reusachtige zaden kon er nog wel van af.

Helaas geen Urginea Luc, het is Pancratium maritimum de strandlelie.

Klopt natuurlijk, Gerrit de Urginea is die ui-achtige bol die je bij de miljoenen doorheen Kreta vindt. Dank om er op te wijzen.

[Luc Gilgemyn]

Wij houden Cyclamen altijd voor planten die het meer voor schaduw hebben.  Deze locatie moet in de zomer echter ongemeen hard "gebakken" worden door de zon - ze hadden het er duidelijk naar hun zin.  In de meest onmogelijke omstandigheden priemden ze doorheen het ruwe gesteente - echter geen enkele afwijking van kleur - allemaal identiek : Cyclamen graecum candicum.

[Luc Gilgemyn]

Overal komen ze vandaan - van onder een reusachtige rots, van uit een gat in een rots - niets schijnt ze te hinderen.

We vonden zelfs een bol die door de regenstormen van twee dagen voordien helemaal was losgespoeld.