Bloei mei - juni 2026

[Frankie Wulleman]

Meimaand, vroeger was dat de maand waarin het meeste in de rotstuin in bloei stond. Heden ten dage is dat stukken vroeger. Maar enfin, er blijft nog genoeg over om ook mei nog wat kleur te geven.

Silenes zijn wat onderschat vind ik in de rotstuin. Neem nu deze Silene saxifraga met zijn zuiver witte bloemen. Bij warm en zonnig weer schrompelen de bloemen ineen, maar 's avond en 's morgens tijdens de koele uurtjes staat de plant er op zijn best bij. Een kleine dwergplant, ideaal voor een crevice of trog.

[Frankie Wulleman]

Silene zawadski is eveneens de moeite om in de rotstuin te hebben. Ook deze silene heeft de eigenschap om de bloemen bij zonnig weer te laten inschrompellen.

[Frankie Wulleman]

Een Phlox, een spontane zaailing die ook vrij compact blijft, met een aparte kleuren in de bloemen.

[Frankie Wulleman]

Nog een keer Hypericum cerastioides, op zijn hoogtepunt.

[Frankie Wulleman]

Een kleine, uit zaad opgekweekte Genista depressa uit Macedonië. De plant groeit vrij traag, maar bloeit heel rijk op de bijna kale takken met vrij grote bloemen.

[Frankie Wulleman]

Dianthus pavonius, uit zaad opgekweekt staat er ook al enkele jaren.

[Frankie Wulleman]

Dianthus gratiapolitanus 'La Bourboule' staat zeker al 25 jaar in de rotstuin en bloeit elk jaar zeer uitbundig met sterk geurende bloemen.

[Thomas Eckert]

Heel mooi allemaal... Frankie

Elke maand heeft zo zijn charmes. Bij mij begint het grootste deel pas in mei. Het hangt ervan af welke soorten je het liefst ziet of tot je beschikking hebt.

Een van mijn absolute favorieten laat zich momenteel van zijn mooiste kant zien... Richteria leontopodium. Het is weliswaar geen vergelijking met vroeger, maar ik ben dankbaar dat twee exemplaren beginnen te bloeien.

Grappig genoeg hebben beide exemplaren besloten om elk vier knoppen/bloemen te vormen... hoewel ze minstens twintig meter uit elkaar staan.

[Frankie Wulleman]

Matthiola trojanum.

[Frankie Wulleman]

Heel mooi allemaal... Frankie

Elke maand heeft zo zijn charmes. Bij mij begint het grootste deel pas in mei. Het hangt ervan af welke soorten je het liefst ziet of tot je beschikking hebt.

Een van mijn absolute favorieten laat zich momenteel van zijn mooiste kant zien... Richteria leontopodium. Het is weliswaar geen vergelijking met vroeger, maar ik ben dankbaar dat twee exemplaren beginnen te bloeien.

Grappig genoeg hebben beide exemplaren besloten om elk vier knoppen/bloemen te vormen... hoewel ze minstens twintig meter uit elkaar staan.

Prachtig Thomas, kweek jij die zomaar buiten of krijgen ze beschutting tegen de regen?

[Thomas Eckert]

Heel mooi allemaal... Frankie

Elke maand heeft zo zijn charmes. Bij mij begint het grootste deel pas in mei. Het hangt ervan af welke soorten je het liefst ziet of tot je beschikking hebt.

Een van mijn absolute favorieten laat zich momenteel van zijn mooiste kant zien... Richteria leontopodium. Het is weliswaar geen vergelijking met vroeger, maar ik ben dankbaar dat twee exemplaren beginnen te bloeien.

Grappig genoeg hebben beide exemplaren besloten om elk vier knoppen/bloemen te vormen... hoewel ze minstens twintig meter uit elkaar staan.

Prachtig Thomas, kweek jij die zomaar buiten of krijgen ze beschutting tegen de regen?

Dit wollige plantje kent regen van bovenaf niet eens uit verhalen. Of anders gezegd: het wordt het hele jaar door beschermd tegen vocht van bovenaf en krijgt alleen water van opzij. En dat ook nog eens met grote tussenpozen.

Daarom heb ik besloten om het voortaan in de overdekte verhoogde plantenbak te kweken, waar het in dit miniatuurlandschap ideale omstandigheden krijgt.

Rechts zie je een klein plantje uit de zaadjes van vorig jaar.

[Luc Scheldeman]

Nog een keer Hypericum cerastioides, op zijn hoogtepunt.

Ik heb hier al vele jaren een Hypericum staan waar ik de naam niet van heb.
De groeiwijze is compact en kruipend met bladeren die wat blauwachtig groen van kleur zijn. De bloemen zijn vrij groot in verhouding tot de rest van de plant.
Zou het om H. cerastioides kunnen gaan Frankie ??

[Luc Scheldeman]

Een akelei die wel 30cm hoog wordt met bloemen van ruim 2 cm. Zoals de naam weergeeft met een geurende bloem.
Aquilegia fragrans uit de W-Himalayas (Pakistan-Indie)

[Mark Stolk]

Aquilegia flabellata (nana flore  pleno alba, maar dat lijkt me wel veel toevoeging), 10 cm hoog

[Mark Stolk]

Een klein stukje rotstuin