Bloei mei - juni 2026

[Frankie Wulleman]

Nog een keer Hypericum cerastioides, op zijn hoogtepunt.

Ik heb hier al vele jaren een Hypericum staan waar ik de naam niet van heb.
De groeiwijze is compact en kruipend met bladeren die wat blauwachtig groen van kleur zijn. De bloemen zijn vrij groot in verhouding tot de rest van de plant.
Zou het om H. cerastioides kunnen gaan Frankie ??

Hij lijkt in eerste instantie op cerastioides, maar de mijne kruipt niet, maar vertrekt vanuit een centraal punt zonder te wortelen. Hij lijkt ook wat dunnetjes om cerastioides te zijn, Luc, als je het vergelijkt met mijn plant die veel 'voller' is. Dus, neen, ik denk geen cerastioides. Bovendien vormt cerastioides na enkele jaren een cirkelvormige pol, wat ik bij uw plant ook niet zie.

[Frankie Wulleman]

Een klein stukje rotstuin

Heel geslaagd hoekje, Mark.

[Frankie Wulleman]

Een plant onder de naam Dianthus praecox subsp. praecox, afkomstig uit centraal europa. De zode wordt ongeveer 20 cm breed en 10 cm hoog en draagt vrij grote sterk gevederde witte bloemen.

[Frankie Wulleman]

Een plant onder de naam Dianthus praecox subsp. praecox, afkomstig uit centraal europa. De zode wordt ongeveer 20 cm breed en 10 cm hoog en draagt vrij grote sterk gevederde witte bloemen.

Een andere soort onder de naam Dianthus praecox subsp. lumnitzeri lijkt een miniatuuruitgave van de vorige soort en is in alle delen kleiner. Komt ook voor in centraal europa, waarbij het zwaartepunt in neder oostenrijk ligt. Daar bewoont hij steppe achtige graslanden. De bloei is elk jaar zeer rijk. Een waardevolle plant. Beide soorten zouden in de natuur niet bij elkaar voorkomen.

[Frankie Wulleman]

Wie heeft er de oeroude klassieke rotsplant Saponaria x olivana nog in de rotstuin? Voor mij nog altijd een favoriete rotsplant en staat al sinds de beginne in de rotstuin.

[Frankie Wulleman]

Nog een anjer, ooit nog aangeschaft als webbianus, maar dat zal wel verkeerd zijn. Hij lijkt eerder op de eerder getoonde D. praecox subsp. lumnitzeri, maar wordt wel wat breder, tot ruim 25 cm. De hoogte van het matje is amper een paar cm. De bloemen zijn in tegenstelling tot lumnitzeri niet zuiver wit, maar eerder roze aangelopen. Niettemin een hele aardige anjer. Ook buiten de bloeitijd een hele aardige verschijning door het compacte, blauwgroene matje.

[Frankie Wulleman]

Een plant onder de naam Dianthus sternbergii, maar waar ik wel aan twijfel. Normaal heeft sternbergii een ietwat gekleurd bloemcentrum, maar bij deze plant zijn de bloemen volledig wit. Niettemin een mooie anjer, maar wellicht geen sternbergii.

[Kris De Raeymaeker]

Wie heeft er de oeroude klassieke rotsplant Saponaria x olivana nog in de rotstuin? Voor mij nog altijd een favoriete rotsplant en staat al sinds de beginne in de rotstuin.

Die heb ik hier ook nog steeds Frankie. Blijft een heel goede rotsplant die niet mag ontbreken!
Al heb ik over 2 jaar mijn oude rakker moeten opfrissen (scheuren en stekken ). Maar nu kan hij gemakkelijk weer 20 jaar verder ..

[Kris De Raeymaeker]

Heel mooi allemaal... Frankie
Elke maand heeft zo zijn charmes. Bij mij begint het grootste deel pas in mei. Het hangt ervan af welke soorten je het liefst ziet of tot je beschikking hebt.
Een van mijn absolute favorieten laat zich momenteel van zijn mooiste kant zien... Richteria leontopodium. Het is weliswaar geen vergelijking met vroeger, maar ik ben dankbaar dat twee exemplaren beginnen te bloeien.
Grappig genoeg hebben beide exemplaren besloten om elk vier knoppen/bloemen te vormen... hoewel ze minstens twintig meter uit elkaar staan.

Ongemeen prachtig Thomas , al een paar keer gezaaid maar nooit kieming gekregen 

[Kris De Raeymaeker]

Een kleine, uit zaad opgekweekte Genista depressa uit Macedonië. De plant groeit vrij traag, maar bloeit heel rijk op de bijna kale takken met vrij grote bloemen.

Mooie Genista Frankie !

[Kris De Raeymaeker]

Een akelei die wel 30cm hoog wordt met bloemen van ruim 2 cm. Zoals de naam weergeeft met een geurende bloem.
Aquilegia fragrans uit de W-Himalayas (Pakistan-Indie)

Nog niet eerder gezien Luc , wel een mooie galante bloem..

[Frankie Wulleman]

Wie heeft er de oeroude klassieke rotsplant Saponaria x olivana nog in de rotstuin? Voor mij nog altijd een favoriete rotsplant en staat al sinds de beginne in de rotstuin.

Die heb ik hier ook nog steeds Frankie. Blijft een heel goede rotsplant die niet mag ontbreken!
Al heb ik over 2 jaar mijn oude rakker moeten opfrissen (scheuren en stekken ). Maar nu kan hij gemakkelijk weer 20 jaar verder ..

Na een aantal jaren mag de plant wel eens een verjongingskuur krijgen, dat komt de bloei en de groei van de plant zeker ten goede.

[Frankie Wulleman]

Aethionema schistosum uit Turkije vind ik zeker ook de moeite om in de rotstuin te hebben. De plant wordt niet al te groot en bloeit rijk. Bovendien zeer droogteresisent.

[Frankie Wulleman]

In dezelfde familie is deze Aethionema kotschi, afkomstig uit Libanon, een dwergplantje van amper een cm hoog en 10 cm doorsnede. Misschien wel de mooiste Aethionema voor de rotstuin of trog. De vermeerdering vind ik bijzonder lastig. Zaad vormt hij niet, in tegenstelling tot de andere soorten.

[Frankie Wulleman]

Campanula sarmatica (foto 1 en 2)
Salvia dagestanica (foto 3 en 4) vormt een mooie pol met zilverkleurig loof en bloeit als de slakken er kunnen vanaf blijven. Er is alvast een bloemstengeltje op komst.