Noord-Amerikaanse alpiene flora

[Eberhard Proessdorf]

Kris, mijn Phlox grayi ziet er anders uit. Hij neemt weliswaar ook wat ruimte in, maar kruipt laag over de grond. Qua bloemkleur is hij meer roze en bij mij is hij inmiddels al uitgebloeid. Helaas heb ik geen foto gemaakt.
Ik kan weliswaar niet met zekerheid zeggen dat die van mij een echte Phlox grayi is. Maar hij komt in ieder geval overeen met de foto's op Google.

Ik heb de indruk dat mijn plant ook vermeerdert via ondergrondse uitlopers ...Ik weet niet of dat bij jou ook zo is ?

Nee, dat doet mijn plant niet. Ik ga eens proberen hem via stekjes te vermeerderen.

[Luc Scheldeman]

Thomas, herken je deze penstemon ? De soort vormt uit het centrum een rozet takjes die plat op de grond blijven.
De bloei is eerder vroeg in het seizoen te zien.

[Luc Scheldeman]

En nog een soort waar het label van verloren is gegaan...
Weet je hiervan de naam ?

[Thomas Eckert]

Hallo Luc

De eerste Penstemon ken ik absoluut niet.

De tweede zou ik kunnen identificeren. Daarvoor heb ik echter gedetailleerdere foto's van de bloem en het blad nodig. Het liefst per e-mail.

Houd er altijd rekening mee... er zijn honderden soorten. En deze zou op een of twee dozijn soorten kunnen lijken.

[Thomas Eckert]

Clematis hirsutissima var. scottii

[Kris De Raeymaeker]

Clematis hirsutissima var. scottii

Wat een leuke kleine Clematis !

[Thomas Eckert]

Bij deze Eriogonum ben ik helaas het etiket kwijtgeraakt... daarom kan ik niet precies zeggen om welke soort het gaat. Ik denk echter dat het zaad destijds afkomstig was uit de Friday Mountains in British Columbia.

Hoe dan ook, hij bloeit elk jaar weer trouw.😎

[Kris De Raeymaeker]

Bij deze Eriogonum ben ik helaas het etiket kwijtgeraakt... daarom kan ik niet precies zeggen om welke soort het gaat. Ik denk echter dat het zaad destijds afkomstig was uit de Friday Mountains in British Columbia.
Hoe dan ook, hij bloeit elk jaar weer trouw.😎

Evengoed een prachtige plant Thomas !

[Luc Gilgemyn]

Clematis hirsutissima var. scottii

Bij deze Eriogonum ben ik helaas het etiket kwijtgeraakt... daarom kan ik niet precies zeggen om welke soort het gaat. Ik denk echter dat het zaad destijds afkomstig was uit de Friday Mountains in British Columbia.

Hoe dan ook, hij bloeit elk jaar weer trouw.😎

Jouw verzameling Noord Amerikanen lijkt wel eindeloos Thomas !    Ook zonder etiket een heel mooie eriogonum! 
Zoals elk jaar bloeit Eriogonum ovalifolium nivale weer uitbundig.  Hitte en droogte kunnen hem niets maken, wel integendeel heb ik de indruk.  Een poging om stekken te wortelen is vorig jaar helaas mislukt. 

[Thomas Eckert]

Townsendia montana (alpigena) kennen we als een paarsbloeiende soort. Dat is in ieder geval de meest voorkomende vorm in cultuur.

Volgens de literatuur bestaan er echter ook witte vormen van T. montana.

Verder zou er een kleine ondersoort bestaan die in een klein gebied in Utah voorkomt... Townsendia montana var. caelinensis. Hiervan heb ik in 2019 zaad gekregen en de plant leeft nog steeds.

Aangezien er binnen dit geslacht enige verwarring heerst, kan ik niet instaan voor de authenticiteit ervan. Het zou ook om Townsendia minima kunnen gaan... maar wetenschappers zijn het er blijkbaar niet over eens of deze soort überhaupt bestaat.

In ieder geval is ze in alle opzichten erg klein.

[Thomas Eckert]

Clematis hirsutissima var. scottii

Bij deze Eriogonum ben ik helaas het etiket kwijtgeraakt... daarom kan ik niet precies zeggen om welke soort het gaat. Ik denk echter dat het zaad destijds afkomstig was uit de Friday Mountains in British Columbia.

Hoe dan ook, hij bloeit elk jaar weer trouw.😎

Jouw verzameling Noord Amerikanen lijkt wel eindeloos Thomas !    Ook zonder etiket een heel mooie eriogonum! 
Zoals elk jaar bloeit Eriogonum ovalifolium nivale weer uitbundig.  Hitte en droogte kunnen hem niets maken, wel integendeel heb ik de indruk.  Een poging om stekken te wortelen is vorig jaar helaas mislukt. 

Luc... mijn enthousiasme over jouw exemplaar van Eriogonum ovalifolium var. nivale kent geen grenzen. Bestaat er iets mooiers?... Ik denk het niet. Voor mij behoort hij tot de top 5 van de Eriogonum-soorten.

Hartelijk dank voor het laten zien.🙏

Blijf alsjeblieft proberen om hem via stekken te vermeerderen.

[Kris De Raeymaeker]

Townsendia montana (alpigena) kennen we als een paarsbloeiende soort. Dat is in ieder geval de meest voorkomende vorm in cultuur.
Volgens de literatuur bestaan er echter ook witte vormen van T. montana.
Verder zou er een kleine ondersoort bestaan die in een klein gebied in Utah voorkomt... Townsendia montana var. caelinensis. Hiervan heb ik in 2019 zaad gekregen en de plant leeft nog steeds.
Aangezien er binnen dit geslacht enige verwarring heerst, kan ik niet instaan voor de authenticiteit ervan. Het zou ook om Townsendia minima kunnen gaan... maar wetenschappers zijn het er blijkbaar niet over eens of deze soort überhaupt bestaat.
In ieder geval is ze in alle opzichten erg klein.

Ik blijf ze ontzettend mooi vinden Thomas ...spijtig dat ze zo weinig worden aangeboden ....

[Kris De Raeymaeker]

Clematis hirsutissima var. scottii

Bij deze Eriogonum ben ik helaas het etiket kwijtgeraakt... daarom kan ik niet precies zeggen om welke soort het gaat. Ik denk echter dat het zaad destijds afkomstig was uit de Friday Mountains in British Columbia.
Hoe dan ook, hij bloeit elk jaar weer trouw.😎

Jouw verzameling Noord Amerikanen lijkt wel eindeloos Thomas !    Ook zonder etiket een heel mooie eriogonum! 
Zoals elk jaar bloeit Eriogonum ovalifolium nivale weer uitbundig.  Hitte en droogte kunnen hem niets maken, wel integendeel heb ik de indruk.  Een poging om stekken te wortelen is vorig jaar helaas mislukt. 

Je toont ons hier anders ook een prijsbeest Luc      Doet het zoveel  beter dan die verwaande voetballers van ons ...

[Kris De Raeymaeker]

Sphaeralcea caespitosa bloeit verschillende keren op een jaar en dit vanaf de lente. Hij bloeit en last dan vervolgens een rustperiode in om dan weer opnieuw te gaan bloeien. Dit ritme houd hij een paar keer aan tot soms laat in het najaar...