Hierbij zou ik een topic willen starten om al de moeilijke , bijzondere , zeldzame , moeilijk te kweken planten te herbergen in 1 hoofdstuk . Ik weet niet of er animo voor is maar we kunnen het maar proberen .Het kan ook gaan over soorten die misschien niet super moeilijk zijn in de tuin maar die dreigen te verdwijnen uit roulatie omdat ze niet meer worden aangeboden of omdat ze moeilijk te vermeerderen zijn (bijvoorbeeld maken haast nooit zaad en stekken is lastig )Planten die we koesteren en hopen dat ze in omloop blijven ...Vormen /cultivars die vergeten zijn maar echt weer in omloop moeten komen ...Planten waar haast nooit nog zaden worden van aangeboden .Nieuwe soorten om naar uit te kijken .Ik zeg maar wat om de geest van de deze topic toe te lichten ....
Pterocephalus spathulatus is een plant die nog nauwelijks in cultuur is volgens mijn bescheiden mening ....Hij is afkomstig van droge en zonnige hellingen uit het zuidoosten van Spanje . De website van de AGS raad dan ook aan om deze knappe soort in een "alpine house " te kweken . Ik zag de plant voor het eerst in de tuin van Ger en daar heeft hij toch zeker een 4 -tal jaren (mijn schatting )buiten overwinterd in zowel een trog als de open rotstuin .Hij stond daar in de rotstuin in een hoger gedeelte tussen de tufsteen en tegen een muur . Ik was meteen verknocht aan deze plant toen ik hem voor het eerst zag bij Ger ...Ik ben dan ook blij dat ik van Ger een plant kreeg . Deze staat nu in de nieuwe crevice en een tweede kleinere plant in een grote schaal bij enkele Noord Amerikaanse soorten .Alles uiteraard in een zeer doorlatend mengsel !De eerste bloemen kwamen gisteren open ...De plant vormt wollige grijze matten die nauwelijks 5 cm hoog worden .Ook zonder bloei is deze soort heel mooi .
Aquilegia jonesii is ook zo een legendarische plant ....De uitdaging bestaat niet alleen om hem over te houden maar ook nog is in bloem te krijgen ...Ik heb maar weet van 1 melding van bloei bij ons hier in de lage landen en dat was 1 keer in de tuin van Harry Jans . Harry heeft hem 1 keer tot bloei gebracht uitgeplant in de tufsteen .De soort is endemisch voor Alberta, Montana, and Wyoming.Ik heb 1 plant die nu een jaar of 3 moet zijn schat ik en ik heb ze ook gezaaid en enkele zaailingen zijn gekiemd . Of we ze ooit in bloei gaan krijgen is zeer de vraag ....Maar wie niet waagt ...
Miyakea integrifolia noemde aanvankelijk Pulsatilla integrifolia. Hij is afkomstig van een eiland "Sakhalin" genoemd . Dit eiland grenst aan de Russische kust maar ook aan Japan .Deze plant is moeilijk in ons klimaat ...In 2012 heb ik deze soort een keer in bloem gekregen (zie foto )maar ik was zo naïef om te denken dat ik deze soort gewoon in de rotstuin kon kweken . Bij de eerste en beste warmte opstoot was ik hem natuurlijk kwijt .Daarna ben ik er nooit meer aangeraakt. Wel een keer aan zaden gekomen maar die zijn nooit gekiemd .Vorig jaar kon ik hem weer op de kop tikken op de najaarsmarkt in Utrecht .
Ondertussen weet ik dat de kweek bij ons alleen in pot mogelijk zal zijn .Voorlopig staan ze er nog goed bij en ik hoop hem volgend voorjaar nog eens in bloei te krijgen ...
Grondmengsel zal eerder wat zuur moeten zijn maar toch ook weer doorlatend genoeg ...
Of deze Polygala calcarea 'Pink Form ' op termijn even veel roem zal oogsten als sommige van de normale blauw bloeiende vormen zoals 'Czech Sky' dat valt misschien te betwijfelen ...Ik denk dat hij voorlopig althans nog niet courant is in onze contreien . Tenzij iemand andere ervaringen heeft . Hoe het verder gaat met deze vorm zal de toekomst moeten uitwijzen . Ik bracht dit klein exemplaar mee uit Tsjechië en gaf het een plekje in de crevice ...
Linum mucronatum subsp. mucronatum is afkomstig uit het oosten van Turkije , Syrië en Iran . Ik kweekte dit exemplaar op uit zaden die ik kocht bij Pavelka .Ik ben wel fan van al die geel bloeiende soortjes .Bloemen gaf hij voorlopig nog niet . Of dit een blijver wordt in ons assortiment kan ik ook nog niet zeggen . Ik denk wel dat hij voorlopig zeker niet courant is ...
Interessant topic Kris en mooie reeks die je laat zien. Dit is wel een beetje de Champions League van de rotstuinierder -2(
Citaat van: Mark Stolk op 25 juli 2024, 22:03:27
Interessant topic Kris en mooie reeks die je laat zien. Dit is wel een beetje de Champions League van de rotstuinierder -2(
Bedankt Mark , blij dat je interesse hebt ...Ja we doen misschien wel mee met de Champions League maar net zoals de Belgische clubs met weinig middelen soms ... -2( -2(
En er regelmatig ne keer uitgezwierd worden ook . :o
Nu ja wat zijn bijzondere planten natuurlijk , is voor iedereen anders maar ik denk wel dat we weten wat hiermee bedoeld wordt .
Nototriche macleanii komt uit Peru en kan bij ons alleen worden gekweekt in pot in een alpine house of constant onder een afdak . Het is alweer van 2015 geleden dat ik hem nog is in bloei had .(foto 1 ) Ben de plant nadien ook verspeeld in de toenmalige serre tijdens een hittegolf . In 2011 was een topjaar qua bloei bij deze plant (foto 2 )Ben dankzij Ger opnieuw aan een jong exemplaar geraakt en hoop ze toekomstig weer een keer in bloei te krijgen (foto 3 en 4 )
Tijdens onze trip in Peru in 2014 zagen we nog heel wat andere mooie Nototriches maar bij mijn weten is er buiten macleanii geen andere soort in cultuur.
Nototriche behoort tot de familie van de Malvaceae (kaasjeskruidfamilie )
Het grondmengsel voor deze soort moet heel doorlatend zijn en heel mineralig. Teveel nat aan de wortels wordt zeer slecht verdragen bij zowel extreem warm weer alsook in de winter bij koude .
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 24 juli 2024, 10:09:49
Hierbij zou ik een topic willen starten om al de moeilijke , bijzondere , zeldzame , moeilijk te kweken planten te herbergen in 1 hoofdstuk . Ik weet niet of er animo voor is maar we kunnen het maar proberen .Het kan ook gaan over soorten die misschien niet super moeilijk zijn in de tuin maar die dreigen te verdwijnen uit roulatie omdat ze niet meer worden aangeboden of omdat ze moeilijk te vermeerderen zijn (bijvoorbeeld maken haast nooit zaad en stekken is lastig )Planten die we koesteren en hopen dat ze in omloop blijven ...Vormen /cultivars die vergeten zijn maar echt weer in omloop moeten komen ...Planten waar haast nooit nog zaden worden van aangeboden .Nieuwe soorten om naar uit te kijken .Ik zeg maar wat om de geest van de deze topic toe te lichten ....
Dit topic heeft denk ik wel zijn bestaansrecht, Kris. Het wordt vanaf nu steeds maar moeilijker om aan al die aparte planten te komen. Zowat alle kwekers stoppen er mee vanwege ouderdom, ziekte, overlijden .... Vanuit de UK is het ook al gedaan. Wat we hebben zullen we inderdaad moeten koesteren en proberen zelf te vermeerderen en onder de liefhebbers te verspreiden. Zolang we nog wat aan zaden kunnen geraken via de bekende leveranciers kan er nog wat ondernomen worden, maar ook daar zal vroeg of laat een einde aan komen.
Maar ik denk dat het niet alleen om moeilijke en aparte planten mag gaan in dit topic. Ook courante en gemakkelijke planten die een plaats in de rotstuin waard zijn, kunnen opeens het loodje leggen in de tuin. Wanneer niemand nog die plant aanbiedt, geraak er dan nog maar eens aan... .
De planten die je hier laat zien, zijn echt wel allemaal stuk voor stuk grote zeldzaamheden waar in de toekomst niet meer zal aan te komen zijn.
Een plant die me zeer nauw aan het hart ligt is deze Erinaceae anthyllis. Ik heb het al vaker over deze plant gehad, ik hou echt van dit soort planten. De stekelige en markante habitus van deze heester vind ik zeer aantrekkelijk. Ik heb hem meer dan 20 jaar geleden nog bij Portier gekocht als klein stekje en zie nu wat een exemplaar dat het geworden is. In een van onze nummers schreef ik er nog een artikel over.
Maar deze heester maakt vrijwel nooit zaden, kan niet gescheurd worden en is bijzonder moeilijk te stekken. Noël Portier was een van de weinige die hem kon stekken maar is al een tijdje met pensioen. Stopp kon hem ook vermeerderen maar staat nooit meer op zijn steeds kleiner wordende lijst. Niemand biedt deze plant dus nog aan. Ik probeer hem elk jaar te vermeerderen maar dat loopt niet van een leien dakje. Momenteel heb ik een paar jonge gewortelde afleggers staan, waaronder de nog zeldzamere donkerblauwe kleurvorm 'Alhambra'.
Wie heeft deze plant nog in de tuin? Het zou m.i. zonde zijn mocht deze mooie heester uit onze tuinen zou verdwijnen.
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 25 juli 2024, 10:40:19
Linum mucronatum subsp. mucronatum is afkomstig uit het oosten van Turkije , Syrië en Iran . Ik kweekte dit exemplaar op uit zaden die ik kocht bij Pavelka .Ik ben wel fan van al die geel bloeiende soortjes .Bloemen gaf hij voorlopig nog niet . Of dit een blijver wordt in ons assortiment kan ik ook nog niet zeggen . Ik denk wel dat hij voorlopig zeker niet courant is ...
Knap, ik had ook enkele zaailingen maar kon ze niet verder opkweken.
De witte vorm van Origanum amanum. Een plant die niet al te gemakkelijk te behagen is en weinig aangeboden wordt. Ik merk zelf dat de aanwas kleiner is dan de roze kleurvariant waardoor hij ook veel trager te vermeerderen is. Opgekweekte stekjes zijn vaak wat wispelturig en leggen gemakkelijk het loodje.
Calandrinia umbellata is een Zuid-Amerikaan die het vele jaren heel goed heeft gedaan in de tuin. De planten zijn weliswaar kortlevend, maar ze zaaiden zich voortdurend uit waarbij de groep steeds groter werd. Ik herinner me zelfs dat de groep te groot werd waarbij ik overtollige planten moest wegwieden... De bloei is fenomenaal en kan maanden aanhouden.
Maar het sprookje is uit... Vorig jaar verdwenen de laatste planten onherroepelijk uit de tuin. Ik heb ze altijd vermeerderd uit zaad, jaar na jaar. Dat is ze waarschijnlijk fataal geworden.
Ik heb destijds wel eens wat planten meegedaan naar Gent. Misschien is er nog iemand deze heeft? Ik zou hem maar al te graag terug hebben in de tuin.
Het is echt heel spannend om planten te zien die extreem zeldzaam zijn of zelden of nooit worden aangeboden. Veel dingen moeten we zelf uit zaad halen of voor het eerst uitproberen. Maar dat is wat onze geliefde hobby voor mij zo aantrekkelijk maakt.
Maar Frankie heeft ook helemaal gelijk... zelfs zogenaamd "eenvoudigere" planten hebben hun aantrekkingskracht en toch verdwijnen ze langzaam uit onze tuinen... omdat er steeds minder professionele alpenkwekerijen zijn. Bovendien zijn de aanvoerbronnen in het VK stilgevallen door die verdomde Brexit. Je zou een koerier moeten kennen die elke week naar het VK reist...ðŸ˜,
Ik zal proberen af en toe wat planten te laten zien die waarschijnlijk niet in elke bouwmarkt verkrijgbaar zijn. ðŸ˜,
Ik wil beginnen met een extreem kleine Astilbe die ik vorig jaar van mijn goede vriend Manfred heb gekregen.
Astilbe glaberrima "Yakushima". Deze Japanse dwerg is 7 centimeter hoog en endemisch voor het eiland met dezelfde naam.
Hij kan waarschijnlijk alleen worden vermeerderd door deling... maar ik moet wachten tot hij zich goed heeft gevestigd.
De complexe schoonheid van de bloemen wordt alleen zichtbaar met een sterke vergroting.
In mijn ogen een spreekwoordelijk "klein" juweeltje.
Citaat van: Frankie Wulleman op 26 juli 2024, 22:43:49
Een plant die me zeer nauw aan het hart ligt is deze Erinaceae anthyllis. Ik heb het al vaker over deze plant gehad, ik hou echt van dit soort planten. De stekelige en markante habitus van deze heester vind ik zeer aantrekkelijk. Ik heb hem meer dan 20 jaar geleden nog bij Portier gekocht als klein stekje en zie nu wat een exemplaar dat het geworden is. In een van onze nummers schreef ik er nog een artikel over.
Maar deze heester maakt vrijwel nooit zaden, kan niet gescheurd worden en is bijzonder moeilijk te stekken. Noël Portier was een van de weinige die hem kon stekken maar is al een tijdje met pensioen. Stopp kon hem ook vermeerderen maar staat nooit meer op zijn steeds kleiner wordende lijst. Niemand biedt deze plant dus nog aan. Ik probeer hem elk jaar te vermeerderen maar dat loopt niet van een leien dakje. Momenteel heb ik een paar jonge gewortelde afleggers staan, waaronder de nog zeldzamere donkerblauwe kleurvorm 'Alhambra'.
Wie heeft deze plant nog in de tuin? Het zou m.i. zonde zijn mocht deze mooie heester uit onze tuinen zou verdwijnen.
Ik heb van zowel de gewone vorm als van de Alhambra vorm een exemplaar in de rotstuin.
Vermeerderen is inderdaad zeer lastig, vergelijkbaar met acantholimon
Citaat van: Frankie Wulleman op 26 juli 2024, 22:57:49
De witte vorm van Origanum amanum. Een plant die niet al te gemakkelijk te behagen is en weinig aangeboden wordt. Ik merk zelf dat de aanwas kleiner is dan de roze kleurvariant waardoor hij ook veel trager te vermeerderen is. Opgekweekte stekjes zijn vaak wat wispelturig en leggen gemakkelijk het loodje.
Ik heb deze al een aantal keer gestekt op verschillende tijdstippen in het jaar maar het resultaat is telkens bedroevend slecht. Ook opdelen (scheuren) gaf tot nu weinig planten die verder willen groeien.
We blijven proberen !
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 24 juli 2024, 10:09:49
Hierbij zou ik een topic willen starten om al de moeilijke , bijzondere , zeldzame , moeilijk te kweken planten te herbergen in 1 hoofdstuk . Ik weet niet of er animo voor is maar we kunnen het maar proberen .Het kan ook gaan over soorten die misschien niet super moeilijk zijn in de tuin maar die dreigen te verdwijnen uit roulatie omdat ze niet meer worden aangeboden of omdat ze moeilijk te vermeerderen zijn (bijvoorbeeld maken haast nooit zaad en stekken is lastig )Planten die we koesteren en hopen dat ze in omloop blijven ...Vormen /cultivars die vergeten zijn maar echt weer in omloop moeten komen ...Planten waar haast nooit nog zaden worden van aangeboden .Nieuwe soorten om naar uit te kijken .Ik zeg maar wat om de geest van de deze topic toe te lichten ....
Een goed idee om een topic als dit te starten Kris. We ondervinden ondertussen allemaal hoe moeilijk het wordt om aparte planten te vinden.
Ik zou dit topic ook willen gebruiken om minder courante planten (lees planten die zelden/nooit in het aanbod komen) die al door een selecte groep liefhebbers worden opgekweekt voor te stellen of toe te lichten. Wat denk je ?
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 24 juli 2024, 10:09:49
Hierbij zou ik een topic willen starten om al de moeilijke , bijzondere , zeldzame , moeilijk te kweken planten te herbergen in 1 hoofdstuk . Ik weet niet of er animo voor is maar we kunnen het maar proberen .Het kan ook gaan over soorten die misschien niet super moeilijk zijn in de tuin maar die dreigen te verdwijnen uit roulatie omdat ze niet meer worden aangeboden of omdat ze moeilijk te vermeerderen zijn (bijvoorbeeld maken haast nooit zaad en stekken is lastig )Planten die we koesteren en hopen dat ze in omloop blijven ...Vormen /cultivars die vergeten zijn maar echt weer in omloop moeten komen ...Planten waar haast nooit nog zaden worden van aangeboden .Nieuwe soorten om naar uit te kijken .Ik zeg maar wat om de geest van de deze topic toe te lichten ....
Citaat van: Luc Scheldeman op 27 juli 2024, 08:19:28Een goed idee om een topic als dit te starten Kris. We ondervinden ondertussen allemaal hoe moeilijk het wordt om aparte planten te vinden.
Ik zou dit topic ook willen gebruiken om minder courante planten (lees planten die zelden/nooit in het aanbod komen) die al door een selecte groep liefhebbers worden opgekweekt voor te stellen of toe te lichten. Wat denk je ?
Dank je Luc en Frankie , blij dat er nog meer liefhebbers hetzelfde denken over de noden om deze categorie van planten even afzonderlijk te groeperen , toe te lichten en onder de aandacht te brengen .
Uiteraard ben ik akkoord met je voorstel want dat is ook 1 van de doelen die ik met dit topic voor ogen had , heel graag zelfs .Bepaalde planten zijn zeldzaam omdat ze moeilijk zijn en omdat degene die er goed mee overweg kunnen zijn gestopt met de hobby . De bron van een aantal van die planten valt ook weg ...Andere planten zijn misschien niet moeilijk maar laten zich heel slecht vermeerderen waardoor het aanbod ook klein is en bepaalde clones /vormen en cultivars dreigen uit te sterven in onze collecties .Ze worden zo zeldzaam en vormen ook een uitdaging . En een derde categorie zijn zeker ook degene die je vermeld . Planten die je haast zelden ziet in collecties en die weinigen hebben ....Planten die onbekend blijven omdat ze haast nooit of zelfs helemaal niet worden aangeboden .Hier zit ook de uitdaging om deze planten bekender te maken , te vermeerderen en te weten wie ze heeft .
Citaat van: Frankie Wulleman op 26 juli 2024, 22:57:49
De witte vorm van Origanum amanum. Een plant die niet al te gemakkelijk te behagen is en weinig aangeboden wordt. Ik merk zelf dat de aanwas kleiner is dan de roze kleurvariant waardoor hij ook veel trager te vermeerderen is. Opgekweekte stekjes zijn vaak wat wispelturig en leggen gemakkelijk het loodje.
Citaat van: Luc Scheldeman op 27 juli 2024, 08:04:18Ik heb deze al een aantal keer gestekt op verschillende tijdstippen in het jaar maar het resultaat is telkens bedroevend slecht. Ook opdelen (scheuren) gaf tot nu weinig planten die verder willen groeien.
We blijven proberen !
Heb je al geprobeerd met eerst te dippen en te besproeien met Solabiol Luc. ?
Citaat van: Frankie Wulleman op 26 juli 2024, 22:43:49
Een plant die me zeer nauw aan het hart ligt is deze Erinaceae anthyllis. Ik heb het al vaker over deze plant gehad, ik hou echt van dit soort planten. De stekelige en markante habitus van deze heester vind ik zeer aantrekkelijk. Ik heb hem meer dan 20 jaar geleden nog bij Portier gekocht als klein stekje en zie nu wat een exemplaar dat het geworden is. In een van onze nummers schreef ik er nog een artikel over.
Maar deze heester maakt vrijwel nooit zaden, kan niet gescheurd worden en is bijzonder moeilijk te stekken. Noël Portier was een van de weinige die hem kon stekken maar is al een tijdje met pensioen. Stopp kon hem ook vermeerderen maar staat nooit meer op zijn steeds kleiner wordende lijst. Niemand biedt deze plant dus nog aan. Ik probeer hem elk jaar te vermeerderen maar dat loopt niet van een leien dakje. Momenteel heb ik een paar jonge gewortelde afleggers staan, waaronder de nog zeldzamere donkerblauwe kleurvorm 'Alhambra'.
Wie heeft deze plant nog in de tuin? Het zou m.i. zonde zijn mocht deze mooie heester uit onze tuinen zou verdwijnen.
Citaat van: Luc Scheldeman op 27 juli 2024, 07:58:51Ik heb van zowel de gewone vorm als van de Alhambra vorm een exemplaar in de rotstuin.
Vermeerderen is inderdaad zeer lastig, vergelijkbaar met acantholimon
Ik heb een klein en heel jong exemplaar van wat de kleurvorm 'Alhambra' zou moeten zijn Frankie ....hij heeft nog niet gebloeid en komt nog van Gerd Stopp. Ik heb een groter exemplaar achter gelaten in de vorige tuin want die laten zich natuurlijk niet meer verplanten . Ik hoor inderdaad overal hetzelfde verhaal dat deze plant heel moeilijk te vermeerderen is . Ik had wat zaden van de botanische tuin in Tübingen maar daar is nooit wat van gekiemd .Dus zeker eentje om over te waken dat hij in roulatie blijft Dus goed dat je wat geworteld materiaal hebt ! .Ik heb ze trouwens 1 keer in het wild gezien in de Sierra Nevada in Spanje samen met Vella spinosa.
Citaat van: Thomas Eckert op 27 juli 2024, 07:09:39
Het is echt heel spannend om planten te zien die extreem zeldzaam zijn of zelden of nooit worden aangeboden. Veel dingen moeten we zelf uit zaad halen of voor het eerst uitproberen. Maar dat is wat onze geliefde hobby voor mij zo aantrekkelijk maakt.
Maar Frankie heeft ook helemaal gelijk... zelfs zogenaamd "eenvoudigere" planten hebben hun aantrekkingskracht en toch verdwijnen ze langzaam uit onze tuinen... omdat er steeds minder professionele alpenkwekerijen zijn. Bovendien zijn de aanvoerbronnen in het VK stilgevallen door die verdomde Brexit. Je zou een koerier moeten kennen die elke week naar het VK reist...ðŸ˜,
Ik zal proberen af en toe wat planten te laten zien die waarschijnlijk niet in elke bouwmarkt verkrijgbaar zijn. ðŸ˜,
Ik wil beginnen met een extreem kleine Astilbe die ik vorig jaar van mijn goede vriend Manfred heb gekregen.
Astilbe glaberrima "Yakushima". Deze Japanse dwerg is 7 centimeter hoog en endemisch voor het eiland met dezelfde naam.
Hij kan waarschijnlijk alleen worden vermeerderd door deling... maar ik moet wachten tot hij zich goed heeft gevestigd.
De complexe schoonheid van de bloemen wordt alleen zichtbaar met een sterke vergroting.
In mijn ogen een spreekwoordelijk "klein" juweeltje.
Ik zat er op te wachten dat jij ook wat van je zeldzaamheden en uitdagingen zou tonen Thomas . Want ik weet dat jij ook zo iemand bent die deze uitdagingen niet uit de weg gaat . Inderdaad een plantje wat ik hier nog nooit ben tegen gekomen ...Voor de schaduw neem ik aan ?
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 26 juli 2024, 10:37:33
Nototriche macleanii komt uit Peru en kan bij ons alleen worden gekweekt in pot in een alpine house of constant onder een afdak . Het is alweer van 2015 geleden dat ik hem nog is in bloei had .(foto 1 ) Ben de plant nadien ook verspeeld in de toenmalige serre tijdens een hittegolf . In 2011 was een topjaar qua bloei bij deze plant (foto 2 )Ben dankzij Ger opnieuw aan een jong exemplaar geraakt en hoop ze toekomstig weer een keer in bloei te krijgen (foto 3 en 4 )
Tijdens onze trip in Peru in 2014 zagen we nog heel wat andere mooie Nototriches maar bij mijn weten is er buiten macleanii geen andere soort in cultuur.
Nototriche behoort tot de familie van de Malvaceae (kaasjeskruidfamilie )
Het grondmengsel voor deze soort moet heel doorlatend zijn en heel mineralig. Teveel nat aan de wortels wordt zeer slecht verdragen bij zowel extreem warm weer alsook in de winter bij koude .
Ik was hier nog vergeten aan toe te voegen dat ik ooit maar 1 bron heb geweten hier in de Benelux die deze plant ooit aanbood en dat was Ger .Hij kon deze plant kweken/ goed houden/vermeerderen als geen ander ....1 keer heeft hij er is heel even mee gesukkeld en dan heb ik hem kunnen redden met stekjes die ik had genomen van mijn plant . Daarna is het nooit meer fout gelopen bij Ger . Ik denk dat hij ze zowat over heel Europa heeft verspreid ...
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 25 juli 2024, 10:40:19
Linum mucronatum subsp. mucronatum is afkomstig uit het oosten van Turkije , Syrië en Iran . Ik kweekte dit exemplaar op uit zaden die ik kocht bij Pavelka .Ik ben wel fan van al die geel bloeiende soortjes .Bloemen gaf hij voorlopig nog niet . Of dit een blijver wordt in ons assortiment kan ik ook nog niet zeggen . Ik denk wel dat hij voorlopig zeker niet courant is ...
Citaat van: Frankie Wulleman op 26 juli 2024, 22:47:07Knap, ik had ook enkele zaailingen maar kon ze niet verder opkweken.
Ik moet er ook niet te stoer over doen hoor Frankie ....uiteindelijk is er bij mij ook maar eentje die het gered heeft !
Citaat van: Frankie Wulleman op 26 juli 2024, 23:11:25
L is een Zuid-Amerikaan die het vele jaren heel goed heeft gedaan in de tuin. De planten zijn weliswaar kortlevend, maar ze zaaiden zich voortdurend uit waarbij de groep steeds groter werd. Ik herinner me zelfs dat de groep te groot werd waarbij ik overtollige planten moest wegwieden... De bloei is fenomenaal en kan maanden aanhouden.
Maar het sprookje is uit... Vorig jaar verdwenen de laatste planten onherroepelijk uit de tuin. Ik heb ze altijd vermeerderd uit zaad, jaar na jaar. Dat is ze waarschijnlijk fataal geworden.
Ik heb destijds wel eens wat planten meegedaan naar Gent. Misschien is er nog iemand deze heeft? Ik zou hem maar al te graag terug hebben in de tuin.
Kan me die periode heel goed herinneren Frankie en ben wel verbaasd dat het ook bij jou over en uit is ...Ik heb een keer of 2 plantjes gehad van jou maar die hebben nooit lang overleefd --13 Ze moesten precies niet al te veel weten van mijn tuin of de omstandigheden hier ....of van de tuinier , kan ook . Kan je dus heel spijtig genoeg niet helpen , hopelijk iemand anders wel . Moest het je interesseren , Jelito Seeds bied wel zaden aan ! Volgens sommige is dit trouwens nu Montiopsis geworden ...
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 25 juli 2024, 10:06:57
Miyakea integrifolia noemde aanvankelijk Pulsatilla integrifolia. Hij is afkomstig van een eiland "Sakhalin" genoemd . Dit eiland grenst aan de Russische kust maar ook aan Japan .Deze plant is moeilijk in ons klimaat ...In 2012 heb ik deze soort een keer in bloem gekregen (zie foto )maar ik was zo naïef om te denken dat ik deze soort gewoon in de rotstuin kon kweken . Bij de eerste en beste warmte opstoot was ik hem natuurlijk kwijt .Daarna ben ik er nooit meer aangeraakt. Wel een keer aan zaden gekomen maar die zijn nooit gekiemd .Vorig jaar kon ik hem weer op de kop tikken op de najaarsmarkt in Utrecht .
Ondertussen weet ik dat de kweek bij ons alleen in pot mogelijk zal zijn .Voorlopig staan ze er nog goed bij en ik hoop hem volgend voorjaar nog eens in bloei te krijgen ...
Grondmengsel zal eerder wat zuur moeten zijn maar toch ook weer doorlatend genoeg ...
Deze die nu volgt is minder zeldzaam dan de integrifolia maar zal je toch relatief weinig zien op beurzen in onze contreien .Ik denk niet dat ik hem al eens zag in Utrecht maar je kan natuurlijk niet alles zien ... Zie je bij mijn weten ook niet op plantenlijsten van handelaars . Ik heb nu 2 planten van Pulsatilla tatewakii want daarover gaat het .Eentje heb ik uit zaad gekweekt en andere bracht ik mee van de beurs in Kiekeberg vorig jaar . Net als Pulsatilla/Miyakea integrifolia komt deze soort van het eiland "Sakhalin". Alhoewel ik hem vroeger eens een paar jaar in de tuin heb kunnen over houden is het veiliger om ze in pot te kweken tot we er meer van weten ...Ik denk dat ze qua cultuur omstandigheden eerder samen gaan met bijvoorbeeld Pulsatilla vernalis ...
Andere vergelijkbare zeldzame Pulsatilla 's waarvan ik er nog geen bezit overigens zijn o.a. : Pulsatilla taraoi -Pulsatilla ajanensis -Pulsatilla kostyczewii- Pulsatilla sugawarai -Pulsatilla nipponica ...
Wie hier wat reservemateriaal van staan heeft mag het me bezorgen -2( -2( -2( -2( Zoals je ziet zijn er uitdagingen genoeg ! Probleem met Pulsatilla is dat je heel vers zaad moet hebben om enige kans op kieming te krijgen en daar wringt ook vaak het schoentje .
Ik heb nog wel wat zaailingen onder species nummers van zaden die in de regio van Sakhalin en dergelijke zijn verzameld. Ze hebben nog niet gebloeid en dus wordt het afwachten wat dit geeft ...
Citaat van: Frankie Wulleman op 26 juli 2024, 22:43:49
Een plant die me zeer nauw aan het hart ligt is deze Erinaceae anthyllis. Ik heb het al vaker over deze plant gehad, ik hou echt van dit soort planten. De stekelige en markante habitus van deze heester vind ik zeer aantrekkelijk. Ik heb hem meer dan 20 jaar geleden nog bij Portier gekocht als klein stekje en zie nu wat een exemplaar dat het geworden is. In een van onze nummers schreef ik er nog een artikel over.
Maar deze heester maakt vrijwel nooit zaden, kan niet gescheurd worden en is bijzonder moeilijk te stekken. Noël Portier was een van de weinige die hem kon stekken maar is al een tijdje met pensioen. Stopp kon hem ook vermeerderen maar staat nooit meer op zijn steeds kleiner wordende lijst. Niemand biedt deze plant dus nog aan. Ik probeer hem elk jaar te vermeerderen maar dat loopt niet van een leien dakje. Momenteel heb ik een paar jonge gewortelde afleggers staan, waaronder de nog zeldzamere donkerblauwe kleurvorm 'Alhambra'.
Wie heeft deze plant nog in de tuin? Het zou m.i. zonde zijn mocht deze mooie heester uit onze tuinen zou verdwijnen.
Frankie, ik heb die ook nog staan. Zelfs een zaailing in de tuftuin, waar de moederplant gestorven is.
Citaat van: Frankie Wulleman op 26 juli 2024, 22:43:49
Een plant die me zeer nauw aan het hart ligt is deze Erinaceae anthyllis. Ik heb het al vaker over deze plant gehad, ik hou echt van dit soort planten. De stekelige en markante habitus van deze heester vind ik zeer aantrekkelijk. Ik heb hem meer dan 20 jaar geleden nog bij Portier gekocht als klein stekje en zie nu wat een exemplaar dat het geworden is. In een van onze nummers schreef ik er nog een artikel over.
Maar deze heester maakt vrijwel nooit zaden, kan niet gescheurd worden en is bijzonder moeilijk te stekken. Noël Portier was een van de weinige die hem kon stekken maar is al een tijdje met pensioen. Stopp kon hem ook vermeerderen maar staat nooit meer op zijn steeds kleiner wordende lijst. Niemand biedt deze plant dus nog aan. Ik probeer hem elk jaar te vermeerderen maar dat loopt niet van een leien dakje. Momenteel heb ik een paar jonge gewortelde afleggers staan, waaronder de nog zeldzamere donkerblauwe kleurvorm 'Alhambra'.
Wie heeft deze plant nog in de tuin? Het zou m.i. zonde zijn mocht deze mooie heester uit onze tuinen zou verdwijnen.
Citaat van: Herman Mylemans op 27 juli 2024, 11:45:20Frankie, ik heb die ook nog staan. Zelfs een zaailing in de tuftuin, waar de moederplant gestorven is.
Ik herinnerde me dat precies dat jij hem ook had Herman ......Ken je de reden dat de moederplant is afgestorven ?
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 24 juli 2024, 10:20:17
Pterocephalus spathulatus is een plant die nog nauwelijks in cultuur is volgens mijn bescheiden mening ....Hij is afkomstig van droge en zonnige hellingen uit het zuidoosten van Spanje . De website van de AGS raad dan ook aan om deze knappe soort in een "alpine house " te kweken . Ik zag de plant voor het eerst in de tuin van Ger en daar heeft hij toch zeker een 4 -tal jaren (mijn schatting )buiten overwinterd in zowel een trog als de open rotstuin .Hij stond daar in de rotstuin in een hoger gedeelte tussen de tufsteen en tegen een muur . Ik was meteen verknocht aan deze plant toen ik hem voor het eerst zag bij Ger ...Ik ben dan ook blij dat ik van Ger een plant kreeg . Deze staat nu in de nieuwe crevice en een tweede kleinere plant in een grote schaal bij enkele Noord Amerikaanse soorten .Alles uiteraard in een zeer doorlatend mengsel !De eerste bloemen kwamen gisteren open ...De plant vormt wollige grijze matten die nauwelijks 5 cm hoog worden .Ook zonder bloei is deze soort heel mooi .
Citaat van: Frankie Wulleman op 26 juli 2024, 22:16:56
Hmm, ik had er geen idee van dat hij zo zeldzaam is in cultuur, Kris. Zoals je ziet is het nog altijd een baby, maar er wordt goed voor gezorgd. Hij geniet voortdurend de bescherming van een regenschermpje. Te nat zal hij het dus niet gauw hebben. Hopelijk leveren de goede zorgen eveneens een bloeiende plant op de komende jaren.
Wie heeft deze plant trouwens in cultuur gebracht? Was het Ger zelf?
Ze kunnen overigens heel snel to bloei komen Frankie ....dit éénjarig stekje geeft al een bloem ! :o
En ....by the way ....ben met een penseel rond geweest om hopelijk de mogelijke bestuiving te helpen en hopelijk zaden te kunnen oogsten ... We gaan er zorg moeten voor dragen !
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 27 juli 2024, 11:30:52Deze die nu volgt is minder zeldzaam dan de integrifolia maar zal je toch relatief weinig zien op beurzen in onze contreien .Ik denk niet dat ik hem al eens zag in Utrecht maar je kan natuurlijk niet alles zien ... Zie je bij mijn weten ook niet op plantenlijsten van handelaars . Ik heb nu 2 planten van Pulsatilla tatewakii want daarover gaat het .Eentje heb ik uit zaad gekweekt en andere bracht ik mee van de beurs in Kiekeberg vorig jaar . Net als Pulsatilla/Miyakea integrifolia komt deze soort van het eiland "Sakhalin". Alhoewel ik hem vroeger eens een paar jaar in de tuin heb kunnen over houden is het veiliger om ze in pot te kweken tot we er meer van weten ...Ik denk dat ze qua cultuur omstandigheden eerder samen gaan met bijvoorbeeld Pulsatilla vernalis ...
Andere vergelijkbare zeldzame Pulsatilla 's waarvan ik er nog geen bezit overigens zijn o.a. : Pulsatilla taraoi -Pulsatilla ajanensis -Pulsatilla kostyczewii- Pulsatilla sugawarai -Pulsatilla nipponica ...
Wie hier wat reservemateriaal van staan heeft mag het me bezorgen -2( -2( -2( -2( Zoals je ziet zijn er uitdagingen genoeg ! Probleem met Pulsatilla is dat je heel vers zaad moet hebben om enige kans op kieming te krijgen en daar wringt ook vaak het schoentje .
Ik heb nog wel wat zaailingen onder species nummers van zaden die in de regio van Sakhalin en dergelijke zijn verzameld. Ze hebben nog niet gebloeid en dus wordt het afwachten wat dit geeft ...
Dan hebben we alle zeldzame zaken genoemd in de Russische , Japanse regio en vooral die eilanden ....Maar wie slaagt erin om Pulsatilla vernalis lang goed te houden , te laten bloeien , te vermeerderen ? Ik ken iemand in Vlaanderen die daar al in geslaagd is , hij komt naar de lezingen maar ben even zijn naam kwijt . Mij is het nog niet vaak gelukt ! En wie kreeg ooit al eens Pulsatilla aurea in bloem ? Of wie kan deze plant überhaupt nog maar over houden ....Ik hoor graag jullie reacties en dan hebben we tenminste al het geslacht Pulsatiila al gehad ? Natuurlijk moeten we dan misschien ook nog "Budapest Blue ' bespreken of bepaalde vormen van slavica die eruit springen ?
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 27 juli 2024, 10:28:37
Citaat van: Frankie Wulleman op 26 juli 2024, 22:57:49
De witte vorm van Origanum amanum. Een plant die niet al te gemakkelijk te behagen is en weinig aangeboden wordt. Ik merk zelf dat de aanwas kleiner is dan de roze kleurvariant waardoor hij ook veel trager te vermeerderen is. Opgekweekte stekjes zijn vaak wat wispelturig en leggen gemakkelijk het loodje.
Citaat van: Luc Scheldeman op 27 juli 2024, 08:04:18Ik heb deze al een aantal keer gestekt op verschillende tijdstippen in het jaar maar het resultaat is telkens bedroevend slecht. Ook opdelen (scheuren) gaf tot nu weinig planten die verder willen groeien.
We blijven proberen !
Heb je al geprobeerd met eerst te dippen en te besproeien met Solabiol Luc. ?
Het is me al een paar keer gelukt om reeds bewortelde zijscheuten op te potten en op te kweken, maar het gaat beduidend minder goed dan de roze vorm waarbij het eigenlijk wel vrij goed lukt.
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 27 juli 2024, 10:49:13
Citaat van: Frankie Wulleman op 26 juli 2024, 23:11:25
L is een Zuid-Amerikaan die het vele jaren heel goed heeft gedaan in de tuin. De planten zijn weliswaar kortlevend, maar ze zaaiden zich voortdurend uit waarbij de groep steeds groter werd. Ik herinner me zelfs dat de groep te groot werd waarbij ik overtollige planten moest wegwieden... De bloei is fenomenaal en kan maanden aanhouden.
Maar het sprookje is uit... Vorig jaar verdwenen de laatste planten onherroepelijk uit de tuin. Ik heb ze altijd vermeerderd uit zaad, jaar na jaar. Dat is ze waarschijnlijk fataal geworden.
Ik heb destijds wel eens wat planten meegedaan naar Gent. Misschien is er nog iemand deze heeft? Ik zou hem maar al te graag terug hebben in de tuin.
Kan me die periode heel goed herinneren Frankie en ben wel verbaasd dat het ook bij jou over en uit is ...Ik heb een keer of 2 plantjes gehad van jou maar die hebben nooit lang overleefd --13 Ze moesten precies niet al te veel weten van mijn tuin of de omstandigheden hier ....of van de tuinier , kan ook . Kan je dus heel spijtig genoeg niet helpen , hopelijk iemand anders wel . Moest het je interesseren , Jelito Seeds bied wel zaden aan ! Volgens sommige is dit trouwens nu Montiopsis geworden ...
Ik heb vaak heel wat planten opgekweekt in pot, maar daar moesten ze absoluut niet van weten. De volle grond gaf de voorkeur. Potcultuur was voor deze plant zeker niet aanbevolen. Zelfs jonge zaailingen die in pot stonden, moesten zo vlug mogelijk de grond in.
Eens kijken bij Jelito Seeds. Ik wil de soort zeker nog s proberen.
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 27 juli 2024, 12:50:42
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 27 juli 2024, 11:30:52Deze die nu volgt is minder zeldzaam dan de integrifolia maar zal je toch relatief weinig zien op beurzen in onze contreien .Ik denk niet dat ik hem al eens zag in Utrecht maar je kan natuurlijk niet alles zien ... Zie je bij mijn weten ook niet op plantenlijsten van handelaars . Ik heb nu 2 planten van Pulsatilla tatewakii want daarover gaat het .Eentje heb ik uit zaad gekweekt en andere bracht ik mee van de beurs in Kiekeberg vorig jaar . Net als Pulsatilla/Miyakea integrifolia komt deze soort van het eiland "Sakhalin". Alhoewel ik hem vroeger eens een paar jaar in de tuin heb kunnen over houden is het veiliger om ze in pot te kweken tot we er meer van weten ...Ik denk dat ze qua cultuur omstandigheden eerder samen gaan met bijvoorbeeld Pulsatilla vernalis ...
Andere vergelijkbare zeldzame Pulsatilla 's waarvan ik er nog geen bezit overigens zijn o.a. : Pulsatilla taraoi -Pulsatilla ajanensis -Pulsatilla kostyczewii- Pulsatilla sugawarai -Pulsatilla nipponica ...
Wie hier wat reservemateriaal van staan heeft mag het me bezorgen -2( -2( -2( -2( Zoals je ziet zijn er uitdagingen genoeg ! Probleem met Pulsatilla is dat je heel vers zaad moet hebben om enige kans op kieming te krijgen en daar wringt ook vaak het schoentje .
Ik heb nog wel wat zaailingen onder species nummers van zaden die in de regio van Sakhalin en dergelijke zijn verzameld. Ze hebben nog niet gebloeid en dus wordt het afwachten wat dit geeft ...
Dan hebben we alle zeldzame zaken genoemd in de Russische , Japanse regio en vooral die eilanden ....Maar wie slaagt erin om Pulsatilla vernalis lang goed te houden , te laten bloeien , te vermeerderen ? Ik ken iemand in Vlaanderen die daar al in geslaagd is , hij komt naar de lezingen maar ben even zijn naam kwijt . Mij is het nog niet vaak gelukt ! En wie kreeg ooit al eens Pulsatilla aurea in bloem ? Of wie kan deze plant überhaupt nog maar over houden ....Ik hoor graag jullie reacties en dan hebben we tenminste al het geslacht Pulsatiila al gehad ? Natuurlijk moeten we dan misschien ook nog "Budapest Blue ' bespreken of bepaalde vormen van slavica die eruit springen ?
Pulsatilla. Mooie planten, maar veel soorten zijn moeilijk in ons klimaat. Ik had ooit een hele mooie Budapest blue, maar gaf na enige jaren de geest.
Uit de zadenlijst van Holubec heb ik enkele jaren geleden P. vernalis opgekweekt. Ik heb er nu nog een over maar bloeide nog nooit.
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 27 juli 2024, 10:36:00
Citaat van: Frankie Wulleman op 26 juli 2024, 22:43:49
Een plant die me zeer nauw aan het hart ligt is deze Erinaceae anthyllis. Ik heb het al vaker over deze plant gehad, ik hou echt van dit soort planten. De stekelige en markante habitus van deze heester vind ik zeer aantrekkelijk. Ik heb hem meer dan 20 jaar geleden nog bij Portier gekocht als klein stekje en zie nu wat een exemplaar dat het geworden is. In een van onze nummers schreef ik er nog een artikel over.
Maar deze heester maakt vrijwel nooit zaden, kan niet gescheurd worden en is bijzonder moeilijk te stekken. Noël Portier was een van de weinige die hem kon stekken maar is al een tijdje met pensioen. Stopp kon hem ook vermeerderen maar staat nooit meer op zijn steeds kleiner wordende lijst. Niemand biedt deze plant dus nog aan. Ik probeer hem elk jaar te vermeerderen maar dat loopt niet van een leien dakje. Momenteel heb ik een paar jonge gewortelde afleggers staan, waaronder de nog zeldzamere donkerblauwe kleurvorm 'Alhambra'.
Wie heeft deze plant nog in de tuin? Het zou m.i. zonde zijn mocht deze mooie heester uit onze tuinen zou verdwijnen.
Citaat van: Luc Scheldeman op 27 juli 2024, 07:58:51Ik heb van zowel de gewone vorm als van de Alhambra vorm een exemplaar in de rotstuin.
Vermeerderen is inderdaad zeer lastig, vergelijkbaar met acantholimon
Ik heb een klein en heel jong exemplaar van wat de kleurvorm 'Alhambra' zou moeten zijn Frankie ....hij heeft nog niet gebloeid en komt nog van Gerd Stopp. Ik heb een groter exemplaar achter gelaten in de vorige tuin want die laten zich natuurlijk niet meer verplanten . Ik hoor inderdaad overal hetzelfde verhaal dat deze plant heel moeilijk te vermeerderen is . Ik had wat zaden van de botanische tuin in Tübingen maar daar is nooit wat van gekiemd .Dus zeker eentje om over te waken dat hij in roulatie blijft Dus goed dat je wat geworteld materiaal hebt ! .Ik heb ze trouwens 1 keer in het wild gezien in de Sierra Nevada in Spanje samen met Vella spinosa.
Ik denk dat ze niet echt populair zijn onder de meeste liefhebbers, Kris. Waarschijnlijk dat ze daarom weinig gekweekt en aangeboden worden. Het zijn dus echt liefhebbersplanten. Bovendien nemen ze op den duur heel wat plaats in beslag. Na al die jaren meet mijn exemplaar al ruim 90 cm! Dus voor de kleine tuin zijn ze niet weggelegd. Ik heb de indruk dat 'Alhambra' heel wat trager groeit.
Maar hun onmiskenbare en afschrikwekkend uiterlijk met de lange scherpe stekels maakt er een echte blikvanger van. Hoe groot waren de planten die je hebt gezien in de natuur?
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 27 juli 2024, 10:49:13
Citaat van: Frankie Wulleman op 26 juli 2024, 23:11:25
L is een Zuid-Amerikaan die het vele jaren heel goed heeft gedaan in de tuin. De planten zijn weliswaar kortlevend, maar ze zaaiden zich voortdurend uit waarbij de groep steeds groter werd. Ik herinner me zelfs dat de groep te groot werd waarbij ik overtollige planten moest wegwieden... De bloei is fenomenaal en kan maanden aanhouden.
Maar het sprookje is uit... Vorig jaar verdwenen de laatste planten onherroepelijk uit de tuin. Ik heb ze altijd vermeerderd uit zaad, jaar na jaar. Dat is ze waarschijnlijk fataal geworden.
Ik heb destijds wel eens wat planten meegedaan naar Gent. Misschien is er nog iemand deze heeft? Ik zou hem maar al te graag terug hebben in de tuin.
Kan me die periode heel goed herinneren Frankie en ben wel verbaasd dat het ook bij jou over en uit is ...Ik heb een keer of 2 plantjes gehad van jou maar die hebben nooit lang overleefd --13 Ze moesten precies niet al te veel weten van mijn tuin of de omstandigheden hier ....of van de tuinier , kan ook . Kan je dus heel spijtig genoeg niet helpen , hopelijk iemand anders wel . Moest het je interesseren , Jelito Seeds bied wel zaden aan ! Volgens sommige is dit trouwens nu Montiopsis geworden ...
Inderdaad, Jelito biedt zaden aan. Ik heb nog nooit eerder besteld bij deze bron. Heb jij nog besteld bij deze?
Er bestaat een hele reeks prachtige Draba's die echter vaak niet van de gemakkelijkste zijn en speciale aandacht vragen. Deze Draba longisiliqua uit de Kaukasus is er zo eentje en een van de allermooiste. Eigenlijk is dit een plant voor de alpiene kas, maar als je hem het ganse jaar droog kan houden kom je ook al een eind ver. Hij maakt geen zaad en moet door stek vermeerderd worden maar dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan. Dit soort juweeltjes kon je wel eens in de UK op de kop tikken. Maar dat is nu uitgesloten. Ger kweekte deze soort ook, maar ook dat is nu gedaan. Gerrit Roest is waarschijnlijk de enige die plant nog kweekt en af en toe te koop aanbiedt. Het zou spijtig zijn mocht deze mooie soort uit het circuit verdwijnen. Ik heb er nog een in een pot en een op tufsteen, maar dat laatste is geen groot succes. Zijn er nog mensen die deze soort in de verzameling hebben en eventueel tips hebben om te vermeerderen?
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 27 juli 2024, 12:38:36
Citaat van: Frankie Wulleman op 26 juli 2024, 22:43:49
Een plant die me zeer nauw aan het hart ligt is deze Erinaceae anthyllis. Ik heb het al vaker over deze plant gehad, ik hou echt van dit soort planten. De stekelige en markante habitus van deze heester vind ik zeer aantrekkelijk. Ik heb hem meer dan 20 jaar geleden nog bij Portier gekocht als klein stekje en zie nu wat een exemplaar dat het geworden is. In een van onze nummers schreef ik er nog een artikel over.
Maar deze heester maakt vrijwel nooit zaden, kan niet gescheurd worden en is bijzonder moeilijk te stekken. Noël Portier was een van de weinige die hem kon stekken maar is al een tijdje met pensioen. Stopp kon hem ook vermeerderen maar staat nooit meer op zijn steeds kleiner wordende lijst. Niemand biedt deze plant dus nog aan. Ik probeer hem elk jaar te vermeerderen maar dat loopt niet van een leien dakje. Momenteel heb ik een paar jonge gewortelde afleggers staan, waaronder de nog zeldzamere donkerblauwe kleurvorm 'Alhambra'.
Wie heeft deze plant nog in de tuin? Het zou m.i. zonde zijn mocht deze mooie heester uit onze tuinen zou verdwijnen.
Citaat van: Herman Mylemans op 27 juli 2024, 11:45:20Frankie, ik heb die ook nog staan. Zelfs een zaailing in de tuftuin, waar de moederplant gestorven is.
Ik herinnerde me dat precies dat jij hem ook had Herman ......Ken je de reden dat de moederplant is afgestorven ?
Kris, die was ongeveer 24 jaar oud en in 2020 gestorven. Ouderdom?
Citaat van: Frankie Wulleman op 27 juli 2024, 23:27:44
Er bestaat een hele reeks prachtige Draba's die echter vaak niet van de gemakkelijkste zijn en speciale aandacht vragen. Deze Draba longisiliqua uit de Kaukasus is er zo eentje en een van de allermooiste. Eigenlijk is dit een plant voor de alpiene kas, maar als je hem het ganse jaar droog kan houden kom je ook al een eind ver. Hij maakt geen zaad en moet door stek vermeerderd worden maar dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan. Dit soort juweeltjes kon je wel eens in de UK op de kop tikken. Maar dat is nu uitgesloten. Ger kweekte deze soort ook, maar ook dat is nu gedaan. Gerrit Roest is waarschijnlijk de enige die plant nog kweekt en af en toe te koop aanbiedt. Het zou spijtig zijn mocht deze mooie soort uit het circuit verdwijnen. Ik heb er nog een in een pot en een op tufsteen, maar dat laatste is geen groot succes. Zijn er nog mensen die deze soort in de verzameling hebben en eventueel tips hebben om te vermeerderen?
Ja, ik heb
Draba longisiliqua, maar die heb ik nog niet kunnen vermeerderen. Ik ga stekken proberen.
Ik Toon twee Linumsoorten, die ik helaas niet meer heb.
Linum cariense komt uit Turkije en is hier waarschijnlijk alleen te houden onder permanente bescherming tegen vocht. Ik heb hem een paar jaar in het Alpinehuis gehad, waar hij goed bloeide. Het lukte me echter niet om hem generatief of vegetatief te vermeerderen.
Linum 'Spanish Sun' werd jaren geleden aangeboden door Gerd Stopp. Naar mijn mening is het misschien een vorm van
Linum suffruticosum. Ik had verschillende exemplaren die ik buiten op een zonnige en droge plek plantte. Een enkele plant bloeide, maar ging daarna dood. Ik had het graag nog eens geprobeerd met deze prachtige plant, maar ik kon hem nergens vinden.
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 24 juli 2024, 10:09:49
Hierbij zou ik een topic willen starten om al de moeilijke , bijzondere , zeldzame , moeilijk te kweken planten te herbergen in 1 hoofdstuk . Ik weet niet of er animo voor is maar we kunnen het maar proberen .Het kan ook gaan over soorten die misschien niet super moeilijk zijn in de tuin maar die dreigen te verdwijnen uit roulatie omdat ze niet meer worden aangeboden of omdat ze moeilijk te vermeerderen zijn (bijvoorbeeld maken haast nooit zaad en stekken is lastig )Planten die we koesteren en hopen dat ze in omloop blijven ...Vormen /cultivars die vergeten zijn maar echt weer in omloop moeten komen ...Planten waar haast nooit nog zaden worden van aangeboden .Nieuwe soorten om naar uit te kijken .Ik zeg maar wat om de geest van de deze topic toe te lichten ....
Interessant initiatief Kris ! We zullen proberen ons steentje bij te dragen ! Al is wat voor de ene moeilijk is, niet zeldzaam voor een ander of moeilijk vermeerderbaar. Alvast heel wat interessante bijdragen hierboven ! ((14
De reeks waarmee jij het topic lanceert is alvast beangstigend mooi, zeldzaam en mooi... ))4
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 24 juli 2024, 10:20:17
Pterocephalus spathulatus is een plant die nog nauwelijks in cultuur is volgens mijn bescheiden mening ....Hij is afkomstig van droge en zonnige hellingen uit het zuidoosten van Spanje . De website van de AGS raad dan ook aan om deze knappe soort in een "alpine house " te kweken . Ik zag de plant voor het eerst in de tuin van Ger en daar heeft hij toch zeker een 4 -tal jaren (mijn schatting )buiten overwinterd in zowel een trog als de open rotstuin .Hij stond daar in de rotstuin in een hoger gedeelte tussen de tufsteen en tegen een muur . Ik was meteen verknocht aan deze plant toen ik hem voor het eerst zag bij Ger ...Ik ben dan ook blij dat ik van Ger een plant kreeg . Deze staat nu in de nieuwe crevice en een tweede kleinere plant in een grote schaal bij enkele Noord Amerikaanse soorten .Alles uiteraard in een zeer doorlatend mengsel !De eerste bloemen kwamen gisteren open ...De plant vormt wollige grijze matten die nauwelijks 5 cm hoog worden .Ook zonder bloei is deze soort heel mooi .
Inderdaad een heel mooie soort Kris. Of hij zeldzaam is weet ik niet en of hij moeilijk is weet ik evenmin maar sedert vorig jaar heb ik hier naast de makkelijke Pterocephalus parnassii ook Pterocephalus pinardii in de verzameling. Mooi vind ik hem in elk geval wel.
Citaat van: Eberhard Prößdorf op 28 juli 2024, 10:00:39
Citaat van: Frankie Wulleman op 27 juli 2024, 23:27:44
Er bestaat een hele reeks prachtige Draba's die echter vaak niet van de gemakkelijkste zijn en speciale aandacht vragen. Deze Draba longisiliqua uit de Kaukasus is er zo eentje en een van de allermooiste. Eigenlijk is dit een plant voor de alpiene kas, maar als je hem het ganse jaar droog kan houden kom je ook al een eind ver. Hij maakt geen zaad en moet door stek vermeerderd worden maar dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan. Dit soort juweeltjes kon je wel eens in de UK op de kop tikken. Maar dat is nu uitgesloten. Ger kweekte deze soort ook, maar ook dat is nu gedaan. Gerrit Roest is waarschijnlijk de enige die plant nog kweekt en af en toe te koop aanbiedt. Het zou spijtig zijn mocht deze mooie soort uit het circuit verdwijnen. Ik heb er nog een in een pot en een op tufsteen, maar dat laatste is geen groot succes. Zijn er nog mensen die deze soort in de verzameling hebben en eventueel tips hebben om te vermeerderen?
Ja, ik heb Draba longisiliqua, maar die heb ik nog niet kunnen vermeerderen. Ik ga stekken proberen.
Ik Toon twee Linumsoorten, die ik helaas niet meer heb. Linum cariense komt uit Turkije en is hier waarschijnlijk alleen te houden onder permanente bescherming tegen vocht. Ik heb hem een paar jaar in het Alpinehuis gehad, waar hij goed bloeide. Het lukte me echter niet om hem generatief of vegetatief te vermeerderen.
Linum 'Spanish Sun' werd jaren geleden aangeboden door Gerd Stopp. Naar mijn mening is het misschien een vorm van Linum suffruticosum. Ik had verschillende exemplaren die ik buiten op een zonnige en droge plek plantte. Een enkele plant bloeide, maar ging daarna dood. Ik had het graag nog eens geprobeerd met deze prachtige plant, maar ik kon hem nergens vinden.
Ik heb net dit jaar een exemplaar van Linum suffruticosum 'Spanish Sun' op de kop getikt Eberhard, het plantje heeft goed aangepakt maar bloeit nog niet, wellicht nog te jong. Afwachten of het volgend jaar zo ver is.
Citaat van: Frankie Wulleman op 26 juli 2024, 23:11:25
Calandrinia umbellata is een Zuid-Amerikaan die het vele jaren heel goed heeft gedaan in de tuin. De planten zijn weliswaar kortlevend, maar ze zaaiden zich voortdurend uit waarbij de groep steeds groter werd. Ik herinner me zelfs dat de groep te groot werd waarbij ik overtollige planten moest wegwieden... De bloei is fenomenaal en kan maanden aanhouden.
Maar het sprookje is uit... Vorig jaar verdwenen de laatste planten onherroepelijk uit de tuin. Ik heb ze altijd vermeerderd uit zaad, jaar na jaar. Dat is ze waarschijnlijk fataal geworden.
Ik heb destijds wel eens wat planten meegedaan naar Gent. Misschien is er nog iemand deze heeft? Ik zou hem maar al te graag terug hebben in de tuin.
Daarvan heb ik er in het verleden ook nog enkele van jou afgedeeld Frankie. Helaas was het hier na een paar jaar ook over en uit. Zaailingen heb ik nooit gevonden. Jelitto proberen lijkt mij een goed idee, ik heb er ook nog nooit besteld, misschien moeten we eens een gegroepeerde bestelling proberen want hun aanbod is echt wel indrukwekkend.
Citaat van: Luc Scheldeman op 27 juli 2024, 08:04:18
Citaat van: Frankie Wulleman op 26 juli 2024, 22:57:49
De witte vorm van Origanum amanum. Een plant die niet al te gemakkelijk te behagen is en weinig aangeboden wordt. Ik merk zelf dat de aanwas kleiner is dan de roze kleurvariant waardoor hij ook veel trager te vermeerderen is. Opgekweekte stekjes zijn vaak wat wispelturig en leggen gemakkelijk het loodje.
Ik heb deze al een aantal keer gestekt op verschillende tijdstippen in het jaar maar het resultaat is telkens bedroevend slecht. Ook opdelen (scheuren) gaf tot nu weinig planten die verder willen groeien.
We blijven proberen !
Ik heb die hier al een drie-vier jaar staan zonder veel succes. Weinig aangroei, weinig bloei... tot dit jaar, hij is wellicht 3-4 keer in omvang vermeerderd en gaat voluit bloeien, hij begint pas dus een foto volgt later. Hij staat hier vrij droog... is het nu de overvloedige regenval van dit jaar die hem heeft deugd gedaan ??
Citaat van: Luc Gilgemyn op 28 juli 2024, 12:55:13
Ik heb net dit jaar een exemplaar van Linum suffruticosum 'Spanish Sun' op de kop getikt Eberhard, het plantje heeft goed aangepakt maar bloeit nog niet, wellicht nog te jong. Afwachten of het volgend jaar zo ver is.
Kun je ons vertellen waar je de 'Spaanse zon' hebt gekocht, Luc?
Citaat van: Eberhard Prößdorf op 28 juli 2024, 17:57:44
Citaat van: Luc Gilgemyn op 28 juli 2024, 12:55:13
Ik heb net dit jaar een exemplaar van Linum suffruticosum 'Spanish Sun' op de kop getikt Eberhard, het plantje heeft goed aangepakt maar bloeit nog niet, wellicht nog te jong. Afwachten of het volgend jaar zo ver is.
Kun je ons vertellen waar je de 'Spaanse zon' hebt gekocht, Luc?
Ik heb er ook eentje staan, Eberhard. Ik heb hem ook dit voorjaar aangeschaft op de rotsplantenbeurs in Utrecht. Wellicht heeft Luc hem ook daarvandaan. Ik heb er nog even het eitket bijgevoegd, maar kan me niet onmiddellijk herinneren bij wie het was. Hij staat buiten in de rotstuin op een hoog gelegen zonnige plaats. Een afscherming in de winter tegen de regen lijkt me geen overbodige luxe?
Citaat van: Luc Gilgemyn op 28 juli 2024, 12:58:12
Citaat van: Frankie Wulleman op 26 juli 2024, 23:11:25
Calandrinia umbellata is een Zuid-Amerikaan die het vele jaren heel goed heeft gedaan in de tuin. De planten zijn weliswaar kortlevend, maar ze zaaiden zich voortdurend uit waarbij de groep steeds groter werd. Ik herinner me zelfs dat de groep te groot werd waarbij ik overtollige planten moest wegwieden... De bloei is fenomenaal en kan maanden aanhouden.
Maar het sprookje is uit... Vorig jaar verdwenen de laatste planten onherroepelijk uit de tuin. Ik heb ze altijd vermeerderd uit zaad, jaar na jaar. Dat is ze waarschijnlijk fataal geworden.
Ik heb destijds wel eens wat planten meegedaan naar Gent. Misschien is er nog iemand deze heeft? Ik zou hem maar al te graag terug hebben in de tuin.
Daarvan heb ik er in het verleden ook nog enkele van jou afgedeeld Frankie. Helaas was het hier na een paar jaar ook over en uit. Zaailingen heb ik nooit gevonden. Jelitto proberen lijkt mij een goed idee, ik heb er ook nog nooit besteld, misschien moeten we eens een gegroepeerde bestelling proberen want hun aanbod is echt wel indrukwekkend.
Heel vreemd dat je nooit zaailingen hebt gevonden. Elk voorjaar doken er hier talloze zaailingen op. Wanneer ik de uitgebloeide bloemen eind september verwijderde had ik bovendien massa's zaad.
Ja, een gegroepeerde bestelling is een goed idee, Luc.
Citaat van: Luc Gilgemyn op 28 juli 2024, 13:02:39
Citaat van: Luc Scheldeman op 27 juli 2024, 08:04:18
Citaat van: Frankie Wulleman op 26 juli 2024, 22:57:49
De witte vorm van Origanum amanum. Een plant die niet al te gemakkelijk te behagen is en weinig aangeboden wordt. Ik merk zelf dat de aanwas kleiner is dan de roze kleurvariant waardoor hij ook veel trager te vermeerderen is. Opgekweekte stekjes zijn vaak wat wispelturig en leggen gemakkelijk het loodje.
Ik heb deze al een aantal keer gestekt op verschillende tijdstippen in het jaar maar het resultaat is telkens bedroevend slecht. Ook opdelen (scheuren) gaf tot nu weinig planten die verder willen groeien.
We blijven proberen !
Ik heb die hier al een drie-vier jaar staan zonder veel succes. Weinig aangroei, weinig bloei... tot dit jaar, hij is wellicht 3-4 keer in omvang vermeerderd en gaat voluit bloeien, hij begint pas dus een foto volgt later. Hij staat hier vrij droog... is het nu de overvloedige regenval van dit jaar die hem heeft deugd gedaan ??
Hij groeit heel traag aan de eerste jaren, Luc, en het duurt dus wel even voor hij goed gesetteld is. Momenteel bloeit hij hier nu dat het een lieve lust is.
Een beetje vergelijkbaar met Draba longisiliqua is deze Draba rosularis. De soort bloeit heel rijk, nog meer dan de eerst genoemde en vormt grotere rozetten. Nu zou je denken dat deze gemakkelijk te stekken is, maar is niet zo. Jammer genoeg vormt hij ook geen zaden, dus de vermeerdering is echt problematisch. Ik heb hem nog mee van bij Aberconwy. Op het vasteland zag ik deze soort nog nooit aangeboden, wellicht vanwege de moeilijke vermeerdering. Ik ga nog maar eens een stek proberen.
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 24 juli 2024, 10:20:17
Pterocephalus spathulatus is een plant die nog nauwelijks in cultuur is volgens mijn bescheiden mening ....Hij is afkomstig van droge en zonnige hellingen uit het zuidoosten van Spanje . De website van de AGS raad dan ook aan om deze knappe soort in een "alpine house " te kweken . Ik zag de plant voor het eerst in de tuin van Ger en daar heeft hij toch zeker een 4 -tal jaren (mijn schatting )buiten overwinterd in zowel een trog als de open rotstuin .Hij stond daar in de rotstuin in een hoger gedeelte tussen de tufsteen en tegen een muur . Ik was meteen verknocht aan deze plant toen ik hem voor het eerst zag bij Ger ...Ik ben dan ook blij dat ik van Ger een plant kreeg . Deze staat nu in de nieuwe crevice en een tweede kleinere plant in een grote schaal bij enkele Noord Amerikaanse soorten .Alles uiteraard in een zeer doorlatend mengsel !De eerste bloemen kwamen gisteren open ...De plant vormt wollige grijze matten die nauwelijks 5 cm hoog worden .Ook zonder bloei is deze soort heel mooi .
Interessante bijdrage van Kris. Ben wel niet meer in de trade maar wil toc even inhaken op de topic Draba longisiliqua. Hier wordt vrij moeilijk mee omgegaan maar de werkelijkheid gebied anders. Namelijk een van de allermakkelijkste drabas in de vermeerdering. Alleen het tijdstip is van belang. En dat is meteen na de bloei wanneer de planten in groei gaan. Enkele steeltjes zolang mogelijk nemen, ontdoen van elk deeltje wat infecties kan veroorzaken en steken in een vochtig maar niet nat medium. Geen afdekking en uit de zon houden. Als medium pure perlite of vérmiculite gebruiken of nog beter pure Deco bims. Indien preventief gespoten wordt tegen schimmel en de vochtrigheid mooi op peil wordt gehouden is beworteling perfect. De rest weten jullie wel.
Citaat van: Ger van den Beuken op 28 juli 2024, 21:41:30
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 24 juli 2024, 10:20:17
Pterocephalus spathulatus is een plant die nog nauwelijks in cultuur is volgens mijn bescheiden mening ....Hij is afkomstig van droge en zonnige hellingen uit het zuidoosten van Spanje . De website van de AGS raad dan ook aan om deze knappe soort in een "alpine house " te kweken . Ik zag de plant voor het eerst in de tuin van Ger en daar heeft hij toch zeker een 4 -tal jaren (mijn schatting )buiten overwinterd in zowel een trog als de open rotstuin .Hij stond daar in de rotstuin in een hoger gedeelte tussen de tufsteen en tegen een muur . Ik was meteen verknocht aan deze plant toen ik hem voor het eerst zag bij Ger ...Ik ben dan ook blij dat ik van Ger een plant kreeg . Deze staat nu in de nieuwe crevice en een tweede kleinere plant in een grote schaal bij enkele Noord Amerikaanse soorten .Alles uiteraard in een zeer doorlatend mengsel !De eerste bloemen kwamen gisteren open ...De plant vormt wollige grijze matten die nauwelijks 5 cm hoog worden .Ook zonder bloei is deze soort heel mooi .
Interessante bijdrage van Kris. Ben wel niet meer in de trade maar wil toc even inhaken op de topic Draba longisiliqua. Hier wordt vrij moeilijk mee omgegaan maar de werkelijkheid gebied anders. Namelijk een van de allermakkelijkste drabas in de vermeerdering. Alleen het tijdstip is van belang. En dat is meteen na de bloei wanneer de planten in groei gaan. Enkele steeltjes zolang mogelijk nemen, ontdoen van elk deeltje wat infecties kan veroorzaken en steken in een vochtig maar niet nat medium. Geen afdekking en uit de zon houden. Als medium pure perlite of vérmiculite gebruiken of nog beter pure Deco bims. Indien preventief gespoten wordt tegen schimmel en de vochtrigheid mooi op peil wordt gehouden is beworteling perfect. De rest weten jullie wel.
Hartelijk dank voor uw toelichting, Ger. Jij kan het natuurlijk weten. Je hebt deze soort samen met nog vergelijkbare soorten altijd in de aanbieding gehad. Ik neem aan dat soorten als D. mollissima, D. rosularis, Draba ossetica e.d. op dezelfde manier te vermeerderen zijn?
Nu is het dus te laat. Volgend voorjaar onderneem ik een poging.
Zou deze manier van stekken ook lukken bij Androsace, Ger?
Vrij laat nu Frankie. Planten geraken in rust maar toch om overleving te waarborgen altijd een poging doen.Androsace houdt meer van koelte. Ik deed dit altijd rond deze tijd of liever nog wat later.
Citaat van: Ger van den Beuken op 28 juli 2024, 22:35:47
Vrij laat nu Frankie. Planten geraken in rust maar toch om overleving te waarborgen altijd een poging doen.Androsace houdt meer van koelte. Ik deed dit altijd rond deze tijd of liever nog wat later.
Bedankt Ger ! Je advies is en blijft hier zeer welkom ....ik zou haast zeggen noodzakelijk ... :)
Citaat van: Frankie Wulleman op 26 juli 2024, 22:57:49
De witte vorm van Origanum amanum. Een plant die niet al te gemakkelijk te behagen is en weinig aangeboden wordt. Ik merk zelf dat de aanwas kleiner is dan de roze kleurvariant waardoor hij ook veel trager te vermeerderen is. Opgekweekte stekjes zijn vaak wat wispelturig en leggen gemakkelijk het loodje.
Citaat van: Luc Scheldeman op 27 juli 2024, 08:04:18Ik heb deze al een aantal keer gestekt op verschillende tijdstippen in het jaar maar het resultaat is telkens bedroevend slecht. Ook opdelen (scheuren) gaf tot nu weinig planten die verder willen groeien.
We blijven proberen !
Citaat van: Luc Gilgemyn op 28 juli 2024, 13:02:39Ik heb die hier al een drie-vier jaar staan zonder veel succes. Weinig aangroei, weinig bloei... tot dit jaar, hij is wellicht 3-4 keer in omvang vermeerderd en gaat voluit bloeien, hij begint pas dus een foto volgt later. Hij staat hier vrij droog... is het nu de overvloedige regenval van dit jaar die hem heeft deugd gedaan ??
Citaat van: Frankie Wulleman op 28 juli 2024, 19:19:48Hij groeit heel traag aan de eerste jaren, Luc, en het duurt dus wel even voor hij goed gesetteld is. Momenteel bloeit hij hier nu dat het een lieve lust is.
Inderdaad een speciale plant ...en zonder deze topic had ik er waarschijnlijk of misschien nooit notitie van genomen ... ((14
Citaat van: Frankie Wulleman op 27 juli 2024, 17:21:17
Pulsatilla. Mooie planten, maar veel soorten zijn moeilijk in ons klimaat. Ik had ooit een hele mooie Budapest blue, maar gaf na enige jaren de geest.
Uit de zadenlijst van Holubec heb ik enkele jaren geleden P. vernalis opgekweekt. Ik heb er nu nog een over maar bloeide nog nooit.
Dat zou ik nu niet speciaal zo willen verwoorden Frankie ...er zijn inderdaad een aantal moeilijke zoals degene uit die eilanden grenzend aan Rusland en Japans...enfin de opgesomde soorten . En ook vernalis en aurea bijvoorbeeld . Maar er zijn daarnaast minstens evenveel soorten die ik persoonlijk vrij makkelijk vind . Met de "aff. Budapest Blue " zal je dan mijn inziens toch gewoon pech hebben gehad want dat zijn denk ik toch planten die het vrij goed zouden moeten doen ...Van vernalis is het geweten dat hij bij ons niet makkelijk in bloei komt . Ik denk dat hij meer kou nodig heeft in de winter ...
Citaat van: Frankie Wulleman op 27 juli 2024, 22:22:19Inderdaad, Jelito biedt zaden aan. Ik heb nog nooit eerder besteld bij deze bron. Heb jij nog besteld bij deze?
Zelf heb ik hier nog nooit besteld Frankie , al wel dikwijls van plan geweest nochtans ....Ik denk dat Ger bijvoorbeeld wel al eens bestelde bij JELITO ...
Citaat van: Frankie Wulleman op 27 juli 2024, 23:27:44
Er bestaat een hele reeks prachtige Draba's die echter vaak niet van de gemakkelijkste zijn en speciale aandacht vragen. Deze Draba longisiliqua uit de Kaukasus is er zo eentje en een van de allermooiste. Eigenlijk is dit een plant voor de alpiene kas, maar als je hem het ganse jaar droog kan houden kom je ook al een eind ver. Hij maakt geen zaad en moet door stek vermeerderd worden maar dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan. Dit soort juweeltjes kon je wel eens in de UK op de kop tikken. Maar dat is nu uitgesloten. Ger kweekte deze soort ook, maar ook dat is nu gedaan. Gerrit Roest is waarschijnlijk de enige die plant nog kweekt en af en toe te koop aanbiedt. Het zou spijtig zijn mocht deze mooie soort uit het circuit verdwijnen. Ik heb er nog een in een pot en een op tufsteen, maar dat laatste is geen groot succes. Zijn er nog mensen die deze soort in de verzameling hebben en eventueel tips hebben om te vermeerderen?
Helaas heb ik deze ook niet meer Frankie , ik had hem ook tijdelijk buiten op tufsteen maar dat bleek toch te optimistisch...Mijn plant kwam ook van bij Ger .Zeker een hebbeding !
Citaat van: Eberhard Prößdorf op 28 juli 2024, 10:00:39
Linum 'Spanish Sun' werd jaren geleden aangeboden door Gerd Stopp. Naar mijn mening is het misschien een vorm van Linum suffruticosum. Ik had verschillende exemplaren die ik buiten op een zonnige en droge plek plantte. Een enkele plant bloeide, maar ging daarna dood. Ik had het graag nog eens geprobeerd met deze prachtige plant, maar ik kon hem nergens vinden.
Dit is ook zo een legendarische plant Eberhard ! Blij dat je hem in deze topic toevoegt ! Ik zoek deze al zowat 20 jaar en kon hem nog niet vinden .... --13 Ik zag deze geweldige plant recent in diverse Tsjechische tuinen maar kon nergens een plantje voor verkoop vinden . En toch heb ik blijkbaar niet goed gekeken want Luc heeft er wel eentje gevonden :o Wat overigens van harte gegund is .
O.a. bij Jiri stond er een exemplaar te bloeien zin zijn tuin (zie foto )
Ik heb wel vroeger een vorm van Linum suffruticosum in de rotstuin gehad (in tufsteen ) maar heb die op den duur verwijderd omdat die te groot werd ))4 Ik denk dat het ging om : Linum suffruticosum subsp. salsoloides. Maar die groeide veel losser en werd nogal breed . Zeker geen makkelijke plant die Linum 'Spanish Sun' ! Ik hoorde van Kirsten Andersen uit Denemarken , toch ook een top kweekster , dat zij ook deze soort was kwijt geraakt en ze had er meerdere van ..
Citaat van: Frankie Wulleman op 28 juli 2024, 19:14:22
Citaat van: Eberhard Prößdorf op 28 juli 2024, 17:57:44
Citaat van: Luc Gilgemyn op 28 juli 2024, 12:55:13
Ik heb net dit jaar een exemplaar van Linum suffruticosum 'Spanish Sun' op de kop getikt Eberhard, het plantje heeft goed aangepakt maar bloeit nog niet, wellicht nog te jong. Afwachten of het volgend jaar zo ver is.
Kun je ons vertellen waar je de 'Spaanse zon' hebt gekocht, Luc?
Ik heb er ook eentje staan, Eberhard. Ik heb hem ook dit voorjaar aangeschaft op de rotsplantenbeurs in Utrecht. Wellicht heeft Luc hem ook daarvandaan. Ik heb er nog even het eitket bijgevoegd, maar kan me niet onmiddellijk herinneren bij wie het was. Hij staat buiten in de rotstuin op een hoog gelegen zonnige plaats. Een afscherming in de winter tegen de regen lijkt me geen overbodige luxe?
Bedankt Frankie, voor zover ik me herinner had ik drie planten. Ik had ze in de volle zon en in doorlatende grond geplant, maar nooit afgedekt. Twee planten stierven voor de bloei, de derde na de eerste bloei. Een afscherming in de winter tegen de regen (misschien ook in de zomer) is waarschijnlijk aan te raden.
Citaat van: Luc Gilgemyn op 28 juli 2024, 12:36:39
Interessant initiatief Kris ! We zullen proberen ons steentje bij te dragen ! Al is wat voor de ene moeilijk is, niet zeldzaam voor een ander of moeilijk vermeerderbaar. Alvast heel wat interessante bijdragen hierboven ! ((14
De reeks waarmee jij het topic lanceert is alvast beangstigend mooi, zeldzaam en mooi... ))4
Dank je Luc ! Klopt zeker wat je zegt maar ik denk aan de reacties te zien dat toch iedereen een beetje op dezelfde golflengte zit ;) ;)
Citaat van: Luc Gilgemyn op 28 juli 2024, 12:55:13
Ik heb net dit jaar een exemplaar van Linum suffruticosum 'Spanish Sun' op de kop getikt Eberhard, het plantje heeft goed aangepakt maar bloeit nog niet, wellicht nog te jong. Afwachten of het volgend jaar zo ver is.
Citaat van: Eberhard Prößdorf op 28 juli 2024, 17:57:44Kun je ons vertellen waar je de 'Spaanse zon' hebt gekocht, Luc?
Citaat van: Frankie Wulleman op 28 juli 2024, 19:14:22Ik heb er ook eentje staan, Eberhard. Ik heb hem ook dit voorjaar aangeschaft op de rotsplantenbeurs in Utrecht. Wellicht heeft Luc hem ook daarvandaan. Ik heb er nog even het eitket bijgevoegd, maar kan me niet onmiddellijk herinneren bij wie het was. Hij staat buiten in de rotstuin op een hoog gelegen zonnige plaats. Een afscherming in de winter tegen de regen lijkt me geen overbodige luxe?
Verdorie Frankie , jij dus ook al ...nu ben ik echt wel jaloers -2( -2( en dat ik daar heb over gekeken .... --6 --6 Hij doet het goed zo te zien en staat er heel gezond bij !
Ik zit me nu de hersenen te pijnigen waar deze vandaan kan komen . Ik heb het label al een paar keer ontleed maar kan toch niet direct denken van wie de plant komt ... ))4
Citaat van: Luc Gilgemyn op 28 juli 2024, 12:55:13
Ik heb net dit jaar een exemplaar van Linum suffruticosum 'Spanish Sun' op de kop getikt Eberhard, het plantje heeft goed aangepakt maar bloeit nog niet, wellicht nog te jong. Afwachten of het volgend jaar zo ver is.
Citaat van: Eberhard Prößdorf op 28 juli 2024, 17:57:44Kun je ons vertellen waar je de 'Spaanse zon' hebt gekocht, Luc?
Citaat van: Frankie Wulleman op 28 juli 2024, 19:14:22Ik heb er ook eentje staan, Eberhard. Ik heb hem ook dit voorjaar aangeschaft op de rotsplantenbeurs in Utrecht. Wellicht heeft Luc hem ook daarvandaan. Ik heb er nog even het eitket bijgevoegd, maar kan me niet onmiddellijk herinneren bij wie het was. Hij staat buiten in de rotstuin op een hoog gelegen zonnige plaats. Een afscherming in de winter tegen de regen lijkt me geen overbodige luxe?
Op tijd stekken mannen ...... -2( -2( -2( -2( -2(
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 29 juli 2024, 09:33:06
Dit is ook zo een legendarische plant Eberhard ! Blij dat je hem in deze topic toevoegt ! Ik zoek deze al zowat 20 jaar en kon hem nog niet vinden .... --13 Ik zag deze geweldige plant recent in diverse Tsjechische tuinen maar kon nergens een plantje voor verkoop vinden . En toch heb ik blijkbaar niet goed gekeken want Luc heeft er wel eentje gevonden :o Wat overigens van harte gegund is .
O.a. bij Jiri stond er een exemplaar te bloeien zin zijn tuin (zie foto )
Ik heb wel vroeger een vorm van Linum suffruticosum in de rotstuin gehad (in tufsteen ) maar heb die op den duur verwijderd omdat die te groot werd ))4 Ik denk dat het ging om : Linum suffruticosum subsp. salsoloides. Maar die groeide veel losser en werd nogal breed . Zeker geen makkelijke plant die Linum 'Spanish Sun' ! Ik hoorde van Kirsten Andersen uit Denemarken , toch ook een top kweekster , dat zij ook deze soort was kwijt geraakt en ze had er meerdere van ..
Bedankt voor de informatie, Kris!
Maar ook
Nototriche macleanii. Deze heb ik ook een paar jaar in het alpenhuis gehad tot hij ook doodging door te veel zomerhitte. Maar het is een prachtige plant!
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 26 juli 2024, 10:37:33
Nototriche macleanii komt uit Peru en kan bij ons alleen worden gekweekt in pot in een alpine house of constant onder een afdak . Het is alweer van 2015 geleden dat ik hem nog is in bloei had .(foto 1 ) Ben de plant nadien ook verspeeld in de toenmalige serre tijdens een hittegolf . In 2011 was een topjaar qua bloei bij deze plant (foto 2 )Ben dankzij Ger opnieuw aan een jong exemplaar geraakt en hoop ze toekomstig weer een keer in bloei te krijgen (foto 3 en 4 )
Tijdens onze trip in Peru in 2014 zagen we nog heel wat andere mooie Nototriches maar bij mijn weten is er buiten macleanii geen andere soort in cultuur.
Nototriche behoort tot de familie van de Malvaceae (kaasjeskruidfamilie )
Het grondmengsel voor deze soort moet heel doorlatend zijn en heel mineralig. Teveel nat aan de wortels wordt zeer slecht verdragen bij zowel extreem warm weer alsook in de winter bij koude .
Erg belangrijk om het blad gedurende het hele jaar droog te houden. Een enkele keer mag dit maar wel met een middel tegen schimmel. Ook zeker te vermelden is droog blad niet weghalen. Hierdoor ontstaan verwondingen die tot problemen leiden.
Citaat van: Luc Gilgemyn op 28 juli 2024, 12:52:14
Inderdaad een heel mooie soort Kris. Of hij zeldzaam is weet ik niet en of hij moeilijk is weet ik evenmin maar sedert vorig jaar heb ik hier naast de makkelijke Pterocephalus parnassii ook Pterocephalus pinardii in de verzameling. Mooi vind ik hem in elk geval wel.
"Zeldzaam " is moeilijk te quoteren Luc ....Zeldzaam is misschien de plant die je graag wil hebben en nog zoekt en niet gevonden hebt ? Minder algemeen is een betere term waarschijnlijk en dan nog .Eens je een bepaalde soort hebt en die doet het naar behoren ga je de zoektocht verder zetten naar andere /nieuwe soorten en ontsnappen bepaalde andere planten aan je aandacht op plantenbeurzen of plantenlijsten van verkopers . Ik denk dat Pterocephalus pinardii nog wel redelijk wordt aangeboden maar dat hij misschien lastig te verkopen is in het voorjaar ...Hij bloeit veel later en dan zijn er altijd mensen die dan minder aandacht hebben aan niet bloeiende planten . Het is nochtans een schitterende soort en je hebt hem heel mooi geportretteerd ! En oh zo waardevol ook vanwege de latere bloei !
Citaat van: Eberhard Prößdorf op 29 juli 2024, 09:48:39
Bedankt voor de informatie, Kris!
Maar ook Nototriche macleanii. Deze heb ik ook een paar jaar in het alpenhuis gehad tot hij ook doodging door te veel zomerhitte. Maar het is een prachtige plant!
Graag gedaan Eberhard , daarvoor dient ons forum ! Klopt dat Nototriche niet tegen extreme hitte kan ...als ik ze vroeger kwijt speelde wat het ook in de kas tijdens een hittegolf van meerdere dagen .
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 26 juli 2024, 10:37:33
Nototriche macleanii komt uit Peru en kan bij ons alleen worden gekweekt in pot in een alpine house of constant onder een afdak . Het is alweer van 2015 geleden dat ik hem nog is in bloei had .(foto 1 ) Ben de plant nadien ook verspeeld in de toenmalige serre tijdens een hittegolf . In 2011 was een topjaar qua bloei bij deze plant (foto 2 )Ben dankzij Ger opnieuw aan een jong exemplaar geraakt en hoop ze toekomstig weer een keer in bloei te krijgen (foto 3 en 4 )
Tijdens onze trip in Peru in 2014 zagen we nog heel wat andere mooie Nototriches maar bij mijn weten is er buiten macleanii geen andere soort in cultuur.
Nototriche behoort tot de familie van de Malvaceae (kaasjeskruidfamilie )
Het grondmengsel voor deze soort moet heel doorlatend zijn en heel mineralig. Teveel nat aan de wortels wordt zeer slecht verdragen bij zowel extreem warm weer alsook in de winter bij koude .
Citaat van: Ger van den Beuken op 29 juli 2024, 09:49:21Erg belangrijk om het blad gedurende het hele jaar droog te houden. Een enkele keer mag dit maar wel met een middel tegen schimmel. Ook zeker te vermelden is droog blad niet weghalen. Hierdoor ontstaan verwondingen die tot problemen leiden.
Bedankt Ger , heb me helaas recent bezondigd aan het weghalen van het droge blad ....Voorlopig gelukkig zonder gevolgen denk ik maar zal dat dan maar achterwege laten ... Jouw kas was natuurlijk de ideale alpine kas en je had zelfs daar de temperatuur redelijk in de hand . Hoge temperaturen zijn volgens mij zeker ook een grote vijand ...
Citaat van: Eberhard Prößdorf op 28 juli 2024, 10:00:39
Ik Toon twee Linumsoorten, die ik helaas niet meer heb. Linum cariense komt uit Turkije en is hier waarschijnlijk alleen te houden onder permanente bescherming tegen vocht. Ik heb hem een paar jaar in het Alpinehuis gehad, waar hij goed bloeide. Het lukte me echter niet om hem generatief of vegetatief te vermeerderen.
Linum cariense ,nog zo een legendarische soort ! Linum cariense , Linum boissieri , Linum elegans .....de top 3 van de geelbloeiende soorten !
Ik heb Linum cariense vroeger nog een tijdje kunnen kweken in een kas ...(foto 1 & 2 )Maar heel lang leefden ze nooit . Ik heb nu een klein exemplaar (zelf opgekweekt uit zaden ) in de crevice en ben heel benieuwd wat dat gaat geven op termijn .Foto 4 is van het jonge exemplaar van cariense in de crevice....
Heb ooit ook een keer Linum boissieri in bloei gehad ...(zie foto 3 ) Terwijl cariense nog af en toe wordt aangeboden door Pavelka zie ik Linum boissieri nooit meer aangeboden ...Volgens mij is deze zowaar nog lastiger ? Over elegans kom ik graag nog een keer terug een volgende keer ...
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 29 juli 2024, 10:11:29
Linum cariense ,nog zo een legendarische soort ! Linum cariense , Linum boissieri , Linum elegans .....de top 3 van de geelbloeiende soorten !
/quote]
En Linum aretioides, Kris! Maar die heb ik zelf nog nooit gehad.
Nu je het zegt Eberhard ((14 ((14 Die heb ik ook nog nooit mogen proberen ....
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 27 juli 2024, 10:39:45
Citaat van: Thomas Eckert op 27 juli 2024, 07:09:39
Het is echt heel spannend om planten te zien die extreem zeldzaam zijn of zelden of nooit worden aangeboden. Veel dingen moeten we zelf uit zaad halen of voor het eerst uitproberen. Maar dat is wat onze geliefde hobby voor mij zo aantrekkelijk maakt.
Maar Frankie heeft ook helemaal gelijk... zelfs zogenaamd "eenvoudigere" planten hebben hun aantrekkingskracht en toch verdwijnen ze langzaam uit onze tuinen... omdat er steeds minder professionele alpenkwekerijen zijn. Bovendien zijn de aanvoerbronnen in het VK stilgevallen door die verdomde Brexit. Je zou een koerier moeten kennen die elke week naar het VK reist...ðŸ˜,
Ik zal proberen af en toe wat planten te laten zien die waarschijnlijk niet in elke bouwmarkt verkrijgbaar zijn. ðŸ˜,
Ik wil beginnen met een extreem kleine Astilbe die ik vorig jaar van mijn goede vriend Manfred heb gekregen.
Astilbe glaberrima "Yakushima". Deze Japanse dwerg is 7 centimeter hoog en endemisch voor het eiland met dezelfde naam.
Hij kan waarschijnlijk alleen worden vermeerderd door deling... maar ik moet wachten tot hij zich goed heeft gevestigd.
De complexe schoonheid van de bloemen wordt alleen zichtbaar met een sterke vergroting.
In mijn ogen een spreekwoordelijk "klein" juweeltje.
Ik zat er op te wachten dat jij ook wat van je zeldzaamheden en uitdagingen zou tonen Thomas . Want ik weet dat jij ook zo iemand bent die deze uitdagingen niet uit de weg gaat . Inderdaad een plantje wat ik hier nog nooit ben tegen gekomen ...Voor de schaduw neem ik aan ?
Goed gezien Kris...ik zie het als een "sportieve" uitdaging om moeilijke soorten uit te proberen. Natuurlijk weegt het besef dat veel dingen niet lukken zwaarder dan de uitdaging... maar dat maakt dat ik het wil blijven proberen.
De kleine Astilbe staat in de schaduw... Correct. Soldanella & Callianthemum farreri (als leidraad).
Het geslacht Junellia zou ook in de categorie van relatief weinig gekweekte planten in onze rotstuinen kunnen vallen. Vier jaar geleden heb ik Junellia congesta gezaaid en die groeit goed in de bak en ook direct in de rotstuin...zonder enige bescherming. Hij groeit langzaam en heeft nog niet gebloeid. Maar ik geef de hoop niet op.🤞
Citaat van: Eberhard Prößdorf op 28 juli 2024, 17:57:44
Citaat van: Luc Gilgemyn op 28 juli 2024, 12:55:13
Ik heb net dit jaar een exemplaar van Linum suffruticosum 'Spanish Sun' op de kop getikt Eberhard, het plantje heeft goed aangepakt maar bloeit nog niet, wellicht nog te jong. Afwachten of het volgend jaar zo ver is.
Kun je ons vertellen waar je de 'Spaanse zon' hebt gekocht, Luc?
Dag Eberhard, ik denk dat ik hem in Utrecht bij Johan van den Akker vandaag heb, die heeft wel meer aardige soortjes in de aanbieding.
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 29 juli 2024, 10:11:29
Citaat van: Eberhard Prößdorf op 28 juli 2024, 10:00:39
Ik Toon twee Linumsoorten, die ik helaas niet meer heb. Linum cariense komt uit Turkije en is hier waarschijnlijk alleen te houden onder permanente bescherming tegen vocht. Ik heb hem een paar jaar in het Alpinehuis gehad, waar hij goed bloeide. Het lukte me echter niet om hem generatief of vegetatief te vermeerderen.
Linum cariense ,nog zo een legendarische soort ! Linum cariense , Linum boissieri , Linum elegans .....de top 3 van de geelbloeiende soorten !
Ik heb Linum cariense vroeger nog een tijdje kunnen kweken in een kas ...(foto 1 & 2 )Maar heel lang leefden ze nooit . Ik heb nu een klein exemplaar (zelf opgekweekt uit zaden ) in de crevice en ben heel benieuwd wat dat gaat geven op termijn .Foto 4 is van het jonge exemplaar van cariense in de crevice....
Heb ooit ook een keer Linum boissieri in bloei gehad ...(zie foto 3 ) Terwijl cariense nog af en toe wordt aangeboden door Pavelka zie ik Linum boissieri nooit meer aangeboden ...Volgens mij is deze zowaar nog lastiger ? Over elegans kom ik graag nog een keer terug een volgende keer ...
Eén voor één gele schoonheden Kris !!
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 29 juli 2024, 09:53:59
Citaat van: Luc Gilgemyn op 28 juli 2024, 12:52:14
Inderdaad een heel mooie soort Kris. Of hij zeldzaam is weet ik niet en of hij moeilijk is weet ik evenmin maar sedert vorig jaar heb ik hier naast de makkelijke Pterocephalus parnassii ook Pterocephalus pinardii in de verzameling. Mooi vind ik hem in elk geval wel.
"Zeldzaam " is moeilijk te quoteren Luc ....Zeldzaam is misschien de plant die je graag wil hebben en nog zoekt en niet gevonden hebt ? Minder algemeen is een betere term waarschijnlijk en dan nog .Eens je een bepaalde soort hebt en die doet het naar behoren ga je de zoektocht verder zetten naar andere /nieuwe soorten en ontsnappen bepaalde andere planten aan je aandacht op plantenbeurzen of plantenlijsten van verkopers . Ik denk dat Pterocephalus pinardii nog wel redelijk wordt aangeboden maar dat hij misschien lastig te verkopen is in het voorjaar ...Hij bloeit veel later en dan zijn er altijd mensen die dan minder aandacht hebben aan niet bloeiende planten . Het is nochtans een schitterende soort en je hebt hem heel mooi geportretteerd ! En oh zo waardevol ook vanwege de latere bloei !
Ik heb het altijd al voor de later bloeiende soortjes gehad Kris, wat ben ik weer blij met de helderblauwe bloemen van Delphinium grandiflorum die de tuin opluisteren. Hij is met zijn ca 30-40 cm hoogte niet echt compact te noemen maar hij is dermate dun bebladerd dat je er dwars doorheen ziet.
Citaat van: Frankie Wulleman op 28 juli 2024, 19:16:35
Citaat van: Luc Gilgemyn op 28 juli 2024, 12:58:12
Citaat van: Frankie Wulleman op 26 juli 2024, 23:11:25
Calandrinia umbellata is een Zuid-Amerikaan die het vele jaren heel goed heeft gedaan in de tuin. De planten zijn weliswaar kortlevend, maar ze zaaiden zich voortdurend uit waarbij de groep steeds groter werd. Ik herinner me zelfs dat de groep te groot werd waarbij ik overtollige planten moest wegwieden... De bloei is fenomenaal en kan maanden aanhouden.
Maar het sprookje is uit... Vorig jaar verdwenen de laatste planten onherroepelijk uit de tuin. Ik heb ze altijd vermeerderd uit zaad, jaar na jaar. Dat is ze waarschijnlijk fataal geworden.
Ik heb destijds wel eens wat planten meegedaan naar Gent. Misschien is er nog iemand deze heeft? Ik zou hem maar al te graag terug hebben in de tuin.
Daarvan heb ik er in het verleden ook nog enkele van jou afgedeeld Frankie. Helaas was het hier na een paar jaar ook over en uit. Zaailingen heb ik nooit gevonden. Jelitto proberen lijkt mij een goed idee, ik heb er ook nog nooit besteld, misschien moeten we eens een gegroepeerde bestelling proberen want hun aanbod is echt wel indrukwekkend.
Heel vreemd dat je nooit zaailingen hebt gevonden. Elk voorjaar doken er hier talloze zaailingen op. Wanneer ik de uitgebloeide bloemen eind september verwijderde had ik bovendien massa's zaad.
Ja, een gegroepeerde bestelling is een goed idee, Luc.
De tijd van 'massale zaad zetting' lijkt hier wel voor heel wat soorten verleden tijd. Onze bestuivers zijn in de loop der jaren zwaar gedecimeerd vrees ik. Mijn Lewisia's zijn ook een voorbeeld van dat fenomeen. Vroeger, massa's zaden... nu vaak nog slechts een paar zaden op bepaalde planten... deen probleem dat alleen lijkt toe te nemen heb ik de indruk.
Citaat van: Thomas Eckert op 29 juli 2024, 13:01:58
Het geslacht Junellia zou ook in de categorie van relatief weinig gekweekte planten in onze rotstuinen kunnen vallen. Vier jaar geleden heb ik Junellia congesta gezaaid en die groeit goed in de bak en ook direct in de rotstuin...zonder enige bescherming. Hij groeit langzaam en heeft nog niet gebloeid. Maar ik geef de hoop niet op.🤞
Zeer zeker Thomas ! Ik probeer met vallen en opstaan ook enkele soorten te kweken ...Ik heb ze gezien in Patagonië in 2008 ....Zoals ze daar bloeien krijgen we ze hier nooit natuurlijk .
De eerste is minutifolia en de tweede is thymifolia ... Ik heb hier wat bescheiden bloei gehad bij enkele die onder een constant afdak staan . Buiten heb ik er ook 2 maar die staan maar wat te kwakkelen ...
In de vorige tuin heb ik Junellia wilczekii (foto 3 ) goed kunnen houden buiten maar niet kunnen verhuizen naar de huidige tuin . De bloei was echter heel matig en ik vind er ook geen foto van ..
Citaat van: Luc Gilgemyn op 29 juli 2024, 18:29:36
Ik heb het altijd al voor de later bloeiende soortjes gehad Kris, wat ben ik weer blij met de helderblauwe bloemen van Delphinium grandiflorum die de tuin opluisteren. Hij is met zijn ca 30-40 cm hoogte niet echt compact te noemen maar hij is dermate dun bebladerd dat je er dwars doorheen ziet.
Dat blauw werkt altijd Luc !!!
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 29 juli 2024, 10:11:29
Over elegans kom ik graag nog een keer terug een volgende keer ...
Linum elegans dus ... Een 10 - tal jaren terug (in de vorige tuin )kon ik er redelijk mee overweg en kon ik ze buiten in de rotstuin (tussen tufsteen , niet in de tufsteen )wel in leven houden . (foto 1 )
Maar nadien is me dat niet meer gelukt .Niet in trogjes , ,niet in de rotstuin en zelfs in pot was het in 1 keer moeilijk . Elke keer ik bij Ger op bezoek ging zag ik hoe goed ze het wel deden in zijn tuin ! Zowel in de open rotstuin als in trogjes ...Het was telkens kwijlen ! Want dit is toch ook een super Linum ! Ik heb gehoord dat er toch mensen zijn in Vlaanderen (zoals Freddy )deze heel goed kunnen houden in hun tuin . Martijn vertelde ook dat deze geen problemen gaf in zijn tuin en dat gewoon in de open rotstuin .
Wat zijn jullie ervaringen ?Ik was deze winter ook weer zo goed als alles kwijt ook in potjes maar kon toch een stukje redden en deze staat er voorlopig goed bij . Ik zag deze of aff. Linum elegans ook een keer in de natuur in de Peloponnesos. (foto 2 en 3 )
Citaat van: Thomas Eckert op 29 juli 2024, 13:01:58
Het geslacht Junellia zou ook in de categorie van relatief weinig gekweekte planten in onze rotstuinen kunnen vallen. Vier jaar geleden heb ik Junellia congesta gezaaid en die groeit goed in de bak en ook direct in de rotstuin...zonder enige bescherming. Hij groeit langzaam en heeft nog niet gebloeid. Maar ik geef de hoop niet op.🤞
Nog eens nagekeken wat ik hier heb Thomas .....Junellia azorelloides heb ik hier in pot en geeft hier een beetje bloei . (foto 1 ) Ik heb altijd gehoord dat dit de beste soort zou moeten zijn om buiten te proberen . Foto 2 & 3 is deze soort in het wild in Patagonië .
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 31 juli 2024, 12:08:53
Nog eens nagekeken wat ik hier heb Thomas .....Junellia azorelloides heb ik hier in pot en geeft hier een beetje bloei . (foto 1 ) Ik heb altijd gehoord dat dit de beste soort zou moeten zijn om buiten te proberen . Foto 2 & 3 is deze soort in het wild in Patagonië .
Wat ik ook heb is 2 potjes Junellia congesta in pot en onder een afdak . Hebben een beetje gebloeid . En dan nog 2 exemplaren van Junellia micrantha in 2 verschillende trogjes . De eerste is nooit afgedekt geweest deze extreem natte winter en zag er na de winter vrij dood uit ....Maar hij is heel verwonderlijk opgestaan uit de doden ...De tweede werd wel afgedekt maar stond na de winter ook niet zo top .
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 31 juli 2024, 11:25:35
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 29 juli 2024, 10:11:29
Over elegans kom ik graag nog een keer terug een volgende keer ...
Linum elegans dus ... Een 10 - tal jaren terug (in de vorige tuin )kon ik er redelijk mee overweg en kon ik ze buiten in de rotstuin (tussen tufsteen , niet in de tufsteen )wel in leven houden . (foto 1 )
Maar nadien is me dat niet meer gelukt .Niet in trogjes , ,niet in de rotstuin en zelfs in pot was het in 1 keer moeilijk . Elke keer ik bij Ger op bezoek ging zag ik hoe goed ze het wel deden in zijn tuin ! Zowel in de open rotstuin als in trogjes ...Het was telkens kwijlen ! Want dit is toch ook een super Linum ! Ik heb gehoord dat er toch mensen zijn in Vlaanderen (zoals Freddy )deze heel goed kunnen houden in hun tuin . Martijn vertelde ook dat deze geen problemen gaf in zijn tuin en dat gewoon in de open rotstuin . Wat zijn jullie ervaringen ?
Ik was deze winter ook weer zo goed als alles kwijt ook in potjes maar kon toch een stukje redden en deze staat er voorlopig goed bij . Ik zag deze of aff. Linum elegans ook een keer in de natuur in de Peloponnesos. (foto 2 en 3 )
Ik heb er enkele jaren terug ook eentje aangeschaft bij Ger, wie anders?
De plant stond in een trog volledig op het zuiden en in de wind. Hij deed het er heel goed over een periode van drie jaar. Zo goed zelfs dat de plant uitlopertjes begon te maken die ik kon afnemen en oppotten. Het opgepotte materiaal deed het echter niet goed en ik verloor alles weer in de kortste keren. De moederplant heeft een jaar of twee heel goed gebloeid, maar daarna ging het bergaf en verdween de plant. Ik had nog een goed groeiende stek overgehouden die ik op een andere plaats in de rotstuin plantte maar die is vorige winter ook afgestorven. Wat de reden zou kunnen zijn, heb ik geen benul van. Ik denk ook hier dat deze planten het in sommige tuinen heel goed doen, terwijl ze in andere tuinen een kort leven beschoren zijn. De juiste plant op de juiste plaats.
De foto's met de bloeiende planten dateren inmiddels ook al weer van 2021.
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 31 juli 2024, 12:08:53
Citaat van: Thomas Eckert op 29 juli 2024, 13:01:58
Het geslacht Junellia zou ook in de categorie van relatief weinig gekweekte planten in onze rotstuinen kunnen vallen. Vier jaar geleden heb ik Junellia congesta gezaaid en die groeit goed in de bak en ook direct in de rotstuin...zonder enige bescherming. Hij groeit langzaam en heeft nog niet gebloeid. Maar ik geef de hoop niet op.🤞
Nog eens nagekeken wat ik hier heb Thomas .....Junellia azorelloides heb ik hier in pot en geeft hier een beetje bloei . (foto 1 ) Ik heb altijd gehoord dat dit de beste soort zou moeten zijn om buiten te proberen . Foto 2 & 3 is deze soort in het wild in Patagonië .
Prachtige planten in de natuur, Kris. Ik heb ze nog nooit geprobeerd. Volgens wat ik zie zijn de bloeiresultaten niet om over naar huis te schrijven?
Citaat van: Luc Gilgemyn op 29 juli 2024, 18:29:36
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 29 juli 2024, 09:53:59
Citaat van: Luc Gilgemyn op 28 juli 2024, 12:52:14
Inderdaad een heel mooie soort Kris. Of hij zeldzaam is weet ik niet en of hij moeilijk is weet ik evenmin maar sedert vorig jaar heb ik hier naast de makkelijke Pterocephalus parnassii ook Pterocephalus pinardii in de verzameling. Mooi vind ik hem in elk geval wel.
"Zeldzaam " is moeilijk te quoteren Luc ....Zeldzaam is misschien de plant die je graag wil hebben en nog zoekt en niet gevonden hebt ? Minder algemeen is een betere term waarschijnlijk en dan nog .Eens je een bepaalde soort hebt en die doet het naar behoren ga je de zoektocht verder zetten naar andere /nieuwe soorten en ontsnappen bepaalde andere planten aan je aandacht op plantenbeurzen of plantenlijsten van verkopers . Ik denk dat Pterocephalus pinardii nog wel redelijk wordt aangeboden maar dat hij misschien lastig te verkopen is in het voorjaar ...Hij bloeit veel later en dan zijn er altijd mensen die dan minder aandacht hebben aan niet bloeiende planten . Het is nochtans een schitterende soort en je hebt hem heel mooi geportretteerd ! En oh zo waardevol ook vanwege de latere bloei !
Ik heb het altijd al voor de later bloeiende soortjes gehad Kris, wat ben ik weer blij met de helderblauwe bloemen van Delphinium grandiflorum die de tuin opluisteren. Hij is met zijn ca 30-40 cm hoogte niet echt compact te noemen maar hij is dermate dun bebladerd dat je er dwars doorheen ziet.
Een hele mooie plant, Luc. Zoals je weet in mijn tuin bijna onmogelijk door de veelvuldige slakkenvraat.
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 31 juli 2024, 11:11:21
Citaat van: Thomas Eckert op 29 juli 2024, 13:01:58
Het geslacht Junellia zou ook in de categorie van relatief weinig gekweekte planten in onze rotstuinen kunnen vallen. Vier jaar geleden heb ik Junellia congesta gezaaid en die groeit goed in de bak en ook direct in de rotstuin...zonder enige bescherming. Hij groeit langzaam en heeft nog niet gebloeid. Maar ik geef de hoop niet op.🤞
Zeer zeker Thomas ! Ik probeer met vallen en opstaan ook enkele soorten te kweken ...Ik heb ze gezien in Patagonië in 2008 ....Zoals ze daar bloeien krijgen we ze hier nooit natuurlijk .
De eerste is minutifolia en de tweede is thymifolia ... Ik heb hier wat bescheiden bloei gehad bij enkele die onder een constant afdak staan . Buiten heb ik er ook 2 maar die staan maar wat te kwakkelen ...
In de vorige tuin heb ik Junellia wilczekii (foto 3 ) goed kunnen houden buiten maar niet kunnen verhuizen naar de huidige tuin . De bloei was echter heel matig en ik vind er ook geen foto van ..
Prachtige opnames, Kris, ik herinner me nog dat ze ook in lezingen van Ger zaten. Het lijken wel Phlox van op een afstand. Konden we dit maar kunnen laten gedijen in de tuin.
Citaat van: Frankie Wulleman op 31 juli 2024, 12:58:52
Citaat van: Luc Gilgemyn op 29 juli 2024, 18:29:36
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 29 juli 2024, 09:53:59
Citaat van: Luc Gilgemyn op 28 juli 2024, 12:52:14
Inderdaad een heel mooie soort Kris. Of hij zeldzaam is weet ik niet en of hij moeilijk is weet ik evenmin maar sedert vorig jaar heb ik hier naast de makkelijke Pterocephalus parnassii ook Pterocephalus pinardii in de verzameling. Mooi vind ik hem in elk geval wel.
"Zeldzaam " is moeilijk te quoteren Luc ....Zeldzaam is misschien de plant die je graag wil hebben en nog zoekt en niet gevonden hebt ? Minder algemeen is een betere term waarschijnlijk en dan nog .Eens je een bepaalde soort hebt en die doet het naar behoren ga je de zoektocht verder zetten naar andere /nieuwe soorten en ontsnappen bepaalde andere planten aan je aandacht op plantenbeurzen of plantenlijsten van verkopers . Ik denk dat Pterocephalus pinardii nog wel redelijk wordt aangeboden maar dat hij misschien lastig te verkopen is in het voorjaar ...Hij bloeit veel later en dan zijn er altijd mensen die dan minder aandacht hebben aan niet bloeiende planten . Het is nochtans een schitterende soort en je hebt hem heel mooi geportretteerd ! En oh zo waardevol ook vanwege de latere bloei !
Ik heb het altijd al voor de later bloeiende soortjes gehad Kris, wat ben ik weer blij met de helderblauwe bloemen van Delphinium grandiflorum die de tuin opluisteren. Hij is met zijn ca 30-40 cm hoogte niet echt compact te noemen maar hij is dermate dun bebladerd dat je er dwars doorheen ziet.
Een hele mooie plant, Luc. Zoals je weet in mijn tuin bijna onmogelijk door de veelvuldige slakkenvraat.
Hier zijn mijn slijmerige vriendjes (?????) er precies niet zo gek op, ze blijven meestal onaangeroerd. Vreemd toch.
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 31 juli 2024, 11:11:21
Citaat van: Thomas Eckert op 29 juli 2024, 13:01:58
Het geslacht Junellia zou ook in de categorie van relatief weinig gekweekte planten in onze rotstuinen kunnen vallen. Vier jaar geleden heb ik Junellia congesta gezaaid en die groeit goed in de bak en ook direct in de rotstuin...zonder enige bescherming. Hij groeit langzaam en heeft nog niet gebloeid. Maar ik geef de hoop niet op.🤞
Zeer zeker Thomas ! Ik probeer met vallen en opstaan ook enkele soorten te kweken ...Ik heb ze gezien in Patagonië in 2008 ....Zoals ze daar bloeien krijgen we ze hier nooit natuurlijk .
De eerste is minutifolia en de tweede is thymifolia ... Ik heb hier wat bescheiden bloei gehad bij enkele die onder een constant afdak staan . Buiten heb ik er ook 2 maar die staan maar wat te kwakkelen ...
In de vorige tuin heb ik Junellia wilczekii (foto 3 ) goed kunnen houden buiten maar niet kunnen verhuizen naar de huidige tuin . De bloei was echter heel matig en ik vind er ook geen foto van ..
Dit soort opnames hebben we natuurlijk al meer gezien in de loop der jaren Kris. Bij lezingen, op internet, enz... maar van zo'n schoonheden kan een mens toch nooit genoeg krijgen! Effenaf prachtig !! _02
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 31 juli 2024, 11:25:35
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 29 juli 2024, 10:11:29
Over elegans kom ik graag nog een keer terug een volgende keer ...
Linum elegans dus ... Een 10 - tal jaren terug (in de vorige tuin )kon ik er redelijk mee overweg en kon ik ze buiten in de rotstuin (tussen tufsteen , niet in de tufsteen )wel in leven houden . (foto 1 )
Maar nadien is me dat niet meer gelukt .Niet in trogjes , ,niet in de rotstuin en zelfs in pot was het in 1 keer moeilijk . Elke keer ik bij Ger op bezoek ging zag ik hoe goed ze het wel deden in zijn tuin ! Zowel in de open rotstuin als in trogjes ...Het was telkens kwijlen ! Want dit is toch ook een super Linum ! Ik heb gehoord dat er toch mensen zijn in Vlaanderen (zoals Freddy )deze heel goed kunnen houden in hun tuin . Martijn vertelde ook dat deze geen problemen gaf in zijn tuin en dat gewoon in de open rotstuin . Wat zijn jullie ervaringen ?
Ik was deze winter ook weer zo goed als alles kwijt ook in potjes maar kon toch een stukje redden en deze staat er voorlopig goed bij . Ik zag deze of aff. Linum elegans ook een keer in de natuur in de Peloponnesos. (foto 2 en 3 )
Linum elegans heeft hier wel een flink aantal jaartjes - ik denk toch wel een 6-8 jaar - stand gehouden op het tufbergje, tussen de stenen, in een heel arm mengsel met heel veel zand. Een paar jaar geleden gaf hij plots de geest.... Ik heb nooit zaadzetting gezien en ook niet geprobeerd om stek te nemen. Een nieuwe poging met een (weliswaar klein) plantje van bij Ger een tweetal jaar geleden lukte helaas niet.
De foto dateert van 2019.
Citaat van: Ger van den Beuken op 28 juli 2024, 22:35:47
Vrij laat nu Frankie. Planten geraken in rust maar toch om overleving te waarborgen altijd een poging doen.Androsace houdt meer van koelte. Ik deed dit altijd rond deze tijd of liever nog wat later.
Als je perlite of bims gebruikt, Ger, is dit toch een medium dat vrij snel uitdroogt? Hoe kan je de vochtigheid van zo'n medium op het juiste peil houden?
Citaat van: Frankie Wulleman op 1 augustus 2024, 08:07:36
Citaat van: Ger van den Beuken op 28 juli 2024, 22:35:47
Vrij laat nu Frankie. Planten geraken in rust maar toch om overleving te waarborgen altijd een poging doen.Androsace houdt meer van koelte. Ik deed dit altijd rond deze tijd of liever nog wat later.
Als je perlite of bims gebruikt, Ger, is dit toch een medium dat vrij snel uitdroogt? Hoe kan je de vochtigheid van zo'n medium op het juiste peil houden?
[/quot
Als ik bims noem Frankie bedoel ik Deco bims een fantastich medium puur te gebruiken maar enkel voor die soortjes die bijna onmogelijk op een andere manier te bewortelen zijn. De vocht huishouding is perfect. Alleen gebruikte ik dit medium voor kleine aantallen stek in trays. Vocht gehalte is een kwestie van ervaring en goed in de gaten houden. Vochtig houden deed ik met een klein Engels kannetje tussen re rijen in zonder de stekken te raken. Ik weet dat dit aandacht vraagt maar wordt echt beloond.
Deco bims is te bestellen bij www.vulkan-substrate.de Kies de Vulkatec Deco Bims 0.3- 0.8 mm
Citaat van: Frankie Wulleman op 31 juli 2024, 13:01:02
Prachtige opnames, Kris, ik herinner me nog dat ze ook in lezingen van Ger zaten. Het lijken wel Phlox van op een afstand. Konden we dit maar kunnen laten gedijen in de tuin.
Dank je Frankie .
Zelf heb ik ook een lezing gemaakt destijds over Patagonië waar ook al deze Junellia's inzaten . Ik heb de lezing destijds veel gegeven in cactusverenigingen en in Breda . Maar omdat Ger de zijne al bij de VRV had gegeven was er uiteraard geen noodzaak om 2 keer hetzelfde te doen . Ik speel nog wel met het idee om er eentje te maken over Zuid Amerika waar dan opnames zouden inzitten van Patagonië en Peru maar ook van de planten uit Zuid Amerika uit de eigen collectie door de jaren heen ....Dat is misschien wat bezigheid voor de winter ))4
Ja ze lijken wat op Phlox maar je krijgt ze hier inderdaad zelden zoals we ze zien in de natuur .
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 31 juli 2024, 12:08:53
Citaat van: Thomas Eckert op 29 juli 2024, 13:01:58
Het geslacht Junellia zou ook in de categorie van relatief weinig gekweekte planten in onze rotstuinen kunnen vallen. Vier jaar geleden heb ik Junellia congesta gezaaid en die groeit goed in de bak en ook direct in de rotstuin...zonder enige bescherming. Hij groeit langzaam en heeft nog niet gebloeid. Maar ik geef de hoop niet op.🤞
Nog eens nagekeken wat ik hier heb Thomas .....Junellia azorelloides heb ik hier in pot en geeft hier een beetje bloei . (foto 1 ) Ik heb altijd gehoord dat dit de beste soort zou moeten zijn om buiten te proberen . Foto 2 & 3 is deze soort in het wild in Patagonië .
Citaat van: Frankie Wulleman op 31 juli 2024, 12:57:27Prachtige planten in de natuur, Kris. Ik heb ze nog nooit geprobeerd. Volgens wat ik zie zijn de bloeiresultaten niet om over naar huis te schrijven?
Klopt Frankie , de bloei valt hier toch tegen al zag ik soms wel goede resultaten in de UK met planten in pot !
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 29 juli 2024, 10:11:29
Over elegans kom ik graag nog een keer terug een volgende keer ...
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 31 juli 2024, 11:25:35Linum elegans dus ... Een 10 - tal jaren terug (in de vorige tuin )kon ik er redelijk mee overweg en kon ik ze buiten in de rotstuin (tussen tufsteen , niet in de tufsteen )wel in leven houden . (foto 1 )
Maar nadien is me dat niet meer gelukt .Niet in trogjes , ,niet in de rotstuin en zelfs in pot was het in 1 keer moeilijk . Elke keer ik bij Ger op bezoek ging zag ik hoe goed ze het wel deden in zijn tuin ! Zowel in de open rotstuin als in trogjes ...Het was telkens kwijlen ! Want dit is toch ook een super Linum ! Ik heb gehoord dat er toch mensen zijn in Vlaanderen (zoals Freddy )deze heel goed kunnen houden in hun tuin . Martijn vertelde ook dat deze geen problemen gaf in zijn tuin en dat gewoon in de open rotstuin . Wat zijn jullie ervaringen ?
Ik was deze winter ook weer zo goed als alles kwijt ook in potjes maar kon toch een stukje redden en deze staat er voorlopig goed bij . Ik zag deze of aff. Linum elegans ook een keer in de natuur in de Peloponnesos. (foto 2 en 3 )
Citaat van: Frankie Wulleman op 31 juli 2024, 12:55:18Ik heb er enkele jaren terug ook eentje aangeschaft bij Ger, wie anders?
De plant stond in een trog volledig op het zuiden en in de wind. Hij deed het er heel goed over een periode van drie jaar. Zo goed zelfs dat de plant uitlopertjes begon te maken die ik kon afnemen en oppotten. Het opgepotte materiaal deed het echter niet goed en ik verloor alles weer in de kortste keren. De moederplant heeft een jaar of twee heel goed gebloeid, maar daarna ging het bergaf en verdween de plant. Ik had nog een goed groeiende stek overgehouden die ik op een andere plaats in de rotstuin plantte maar die is vorige winter ook afgestorven. Wat de reden zou kunnen zijn, heb ik geen benul van. Ik denk ook hier dat deze planten het in sommige tuinen heel goed doen, terwijl ze in andere tuinen een kort leven beschoren zijn. De juiste plant op de juiste plaats.
De foto's met de bloeiende planten dateren inmiddels ook al weer van 2021.
Je hebt ze nochtans schitterend in bloei gekregen Frankie , super mooie foto's ...Zo vol heb ik ze nooit gehad ! Zonde dat het ook bij jou over en uit is...Het gekke is dat ik van Martijn hoor dat ze bij hem niet eens op het droogste en warmste plekje staan in zijn tuin !
Citaat van: Luc Gilgemyn op 31 juli 2024, 18:25:43
Linum elegans heeft hier wel een flink aantal jaartjes - ik denk toch wel een 6-8 jaar - stand gehouden op het tufbergje, tussen de stenen, in een heel arm mengsel met heel veel zand. Een paar jaar geleden gaf hij plots de geest.... Ik heb nooit zaadzetting gezien en ook niet geprobeerd om stek te nemen. Een nieuwe poging met een (weliswaar klein) plantje van bij Ger een tweetal jaar geleden lukte helaas niet.
De foto dateert van 2019.
We zitten blijkbaar allemaal in hetzelfde schuitje Luc ... --13
Citaat van: Ger van den Beuken op 28 juli 2024, 22:35:47
Vrij laat nu Frankie. Planten geraken in rust maar toch om overleving te waarborgen altijd een poging doen.Androsace houdt meer van koelte. Ik deed dit altijd rond deze tijd of liever nog wat later.
Citaat van: Frankie Wulleman op 1 augustus 2024, 08:07:36Als je perlite of bims gebruikt, Ger, is dit toch een medium dat vrij snel uitdroogt? Hoe kan je de vochtigheid van zo'n medium op het juiste peil houden?
Citaat van: Ger van den Beuken op 1 augustus 2024, 09:33:18Als ik bims noem Frankie bedoel ik Deco bims een fantastich medium puur te gebruiken maar enkel voor die soortjes die bijna onmogelijk op een andere manier te bewortelen zijn. De vocht huishouding is perfect. Alleen gebruikte ik dit medium voor kleine aantallen stek in trays. Vocht gehalte is een kwestie van ervaring en goed in de gaten houden. Vochtig houden deed ik met een klein Engels kannetje tussen re rijen in zonder de stekken te raken. Ik weet dat dit aandacht vraagt maar wordt echt beloond.
Deco bims is te bestellen bij www.vulkan-substrate.de Kies de Vulkatec Deco Bims 0.3- 0.8 mm
Dat Engels kannetje herken ik gelijk Ger , daar heb ik je meermaals mee in actie gezien ... Bedankt voor deze nuttige tips ((14
Al eerder getoond door onze vriend Thomas .....Sphaeralcea caespitosa uit Utah en Nevada . Net als de eerder getoonde Nototriche macleanii een lid uit de familie van de Malvaceae. Zeer zeker nog een zeldzame plant in onze regionen ...Ik heb een tweede plant in een schaal die ook gaat bloeien en ik hoop zaden te kunnen winnen . In de natuur staan de bloemen op kortere stengels omdat ze daar meer licht en vooral UV licht krijgen .
Gefeliciteerd Kris🤩...
voor mij is deze soort een van de heel bijzondere planten van de Noord-Amerikaanse halfwoestijnen.
De drie bloemen die ik had waren elk maar een paar dagen open en verschenen niet tegelijkertijd... maar de een na de ander.
Een paar dagen geleden ben ik begonnen met het bouwen van een overdekt verhoogd bed om deze zeldzame diva's betere omstandigheden te bieden. Ik denk dat ze zich daar prettiger zullen voelen met meer overlevingsgids van droge plekken. 🤞
Citaat van: Ger van den Beuken op 1 augustus 2024, 09:33:18
Citaat van: Frankie Wulleman op 1 augustus 2024, 08:07:36
Citaat van: Ger van den Beuken op 28 juli 2024, 22:35:47
Vrij laat nu Frankie. Planten geraken in rust maar toch om overleving te waarborgen altijd een poging doen.Androsace houdt meer van koelte. Ik deed dit altijd rond deze tijd of liever nog wat later.
Als je perlite of bims gebruikt, Ger, is dit toch een medium dat vrij snel uitdroogt? Hoe kan je de vochtigheid van zo'n medium op het juiste peil houden?
[/quot
Als ik bims noem Frankie bedoel ik Deco bims een fantastich medium puur te gebruiken maar enkel voor die soortjes die bijna onmogelijk op een andere manier te bewortelen zijn. De vocht huishouding is perfect. Alleen gebruikte ik dit medium voor kleine aantallen stek in trays. Vocht gehalte is een kwestie van ervaring en goed in de gaten houden. Vochtig houden deed ik met een klein Engels kannetje tussen re rijen in zonder de stekken te raken. Ik weet dat dit aandacht vraagt maar wordt echt beloond.
Deco bims is te bestellen bij www.vulkan-substrate.de Kies de Vulkatec Deco Bims 0.3- 0.8 mm
Zoiets noemt men zonder woorden Ger !! ((12
Citaat van: Thomas Eckert op 4 augustus 2024, 11:20:01
Gefeliciteerd Kris🤩...
voor mij is deze soort een van de heel bijzondere planten van de Noord-Amerikaanse halfwoestijnen.
De drie bloemen die ik had waren elk maar een paar dagen open en verschenen niet tegelijkertijd... maar de een na de ander.
Een paar dagen geleden ben ik begonnen met het bouwen van een overdekt verhoogd bed om deze zeldzame diva's betere omstandigheden te bieden. Ik denk dat ze zich daar prettiger zullen voelen met meer overlevingsgids van droge plekken. 🤞
Dank je Thomas ! Ik vind ze ook heel erg bijzonder ! Ik hoop dat de 2 verschillende planten toch een keer samen bloemen .... ))4 ))4 Ik wil ze zelf ook graag proberen in een soort verhoogd bed . Ben benieuwd naar je nieuwe projectje !!! ((14
Ja Kris... Ik had al lang een overdekt zolderbed moeten hebben. In het verleden ben ik talloze zeldzame planten kwijtgeraakt die ik in potten kweekte.
Ik heb nog steeds een paar "pijlen in mijn koker" die ik niet meteen kwijt wil vanwege hun zeldzaamheid. Daarom probeer ik nu een droog verhoogd bed.
Eén kandidaat is bijvoorbeeld
Astragalus utahensis...nog erg klein (afgelopen winter gezaaid)... maar hoop doet leven. 🤞
Allemaal wat te moeilijke planten voor mij...
Een plant die ik al vele jaren in de rotstuin heb en die ik eigenlijk nooit meer in het aanbod zie is deze Pterocephalus perennis subsp. bellidifolius (syn. Pterocephalus epiroticus). Soms wordt deze plant door sommigen ondergebracht in het geslacht Scabiosa die een wat gelijkaardige bloei heeft.
Deze Pterocephalus vinden we in de natuur terug in Albanie en het Westen en Noordwesten van Griekenland waar ze groeit in rotsspleten en rotsen van kalksteen. Groeihoogte zit tussen de 800 en 2100m wat inhoud dat ze voldoende winterhard is als ze maar niet te nat staat. Meer naar het zuiden (centraal Griekenland en de Pelops) wordt deze ondersoort vervangen door P. perennis subsp. perennis die misschien wat beter bekend is.
Interessant is de late bloei die ligt in juli & augustus. Na de bloei komen nog erg decoratieve zaadhoofdjes als bonus.
Nog een plant die we terug in het aanbod moeten krijgen is deze Ptilotrichum macrocarpum.
Het geslacht Ptilotrichum verschilt van Alyssum alleen in een aantal minieme botanische eigenschappen waardoor je deze plant wel eens als Alyssum macrocarpum benaamd ziet.
P. macrocarpum vormt een vertakt struikje tot 20cm hoog die op termijn min of meer stekelig wordt. De bladeren zijn zilvergroen van kleur en de bloei is wit.
Herkomst is Zuid Frankrijk waar deze groeit op kalksteen.
Citaat van: Luc Scheldeman op 4 augustus 2024, 20:11:46
Allemaal wat te moeilijke planten voor mij...
Een plant die ik al vele jaren in de rotstuin heb en die ik eigenlijk nooit meer in het aanbod zie is deze Pterocephalus perennis subsp. bellidifolius (syn. Pterocephalus epiroticus). Soms wordt deze plant door sommigen ondergebracht in het geslacht Scabiosa die een wat gelijkaardige bloei heeft.
Deze Pterocephalus vinden we in de natuur terug in Albanie en het Westen en Noordwesten van Griekenland waar ze groeit in rotsspleten en rotsen van kalksteen. Groeihoogte zit tussen de 800 en 2100m wat inhoud dat ze voldoende winterhard is als ze maar niet te nat staat. Meer naar het zuiden (centraal Griekenland en de Pelops) wordt deze ondersoort vervangen door P. perennis subsp. perennis die misschien wat beter bekend is.
Interessant is de late bloei die ligt in juli & augustus. Na de bloei komen nog erg decoratieve zaadhoofdjes als bonus.
Hallo kroket! Wat een prachtige plant is dat. Deze mag dus zeker niet ontbreken in het sortiment. Kan je daar iets van opkweken, Luc? Ik hou me zeker aanbevolen.
Citaat van: Luc Scheldeman op 4 augustus 2024, 20:23:39
Nog een plant die we terug in het aanbod moeten krijgen is deze Ptilotrichum macrocarpum.
Het geslacht Ptilotrichum verschilt van Alyssum alleen in een aantal minieme botanische eigenschappen waardoor je deze plant wel eens als Alyssum macrocarpum benaamd ziet.
P. macrocarpum vormt een vertakt struikje tot 20cm hoog die op termijn min of meer stekelig wordt. De bladeren zijn zilvergroen van kleur en de bloei is wit.
Herkomst is Zuid Frankrijk waar deze groeit op kalksteen.
Wederom een bjoetie, Luc. Heb ik ook nooit eerder aangeboden gezien. Vermeerderen maar die handel zou ik zeggen!
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 4 augustus 2024, 10:58:48
Al eerder getoond door onze vriend Thomas .....Sphaeralcea caespitosa uit Utah en Nevada . Net als de eerder getoonde Nototriche macleanii een lid uit de familie van de Malvaceae. Zeer zeker nog een zeldzame plant in onze regionen ...Ik heb een tweede plant in een schaal die ook gaat bloeien en ik hoop zaden te kunnen winnen . In de natuur staan de bloemen op kortere stengels omdat ze daar meer licht en vooral UV licht krijgen .
Heel apart, benieuwd hoe dit mooie ding het verder zal doen in cultuur.
Citaat van: Luc Scheldeman op 4 augustus 2024, 20:11:46
Allemaal wat te moeilijke planten voor mij...
Een plant die ik al vele jaren in de rotstuin heb en die ik eigenlijk nooit meer in het aanbod zie is deze Pterocephalus perennis subsp. bellidifolius (syn. Pterocephalus epiroticus). Soms wordt deze plant door sommigen ondergebracht in het geslacht Scabiosa die een wat gelijkaardige bloei heeft.
Deze Pterocephalus vinden we in de natuur terug in Albanie en het Westen en Noordwesten van Griekenland waar ze groeit in rotsspleten en rotsen van kalksteen. Groeihoogte zit tussen de 800 en 2100m wat inhoud dat ze voldoende winterhard is als ze maar niet te nat staat. Meer naar het zuiden (centraal Griekenland en de Pelops) wordt deze ondersoort vervangen door P. perennis subsp. perennis die misschien wat beter bekend is.
Interessant is de late bloei die ligt in juli & augustus. Na de bloei komen nog erg decoratieve zaadhoofdjes als bonus.
Heel mooi en compact
Citaat van: Luc Scheldeman op 4 augustus 2024, 20:23:39
Nog een plant die we terug in het aanbod moeten krijgen is deze Ptilotrichum macrocarpum.
Het geslacht Ptilotrichum verschilt van Alyssum alleen in een aantal minieme botanische eigenschappen waardoor je deze plant wel eens als Alyssum macrocarpum benaamd ziet.
P. macrocarpum vormt een vertakt struikje tot 20cm hoog die op termijn min of meer stekelig wordt. De bladeren zijn zilvergroen van kleur en de bloei is wit.
Herkomst is Zuid Frankrijk waar deze groeit op kalksteen.
Volledig met je eens Luc , heel mooi mini heestertje !
Citaat van: Luc Scheldeman op 4 augustus 2024, 20:11:46
Een plant die ik al vele jaren in de rotstuin heb en die ik eigenlijk nooit meer in het aanbod zie is deze Pterocephalus perennis subsp. bellidifolius (syn. Pterocephalus epiroticus). Soms wordt deze plant door sommigen ondergebracht in het geslacht Scabiosa die een wat gelijkaardige bloei heeft.
Deze Pterocephalus vinden we in de natuur terug in Albanie en het Westen en Noordwesten van Griekenland waar ze groeit in rotsspleten en rotsen van kalksteen. Groeihoogte zit tussen de 800 en 2100m wat inhoud dat ze voldoende winterhard is als ze maar niet te nat staat. Meer naar het zuiden (centraal Griekenland en de Pelops) wordt deze ondersoort vervangen door P. perennis subsp. perennis die misschien wat beter bekend is.
Interessant is de late bloei die ligt in juli & augustus. Na de bloei komen nog erg decoratieve zaadhoofdjes als bonus.
Je hebt inderdaad de goede uitgekozen Luc , ziet er mij een heel compacte en heel waardevolle soort uit die inderdaad niet mag ontbreken ...En dan nog uit mijn favoriete gebieden afkomstig ....Ik heb deze ook nog niet weten aanbieden maar je kan soms niet alles zien natuurlijk ...
Citaat van: Thomas Eckert op 4 augustus 2024, 15:14:25
Astragalus utahensis...nog erg klein (afgelopen winter gezaaid)... maar hoop doet leven. 🤞
Ik heb ze vroeger wel eens in bloei gehad in pot en in de kas ....Super mooi als ze bloeien . Niet te lang wachten met uitplanten Thomas want eens ze wat groter worden laten ze zich nog moeilijk verplanten! Ze maken een lange penwortel ....
Citaat van: Luc Scheldeman op 4 augustus 2024, 20:11:46
Allemaal wat te moeilijke planten voor mij...
Klinkt vreemd uit de mond van iemand die de aller aller moeilijkste bolgewassen , Irissen en dergelijke weet te kweken ..... -2( -2( -2( :P
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 4 augustus 2024, 10:58:48
Al eerder getoond door onze vriend Thomas .....Sphaeralcea caespitosa uit Utah en Nevada . Net als de eerder getoonde Nototriche macleanii een lid uit de familie van de Malvaceae. Zeer zeker nog een zeldzame plant in onze regionen ...Ik heb een tweede plant in een schaal die ook gaat bloeien en ik hoop zaden te kunnen winnen . In de natuur staan de bloemen op kortere stengels omdat ze daar meer licht en vooral UV licht krijgen .
Ik kan er geen genoeg van krijgen .... ))4 ))4
Nog een tweede bloem die nu ook open komt ...
Voor de eerste keer in mijn lange rotsplanten bestaan is het me gelukt om Polemonium viscosum in bloei te krijgen ....Geen makkelijke en algemene klant deze Amerikaan....
Citaat van: Thomas Eckert op 4 augustus 2024, 15:14:25
Ja Kris... Ik had al lang een overdekt zolderbed moeten hebben. In het verleden ben ik talloze zeldzame planten kwijtgeraakt die ik in potten kweekte.
Ik heb nog steeds een paar "pijlen in mijn koker" die ik niet meteen kwijt wil vanwege hun zeldzaamheid. Daarom probeer ik nu een droog verhoogd bed.
Eén kandidaat is bijvoorbeeld
Astragalus utahensis...nog erg klein (afgelopen winter gezaaid)... maar hoop doet leven. 🤞
We duimen Thomas ! Hier zijn amper Astragalus soorten in de tuin te houden...
Citaat van: Luc Scheldeman op 4 augustus 2024, 20:11:46
Allemaal wat te moeilijke planten voor mij...
Een plant die ik al vele jaren in de rotstuin heb en die ik eigenlijk nooit meer in het aanbod zie is deze Pterocephalus perennis subsp. bellidifolius (syn. Pterocephalus epiroticus). Soms wordt deze plant door sommigen ondergebracht in het geslacht Scabiosa die een wat gelijkaardige bloei heeft.
Deze Pterocephalus vinden we in de natuur terug in Albanie en het Westen en Noordwesten van Griekenland waar ze groeit in rotsspleten en rotsen van kalksteen. Groeihoogte zit tussen de 800 en 2100m wat inhoud dat ze voldoende winterhard is als ze maar niet te nat staat. Meer naar het zuiden (centraal Griekenland en de Pelops) wordt deze ondersoort vervangen door P. perennis subsp. perennis die misschien wat beter bekend is.
Interessant is de late bloei die ligt in juli & augustus. Na de bloei komen nog erg decoratieve zaadhoofdjes als bonus.
Pterocephalus is een geslacht dat vroeger eigenlijk weinig aandacht kreeg.. ten onrechte blijkbaar. Nog een heel mooi exemplaar uit de familie is dit !!
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 5 augustus 2024, 09:18:33
Citaat van: Luc Scheldeman op 4 augustus 2024, 20:11:46
Allemaal wat te moeilijke planten voor mij...
Klinkt vreemd uit de mond van iemand die de aller aller moeilijkste bolgewassen , Irissen en dergelijke weet te kweken ..... -2( -2( -2( :P
Nederigheid siert de mens Kris !! ;)
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 6 augustus 2024, 09:10:01
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 4 augustus 2024, 10:58:48
Al eerder getoond door onze vriend Thomas .....Sphaeralcea caespitosa uit Utah en Nevada . Net als de eerder getoonde Nototriche macleanii een lid uit de familie van de Malvaceae. Zeer zeker nog een zeldzame plant in onze regionen ...Ik heb een tweede plant in een schaal die ook gaat bloeien en ik hoop zaden te kunnen winnen . In de natuur staan de bloemen op kortere stengels omdat ze daar meer licht en vooral UV licht krijgen .
Ik kan er geen genoeg van krijgen .... ))4 ))4
Nog een tweede bloem die nu ook open komt ...
Super is dat Kris ! Hier gaat mijn exemplaar in zijn trog ook vrij aardig vooruit maar bloei zie ik voorlopig niet zitten voor dit jaar. ))8 Dan kan ik hier alvast van jouw bloei genieten. Prachtig is hij !
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 6 augustus 2024, 09:22:56
Voor de eerste keer in mijn lange rotsplanten bestaan is het me gelukt om Polemonium viscosum in bloei te krijgen ....Geen makkelijke en algemene klant deze Amerikaan....
Mij is het ook ooit een keer gelukt Kris, de kleur was echter iets meer grijs/blauw dan jouw exemplaar (kan ook aan de camera liggen). In de tuin was het na de winter helaas afgelopen met het feestje.... foto's van 2021.
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 6 augustus 2024, 09:22:56
Voor de eerste keer in mijn lange rotsplanten bestaan is het me gelukt om Polemonium viscosum in bloei te krijgen ....Geen makkelijke en algemene klant deze Amerikaan....
Prachtig Kris, ooit heb ik hem ook gehad, maar niet voor lang.
Citaat van: Herman Mylemans op 6 augustus 2024, 10:07:28
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 6 augustus 2024, 09:22:56
Voor de eerste keer in mijn lange rotsplanten bestaan is het me gelukt om Polemonium viscosum in bloei te krijgen ....Geen makkelijke en algemene klant deze Amerikaan....
Prachtig Kris, ooit heb ik hem ook gehad, maar niet voor lang.
Join the club, Herman!
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 4 augustus 2024, 10:58:48
Al eerder getoond door onze vriend Thomas .....Sphaeralcea caespitosa uit Utah en Nevada . Net als de eerder getoonde Nototriche macleanii een lid uit de familie van de Malvaceae. Zeer zeker nog een zeldzame plant in onze regionen ...Ik heb een tweede plant in een schaal die ook gaat bloeien en ik hoop zaden te kunnen winnen . In de natuur staan de bloemen op kortere stengels omdat ze daar meer licht en vooral UV licht krijgen .
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 6 augustus 2024, 09:10:01Ik kan er geen genoeg van krijgen .... ))4 ))4
Nog een tweede bloem die nu ook open komt ...
Nu ook een tweede exemplaar in bloei is gekomen heb ik toch maar het penseel gehanteerd en proberen te bestuiven ...Ben benieuwd of ik zaden zal krijgen ...
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 6 augustus 2024, 09:22:56
Voor de eerste keer in mijn lange rotsplanten bestaan is het me gelukt om Polemonium viscosum in bloei te krijgen ....Geen makkelijke en algemene klant deze Amerikaan....
Citaat van: Luc Gilgemyn op 6 augustus 2024, 10:04:09Mij is het ook ooit een keer gelukt Kris, de kleur was echter iets meer grijs/blauw dan jouw exemplaar (kan ook aan de camera liggen). In de tuin was het na de winter helaas afgelopen met het feestje.... foto's van 2021.
Citaat van: Frankie Wulleman op 6 augustus 2024, 21:57:32
Citaat van: Herman Mylemans op 6 augustus 2024, 10:07:28
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 6 augustus 2024, 09:22:56
Voor de eerste keer in mijn lange rotsplanten bestaan is het me gelukt om Polemonium viscosum in bloei te krijgen ....Geen makkelijke en algemene klant deze Amerikaan....
Prachtig Kris, ooit heb ik hem ook gehad, maar niet voor lang.
Join the club, Herman!
Knappe prestatie ook Luc , spijtig dat het daarna over was .
Ik had hem ook gepost op Facebook en daar kreeg ik enorm veel reacties van liefhebbers die ook de ervaring hadden dat het een heel slechte bloeier was in cultuur . Of het nu in Noorwegen was of zelfs in bepaalde delen van de USA ....nagenoeg hetzelde verhaal van povere bloei in gevangenschap . Slechts ergens in Canada was er iemand die schreef dat het bij hem in de tuin een beetje een pest was omdat hij zich daar overal uitzaaide . Ook bijvoorbeeld iemand als Anne Spiegel met haar machtige tuin in Amerika kon hem niet lang houden.
Dus maar afwachten wat het wordt op termijn , ik dek hem wel af in de wintermaanden . Ik denk dat hij heeeeel veel zon en licht moet krijgen Frankie en Herman ?
Het leven van een alpiene planten kweker is soms onvoorspelbaar. De zeldzame Linum elegans groeide voorheen in een kleine trog maar overleefde ons laatste natte voorjaar niet. Ondanks dit verlies heeft de plant kans gezien zich ondergronds te ontwikkelen en verschijnt nu tussen enkele stenen op het terras. Een mirakel.
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 5 augustus 2024, 09:16:57
Citaat van: Thomas Eckert op 4 augustus 2024, 15:14:25
Astragalus utahensis...nog erg klein (afgelopen winter gezaaid)... maar hoop doet leven. 🤞
Ik heb ze vroeger wel eens in bloei gehad in pot en in de kas ....Super mooi als ze bloeien . Niet te lang wachten met uitplanten Thomas want eens ze wat groter worden laten ze zich nog moeilijk verplanten! Ze maken een lange penwortel ....
Ik weet dat de verschillende Astragalus-soorten over het algemeen een lange penwortel vormen... net als veel andere betoverende planten van deze habitat. Maar ik zal nog even moeten wachten... want ik kan vreemd genoeg geen groei waarnemen. Hij staat letterlijk stil... en dat bezorgt me een beetje hoofdpijn. Hetzelfde geldt voor mijn enige exemplaar van
Astragalus coccineus (foto)... die hoort voor mij thuis in de categorie "heilige graal". De plant ziet er al weken zo uit... hij groeit niet naar boven en niet naar achteren. Vreemd. ðŸ¤"
Toch ben ik dankbaar dat ik überhaupt zulke zeldzame planten kan uitproberen...
Citaat van: Ger van den Beuken op 8 augustus 2024, 10:49:32
Het leven van een alpiene planten kweker is soms onvoorspelbaar. De zeldzame Linum elegans groeide voorheen in een kleine trog maar overleefde ons laatste natte voorjaar niet. Ondanks dit verlies heeft de plant kans gezien zich ondergronds te ontwikkelen en verschijnt nu tussen enkele stenen op het terras. Een mirakel.
Een spontane zaailing dus ?
.. De situatie is echter heel anders bij een soort die voor mij een van de beste is die het noordelijk halfrond te bieden heeft... Synthyris pinnatifida var. lanuginosa. Deze kleine schoonheid groeit uitsluitend in de Olympic Mountains op het gelijknamige schiereiland in de staat Washington.
Zo'n zes of zeven jaar geleden had ik de eer om een bloeiend exemplaar te hebben.
Nu heb ik afgelopen herfst vers wild zaad ontvangen. De resulterende jonge plant ontwikkelt zich uitstekend.🤞
Voor mij is het "blauwe Mauritius" ðŸ˜,
Citaat van: Ger van den Beuken op 8 augustus 2024, 10:49:32
Het leven van een alpiene planten kweker is soms onvoorspelbaar. De zeldzame Linum elegans groeide voorheen in een kleine trog maar overleefde ons laatste natte voorjaar niet. Ondanks dit verlies heeft de plant kans gezien zich ondergronds te ontwikkelen en verschijnt nu tussen enkele stenen op het terras. Een mirakel.
Heel merkwaardig Ger maar nog maar eens een bewijs dat onze planten zich niet laten dwingen en liefst van al nog zelf een plekje kiezen ... ))4 ))4
Of ook dat onze planten er toch alles aan doen om te overleven en het geslacht verder te zetten .
Denk je dat het via uitlopers is of is er een kans dat het een zaailing is zoals Luc ook bemerkt ? Want als het uitlopers zouden zijn heeft hij toch wel wat weg afgelegd ? In ieder geval een mooie gift van moeder natuur en duidelijk een bewijs dat hij bij jou wil blijven . Ik vermoed dat je hem op een geschikt moment gaat proberen te bevrijden en opnieuw een plekje gaat geven in één van je overgebleven trogjes?
Citaat van: Thomas Eckert op 8 augustus 2024, 12:53:04
.. De situatie is echter heel anders bij een soort die voor mij een van de beste is die het noordelijk halfrond te bieden heeft... Synthyris pinnatifida var. lanuginosa. Deze kleine schoonheid groeit uitsluitend in de Olympic Mountains op het gelijknamige schiereiland in de staat Washington.
Zo'n zes of zeven jaar geleden had ik de eer om een bloeiend exemplaar te hebben.
Nu heb ik afgelopen herfst vers wild zaad ontvangen. De resulterende jonge plant ontwikkelt zich uitstekend.🤞
Voor mij is het "blauwe Mauritius" ðŸ˜,
:o :o :o
Wat een super plant Thomas !!! Zowel het mooie blad als de kleur van de bloemen ...Die heb ik nog nooit eerder aangeboden gezien en ook nog nooit geprobeerd . Een naam die ik zeker ga onthouden en op mijn lange wishlist zetten ;D
Citaat van: Thomas Eckert op 8 augustus 2024, 12:41:54
Ik weet dat de verschillende Astragalus-soorten over het algemeen een lange penwortel vormen... net als veel andere betoverende planten van deze habitat. Maar ik zal nog even moeten wachten... want ik kan vreemd genoeg geen groei waarnemen. Hij staat letterlijk stil... en dat bezorgt me een beetje hoofdpijn. Hetzelfde geldt voor mijn enige exemplaar van
Astragalus coccineus (foto)... die hoort voor mij thuis in de categorie "heilige graal". De plant ziet er al weken zo uit... hij groeit niet naar boven en niet naar achteren. Vreemd. ðŸ¤"
Toch ben ik dankbaar dat ik überhaupt zulke zeldzame planten kan uitproberen...
Ik denk dat er heel wat planten in deze periode toch stilaan wat gaan afremmen qua groei Thomas ...? Ze hebben hun hoofdgroei wel gehad nu denk ik ? Of ben ik mis ? Astragalus coocineus is inderdaad een super plant !!!
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 8 augustus 2024, 14:58:51
Citaat van: Ger van den Beuken op 8 augustus 2024, 10:49:32
Het leven van een alpiene planten kweker is soms onvoorspelbaar. De zeldzame Linum elegans groeide voorheen in een kleine trog maar overleefde ons laatste natte voorjaar niet. Ondanks dit verlies heeft de plant kans gezien zich ondergronds te ontwikkelen en verschijnt nu tussen enkele stenen op het terras. Een mirakel.
Helemaal niet merkwaardig als je weet hoe L.elegans groeit met zoveel uitlopertjes ondergronds, maar dan wel als de soort het naar de zin heeft. Helemaal niet lastig om te vermelden dat het gaat om een uilopertje, temeer omdat tijdens al de jaren dat ik de soort kweek nooit een enkele zaad heb kunnen aantreffen. Ook is het vrij duidelijk omdat de plek waar deze spruit het levenslicht ziet pal opkomt slechts een aantal cmers van de plek waar de trog stond. Echter al bij al een volkomen verrasing maar welkom temeer omdat deze soort bijna nooit wordt aangeboden.
Heel merkwaardig Ger maar nog maar eens een bewijs dat onze planten zich niet laten dwingen en liefst van al nog zelf een plekje kiezen ... ))4 ))4
Of ook dat onze planten er toch alles aan doen om te overleven en het geslacht verder te zetten .
Denk je dat het via uitlopers is of is er een kans dat het een zaailing is zoals Luc ook bemerkt ? Want als het uitlopers zouden zijn heeft hij toch wel wat weg afgelegd ? In ieder geval een mooie gift van moeder natuur en duidelijk een bewijs dat hij bij jou wil blijven . Ik vermoed dat je hem op een geschikt moment gaat proberen te bevrijden en opnieuw een plekje gaat geven in één van je overgebleven trogjes?
Citaat van: Ger van den Beuken op 8 augustus 2024, 10:49:32
Het leven van een alpiene planten kweker is soms onvoorspelbaar. De zeldzame Linum elegans groeide voorheen in een kleine trog maar overleefde ons laatste natte voorjaar niet. Ondanks dit verlies heeft de plant kans gezien zich ondergronds te ontwikkelen en verschijnt nu tussen enkele stenen op het terras. Een mirakel.
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 8 augustus 2024, 14:58:51
Heel merkwaardig Ger maar nog maar eens een bewijs dat onze planten zich niet laten dwingen en liefst van al nog zelf een plekje kiezen ... ))4 ))4
Of ook dat onze planten er toch alles aan doen om te overleven en het geslacht verder te zetten .
Denk je dat het via uitlopers is of is er een kans dat het een zaailing is zoals Luc ook bemerkt ? Want als het uitlopers zouden zijn heeft hij toch wel wat weg afgelegd ? In ieder geval een mooie gift van moeder natuur en duidelijk een bewijs dat hij bij jou wil blijven . Ik vermoed dat je hem op een geschikt moment gaat proberen te bevrijden en opnieuw een plekje gaat geven in één van je overgebleven trogjes?
Citaat van: Ger van den Beuken op 8 augustus 2024, 21:56:40Helemaal niet merkwaardig als je weet hoe L.elegans groeit met zoveel uitlopertjes ondergronds, maar dan wel als de soort het naar de zin heeft. Helemaal niet lastig om te vermelden dat het gaat om een uilopertje, temeer omdat tijdens al de jaren dat ik de soort kweek nooit een enkele zaad heb kunnen aantreffen. Ook is het vrij duidelijk omdat de plek waar deze spruit het levenslicht ziet pal opkomt slechts een aantal cmers van de plek waar de trog stond. Echter al bij al een volkomen verrasing maar welkom temeer omdat deze soort bijna nooit wordt aangeboden.
Bedankt voor de toelichting Ger ! Dat is alleszins waardevolle informatie voor de liefhebber !!
Omdat Astragalus, Oxytropis en Trifolium tot dezelfde familie (Fabaceae) behoren, wil ik ze in dit onderwerp als een gemeenschappelijke categorie vermelden. Ik denk dat ze allemaal zeer zelden worden aangeboden en daarom ook zelden worden gekweekt... tenminste hier in Duitsland. We zouden er alles aan moeten doen om er meer van in onze tuinen te krijgen.
Een goed voorbeeld is Oxytropis megalantha, die endemisch is voor Hokkaido. Drie jaar geleden kreeg ik zaden van mijn goede vriend Gerrit Ejkelenboom en vandaag laat hij zijn eerste bloem zien. Dank je wel Gerrit...;-)
De tweede foto toont een eenjarige zaailing van Trifolium attenuatum, die inheems is in het zuiden van Colorado en New Mexico.
Citaat van: Thomas Eckert op 9 augustus 2024, 18:19:04
Omdat Astragalus, Oxytropis en Trifolium tot dezelfde familie (Fabaceae) behoren, wil ik ze in dit onderwerp als een gemeenschappelijke categorie vermelden. Ik denk dat ze allemaal zeer zelden worden aangeboden en daarom ook zelden worden gekweekt... tenminste hier in Duitsland. We zouden er alles aan moeten doen om er meer van in onze tuinen te krijgen.
Een goed voorbeeld is Oxytropis megalantha, die endemisch is voor Hokkaido. Drie jaar geleden kreeg ik zaden van mijn goede vriend Gerrit Ejkelenboom en vandaag laat hij zijn eerste bloem zien. Dank je wel Gerrit...;-)
De tweede foto toont een eenjarige zaailing van Trifolium attenuatum, die inheems is in het zuiden van Colorado en New Mexico.
Inderdaad Thomas ....Vroeger was er nog een tijd dat de Amerikaanse Astragalus en Oxytropis soorten nog wel op de tafels stonden voor verkoop op de beurs in Utrecht . O.a. Frits Litjens had ze altijd .Maar we weten ook dat de commerciële bronnen voor zaden van dit soort planten zo goed als weg gevallen is .Ik heb hier 1 Trifolium die ik vorig jaar in Utrecht kon scoren bij een Deense liefhebber . Goed dat er dus nog liefhebbers zijn die deze soort trachten verder te kweken ((14
Heel goed... Kun je me vertellen welke ondersoort Trifolium je hebt kunnen bemachtigen??
Citaat van: Thomas Eckert op 8 augustus 2024, 12:53:04
.. De situatie is echter heel anders bij een soort die voor mij een van de beste is die het noordelijk halfrond te bieden heeft... Synthyris pinnatifida var. lanuginosa. Deze kleine schoonheid groeit uitsluitend in de Olympic Mountains op het gelijknamige schiereiland in de staat Washington.
Zo'n zes of zeven jaar geleden had ik de eer om een bloeiend exemplaar te hebben.
Nu heb ik afgelopen herfst vers wild zaad ontvangen. De resulterende jonge plant ontwikkelt zich uitstekend.🤞
Voor mij is het "blauwe Mauritius" ðŸ˜,
Ik moet Kris bijtreden, Thomas, geweldig mooie plant is dat! De bloemen zijn knap, maar het loof is zowat nog mooier! Heel apart.
Astragalus exscapus is een soort die endemisch is in centraal Europa. Ik kon een aantal zaailingen opkweken. Benieuwd hoe deze zich zal verder ontwikkelen?
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 8 augustus 2024, 15:01:55
Citaat van: Thomas Eckert op 8 augustus 2024, 12:53:04
.. De situatie is echter heel anders bij een soort die voor mij een van de beste is die het noordelijk halfrond te bieden heeft... Synthyris pinnatifida var. lanuginosa. Deze kleine schoonheid groeit uitsluitend in de Olympic Mountains op het gelijknamige schiereiland in de staat Washington.
Zo'n zes of zeven jaar geleden had ik de eer om een bloeiend exemplaar te hebben.
Nu heb ik afgelopen herfst vers wild zaad ontvangen. De resulterende jonge plant ontwikkelt zich uitstekend.🤞
Voor mij is het "blauwe Mauritius" ðŸ˜,
:o :o :o
Wat een super plant Thomas !!! Zowel het mooie blad als de kleur van de bloemen ...Die heb ik nog nooit eerder aangeboden gezien en ook nog nooit geprobeerd . Een naam die ik zeker ga onthouden en op mijn lange wishlist zetten ;D
Een van die soorten die altijd heb willen kweken hetgeen me nooit is gelukt. Ik ken alleen afbeeldingen uit de natuur maar als ik dit zie? Ongelooflijke schoonheid, de combinatie van hemelsblauw met zilver grijs blad. Super. Hopelijk niet kortlevend in ons klimaat.
Hartelijk dank aan iedereen voor de vriendelijke woorden over Synthyris pinnatifida var. lanigunosa.
Ik heb net de oude catalogi van Arctic Alpine Garden nog eens bestudeerd... het was 2015 toen ze een keer werden aangeboden. Wat vliegt de tijd toch snel. Toen lag mijn focus nog vooral op de alpenflora van Nieuw-Zeeland.
Ik herinner me dat ik toen drie exemplaren kocht. Het jaar daarop bloeide één van de drie planten daadwerkelijk. Ik heb hem nog twee of drie jaar in leven kunnen houden voordat het extreme klimaat en een klein ongelukje van mijn kant tot zijn ondergang leidden. Het zaad kwam zeker van Alplains. Ik heb nooit meer een aanbieding voor zaden kunnen vinden.
Deze endemische soort bloeit erg vroeg in zijn natuurlijke habitat... terwijl de sneeuw nog aan het smelten is. Daarna rijpen de zaden relatief snel. Het lijkt dus een kwestie van geluk om er goed zaad van te verzamelen. Vooral omdat late sneeuwval de groei kan bemoeilijken.
Conclusie... hoe lang ik ze hier ook kan houden, het blijft een genoegen en een eer om zulke schatten van dichtbij te kunnen zien. Ik houd jullie op de hoogte... in welke richting het zich ook ontwikkelt.
Er zijn een handvol planten die heel bijzonder zijn en vaak buiten bereik blijven... dus ik zou deze synthyris op één lijn zetten met Gentiana urnula en Notothlaspi rosulatum... als ze het toelaten. 🙈
Citaat van: Thomas Eckert op 12 augustus 2024, 14:14:05
Hartelijk dank aan iedereen voor de vriendelijke woorden over Synthyris pinnatifida var. lanigunosa.
Ik heb net de oude catalogi van Arctic Alpine Garden nog eens bestudeerd... het was 2015 toen ze een keer werden aangeboden. Wat vliegt de tijd toch snel. Toen lag mijn focus nog vooral op de alpenflora van Nieuw-Zeeland.
Ik herinner me dat ik toen drie exemplaren kocht. Het jaar daarop bloeide één van de drie planten daadwerkelijk. Ik heb hem nog twee of drie jaar in leven kunnen houden voordat het extreme klimaat en een klein ongelukje van mijn kant tot zijn ondergang leidden. Het zaad kwam zeker van Alplains. Ik heb nooit meer een aanbieding voor zaden kunnen vinden.
Deze endemische soort bloeit erg vroeg in zijn natuurlijke habitat... terwijl de sneeuw nog aan het smelten is. Daarna rijpen de zaden relatief snel. Het lijkt dus een kwestie van geluk om er goed zaad van te verzamelen. Vooral omdat late sneeuwval de groei kan bemoeilijken.
Conclusie... hoe lang ik ze hier ook kan houden, het blijft een genoegen en een eer om zulke schatten van dichtbij te kunnen zien. Ik houd jullie op de hoogte... in welke richting het zich ook ontwikkelt.
Er zijn een handvol planten die heel bijzonder zijn en vaak buiten bereik blijven... dus ik zou deze synthyris op één lijn zetten met Gentiana urnula en Notothlaspi rosulatum... als ze het toelaten. 🙈
Die gasten van Arctische hebben wel meer juweeltjes aangeboden in het verleden ! Zonde dat er van dit soort planten dan weer haast niet meer aan zaden is te geraken . De 2 die je daar noemt zijn ook zonder meer ' van het allerhoogste niveau ' Thomas . Stonden hier nog nooit op de playlist .... ::) ::)
We duimen dat je prachtige Synthyris pinnatifida var. lanigunosa nog een lang leven is beschoren ! Je hebt er in ieder geval al menig liefhebber mee beroert hier op ons forum ))4
Citaat van: Frankie Wulleman op 11 augustus 2024, 11:26:25
Astragalus exscapus is een soort die endemisch is in centraal Europa. Ik kon een aantal zaailingen opkweken. Benieuwd hoe deze zich zal verder ontwikkelen?
Ken ik niet Frankie , we zijn benieuwd ....
Een plant die ik al enkele jaren in een trog kan houden is deze Ajuga chamaepitys subsp. chia. De miniscule gele bloempjes staan helemaal op het uiteinde van de stengels.
Veronica bombycina var. bolkardaghensis hoort pertinent in deze catagorie thuis. Vele jaren geleden dat deze soort werd aangeboden door een enkeling. Ter lange leste hebben de Tsjechen weer kans gezien om zaden te verzamelen van deze super mooie soort. Echter wel zeker dat er met de nodige voorzichtigheid en kennis van zaken mee moet worden omgegaan. Maar wis en zeker en aanwinst in een trogje of crevice waar de plant ziijn weg weet te vinden. Wellicht ook succesvol op een goede kwaliteit tuf.
Citaat van: Ger van den Beuken op 26 augustus 2024, 15:57:54
Veronica bombycina var. bolkardaghensis hoort pertinent in deze catagorie thuis. Vele jaren geleden dat deze soort werd aangeboden door een enkeling. Ter lange leste hebben de Tsjechen weer kans gezien om zaden te verzamelen van deze super mooie soort. Echter wel zeker dat er met de nodige voorzichtigheid en kennis van zaken mee moet worden omgegaan. Maar wis en zeker en aanwinst in een trogje of crevice waar de plant ziijn weg weet te vinden. Wellicht ook succesvol op een goede kwaliteit tuf.
Zeer zeker Ger ! Staat hier ook in de crevice en daar doet hij het voorlopig niet slecht ....
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 4 augustus 2024, 10:58:48
Al eerder getoond door onze vriend Thomas .....Sphaeralcea caespitosa uit Utah en Nevada . Net als de eerder getoonde Nototriche macleanii een lid uit de familie van de Malvaceae. Zeer zeker nog een zeldzame plant in onze regionen ...Ik heb een tweede plant in een schaal die ook gaat bloeien en ik hoop zaden te kunnen winnen . In de natuur staan de bloemen op kortere stengels omdat ze daar meer licht en vooral UV licht krijgen .
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 6 augustus 2024, 09:10:01Ik kan er geen genoeg van krijgen .... ))4 ))4
Nog een tweede bloem die nu ook open komt ...
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 8 augustus 2024, 10:12:55Nu ook een tweede exemplaar in bloei is gekomen heb ik toch maar het penseel gehanteerd en proberen te bestuiven ...Ben benieuwd of ik zaden zal krijgen ...
Bijgevoegde foto is van 2 weken geleden en ondertussen openen zich zowat de laatste bloemen ...Ik had 2 planten en nu nog maar 1 ...De tweede plant die in pot stond heeft plots de geest gegeven .
Op Facebook las ik dat deze planten erg veel last kunnen hebben of ten prooi vallen aan "roest" (schimmel ) Ik denk dat het dit is wat er gebeurd is ...Ik heb wel enkele zaden kunnen oogsten .Het is duidelijk dat voor zaden 2 planten nodig zijn en misschien wel handmatige bestuiving . Sinds de tweede plant is afgestorven worden geen zaden meer aangemaakt.
Tetraneuris acaulis var. caespitosa ,tegenwoordig en vroeger Hymenoxis acaulis ssp. caespitosa , kom je haast nooit tegen voor verkoop . Het is geen makkelijke plant die afkomstig is uit Colorado -USA .
De grijze viltige rozetten trekken de aandacht .Bloeien deed deze jonge plant hier nog niet .Maar de gele haast stengelloze bloemen mogen er ook zijn . Hopelijk doet hij dat volgend jaar wel een keer .Heeft continue bescherming nodig tegen teveel regen/vocht ....Dus voor een kasje, frame , afdak of trogje met extra bescherming wanneer nodig .
Zoals zo vaak bij rotsplanten zijn planten met de naam acaulis en caespitosa gewoon de beste keuze ...
Dit is echt een van de beste soorten voor een exclusieve collectie... vanwege zijn kleine formaat en zilverachtige haren.
Ik had drie weken geleden het geluk om twee kleine exemplaren te bemachtigen op een plantenbeurs... ook maar één rozet.
Je hebt gelijk... caespitosa, acaulis en hookeri staan meestal garant voor bijzondere schatten...😉
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 3 september 2024, 12:36:38
Citaat van: Ger van den Beuken op 26 augustus 2024, 15:57:54
Veronica bombycina var. bolkardaghensis hoort pertinent in deze catagorie thuis. Vele jaren geleden dat deze soort werd aangeboden door een enkeling. Ter lange leste hebben de Tsjechen weer kans gezien om zaden te verzamelen van deze super mooie soort. Echter wel zeker dat er met de nodige voorzichtigheid en kennis van zaken mee moet worden omgegaan. Maar wis en zeker en aanwinst in een trogje of crevice waar de plant ziijn weg weet te vinden. Wellicht ook succesvol op een goede kwaliteit tuf.
Zeer zeker Ger ! Staat hier ook in de crevice en daar doet hij het voorlopig niet slecht ....
Onafgedekt?
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 3 september 2024, 12:42:04
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 4 augustus 2024, 10:58:48
Al eerder getoond door onze vriend Thomas .....Sphaeralcea caespitosa uit Utah en Nevada . Net als de eerder getoonde Nototriche macleanii een lid uit de familie van de Malvaceae. Zeer zeker nog een zeldzame plant in onze regionen ...Ik heb een tweede plant in een schaal die ook gaat bloeien en ik hoop zaden te kunnen winnen . In de natuur staan de bloemen op kortere stengels omdat ze daar meer licht en vooral UV licht krijgen .
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 6 augustus 2024, 09:10:01Ik kan er geen genoeg van krijgen .... ))4 ))4
Nog een tweede bloem die nu ook open komt ...
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 8 augustus 2024, 10:12:55Nu ook een tweede exemplaar in bloei is gekomen heb ik toch maar het penseel gehanteerd en proberen te bestuiven ...Ben benieuwd of ik zaden zal krijgen ...
Bijgevoegde foto is van 2 weken geleden en ondertussen openen zich zowat de laatste bloemen ...Ik had 2 planten en nu nog maar 1 ...De tweede plant die in pot stond heeft plots de geest gegeven .
Op Facebook las ik dat deze planten erg veel last kunnen hebben of ten prooi vallen aan "roest" (schimmel ) Ik denk dat het dit is wat er gebeurd is ...Ik heb wel enkele zaden kunnen oogsten .Het is duidelijk dat voor zaden 2 planten nodig zijn en misschien wel handmatige bestuiving . Sinds de tweede plant is afgestorven worden geen zaden meer aangemaakt.
Interessante maar bangelijke bevinding, Kris. De roest zal wellicht te maken hebben met de maandenlange hoge luchtvochtigheid.
Citaat van: Frankie Wulleman op 3 september 2024, 21:01:16
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 3 september 2024, 12:36:38
Citaat van: Ger van den Beuken op 26 augustus 2024, 15:57:54
Veronica bombycina var. bolkardaghensis hoort pertinent in deze catagorie thuis. Vele jaren geleden dat deze soort werd aangeboden door een enkeling. Ter lange leste hebben de Tsjechen weer kans gezien om zaden te verzamelen van deze super mooie soort. Echter wel zeker dat er met de nodige voorzichtigheid en kennis van zaken mee moet worden omgegaan. Maar wis en zeker en aanwinst in een trogje of crevice waar de plant ziijn weg weet te vinden. Wellicht ook succesvol op een goede kwaliteit tuf.
Zeer zeker Ger ! Staat hier ook in de crevice en daar doet hij het voorlopig niet slecht ....
Onafgedekt?
Ik heb nooit planten afgedekt Frankie. Mijn motto was altijd, planten die bescherming nodig hebben staan in de alpiene kas. Planten die het buiten zonder afdekking laten afweten is jammer maar moesten plaats maken voor tolerante planten.
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 4 augustus 2024, 10:58:48
Al eerder getoond door onze vriend Thomas .....Sphaeralcea caespitosa uit Utah en Nevada . Net als de eerder getoonde Nototriche macleanii een lid uit de familie van de Malvaceae. Zeer zeker nog een zeldzame plant in onze regionen ...Ik heb een tweede plant in een schaal die ook gaat bloeien en ik hoop zaden te kunnen winnen . In de natuur staan de bloemen op kortere stengels omdat ze daar meer licht en vooral UV licht krijgen .
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 6 augustus 2024, 09:10:01Ik kan er geen genoeg van krijgen .... ))4 ))4
Nog een tweede bloem die nu ook open komt ...
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 8 augustus 2024, 10:12:55Nu ook een tweede exemplaar in bloei is gekomen heb ik toch maar het penseel gehanteerd en proberen te bestuiven ...Ben benieuwd of ik zaden zal krijgen ...
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 3 september 2024, 12:42:04Bijgevoegde foto is van 2 weken geleden en ondertussen openen zich zowat de laatste bloemen ...Ik had 2 planten en nu nog maar 1 ...De tweede plant die in pot stond heeft plots de geest gegeven .
Op Facebook las ik dat deze planten erg veel last kunnen hebben of ten prooi vallen aan "roest" (schimmel ) Ik denk dat het dit is wat er gebeurd is ...Ik heb wel enkele zaden kunnen oogsten .Het is duidelijk dat voor zaden 2 planten nodig zijn en misschien wel handmatige bestuiving . Sinds de tweede plant is afgestorven worden geen zaden meer aangemaakt.
Citaat van: Frankie Wulleman op 3 september 2024, 21:03:27Interessante maar bangelijke bevinding, Kris. De roest zal wellicht te maken hebben met de maandenlange hoge luchtvochtigheid.
Zou kunnen Frankie maar het gekke is dat de plant die buiten staat in een grote schaal ,en dus momenteel is bloot gesteld aan alle weersomstandigheden , er (voorlopig )geen last van heeft . De getroffen plant is wel degene die ik in pot onder een afdak had staan ... ))4 ))4
Citaat van: Thomas Eckert op 3 september 2024, 20:00:11
Dit is echt een van de beste soorten voor een exclusieve collectie... vanwege zijn kleine formaat en zilverachtige haren.
Ik had drie weken geleden het geluk om twee kleine exemplaren te bemachtigen op een plantenbeurs... ook maar één rozet.
Je hebt gelijk... caespitosa, acaulis en hookeri staan meestal garant voor bijzondere schatten...😉
Dat is goed nieuws Thomas ! Al weer 2 nieuwe aanwinsten die je moet koesteren ....Hopelijk maken ze nieuwe scheuten aan zoals mijn plant nu aan het doen is ...
Edraianthus tarae is zeker nog geen algemeen voorkomende soort in onze rotstuinen ...Deze soort is één van de latere ontdekkingen en werd pas redelijk recent beschreven .Het is een moeilijke klant en eerdere pogingen hier mislukten ...(ook soms door slakkenvraat )Hij was altijd al weg voor dat ik hem ooit een keer in bloei kreeg .Ik weet dat Luc S. hem al wel in bloei had maar het schijnt dat hij daarna is afgestorven . Hij wordt alleszins nog maar heel sporadisch aangeboden . Dit exemplaar staat nu in de crevice sinds begin dit voorjaar ...Hopelijk kan ik hem volgend voorjaar zien bloeien . De bloemen zijn wit ! Hij komt van nature voor op kliffen in de canyon van de rivier Tara in Montenegro.
Zowat de meeste Dionysia's kunnen we natuurlijk ook in deze categorie plaatsen ...maar gezien ze hun eigen topic hebben ....Dit is een één van de vele afghanica vormen, genoemd naar de rotstuinlegende die Zdenek Zvolanek wel is ...Staat er momenteel goed bij en hopelijk in het voorjaar de nodige bloei .
Een Convolvulus die we heel zelden zien in collecties..... Benieuwd of iemand hem kent of ook heeft ?
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 16 september 2024, 10:48:52
Een Convolvulus die we heel zelden zien in collecties..... Benieuwd of iemand hem kent of ook heeft ?
Mij onbekend, Kris, heel mooi loof ook!
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 16 september 2024, 10:48:52
Een Convolvulus die we heel zelden zien in collecties..... Benieuwd of iemand hem kent of ook heeft ?
Citaat van: Frankie Wulleman op 16 september 2024, 21:28:11Mij onbekend, Kris, heel mooi loof ook!
Jou niet alleen zo te zien Frankie .......Convolvulus parnassicus wat door sommige botanici wordt aanzien als een standplaatsvorm van compactus. De Griekse botanisten geven hem de naam :Convolvulus compactus subsp. parnassicus . Maar de 2 planten zijn wel degelijk verschillend mijn inziens. Deze vorm uit het Parnassos gebergte heeft overwegend grote roze bloemen (de meeste C . compactus bloeien wit maar dat is natuurlijk geen enige maatstaf want soms heb je ook een keer een (licht)roze )De bladeren zijn ronder van vorm en de groei is toch nog anders . De groei is ook traag !
Ik kreeg hem tot op heden niet in bloei maar zag hem ooit wel bloeien bij Ger !
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 17 september 2024, 13:59:10
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 16 september 2024, 10:48:52
Een Convolvulus die we heel zelden zien in collecties..... Benieuwd of iemand hem kent of ook heeft ?
Citaat van: Frankie Wulleman op 16 september 2024, 21:28:11Mij onbekend, Kris, heel mooi loof ook!
Jou niet alleen zo te zien Frankie .......Convolvulus parnassicus wat door sommige botanici wordt aanzien als een standplaatsvorm van compactus. De Griekse botanisten geven hem de naam :Convolvulus compactus subsp. parnassicus . Maar de 2 planten zijn wel degelijk verschillend mijn inziens. Deze vorm uit het Parnassos gebergte heeft overwegend grote roze bloemen (de meeste C . compactus bloeien wit maar dat is natuurlijk geen enige maatstaf want soms heb je ook een keer een (licht)roze )De bladeren zijn ronder van vorm en de groei is toch nog anders . De groei is ook traag !
Ik kreeg hem tot op heden niet in bloei maar zag hem ooit wel bloeien bij Ger !
Ik ken deze planten niet zo goed en ben er ook niet zo succesvol mee. Ik probeerde diverse klonen. Sommige groeien goed, maar zowat alle bloeien slecht.
Zo'n tien dagen geleden toonde deze Eriogonum ovalifolium een hele mooie nabloei. Het is zeker geen super moeilijke soort, maar enige aandachtspunten zijn wel nodig om hem in goede conditie te houden. Ik probeerde de plant al te stekken, maar zonder succes.
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 4 augustus 2024, 10:58:48
Al eerder getoond door onze vriend Thomas .....Sphaeralcea caespitosa uit Utah en Nevada . Net als de eerder getoonde Nototriche macleanii een lid uit de familie van de Malvaceae. Zeer zeker nog een zeldzame plant in onze regionen ...Ik heb een tweede plant in een schaal die ook gaat bloeien en ik hoop zaden te kunnen winnen . In de natuur staan de bloemen op kortere stengels omdat ze daar meer licht en vooral UV licht krijgen .
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 6 augustus 2024, 09:10:01Ik kan er geen genoeg van krijgen .... ))4 ))4
Nog een tweede bloem die nu ook open komt ...
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 8 augustus 2024, 10:12:55Nu ook een tweede exemplaar in bloei is gekomen heb ik toch maar het penseel gehanteerd en proberen te bestuiven ...Ben benieuwd of ik zaden zal krijgen ...
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 3 september 2024, 12:42:04Bijgevoegde foto is van 2 weken geleden en ondertussen openen zich zowat de laatste bloemen ...Ik had 2 planten en nu nog maar 1 ...De tweede plant die in pot stond heeft plots de geest gegeven .
Op Facebook las ik dat deze planten erg veel last kunnen hebben of ten prooi vallen aan "roest" (schimmel ) Ik denk dat het dit is wat er gebeurd is ...Ik heb wel enkele zaden kunnen oogsten .Het is duidelijk dat voor zaden 2 planten nodig zijn en misschien wel handmatige bestuiving . Sinds de tweede plant is afgestorven worden geen zaden meer aangemaakt.
Na een pauze , waarschijnlijk ingegeven door het slechtere weer , herleeft hij weer bij de aanwezigheid van de zon ...Hij perst er nog een keer alles uit ....
Toch een mooie aanwinst Kris, hopelijk krijg je hem door de winter !
Mijn exemplaar in de trog doet het ook nog steeds, misschien volgend jaar bloei.. ((--11
Citaat van: Luc Gilgemyn op 20 september 2024, 09:46:30
Toch een mooie aanwinst Kris, hopelijk krijg je hem door de winter !
Mijn exemplaar in de trog doet het ook nog steeds, misschien volgend jaar bloei.. ((--11
Zeer zeker Luc , ik heb ook enkele zaden kunnen oogsten waarbij ik hoop daar iets mee te kunnen ...En hij blijft maar doorgaan ! Deze foto is van gisteren .
Paraquilegia anemonoides, en/of microphylla zijn tegenwoordig niet meer super zeldzaam ....Ik zie ze wel regelmatig een keertje aangeboden op plantenbeurzen . Zij het nooit in grote getale uiteraard. De kwekers of liefhebbers hebben er altijd maar enkele bij. De uitdaging om deze soort in ons klimaat goed te laten gedijen over een langere periode en ook goed te laten bloeien in ons klimaat vormen echter zeker een uitdaging. Ik heb er nu een 6 - tal uitgeplant op diverse locaties . Foto 1 is tussen de tufsteen. Het zijn allen nog vrij jonge exemplaren die voorlopig nog geen bloei gaven. 1 keer , meer bepaald in 2015 , slaagde ik erin om ze een keer redelijk in bloei te krijgen in de crevice van mijn vorige tuin. (foto 2 ) Zoals ik ze bijvoorbeeld een keer zag in China in de natuur zullen ze waarschijnlijk in onze contreien nooit bloeien ...
Echium albicans groeit in Andalusië en de streek rond Marbella . Deze Zuiderse grijsaard heeft zeker nog geen ingang gevonden in onze rotstuinen hier in Vlaanderen en Nederland . De winter zou wel eens moeilijk kunnen zijn wat betreft teveel aan vocht .Ik zag ze in mei nog bloeien in enkele Tsjechische tuinen. (foto 1 ) Toen Zdenek Hlavon enkele planten bij had in Utrecht kon ik de kan niet laten liggen . Er staat er eentje in de crevice ... (foto 2 )
Interessant die Echium. Ik heb de wildpretii die hier niet zo hoog wordt maar nu toch wel meerdere rozetten vormt en een paar bloeiaren heeft gehad. Hij had bij mij vooral te lijden gehad van de kou, met name wat vorst aan de grond. Daarna was het een bruine pap geworden en dacht ik dat ie er geweest was. Ik ga m denk ik inpakken als het weer gaat vriezen
Echium albicans is een prachtige soort.
Ik denk er met enige nostalgie aan terug... ik ben hem afgelopen herfst kwijtgeraakt. Het duurde twee of drie jaar van zaaien tot de eerste bloei. Ik hield hem het hele jaar door beschermd tegen vocht onder een hoes.
Je moet veel ruimte overlaten voor deze Andalusische schoonheid!
In mijn geval kreeg ze een diameter van minstens 40 centimeter. Helaas produceerde ze geen bruikbare zaden na de uitbundige bloei. Daarna stierf ze om onverklaarbare redenen. Als ik ooit weer de kans krijg, zal ik het opnieuw proberen...🤞
Citaat van: Mark Stolk op 27 september 2024, 22:53:25
Interessant die Echium. Ik heb de wildpretii die hier niet zo hoog wordt maar nu toch wel meerdere rozetten vormt en een paar bloeiaren heeft gehad. Hij had bij mij vooral te lijden gehad van de kou, met name wat vorst aan de grond. Daarna was het een bruine pap geworden en dacht ik dat ie er geweest was. Ik ga m denk ik inpakken als het weer gaat vriezen
@Mark...
Echium wildpretii is natuurlijk een van de absolute hoogtepunten. Ik ben hem twee keer kwijtgeraakt in het veld. Ik denk dat vooral de nattigheid in de winter tot verliezen zal leiden. Droge kou zou geen probleem moeten zijn.
Ik heb nog één exemplaar. Ik heb hem afgelopen herfst geplant in een enorme pot, die sindsdien in het zonnige trappenhuis buiten mijn flat staat. Hij lijkt het daar leuk te vinden. Hij heeft nog niet gebloeid en ik zie geen knoppen. Misschien moet ik hem discreet (?) bemesten.
Maar ik ben erg blij met zijn groei.
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 27 september 2024, 11:29:12
Paraquilegia anemonoides, en/of microphylla zijn tegenwoordig niet meer super zeldzaam ....Ik zie ze wel regelmatig een keertje aangeboden op plantenbeurzen . Zij het nooit in grote getale uiteraard. De kwekers of liefhebbers hebben er altijd maar enkele bij. De uitdaging om deze soort in ons klimaat goed te laten gedijen over een langere periode en ook goed te laten bloeien in ons klimaat vormen echter zeker een uitdaging. Ik heb er nu een 6 - tal uitgeplant op diverse locaties . Foto 1 is tussen de tufsteen. Het zijn allen nog vrij jonge exemplaren die voorlopig nog geen bloei gaven. 1 keer , meer bepaald in 2015 , slaagde ik erin om ze een keer redelijk in bloei te krijgen in de crevice van mijn vorige tuin. (foto 2 ) Zoals ik ze bijvoorbeeld een keer zag in China in de natuur zullen ze waarschijnlijk in onze contreien nooit bloeien ...
Prachtige planten zijn dit, Kris. Ik heb er ooit eens eentje in de tuf gehad met drie bloemen. Dat is al flink wat jaartjes geleden, inmiddels. Ik vermoed dat ze ook niet meer worden aangeboden...? Aberconwy had er dikwijls wat bij, en ook Ger natuurlijk...
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 27 september 2024, 11:29:12
Paraquilegia anemonoides, en/of microphylla zijn tegenwoordig niet meer super zeldzaam ....Ik zie ze wel regelmatig een keertje aangeboden op plantenbeurzen . Zij het nooit in grote getale uiteraard. De kwekers of liefhebbers hebben er altijd maar enkele bij. De uitdaging om deze soort in ons klimaat goed te laten gedijen over een langere periode en ook goed te laten bloeien in ons klimaat vormen echter zeker een uitdaging. Ik heb er nu een 6 - tal uitgeplant op diverse locaties . Foto 1 is tussen de tufsteen. Het zijn allen nog vrij jonge exemplaren die voorlopig nog geen bloei gaven. 1 keer , meer bepaald in 2015 , slaagde ik erin om ze een keer redelijk in bloei te krijgen in de crevice van mijn vorige tuin. (foto 2 ) Zoals ik ze bijvoorbeeld een keer zag in China in de natuur zullen ze waarschijnlijk in onze contreien nooit bloeien ...
Citaat van: Frankie Wulleman op 29 september 2024, 20:45:23Prachtige planten zijn dit, Kris. Ik heb er ooit eens eentje in de tuf gehad met drie bloemen. Dat is al flink wat jaartjes geleden, inmiddels. Ik vermoed dat ze ook niet meer worden aangeboden...? Aberconwy had er dikwijls wat bij, en ook Ger natuurlijk...
Martijn heeft er meestal ook een paar bij , ook dit najaar had hij ze weer bij in Utrecht ...
Citaat van: Thomas Eckert op 28 september 2024, 09:48:42
Echium albicans is een prachtige soort.
Ik denk er met enige nostalgie aan terug... ik ben hem afgelopen herfst kwijtgeraakt. Het duurde twee of drie jaar van zaaien tot de eerste bloei. Ik hield hem het hele jaar door beschermd tegen vocht onder een hoes.
Je moet veel ruimte overlaten voor deze Andalusische schoonheid!
In mijn geval kreeg ze een diameter van minstens 40 centimeter. Helaas produceerde ze geen bruikbare zaden na de uitbundige bloei. Daarna stierf ze om onverklaarbare redenen. Als ik ooit weer de kans krijg, zal ik het opnieuw proberen...🤞
Bedankt voor je reactie Thomas ! Degene die we zagen in Tsjechie waren zeker geen 40 centimeter in diameter ... ))4 ))4 Die waren maar een 15 cm in diameter ....Die stonden wel uitgeplant in de rotstuin .
Citaat van: Thomas Eckert op 28 september 2024, 09:48:42
Echium albicans is een prachtige soort.
Ik denk er met enige nostalgie aan terug... ik ben hem afgelopen herfst kwijtgeraakt. Het duurde twee of drie jaar van zaaien tot de eerste bloei. Ik hield hem het hele jaar door beschermd tegen vocht onder een hoes.
Je moet veel ruimte overlaten voor deze Andalusische schoonheid!
In mijn geval kreeg ze een diameter van minstens 40 centimeter. Helaas produceerde ze geen bruikbare zaden na de uitbundige bloei. Daarna stierf ze om onverklaarbare redenen. Als ik ooit weer de kans krijg, zal ik het opnieuw proberen...🤞
Wat een dijk van een plant, Thomas. Spijtig dat je ze kwijt bent.
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 27 september 2024, 11:46:42
Echium albicans groeit in Andalusië en de streek rond Marbella . Deze Zuiderse grijsaard heeft zeker nog geen ingang gevonden in onze rotstuinen hier in Vlaanderen en Nederland . De winter zou wel eens moeilijk kunnen zijn wat betreft teveel aan vocht .Ik zag ze in mei nog bloeien in enkele Tsjechische tuinen. (foto 1 ) Toen Zdenek Hlavon enkele planten bij had in Utrecht kon ik de kan niet laten liggen . Er staat er eentje in de crevice ... (foto 2 )
Niet zo groot als de plant van Thomas, maar wel een mooie opname in de rotstuin.
Dank voor je reactie Thomas. Ik heb helaas geen droge plek voor mijn Echium, ik ga hem beter afdekken tegen vocht. Daar is nog wel een vrij grote plaat voor nodig. Voor de kleine plantjes gebruik ik altijd de doorzichtige deksels van de bakjes van het Chinese eten :D
...en gelukkig heb ik net de laatste foto's ontvangen van een vriend die op dit moment in het nationale park op Tenerife is. Deze inheemse soort ziet er voor mij altijd fenomenaal uit.
Prachtig!
Citaat van: Thomas Eckert op 30 september 2024, 12:11:39
...en gelukkig heb ik net de laatste foto's ontvangen van een vriend die op dit moment in het nationale park op Tenerife is. Deze inheemse soort ziet er voor mij altijd fenomenaal uit.
Helemaal eens met de lovende woorden van Thomas en Mark !! Deze endeem is werkelijk een prachtplant om zien als ze volledig in bloei staan .Ik heb ze ooit volledig in bloem gezien in Tenerife op de vlakte net voor de Teide ....Dat is inmiddels vele jaren geleden en de digitale fotografie was nog niet uitgevonden .Ik heb er ooit dia's van genomen. De statige toortsen waren van meters ver te zien . Wat een speciale kleur ook ! Wat een memorabel zicht daar tussen dat vulkanisch gesteente . De bloemen hadden een enorme aantrekkingskracht van een bepaald insect herinner ik me nog .De bloei is eindstandig en na de bloei is het over en uit ... Ik weet dat Frits Litjens hem een keer goed in bloei heeft gekregen.
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 27 september 2024, 11:46:42
Echium albicans groeit in Andalusië en de streek rond Marbella . Deze Zuiderse grijsaard heeft zeker nog geen ingang gevonden in onze rotstuinen hier in Vlaanderen en Nederland . De winter zou wel eens moeilijk kunnen zijn wat betreft teveel aan vocht .Ik zag ze in mei nog bloeien in enkele Tsjechische tuinen. (foto 1 ) Toen Zdenek Hlavon enkele planten bij had in Utrecht kon ik de kan niet laten liggen . Er staat er eentje in de crevice ... (foto 2 )
Citaat van: Frankie Wulleman op 29 september 2024, 21:24:21Niet zo groot als de plant van Thomas, maar wel een mooie opname in de rotstuin.
Dit was in de tuin van Piatek ....een mijnheer bekend van zijn zaadcollecties vroeger maar nu al op heel respectabele leeftijd (ergens in de 90 dacht ik )Hij had er zo een 5 tal staan en die waren allemaal maar dat formaat . Echt heel mooi om zien . Ik herinner me dat LA er eentje heeft meegekregen...
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 29 september 2024, 20:51:52
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 27 september 2024, 11:29:12
Paraquilegia anemonoides, en/of microphylla zijn tegenwoordig niet meer super zeldzaam ....Ik zie ze wel regelmatig een keertje aangeboden op plantenbeurzen . Zij het nooit in grote getale uiteraard. De kwekers of liefhebbers hebben er altijd maar enkele bij. De uitdaging om deze soort in ons klimaat goed te laten gedijen over een langere periode en ook goed te laten bloeien in ons klimaat vormen echter zeker een uitdaging. Ik heb er nu een 6 - tal uitgeplant op diverse locaties . Foto 1 is tussen de tufsteen. Het zijn allen nog vrij jonge exemplaren die voorlopig nog geen bloei gaven. 1 keer , meer bepaald in 2015 , slaagde ik erin om ze een keer redelijk in bloei te krijgen in de crevice van mijn vorige tuin. (foto 2 ) Zoals ik ze bijvoorbeeld een keer zag in China in de natuur zullen ze waarschijnlijk in onze contreien nooit bloeien ...
Citaat van: Frankie Wulleman op 29 september 2024, 20:45:23Prachtige planten zijn dit, Kris. Ik heb er ooit eens eentje in de tuf gehad met drie bloemen. Dat is al flink wat jaartjes geleden, inmiddels. Ik vermoed dat ze ook niet meer worden aangeboden...? Aberconwy had er dikwijls wat bij, en ook Ger natuurlijk...
Martijn heeft er meestal ook een paar bij , ook dit najaar had hij ze weer bij in Utrecht ...
Bij de laatste gelegenheid heb ik er ook nog eentje aangeschaft bij Ger en een plaatsje gegeven in de crevice... hij leeft (nog?), ik zal volgend voorjaar zeer geïnteresseerd uitkijken of hij terug boven komt... ::) Die foto's uit het wild zijn wel zonder meer 'outstanding' Kris, prachtig... wellicht kun je ze alleen daar in zo'n kwaliteit bewonderen.
Jankaea heldreichii staat hier al jaren op de tuf, maar ze bloeien nooit meer. Geen idee wat de reden zou kunnen zijn. Overigens wie vermeerderd deze nog? Is het mogelijk om zijrozetten af te nemen? Ik vermeerderde ze nog nooit eerder. Ger van Beuken en Gerd Stopp hadden nu en dan planten in de aanbieding, maar die bronnen zijn zo goed als opgedroogd.
Citaat van: Frankie Wulleman op 14 oktober 2024, 21:22:48
Jankaea heldreichii staat hier al jaren op de tuf, maar ze bloeien nooit meer. Geen idee wat de reden zou kunnen zijn. Overigens wie vermeerderd deze nog? Is het mogelijk om zijrozetten af te nemen? Ik vermeerderde ze nog nooit eerder. Ger van Beuken en Gerd Stopp hadden nu en dan planten in de aanbieding, maar die bronnen zijn zo goed als opgedroogd.
Frankie, dit jaar heb ik ook geen bloemen gezien!
Paraquilegia microphylla is inderdaad iets heel speciaals Kris...
Ik heb nog maar één exemplaar in een pot waar twee andere soorten Paraquilegia in zaten. Tot nu toe heeft hij bij mij nog nooit gebloeid... maar ik geef de hoop niet op.
Dus nu ik onvrijwillig ruimte had in deze pot, heb ik er andere diva's in geplant. Jankaea heldreichii, Viola kosaninii en Rosularia elymaitica, bijvoorbeeld. Ik heb het beter onder controle in deze schaal... hoewel ik door mijn afwezigheid pas echt kan reageren in het weekend.
Citaat van: Thomas Eckert op 28 oktober 2024, 12:42:52
Paraquilegia microphylla is inderdaad iets heel speciaals Kris...
Ik heb nog maar één exemplaar in een pot waar twee andere soorten Paraquilegia in zaten. Tot nu toe heeft hij bij mij nog nooit gebloeid... maar ik geef de hoop niet op.
Dus nu ik onvrijwillig ruimte had in deze pot, heb ik er andere diva's in geplant. Jankaea heldreichii, Viola kosaninii en Rosularia elymaitica, bijvoorbeeld. Ik heb het beter onder controle in deze schaal... hoewel ik door mijn afwezigheid pas echt kan reageren in het weekend.
Waar haal je deze planten vandaan Thomas ? Uit zaden ?
Citaat van: Thomas Eckert op 30 september 2024, 12:11:39
...en gelukkig heb ik net de laatste foto's ontvangen van een vriend die op dit moment in het nationale park op Tenerife is. Deze inheemse soort ziet er voor mij altijd fenomenaal uit.
Die zijn prachtig inderdaad.
Ik had er vorig jaar een aantal van in bloei.
Ze zijn wel erg gevoelig voor vorst, maar het is wel echt genieten als ze eenmaal in bloei staan.
En na de bloei wordt je beloond met een ongelofelijke hoeveelheid zaden. :D
[attachimg=1]
De spontane zaailingen had ik in de winter niet afgedekt dus zijn helaas verdwenen.
Ook in de kas zijn een aantal zaden terecht gekomen, ( geen idee hoe) .
Maar daar staan de planten er goed bij, ze groeien echter tussen de voegen van de tegels... dus ik verwacht dat ze wel extra ondersteuning nodig hebben wanneer ze de hoogte in gaan.. Verder heb ik nog een aantal planten in grote potten staan die ik deze winter vorstvrij laat overwinteren, dan zet ik ze komend voorjaar in de tuin ;D.
[attachimg=2]
Hallo Marcel
Ongelooflijk indrukwekkende foto van je twee bloeiende Echium wildpretii van vorig jaar. Ik ben enthousiast. Ik vind vooral de relatief lage hoogte van de planten interessant...als je het vergelijkt met de planten in hun natuurlijke habitat. Ondertussen weet ik niet zeker of mijn enige exemplaar wel de zuivere botanische vorm is. Het blad van mijn plant is iets breder dan dat van jou. Op de foto uit jouw tuin zie je dunne blaadjes die een beetje naar beneden hangen... net als in de natuur. Gewoon fantastisch. Als je echt veel zaden hebt, ben ik zeer geïnteresseerd.
Als je deze Echium wildpretii aan de straatkant van je huis plant, zullen er regelmatig kop-staartbotsingen plaatsvinden...omdat sommige mensen enthousiast op de rem trappen...ðŸ˜,
Citaat van: Luc Scheldeman op 28 oktober 2024, 15:44:48
Citaat van: Thomas Eckert op 28 oktober 2024, 12:42:52
Paraquilegia microphylla is inderdaad iets heel speciaals Kris...
Ik heb nog maar één exemplaar in een pot waar twee andere soorten Paraquilegia in zaten. Tot nu toe heeft hij bij mij nog nooit gebloeid... maar ik geef de hoop niet op.
Dus nu ik onvrijwillig ruimte had in deze pot, heb ik er andere diva's in geplant. Jankaea heldreichii, Viola kosaninii en Rosularia elymaitica, bijvoorbeeld. Ik heb het beter onder controle in deze schaal... hoewel ik door mijn afwezigheid pas echt kan reageren in het weekend.
Waar haal je deze planten vandaan Thomas ? Uit zaden ?
Luc...
De meeste planten in deze schaal zijn gekocht. Als ik zaden van de individuele soorten kon krijgen, zou ik het zeker zelf proberen. Ik heb de Viola kosaninii uit zaad gehad, maar helaas is er geen ontkieming geweest...tot nu.
Alleen de bizarre Rosularia elymaitica (monocarp) komt uit zaad. Die heb ik gekregen van mijn vriend Dieter Zschummel.
Een ander exemplaar van Jankaea heldreichii heb ik op de laatste Alpenvriendenbijeenkomst bemachtigd. Deze zal ik echter direct in de schaduw van het tufsteenbed zetten en proberen uitdroging te voorkomen door indirect water te geven. Langdurige droogte is waarschijnlijk de belangrijkste reden voor het verlies van deze schoonheid.
Conclusie... De voorkeur voor zeer zeldzame planten vereist veel lijden...😉
Citaat van: Marcel van den Berg op 29 oktober 2024, 08:09:28
Die zijn prachtig inderdaad.
Ik had er vorig jaar een aantal van in bloei.
Ze zijn wel erg gevoelig voor vorst, maar het is wel echt genieten als ze eenmaal in bloei staan.
En na de bloei wordt je beloond met een ongelofelijke hoeveelheid zaden. :D
De spontane zaailingen had ik in de winter niet afgedekt dus zijn helaas verdwenen.
Ook in de kas zijn een aantal zaden terecht gekomen, ( geen idee hoe) .
Maar daar staan de planten er goed bij, ze groeien echter tussen de voegen van de tegels... dus ik verwacht dat ze wel extra ondersteuning nodig hebben wanneer ze de hoogte in gaan.. Verder heb ik nog een aantal planten in grote potten staan die ik deze winter vorstvrij laat overwinteren, dan zet ik ze komend voorjaar in de tuin ;D.
Super Marcel ! Prachtige resultaten !
Pulsatilla vernalis is een legendarische plant die tot de verbeelding spreekt ....En nog meer bij mensen die deze top plant zagen bloeien in de bergen. Hij is echt goed verkrijgbaar en dus op dat gebied is het geen zeldzaamheid en uitdaging om eraan te geraken. Maar de uitdaging bestaat er wel in om deze soort lang goed te houden en vooral in bloei te krijgen. Iets wat me in al die jaren maar 1 of 2 keer lukte met een plant in pot en na een strengere/koudere winter. Wanneer ik ze in de rotstuin uitplant bloeien ze niet , gaan kapot als het langer droog of te warm is , te veel zon in de zomer willen ze niet , teveel schaduw ook niet , natte winters haten ze ...Sinds de klimaatswijzigingen kon ik er hier niet veel meer mee. Ik heb nu weer eens nieuwe pogingen ondernomen (ook met een andere kloon )en voorlopig staat hij er goed bij . Of dat gaat resulteren in bloei is nog af te wachten . Wat zijn jullie ervaringen ?
Mijn ervaring is dezelfde als die van jou, Kris. Bovendien verdraagt Pulsatilla vernalis ook geen kalk. Ik heb de afgelopen jaren geen enkele plant aan het bloeien gekregen.
Hier is een foto van lang geleden (2007).
Citaat van: Eberhard Prößdorf op 7 november 2024, 15:38:50
Mijn ervaring is dezelfde als die van jou, Kris. Bovendien verdraagt Pulsatilla vernalis ook geen kalk. Ik heb de afgelopen jaren geen enkele plant aan het bloeien gekregen.
Hier is een foto van lang geleden (2007).
Bedankt voor je feedback Eberhard ....In Vlaanderen wordt hij blijkbaar niet meer gekweekt :P :-X
Het is inderdaad een gegeven dat men deze plant als kalk hatend bestempeld. Ik heb hem ook al geprobeerd in een meer zuur mengsel in pot en ook daar waren de resultaten eerder bedroevend. Maar net als jij blijf ik toch nog even verder proberen .... Mooie foto overigens .
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 8 november 2024, 12:33:43
Citaat van: Eberhard Prößdorf op 7 november 2024, 15:38:50
Mijn ervaring is dezelfde als die van jou, Kris. Bovendien verdraagt Pulsatilla vernalis ook geen kalk. Ik heb de afgelopen jaren geen enkele plant aan het bloeien gekregen.
Hier is een foto van lang geleden (2007).
Bedankt voor je feedback Eberhard ....In Vlaanderen wordt hij blijkbaar niet meer gekweekt :P :-X
Het is inderdaad een gegeven dat men deze plant als kalk hatend bestempeld. Ik heb hem ook al geprobeerd in een meer zuur mengsel in pot en ook daar waren de resultaten eerder bedroevend. Maar net als jij blijf ik toch nog even verder proberen .... Mooie foto overigens .
Ik heb er ook nog eentje, Kris, nog opgekweekt uit zaad van Holubec. Hij moet hier inmiddels al zo'n vier jaar staan, zonder bloei overigens.
En toch, zag ik een week geleden een... bloemknop. Spijtig genoeg zal hij waarschijnlijk niet meer opengaan. Hopelijk kan hij dit volgend jaar eens herhalen maar dan in het juiste seizoen.
Wanneer ik de bergen intrek ben ik meestal te laat om ze in bloei te zien, omdat ze vrij vroeg bloeien. Een keertje heb ik er een gezien in Wallis.
Van dezelfde orde is deze Pulsatilla alpina. Ik had deze plant enkele jaren in de collectie, nog zelf opgekweekt uit zaad dat ik geoogst had in de Vogezen. Ik kon er slechts eentje deftig opkweken, maar na enkele jaren was het ook over en uit. Deze foto's dateren inmiddels ook al weer van 2014!
Met een beetje geluk zal deze plant in al zijn glorie misschien te zien zijn in Gent zaterdag tijdens een lezing...?
Jaren geleden bood Aberconwy een mooie vorm van Androsace lanuginosa aan. Ik heb die enkele seizoenen gehad, maar daarna verloren. Ik heb ze nooit meer eerder aangeboden gezien. Iemand die dit najaarsbloeiende mansschild nog heeft in de tuin?
Nog een legendarische plant van over de plas: Aneomone 'Pradesh', die vaak door alweer... Aberconwy werd aangeboden, al had ook Edrom Nursery deze noviteit vaak in de aanbieding. Een onwaarschijnlijk mooie anemoon, die eerst wit bloeiend ontluikte, om daarna langzaam naar diepblauw te verkleuren. Werkelijk een prachtding en een van de allermooiste anemonen. Ik herinner me dat hij het meestal na een paar seizoenen voor bekeken hield. Waarschijnlijk niemand die dit nog heeft...?
Citaat van: Frankie Wulleman op 9 november 2024, 21:38:12
Ik heb er ook nog eentje, Kris, nog opgekweekt uit zaad van Holubec. Hij moet hier inmiddels al zo'n vier jaar staan, zonder bloei overigens.
En toch, zag ik een week geleden een... bloemknop. Spijtig genoeg zal hij waarschijnlijk niet meer opengaan. Hopelijk kan hij dit volgend jaar eens herhalen maar dan in het juiste seizoen.
Je Pulsatilla vernalis ziet er heel gezond uit Frankie ! Heb je het grondmengsel aangepast naar zuur ?
Citaat van: Frankie Wulleman op 9 november 2024, 21:43:22
Wanneer ik de bergen intrek ben ik meestal te laat om ze in bloei te zien, omdat ze vrij vroeg bloeien. Een keertje heb ik er een gezien in Wallis.
Super beelden Frankie !
Citaat van: Frankie Wulleman op 9 november 2024, 23:15:45
Jaren geleden bood Aberconwy een mooie vorm van Androsace lanuginosa aan. Ik heb die enkele seizoenen gehad, maar daarna verloren. Ik heb ze nooit meer eerder aangeboden gezien. Iemand die dit najaarsbloeiende mansschild nog heeft in de tuin?
Inderdaad een heel mooie soort Frankie ! Ik moet bekennen dat ik hem nooit in de collectie heb gehad ...
Citaat van: Frankie Wulleman op 9 november 2024, 23:24:56
Nog een legendarische plant van over de plas: Aneomone 'Pradesh', die vaak door alweer... Aberconwy werd aangeboden, al had ook Edrom Nursery deze noviteit vaak in de aanbieding. Een onwaarschijnlijk mooie anemoon, die eerst wit bloeiend ontluikte, om daarna langzaam naar diepblauw te verkleuren. Werkelijk een prachtding en een van de allermooiste anemonen. Ik herinner me dat hij het meestal na een paar seizoenen voor bekeken hield. Waarschijnlijk niemand die dit nog heeft...?
Een 2 tal keren kunnen aan geraken Frankie maar helaas ook 2 keer mislukt .... --13 Inderdaad een heel mooie anemoon maar eentje die het niet zo heeft voor ons klimaat vrees ik .Bij liefhebbers in Scandinavië zal hij allicht ook nog wel te vinden zijn denk ik . Had onze voorzitter deze soort ook niet ?
Citaat van: Frankie Wulleman op 9 november 2024, 22:45:22
Van dezelfde orde is deze Pulsatilla alpina. Ik had deze plant enkele jaren in de collectie, nog zelf opgekweekt uit zaad dat ik geoogst had in de Vogezen. Ik kon er slechts eentje deftig opkweken, maar na enkele jaren was het ook over en uit. Deze foto's dateren inmiddels ook al weer van 2014!
Met een beetje geluk zal deze plant in al zijn glorie misschien te zien zijn in Gent zaterdag tijdens een lezing...?
Wow , ook weer een beauty Frankie ! 1 keer opgekweekt uit zaad maar bij het verspenen is het toen mis gelopen. Ik kijk al met heel veel goesting uit naar de lezing Frankie !
Citaat van: Frankie Wulleman op 9 november 2024, 22:45:22
Met een beetje geluk zal deze plant in al zijn glorie misschien te zien zijn in Gent zaterdag tijdens een lezing...?
Lezing ?? Welke lezing ?? --11
Zonder geintjes... de kans is groot Frankie...
Ik heb hier overigens in de tuin een exemplaar staan, meegebracht als piepjonge zaailing uit Tsjechië, dat het inmiddels al drie jaar uit houdt en uitgegroeid is tot een plantje waaraan je normaal bloei zou mogen verwachten.... wie weet volgend jaar...??? (of toch minstens op de lezing van volgende zaterdag).
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 10 november 2024, 11:36:55
Citaat van: Frankie Wulleman op 9 november 2024, 23:15:45
Jaren geleden bood Aberconwy een mooie vorm van Androsace lanuginosa aan. Ik heb die enkele seizoenen gehad, maar daarna verloren. Ik heb ze nooit meer eerder aangeboden gezien. Iemand die dit najaarsbloeiende mansschild nog heeft in de tuin?
Inderdaad een heel mooie soort Frankie ! Ik moet bekennen dat ik hem nooit in de collectie heb gehad ...
Die compacte vorm van Aberconwy heb ik nooit gehad mannen, de normale (vrij sterk uitgroeiende) vorm heb ik wel al jaren in de tuin.
Citaat van: Frankie Wulleman op 9 november 2024, 22:45:22
Met een beetje geluk zal deze plant in al zijn glorie misschien te zien zijn in Gent zaterdag tijdens een lezing...?
Citaat van: Luc Gilgemyn op 10 november 2024, 16:45:14Lezing ?? Welke lezing ?? --11
Zonder geintjes... de kans is groot Frankie...
Ik heb hier overigens in de tuin een exemplaar staan, meegebracht als piepjonge zaailing uit Tsjechië, dat het inmiddels al drie jaar uit houdt en uitgegroeid is tot een plantje waaraan je normaal bloei zou mogen verwachten.... wie weet volgend jaar...??? (of toch minstens op de lezing van volgende zaterdag).
Benieuwd Luc , want het zijn hier geen makkelijke jongens ....
Citaat van: Frankie Wulleman op 9 november 2024, 21:38:12
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 8 november 2024, 12:33:43
Citaat van: Eberhard Prößdorf op 7 november 2024, 15:38:50
Mijn ervaring is dezelfde als die van jou, Kris. Bovendien verdraagt Pulsatilla vernalis ook geen kalk. Ik heb de afgelopen jaren geen enkele plant aan het bloeien gekregen.
Hier is een foto van lang geleden (2007).
Bedankt voor je feedback Eberhard ....In Vlaanderen wordt hij blijkbaar niet meer gekweekt :P :-X
Het is inderdaad een gegeven dat men deze plant als kalk hatend bestempeld. Ik heb hem ook al geprobeerd in een meer zuur mengsel in pot en ook daar waren de resultaten eerder bedroevend. Maar net als jij blijf ik toch nog even verder proberen .... Mooie foto overigens .
Ik heb er ook nog eentje, Kris, nog opgekweekt uit zaad van Holubec. Hij moet hier inmiddels al zo'n vier jaar staan, zonder bloei overigens.
En toch, zag ik een week geleden een... bloemknop. Spijtig genoeg zal hij waarschijnlijk niet meer opengaan. Hopelijk kan hij dit volgend jaar eens herhalen maar dan in het juiste seizoen.
Ook hier idem dito, een aantal jaren verder leven, maar bloeien... ho maar ! Heb nu opnieuw een jonge plant in de opkweek en sedert 2 jaar in de rotstuin in de halfschaduw en uiterst goed gedraineerd... afwachten of het dit keer lukt.
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 10 november 2024, 16:48:37
Citaat van: Frankie Wulleman op 9 november 2024, 22:45:22
Met een beetje geluk zal deze plant in al zijn glorie misschien te zien zijn in Gent zaterdag tijdens een lezing...?
Citaat van: Luc Gilgemyn op 10 november 2024, 16:45:14Lezing ?? Welke lezing ?? --11
Zonder geintjes... de kans is groot Frankie...
Ik heb hier overigens in de tuin een exemplaar staan, meegebracht als piepjonge zaailing uit Tsjechië, dat het inmiddels al drie jaar uit houdt en uitgegroeid is tot een plantje waaraan je normaal bloei zou mogen verwachten.... wie weet volgend jaar...??? (of toch minstens op de lezing van volgende zaterdag).
Benieuwd Luc , want het zijn hier geen makkelijke jongens ....
Zeker niet Kris, ik ben al tevreden dat ik hem groot heb gekregen... _010 _010 maar we houden nu eenmaal van uitdagingen niet ? Duimen!
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 10 november 2024, 11:34:31
Citaat van: Frankie Wulleman op 9 november 2024, 21:38:12
Ik heb er ook nog eentje, Kris, nog opgekweekt uit zaad van Holubec. Hij moet hier inmiddels al zo'n vier jaar staan, zonder bloei overigens.
En toch, zag ik een week geleden een... bloemknop. Spijtig genoeg zal hij waarschijnlijk niet meer opengaan. Hopelijk kan hij dit volgend jaar eens herhalen maar dan in het juiste seizoen.
Je Pulsatilla vernalis ziet er heel gezond uit Frankie ! Heb je het grondmengsel aangepast naar zuur ?
Het is eerder een neutraal mengsel, Kris.
Hier is nog een (misschien naïef ) experiment in het buiten kweken van soorten die in de winter waarschijnlijk beter af zouden zijn in een beschermd alpenhuis... Helichrysum sibthorpii van de heilige berg Athos.
Hoewel we al vorst en sneeuw hebben gehad, vertoont hij tot nu toe geen tekenen van vermoeidheid en heeft hij zelfs verse bladeren. De gerichte bedekking lijkt tot nu toe effectief te zijn...🤞
Onnodig te zeggen dat ik het gevilte gebladerte oneindig mooi vind...:-)
Citaat van: Thomas Eckert op 25 november 2024, 07:12:17
Hier is nog een (misschien naïef ) experiment in het buiten kweken van soorten die in de winter waarschijnlijk beter af zouden zijn in een beschermd alpenhuis... Helichrysum sibthorpii van de heilige berg Athos.
Hoewel we al vorst en sneeuw hebben gehad, vertoont hij tot nu toe geen tekenen van vermoeidheid en heeft hij zelfs verse bladeren. De gerichte bedekking lijkt tot nu toe effectief te zijn...🤞
Onnodig te zeggen dat ik het gevilte gebladerte oneindig mooi vind...:-)
Heel interessant Thomas . Ik ben hem nog niet eerder tegen gekomen in tuinen en collecties .Alhoewel ik zie dat hij ooit in de catalogus van Flora Montana voorkwam. Benieuwd hoe die zich verder gaat gedragen en zal omgaan met onze winters.
Ik heb deze Helichrysum gekregen van een goede vriend die hem in zijn alpine huis kweekt. Hij is vermeerderd door stekken.
Ik wil gewoon weten of sommige zuiderlingen onze Midden-Europese winters kunnen overleven met een beetje bescherming... vandaar dit kleine "experiment". Misschien kunnen we het veranderende klimaat hier binnenkort vaker voor gebruiken?
Citaat van: Thomas Eckert op 12 augustus 2024, 14:14:05
Ik heb net de oude catalogi van Arctic Alpine Garden nog eens bestudeerd... het was 2015 toen ze een keer werden aangeboden. Wat vliegt de tijd toch snel. Toen lag mijn focus nog vooral op de alpenflora van Nieuw-Zeeland.
Net als Thomas was en ben ik nog altijd betoverd door een aantal van die "grijsaards" en "silvers" van down earth meer bepaald Nieuw-Zeeland. Celmisia is zo één van die soorten . Celmisia semicordata heb ik vroeger veel jaren goed kunnen houden in mijn peatbed . En hij bloeide zelfs af en toe . Niet ieder jaar maar wel om de 2 of 3 jaar.De laatste 10 jaar heeft hij geen 1 keer meer willen bloeien. Ik heb de plant nog steeds maar het is eigenlijk nog maar een schim van vroeger ...De winters zijn veel te nat (en te warm ) , de zomers veel te warm en met periodes veel te droog . Hoge nachttemperaturen ook in de zomer. Deze planten houden daar niet van ! Eerst nog een paar foto's uit de glorie periode .... (2011 en 2012 )
Citaat van: Thomas Eckert op 12 augustus 2024, 14:14:05
Ik heb net de oude catalogi van Arctic Alpine Garden nog eens bestudeerd... het was 2015 toen ze een keer werden aangeboden. Wat vliegt de tijd toch snel. Toen lag mijn focus nog vooral op de alpenflora van Nieuw-Zeeland.
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 26 november 2024, 14:30:45Net als Thomas was en ben ik nog altijd betoverd door een aantal van die "grijsaards" en "silvers" van down earth meer bepaald Nieuw-Zeeland. Celmisia is zo één van die soorten . Celmisia semicordata heb ik vroeger veel jaren goed kunnen houden in mijn peatbed . En hij bloeide zelfs af en toe . Niet ieder jaar maar wel om de 2 of 3 jaar.De laatste 10 jaar heeft hij geen 1 keer meer willen bloeien. Ik heb de plant nog steeds maar het is eigenlijk nog maar een schim van vroeger ...De winters zijn veel te nat (en te warm ) , de zomers veel te warm en met periodes veel te droog . Hoge nachttemperaturen ook in de zomer. Deze planten houden daar niet van ! Eerst nog een paar foto's uit de glorie periode .... (2011 en 2012 )
Zo stond hij er bij op 25/01/2024 ....Trouwens is dit nog altijd dezelfde plant ....Ik heb hem aangekocht in 2010 en dus is hij nu 14 jaar oud .
Het zijn planten die je haast nooit ,of zelfs niet , kan kopen in onze contreien . Het waren de zaken die we meebrachten van over het kanaal .
Na een zeer nat voorjaar en natte zomer ziet de plant er momenteel niet zo goed uit ...Als hij na de winter nog altijd leeft ga ik hem proberen verplanten en op een ander plekje zetten ...Trouwens had ik vorig jaar een scheut in pot en ook dat was geen al te groot succes >:(
Een andere Celmisia die we hier nog zelden tegenkomen op de plantenbeurzen en in de overblijvende handel is Celmisia sessiliflora...
Hij is nog net iets gemakkelijker dan de vorige in mijn beleving . Met het produceren van bloemen is hij nogal zuinig maar ook zonder dat is het een heel mooie kussenvormende plant . Hij houd uiteraard ook niet van te droge/warme plekken. Bij mij staat hij in het peatbed .
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 28 november 2024, 09:54:51
Een andere Celmisia die we hier nog zelden tegenkomen op de plantenbeurzen en in de overblijvende handel is Celmisia sessiliflora...
Hij is nog net iets gemakkelijker dan de vorige in mijn beleving . Met het produceren van bloemen is hij nogal zuinig maar ook zonder dat is het een heel mooie kussenvormende plant . Hij houd uiteraard ook niet van te droge/warme plekken. Bij mij staat hij in het peatbed .
Er erg op gelijkend maar wat fijner van loof en nog meer compact is Celmisia argentea . Die heb ik inmiddels niet meer in de collectie. Opnieuw wat lastiger dan Celmisia sessiliflora en nog spaarzamer met bloei . De foto's zijn van 2015 en 2022 . Deze laatste is de winter daaropvolgende gesneuveld wegens te veel nat vermoed ik ...
De getoonde Nieuw-Zeelanders maken me een beetje nostalgisch, omdat ik ze vroeger allemaal in mijn kleine collectie had. Maar ondertussen heeft de rede voor mij gezegevierd... door de echte klimaatverandering is het voor mij niet langer mogelijk om voor de ideale omstandigheden te zorgen. Het was een pijnlijk besef, maar het heeft me nu een hoop wrok over verliezen bespaard.
Ik heb nog kunnen genieten van deze unieke Nieuw-Zeelandse flora tot 2016... toen begon het "grote sterven". Dus nu blijven alleen herinneringen over... bijvoorbeeld Leucogenes leontopodium, die in 2016 bijzonder mooi had gebloeid.
Citaat van: Thomas Eckert op 28 november 2024, 12:44:13
De getoonde Nieuw-Zeelanders maken me een beetje nostalgisch, omdat ik ze vroeger allemaal in mijn kleine collectie had. Maar ondertussen heeft de rede voor mij gezegevierd... door de echte klimaatverandering is het voor mij niet langer mogelijk om voor de ideale omstandigheden te zorgen. Het was een pijnlijk besef, maar het heeft me nu een hoop wrok over verliezen bespaard.
Je bent een wijs man Thomas ! Het wordt inderdaad met de minuut lastiger om deze te laten floreren in onze tuinen ....
Citaat van: Thomas Eckert op 28 november 2024, 12:44:13
Ik heb nog kunnen genieten van deze unieke Nieuw-Zeelandse flora tot 2016... toen begon het "grote sterven". Dus nu blijven alleen herinneringen over... bijvoorbeeld Leucogenes leontopodium, die in 2016 bijzonder mooi had gebloeid.
Die wil ook nog eens graag tonen Thomas ... ;D ;D
Citaat van: Thomas Eckert op 28 november 2024, 12:44:13
bijvoorbeeld Leucogenes leontopodium, die in 2016 bijzonder mooi had gebloeid.
Als je goed ziet kan je bemerken dat er hier in de schaal ook een jong exemplaar stond Thomas ...(rechts )
Foto dateert van juni 2022 en de plant is daarna vrij snel gesneuveld ....
Citaat van: Thomas Eckert op 28 november 2024, 12:44:13
bijvoorbeeld Leucogenes leontopodium, die in 2016 bijzonder mooi had gebloeid.
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 29 november 2024, 10:38:10Als je goed ziet kan je bemerken dat er hier in de schaal ook een jong exemplaar stond Thomas ...(rechts )
Foto dateert van juni 2022 en de plant is daarna vrij snel gesneuveld ....
Dus maar wat nostalgische beelden van toen de plant het hier nog wel deed en ook bloeide ...Opnames van 2013 en 2015 ...
Citaat van: Thomas Eckert op 28 november 2024, 12:44:13
bijvoorbeeld Leucogenes leontopodium, die in 2016 bijzonder mooi had gebloeid.
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 29 november 2024, 10:38:10Als je goed ziet kan je bemerken dat er hier in de schaal ook een jong exemplaar stond Thomas ...(rechts )
Foto dateert van juni 2022 en de plant is daarna vrij snel gesneuveld ....
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 29 november 2024, 10:44:15Dus maar wat nostalgische beelden van toen de plant het hier nog wel deed en ook bloeide ...Opnames van 2013 en 2015 ...
Zeg nu zelf ....toch eindeloos mooi ? Maar zoals gezegd heb ik deze niet meer in de collectie ...
Wat ik nog wel heb is Leucogenes grandiceps maar die staat hier maar wat te kwijnen ...
Citaat van: Thomas Eckert op 28 november 2024, 12:44:13
Ik heb nog kunnen genieten van deze unieke Nieuw-Zeelandse flora tot 2016... toen begon het "grote sterven". Dus nu blijven alleen herinneringen over... bijvoorbeeld Leucogenes leontopodium, die in 2016 bijzonder mooi had gebloeid.
Jawel Thomas , "Leucogenes " was destijds je "nickname" op het Schotse forum zeker ?
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 29 november 2024, 10:46:58
Wat ik nog wel heb is Leucogenes grandiceps maar die staat hier maar wat te kwijnen ...
En tenslotte heb ik nog deze Leucogenes ...de allerkleinste vermoed ik ? Leucogenes tarahoa....Toen ik de plant zag in de kwekerij van Aberconwy (zie ook mijn artikel in ons clubblad - nr. 79 )was ik er meteen weg van. (foto 1 )Groeit hier veel gestager aan dan daar in Wales en hij heeft hier ook nog nooit gebloeid ...
Minder spectaculair van blad is Celmisia bellidioides. Geen mooi ziver maar slechts bescheiden groen ...Hopelijk krijg ik hem een keer in bloei .
Het opmerkelijke bladrozet van Centaurea raphanina ssp. mixta, afkomstig uit Griekenland. Er komt zowaar een bloeiknop in, veel te vroeg natuurlijk of veel te laat. Hopelijk kan hij dit volgend voorjaar nog eens herhalen.
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 29 november 2024, 10:44:15
Citaat van: Thomas Eckert op 28 november 2024, 12:44:13
bijvoorbeeld Leucogenes leontopodium, die in 2016 bijzonder mooi had gebloeid.
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 29 november 2024, 10:38:10Als je goed ziet kan je bemerken dat er hier in de schaal ook een jong exemplaar stond Thomas ...(rechts )
Foto dateert van juni 2022 en de plant is daarna vrij snel gesneuveld ....
Dus maar wat nostalgische beelden van toen de plant het hier nog wel deed en ook bloeide ...Opnames van 2013 en 2015 ...
Opmerkelijke planten, Kris, die ik zelf nooit heb geprobeerd. Zowel de bloemen als het loof zijn oogstrelend.
Vroeger een vrij gemakkelijke Draba die ik zelfs onafgedekt in een tufsteen kon houden, maar tegenwoordig heel wat moeilijker geworden. Opgekweekt uit zaad: de harige rozetjes van Draba polytricha, wachtend op betere tijden.
Citaat van: Frankie Wulleman op 30 november 2024, 20:26:42
Het opmerkelijke bladrozet van Centaurea raphanina ssp. mixta, afkomstig uit Griekenland. Er komt zowaar een bloeiknop in, veel te vroeg natuurlijk of veel te laat. Hopelijk kan hij dit volgend voorjaar nog eens herhalen.
Die kende ik nog niet Frankie , maar er is allicht nog veel te ontdekken uit die rijke flora van Griekenland ....
Citaat van: Frankie Wulleman op 30 november 2024, 20:48:30
Vroeger een vrij gemakkelijke Draba die ik zelfs onafgedekt in een tufsteen kon houden, maar tegenwoordig heel wat moeilijker geworden. Opgekweekt uit zaad: de harige rozetjes van Draba polytricha, wachtend op betere tijden.
Dat is hier niet anders Frankie ...ik heb deze nu op 3 diverse plaatsen maar ben ook genoodzaakt om een dakje te voorzien in het regenseizoen (vroeger hadden we winters en nu hebben we een paar keer op een jaar een "regenseizoen ' )
Mooi opgekweekt uit zaad trouwens ((14 ((14
Hetzelfde geldt hier... ik bescherm deze en enkele andere Draba's ook in de winter.
Lewisia rediviva daarentegen staat hier 's zomers op verschillende plekken in de rotstuin volledig onbeschermd. Dit betekent dat ze niet gespaard blijven van water geven en elke week een beetje water krijgen. Dit lijkt ze niet te deren en ze ontwikkelen zich goed. Maar natuurlijk bescherm ik ze in de winter.
Citaat van: Thomas Eckert op 1 december 2024, 10:53:56
Hetzelfde geldt hier... ik bescherm deze en enkele andere Draba's ook in de winter.
Lewisia rediviva daarentegen staat hier 's zomers op verschillende plekken in de rotstuin volledig onbeschermd. Dit betekent dat ze niet gespaard blijven van water geven en elke week een beetje water krijgen. Dit lijkt ze niet te deren en ze ontwikkelen zich goed. Maar natuurlijk bescherm ik ze in de winter.
Prachtig exemplaar van Draba polytricha Thomas ! Ben zeer verbaasd om te zien dat je Lewisia rediviva niet beschermd in de zomer ! Onmogelijk hier ....Staan er gezond bij --6
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 29 november 2024, 10:54:26
Citaat van: Thomas Eckert op 28 november 2024, 12:44:13
Ik heb nog kunnen genieten van deze unieke Nieuw-Zeelandse flora tot 2016... toen begon het "grote sterven". Dus nu blijven alleen herinneringen over... bijvoorbeeld Leucogenes leontopodium, die in 2016 bijzonder mooi had gebloeid.
Jawel Thomas , "Leucogenes " was destijds je "nickname" op het Schotse forum zeker ?
🙈🙈
Ja, dat klopt Kris. Omdat ik het geluk had alle vier de ondersoorten van het geslacht Leucogenes in mijn kleine Nieuw-Zeelandse collectie te hebben, vond ik de naam toepasselijk.
Hoewel het nog steeds het mooiste is wat ik me kan voorstellen, heb ik me erbij neergelegd dat het tot het verleden behoort.
Bijgaand een detail van de bloem van Leucogenes grandiceps (2016).
De foto van de L. rediviva is van eergisteren... volgens mij zien ze er heel gezond uit.
Citaat van: Thomas Eckert op 1 december 2024, 11:12:19
De foto van de L. rediviva is van eergisteren... volgens mij zien ze er heel gezond uit.
Meer dan gezond Thomas ! Nu maak je ons wel wat jaloers .... :P
Citaat van: Thomas Eckert op 1 december 2024, 11:10:30🙈🙈
Ja, dat klopt Kris. Omdat ik het geluk had alle vier de ondersoorten van het geslacht Leucogenes in mijn kleine Nieuw-Zeelandse collectie te hebben, vond ik de naam toepasselijk.
Hoewel het nog steeds het mooiste is wat ik me kan voorstellen, heb ik me erbij neergelegd dat het tot het verleden behoort.
Bijgaand een detail van de bloem van Leucogenes grandiceps (2016).
L. grandiceps heb ik nooit in bloei gehad en mijn enige plant ziet er niet zo gezond uit dat daar volgende lente kans toe bestaat Thomas.
Dus willen of niet ...ik zal je moeten volgen en me er bij neerleggen. Alleen Leucogenes tarahaoa doet het hier voorlopig nog een beetje ...
Daar is nog steeds wat hoop ...
Misschien moeten we niet meer in het verleden leven, ook al zijn het mooie herinneringen... zoals mijn Raoulia lutescens bijvoorbeeld, die zich gedroeg als een bloeiende waterval.
Laten we liever naar de toekomst kijken en het hebben over soorten die beter kunnen omgaan met het veranderende klimaat. Met andere woorden, planten die langdurige droogte verdragen en onze rotstuinen zullen verrijken door gerichte bescherming te bieden tegen winterse nattigheid. Astragalus incanus ssp. incanus uit Spanje zou zo'n kandidaat kunnen zijn (?).
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 1 december 2024, 10:34:05
Citaat van: Frankie Wulleman op 30 november 2024, 20:26:42
Het opmerkelijke bladrozet van Centaurea raphanina ssp. mixta, afkomstig uit Griekenland. Er komt zowaar een bloeiknop in, veel te vroeg natuurlijk of veel te laat. Hopelijk kan hij dit volgend voorjaar nog eens herhalen.
Die kende ik nog niet Frankie , maar er is allicht nog veel te ontdekken uit die rijke flora van Griekenland ....
Ik denk dat de Griekse flora en de flora uit de Balkan in het algemeen nog heel veel onbekende planten moet bevatten, Kris.
Citaat van: Thomas Eckert op 1 december 2024, 10:53:56
Hetzelfde geldt hier... ik bescherm deze en enkele andere Draba's ook in de winter.
Lewisia rediviva daarentegen staat hier 's zomers op verschillende plekken in de rotstuin volledig onbeschermd. Dit betekent dat ze niet gespaard blijven van water geven en elke week een beetje water krijgen. Dit lijkt ze niet te deren en ze ontwikkelen zich goed. Maar natuurlijk bescherm ik ze in de winter.
Wat een joekel, Thomas, prachtig is dat! ((3
Citaat van: Thomas Eckert op 1 december 2024, 11:36:14
Misschien moeten we niet meer in het verleden leven, ook al zijn het mooie herinneringen... zoals mijn Raoulia lutescens bijvoorbeeld, die zich gedroeg als een bloeiende waterval.
Laten we liever naar de toekomst kijken en het hebben over soorten die beter kunnen omgaan met het veranderende klimaat. Met andere woorden, planten die langdurige droogte verdragen en onze rotstuinen zullen verrijken door gerichte bescherming te bieden tegen winterse nattigheid. Astragalus incanus ssp. incanus uit Spanje zou zo'n kandidaat kunnen zijn (?).
Je kan het niet beter verwoorden, Thomas en ben het volledig met je eens. Het heeft geen zin om toch maar steeds die planten uit het verleden te willen proberen die het toen wel goed deden. We kunnen niet anders dan mee evolueren met het veranderende klimaat en planten uit te kiezen die het wel nog kunnen doen. En dat levert dan weer een ontdekkingstocht op waarbij we nog heel wat onbekende planten kunnen uitproberen.
Nou... als ik heel eerlijk tegen mezelf ben, zou ik altijd schatten als Leucogenes leontopodium proberen. Zelfs als het totaal onredelijk is. Als je een bepaalde voorliefde hebt voor heel bijzondere planten, heeft het verstand niet altijd de overhand. Maar ik ben al wat gedisciplineerder geworden en doe het soms zonder hoogtepunten uit het verleden.
En tegenwoordig gebruik ik ook soorten die nu misschien beter groeien dan tien jaar geleden.
Dit ontwikkelingsproces zal waarschijnlijk ook tegenslagen veroorzaken... maar dat is normaal.
Citaat van: Frankie Wulleman op 1 december 2024, 20:54:22
Ik denk dat de Griekse flora en de flora uit de Balkan in het algemeen nog heel veel onbekende planten moet bevatten, Kris.
Daar ben ik ergens zeker van Frankie ...Ik stond ook versteld als ik zag hoeveel planten van jouw getoonde foto's (van de vorige lezing)er nog niet in cultuur zijn ...Dus kun je denken met gebieden als Griekenland en Turkije ...
Citaat van: Thomas Eckert op 2 december 2024, 12:52:54
Nou... als ik heel eerlijk tegen mezelf ben, zou ik altijd schatten als Leucogenes leontopodium proberen. Zelfs als het totaal onredelijk is. Als je een bepaalde voorliefde hebt voor heel bijzondere planten, heeft het verstand niet altijd de overhand.
Dat is wat ik ook denk Thomas ..... -2( -2( -2(
Citaat van: Thomas Eckert op 1 december 2024, 11:36:14
Misschien moeten we niet meer in het verleden leven, ook al zijn het mooie herinneringen... zoals mijn Raoulia lutescens bijvoorbeeld, die zich gedroeg als een bloeiende waterval.
Laten we liever naar de toekomst kijken en het hebben over soorten die beter kunnen omgaan met het veranderende klimaat. Met andere woorden, planten die langdurige droogte verdragen en onze rotstuinen zullen verrijken door gerichte bescherming te bieden tegen winterse nattigheid. Astragalus incanus ssp. incanus uit Spanje zou zo'n kandidaat kunnen zijn (?).
Uiteraard heb je een punt Thomas ....de vraag is hoe veel van die Spaanse , Turkse , Griekse , Amerikaanse planten dan weer bestand zijn tegen onze super vochtige en natte winters . Zelfs met bescherming . Maar de tijd zal het ons leren en uiteraard ook alle lof aan degene die dat , zoals jij , gewoon proberen ...En dat ook hier willen delen . Want doen is weten. !!!!
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 1 december 2024, 11:00:46
Citaat van: Thomas Eckert op 1 december 2024, 10:53:56
Hetzelfde geldt hier... ik bescherm deze en enkele andere Draba's ook in de winter.
Lewisia rediviva daarentegen staat hier 's zomers op verschillende plekken in de rotstuin volledig onbeschermd. Dit betekent dat ze niet gespaard blijven van water geven en elke week een beetje water krijgen. Dit lijkt ze niet te deren en ze ontwikkelen zich goed. Maar natuurlijk bescherm ik ze in de winter.
Prachtig exemplaar van Draba polytricha Thomas ! Ben zeer verbaasd om te zien dat je Lewisia rediviva niet beschermd in de zomer ! Onmogelijk hier ....Staan er gezond bij --6
Bij Wim Boens staan er al jarenlang een tweetal in een Cactus trog, volledig onbeschermd, maar in puur zand... hij heeft elk jaar enkele bloemen. Ze groeien wel niet bij zie ik, daarvoor zullen ze toch wel té mager staan.
Citaat van: Thomas Eckert op 1 december 2024, 10:53:56
Hetzelfde geldt hier... ik bescherm deze en enkele andere Draba's ook in de winter.
Lewisia rediviva daarentegen staat hier 's zomers op verschillende plekken in de rotstuin volledig onbeschermd. Dit betekent dat ze niet gespaard blijven van water geven en elke week een beetje water krijgen. Dit lijkt ze niet te deren en ze ontwikkelen zich goed. Maar natuurlijk bescherm ik ze in de winter.
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 1 december 2024, 11:00:46Prachtig exemplaar van Draba polytricha Thomas ! Ben zeer verbaasd om te zien dat je Lewisia rediviva niet beschermd in de zomer ! Onmogelijk hier ....Staan er gezond bij --6
Citaat van: Luc Gilgemyn op 4 december 2024, 18:21:34Bij Wim Boens staan er al jarenlang een tweetal in een Cactus trog, volledig onbeschermd, maar in puur zand... hij heeft elk jaar enkele bloemen. Ze groeien wel niet bij zie ik, daarvoor zullen ze toch wel té mager staan.
Dat was ik even kwijt Luc , maar nu je het zegt ...Misschien moet hij dan ook de volgende soort bij zijn rediviva proberen ...:Claytonia megarhiza.
Ik heb hem hier in pot en hij bloeide heel mooi dit voorjaar (foto 2 ) . In de zomer kreeg hij het wat lastig tijdens de warmste zomerdagen. Thomas had me daar voor gewaarschuwd. Hij zag er een tijdje minder uit en ik wist niet wat ik er van moest denken. Maar kijk , hij heeft zich volledig herpakt en het blad ziet weer helemaal mooi groen. (foto 1 )
Alleszins planten die in ons klimaat toch altijd wel een uitdaging zijn momenteel ...
Absoluut fantastisch Kris...Claytonia megarhiza is voor mij een van de beste Noord-Amerikanen.
Ik heb mijn grote pot in de schaduw gezet uit "angst" voor hitteschade. Het gevolg was dat het blad lelijk lang werd. Eigenlijk zou hij er net zo compact uit moeten zien als die van jou. ðŸ'
Nu heb ik de pot in het zand gezet en de meeste bladeren verwijderd. Er vormt zich al nieuw blad.
Op zondag herinnerde ik me dat ik in februari ook wat had gezaaid... en inderdaad zijn er de eerste tekenen van "nieuw leven". (foto)
Het is altijd goed om meerdere exemplaren te hebben van zulke relatief zeldzame planten...🤞
Citaat van: Thomas Eckert op 11 december 2024, 12:10:12
Absoluut fantastisch Kris...Claytonia megarhiza is voor mij een van de beste Noord-Amerikanen.
Ik heb mijn grote pot in de schaduw gezet uit "angst" voor hitteschade. Het gevolg was dat het blad lelijk lang werd. Eigenlijk zou hij er net zo compact uit moeten zien als die van jou. ðŸ'
Nu heb ik de pot in het zand gezet en de meeste bladeren verwijderd. Er vormt zich al nieuw blad.
Op zondag herinnerde ik me dat ik in februari ook wat had gezaaid... en inderdaad zijn er de eerste tekenen van "nieuw leven". (foto)
Het is altijd goed om meerdere exemplaren te hebben van zulke relatief zeldzame planten...🤞
Dank je Thomas ! Ik had naast mijn grote plant (die ik kreeg van Ger )ook nog 2 zaailingen maar die zijn spijtig genoeg na het verspenen kapot gegaan . Ik denk dat ik ze iets teveel water had gegeven ...
Dan hoop ik dat je exemplaar zich zo goed blijft ontwikkelen. Het is niet makkelijk om zaden te krijgen. Claytonia m. staat dit jaar bijvoorbeeld niet in de huidige NARGS Seedex.
Ik vond hem echter bij de club in Vancouver en heb hem opnieuw besteld.
Als het er ooit zo uitziet als op de foto in onze tuin, dan hebben we het gemaakt...😉
Citaat van: Thomas Eckert op 12 december 2024, 12:34:03
Dan hoop ik dat je exemplaar zich zo goed blijft ontwikkelen. Het is niet makkelijk om zaden te krijgen. Claytonia m. staat dit jaar bijvoorbeeld niet in de huidige NARGS Seedex.
Ik vond hem echter bij de club in Vancouver en heb hem opnieuw besteld.
Als het er ooit zo uitziet als op de foto in onze tuin, dan hebben we het gemaakt...😉
:o --6 :o --6 Ok , een hele uitdaging Thomas ! 7)) 7))
Citaat van: Thomas Eckert op 12 december 2024, 12:34:03
Dan hoop ik dat je exemplaar zich zo goed blijft ontwikkelen. Het is niet makkelijk om zaden te krijgen. Claytonia m. staat dit jaar bijvoorbeeld niet in de huidige NARGS Seedex.
Ik vond hem echter bij de club in Vancouver en heb hem opnieuw besteld.
Als het er ooit zo uitziet als op de foto in onze tuin, dan hebben we het gemaakt...😉
Tja... daar kunnen we alleen van dromen... of... nachtmerries krijgen... 8))
Claytonia megarhizza is niet moeilijk mits droog gehouden gedurende het winterseizoen. Ook vermeerdering door afnemen van zijrozetten en behandelen als stek gaat relatief makkelijk. Zaadgoed is bijna niet meer verkrijgbaar in tegenstelling met enkele jaren geleden. Alan Bradshaw had deze soort elk jaar in zijn zaadlijst
Duizendmaal dank voor deze unieke foto's...Ger.
Een geweldige inspiratie en stimulans voor mij om het ooit in bijna dezelfde pracht te kunnen ervaren.
Citaat van: Ger van den Beuken op 15 december 2024, 14:51:04
Claytonia megarhizza is niet moeilijk mits droog gehouden gedurende het winterseizoen. Ook vermeerdering door afnemen van zijrozetten en behandelen als stek gaat relatief makkelijk. Zaadgoed is bijna niet meer verkrijgbaar in tegenstelling met enkele jaren geleden. Alan Bradshaw had deze soort elk jaar in zijn zaadlijst
Prachtig Ger . We mogen alleen wel niet vergeten dat jouw alpine kas een super ideaal micro klimaat had ...Ik heb jouw afstammeling ook nog altijd goed maar ervaar wel dat als het zeer warm wordt in de zomer dat het toch wat lastiger wordt . Ik herinner me dat jouw kas altijd nog relatief koel was , zelfs als het zeer warm was. Door dat de tablets op grondniveau lagen en door de ideale mix van luchtcirculatie (goede ventilators )en doelgerichte schemering tegen de zon en de hand van de meester (af en toe sproeien en juiste luchtvochtigheid behouden in de kas ) was dit een ideaal habitat voor meerdere moeilijke bergplanten . Waarschijnlijk was ook de oriëntatie van je kas helemaal top .
Maar goed ik denk wel dat ik hem hier ook wel top kan houden maar moet er misschien toch iets meer moeite voor doen wegens het ontbreken van zulke ideale kas .
Een uitdaging uit Zuid Amerika is Calceolaria ook altijd geweest ... Deze Calceolaria 'Walter Schrimpton ' heb ik 1 keer geweldig mooi in bloei gehad en dat was in mei 2015 ...Meestal kregen deze planten in de winter bladluis in de kas en buiten gingen ze dan weer kapot door teveel aan nat. De kas was te warm in de winter en buiten was het te nat . Ik heb een keer een plant ingegraven in een zandbedje buiten wat gericht was op het oosten en werd afgedekt met glas. Het resultaat mocht er zijn . (foto 1 )Daarna is me dit huzarenstukje niet meer gelukt .
C. 'Walter Schrimpton 'is een kruising tussen C. darwinii x forthergillii.
Foto 2 = C. darwinii in habitat in Patagonie .
Foto 3 = C. fothergilii in de collectie in 2011 .
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 15 december 2024, 17:23:39
Een uitdaging uit Zuid Amerika is Calceolaria ook altijd geweest ... Deze Calceolaria 'Walter Schrimpton ' heb ik 1 keer geweldig mooi in bloei gehad en dat was in mei 2015 ...Meestal kregen deze planten in de winter bladluis in de kas en buiten gingen ze dan weer kapot door teveel aan nat. De kas was te warm in de winter en buiten was het te nat . Ik heb een keer een plant ingegraven in een zandbedje buiten wat gericht was op het oosten en werd afgedekt met glas. Het resultaat mocht er zijn . (foto 1 )Daarna is me dit huzarenstukje niet meer gelukt .
C. 'Walter Schrimpton 'is een kruising tussen C. darwinii x forthergillii.
Foto 2 = C. darwinii in habitat in Patagonie .
Foto 3 = C. fothergilii in de collectie in 2011 .
Geen van deze soorten heb ik nu nog in de collectie . De enige die ik nu nog uit zaad heb opgekweekt staan is Calceolaria arachnoidea.
Morisia monanthos is niet zo moeilijk, maar ook weer niet de gemakkelijkste. De plant lijkt niet zo veel gekweekt te worden en aangeboden. Oppassen dat we deze vroeg of laat niet verliezen. Nog iemand die hem in de tuin heeft en vermeerderd? Het rozet zag er vandaag frisgroen uit.
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 15 december 2024, 17:23:39
Een uitdaging uit Zuid Amerika is Calceolaria ook altijd geweest ... Deze Calceolaria 'Walter Schrimpton ' heb ik 1 keer geweldig mooi in bloei gehad en dat was in mei 2015 ...Meestal kregen deze planten in de winter bladluis in de kas en buiten gingen ze dan weer kapot door teveel aan nat. De kas was te warm in de winter en buiten was het te nat . Ik heb een keer een plant ingegraven in een zandbedje buiten wat gericht was op het oosten en werd afgedekt met glas. Het resultaat mocht er zijn . (foto 1 )Daarna is me dit huzarenstukje niet meer gelukt .
C. 'Walter Schrimpton 'is een kruising tussen C. darwinii x forthergillii.
Foto 2 = C. darwinii in habitat in Patagonie .
Foto 3 = C. fothergilii in de collectie in 2011 .
Ongemeen mooi is dat, Kris. Ik heb me er nooit aan gewaagd wegens te wisselvallig.
Citaat van: Frankie Wulleman op 15 december 2024, 17:49:31
Morisia monanthos is niet zo moeilijk, maar ook weer niet de gemakkelijkste. De plant lijkt niet zo veel gekweekt te worden en aangeboden. Oppassen dat we deze vroeg of laat niet verliezen. Nog iemand die hem in de tuin heeft en vermeerderd? Het rozet zag er vandaag frisgroen uit.
Ik heb hem zeer zeker Frankie .
Vermeerdering is heel simpel nochtans , te vermeerderen via wortelstek en wortel opslag . Kwekers zetten soms de potten gewoon ergens op een perceel en laten ze gewoon doorwortelen . Als ze lang genoeg staan en goed zijn door geworteld worden de potten met een twist als het ware los gedraaid . Wat in de grond overblijft zijn wortels die allemaal gewoon weer rozetten maken en dus ook nieuwe planten.
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 15 december 2024, 17:23:39
Een uitdaging uit Zuid Amerika is Calceolaria ook altijd geweest ... Deze Calceolaria 'Walter Schrimpton ' heb ik 1 keer geweldig mooi in bloei gehad en dat was in mei 2015 ...Meestal kregen deze planten in de winter bladluis in de kas en buiten gingen ze dan weer kapot door teveel aan nat. De kas was te warm in de winter en buiten was het te nat . Ik heb een keer een plant ingegraven in een zandbedje buiten wat gericht was op het oosten en werd afgedekt met glas. Het resultaat mocht er zijn . (foto 1 )Daarna is me dit huzarenstukje niet meer gelukt .
C. 'Walter Schrimpton 'is een kruising tussen C. darwinii x forthergillii.
Foto 2 = C. darwinii in habitat in Patagonie .
Foto 3 = C. fothergilii in de collectie in 2011 .
Citaat van: Frankie Wulleman op 15 december 2024, 17:50:54Ongemeen mooi is dat, Kris. Ik heb me er nooit aan gewaagd wegens te wisselvallig.
Dank je Frankie , wijze beslissing 11))
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 15 december 2024, 17:53:55
Citaat van: Frankie Wulleman op 15 december 2024, 17:49:31
Morisia monanthos is niet zo moeilijk, maar ook weer niet de gemakkelijkste. De plant lijkt niet zo veel gekweekt te worden en aangeboden. Oppassen dat we deze vroeg of laat niet verliezen. Nog iemand die hem in de tuin heeft en vermeerderd? Het rozet zag er vandaag frisgroen uit.
Ik heb hem zeer zeker Frankie .
Vermeerdering is heel simpel nochtans , te vermeerderen via wortelstek en wortel opslag . Kwekers zetten soms de potten gewoon ergens op een perceel en laten ze gewoon doorwortelen . Als ze lang genoeg staan en goed zijn door geworteld worden de potten met een twist als het ware los gedraaid . Wat in de grond overblijft zijn wortels die allemaal gewoon weer rozetten maken en dus ook nieuwe planten.
Met deze soort gaat het altijd goed voor een tijdje hier, maar dan kan het plots toch keren. Vermeerdering via wortelstek heb ik ook nog gedaan wat lukte. De planten verder opkweken was toen een ander paar mouwen. Moet het nog maar eens proberen.
Citaat van: Frankie Wulleman op 15 december 2024, 17:49:31
Morisia monanthos is niet zo moeilijk, maar ook weer niet de gemakkelijkste. De plant lijkt niet zo veel gekweekt te worden en aangeboden. Oppassen dat we deze vroeg of laat niet verliezen. Nog iemand die hem in de tuin heeft en vermeerderd? Het rozet zag er vandaag frisgroen uit.
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 15 december 2024, 17:53:55Ik heb hem zeer zeker Frankie .
Vermeerdering is heel simpel nochtans , te vermeerderen via wortelstek en wortel opslag . Kwekers zetten soms de potten gewoon ergens op een perceel en laten ze gewoon doorwortelen . Als ze lang genoeg staan en goed zijn door geworteld worden de potten met een twist als het ware los gedraaid . Wat in de grond overblijft zijn wortels die allemaal gewoon weer rozetten maken en dus ook nieuwe planten.
Citaat van: Frankie Wulleman op 15 december 2024, 17:59:46Met deze soort gaat het altijd goed voor een tijdje hier, maar dan kan het plots toch keren. Vermeerdering via wortelstek heb ik ook nog gedaan wat lukte. De planten verder opkweken was toen een ander paar mouwen. Moet het nog maar eens proberen.
Ik ben er nog nooit eentje kwijt geraakt hier Frankie , zelfs niet na verplanten . Maar wat ik wel mee maak is dat de bloei fel achteruit gaat met de jaren . En dat de rozetten verkleinen . Ik vermoed dat die dan best moeten ververst worden of op zijn minst een keer worden bij gevoed .
Deze Lamium sandrasicum staat in pot waar hij het tot nu toe heel goed doet. Vroeger in de rotstuin was hij een kort leven beschoren.
Beste plantenvrienden,
er is een tijd van geluk en ongeluk. Als gevolg van een hersenbloeding, Deze laatste trof mijn lieftallige vrouw Mariet afgelopen december 2023, waardoor ze rechtszijdig verlamd en rolstoelafhankelijk is voor de rest van haar leven. Mede hierdoor verhuisden we naar een andere locatie en moesten we stoppen met ons prachtige werk van reizen en het kweken van bijzondere alpiene planten.
Ondanks deze trieste tegenslag willen we toch in de schijnwerpers blijven staan van onze fantastische en interessante botanische wereld van alpenplanten in het algemeen en wensen we iedereen
een heerlijke kersttijd en een gelukkig, gezond en
voorspoedig Nieuwjaar.
Ger en Mariet van den Beuken
Ons nieuwe adres voor verdere correspondentie,
Veemarkt 5P
5961 ER, Horst
gervandenbeuken1@gmail.com
Beste Ger
Natuurlijk weet ik van het noodlot dat je een jaar geleden is overkomen en dat betreur ik enorm.
Desondanks ben ik erg blij dat je af en toe de tijd hebt om ons hier regelmatig te ondersteunen met je expertise.
Ik wens jou en alle andere leden van dit forum hele fijne kerstdagen en een goed begin van het nieuwe jaar.
Dit forum is voor mij een grote verrijking.
Proost
Thomas
Citaat van: Ger van den Beuken op 17 december 2024, 11:00:56
Beste plantenvrienden,
er is een tijd van geluk en ongeluk. Als gevolg van een hersenbloeding, Deze laatste trof mijn lieftallige vrouw Mariet afgelopen december 2023, waardoor ze rechtszijdig verlamd en rolstoelafhankelijk is voor de rest van haar leven. Mede hierdoor verhuisden we naar een andere locatie en moesten we stoppen met ons prachtige werk van reizen en het kweken van bijzondere alpiene planten.
Ondanks deze trieste tegenslag willen we toch in de schijnwerpers blijven staan van onze fantastische en interessante botanische wereld van alpenplanten in het algemeen en wensen we iedereen
een heerlijke kersttijd en een gelukkig, gezond en
voorspoedig Nieuwjaar.
Ger en Mariet van den Beuken
Ons nieuwe adres voor verdere correspondentie,
Veemarkt 5P
5961 ER, Horst
gervandenbeuken1@gmail.com
Hallo Ger & Mariet , jullie hebben heel veel moeten verwerken in een erg korte tijd .....Meer dan een mens dragen kan. We hopen dat je nu de komende tijd toch wat rust krijgt tezamen en toch wat kunt genieten van je nieuwe stekje . Hopelijk volgt er nu toch weer wat stabiliteit .
Uiteraard missen we je als liefhebber en kweker van heel veel bijzondere planten. Maar dat is ondergeschikt aan hetgeen jullie nu ook wel moeten missen. We hopen stilletjes dat je inderdaad toch op één of andere manier betrokken blijft bij onze schitterende hobby. Je kennis en expertise is nog steeds heel erg welkom . Ook voor jullie fijne feestdagen en dat 2025 vooral voor jullie beter mag verlopen dan het parcours dat je hebt afgelegd in 2024 . We keep in touch.
Citaat van: Ger van den Beuken op 17 december 2024, 11:00:56
Beste plantenvrienden,
er is een tijd van geluk en ongeluk. Als gevolg van een hersenbloeding, Deze laatste trof mijn lieftallige vrouw Mariet afgelopen december 2023, waardoor ze rechtszijdig verlamd en rolstoelafhankelijk is voor de rest van haar leven. Mede hierdoor verhuisden we naar een andere locatie en moesten we stoppen met ons prachtige werk van reizen en het kweken van bijzondere alpiene planten.
Ondanks deze trieste tegenslag willen we toch in de schijnwerpers blijven staan van onze fantastische en interessante botanische wereld van alpenplanten in het algemeen en wensen we iedereen
een heerlijke kersttijd en een gelukkig, gezond en
voorspoedig Nieuwjaar.
Ger en Mariet van den Beuken
Ons nieuwe adres voor verdere correspondentie,
Veemarkt 5P
5961 ER, Horst
gervandenbeuken1@gmail.com
Erg spijtig wat jullie overkomen is, Ger. Dit wens je natuurlijk niemand toe. Hopelijk kunnen jullie nog jullie draai vinden vanaf nu. Net als Kris heb ik ook nog de hoop dat we op de een of andere manier nog van uw kennis en bijdrages kunnen delen. In ieder geval een goed eind jaar toegewenst!
Citaat van: Frankie Wulleman op 15 december 2024, 19:39:20
Deze Lamium sandrasicum staat in pot waar hij het tot nu toe heel goed doet. Vroeger in de rotstuin was hij een kort leven beschoren.
Voorlopig doet hij het hier goed in de crevice en ook in een verhoogd bed in een zeer mineralig mengsel Frankie ...
Vandaag kom ik af met een rotsplant die nog steeds regelmatig wordt aangeboden en misschien door velen niet aanzien worden als bijzonder of ook niet als een uitdaging ....Wel , kan je vertellen dat hij voor mij een grote uitdaging is . :o :o We hebben het hier over Saponaria 'Bressingham'. U mag me gerust terug fluiten ...De eerste foto toont mijn voorlaatste succes met deze soort in 2015 . In 2023 ging het kortstondig ook nog even goed . Maar ze blijven hier nooit lang leven . ))4 ))8 ))8
De derde foto is een exemplaar in een Tsjechische tuin .
Wat is de reden dat ze altijd vroeg afsterven ? Ik had er onlangs een gesprek over met een liefhebber die het wereldje van de kweek wel goed kent en volgens hem heeft het te maken dat deze soort op grote schaal wordt vermeerderd en dat er blijkbaar materiaal in omloop is dat heel vatbaar is voor allerlei schimmels . Dus we moeten weer plantjes vinden van de oudere en sterkere planten ?
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 22 december 2024, 15:59:08
Vandaag kom ik af met een rotsplant die nog steeds regelmatig wordt aangeboden en misschien door velen niet aanzien worden als bijzonder of ook niet als een uitdaging ....Wel , kan je vertellen dat hij voor mij een grote uitdaging is . :o :o We hebben het hier over Saponaria 'Bressingham'. U mag me gerust terug fluiten ...De eerste foto toont mijn voorlaatste succes met deze soort in 2015 . In 2023 ging het kortstondig ook nog even goed . Maar ze blijven hier nooit lang leven . ))4 ))8 ))8
De derde foto is een exemplaar in een Tsjechische tuin .
Wat is de reden dat ze altijd vroeg afsterven ? Ik had er onlangs een gesprek over met een liefhebber die het wereldje van de kweek wel goed kent en volgens hem heeft het te maken dat deze soort op grote schaal wordt vermeerderd en dat er blijkbaar materiaal in omloop is dat heel vatbaar is voor allerlei schimmels . Dus we moeten weer plantjes vinden van de oudere en sterkere planten ?
Goed dat je dit onder de aandacht brengt, Kris. Ik vind het een prachtige soort met zijn donkerroze bloemen. Je zal zeker niet terug gefloten worden. Ik heb hem ook iedere keer verloren tot mijn grote ergernis, want dit is een van de mooiste Saponaria's. Ik schaamde me er zelfs voor dat ik deze toch zo makkelijke plant iedere keer verspeelde. Maar zie, je komt met bijzondere wetenswaardigheden op de proppen. Mijn laatste exemplaar kwam nog van Tsjechië.
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 22 december 2024, 15:40:42
Citaat van: Frankie Wulleman op 15 december 2024, 19:39:20
Deze Lamium sandrasicum staat in pot waar hij het tot nu toe heel goed doet. Vroeger in de rotstuin was hij een kort leven beschoren.
Voorlopig doet hij het hier goed in de crevice en ook in een verhoogd bed in een zeer mineralig mengsel Frankie ...
Hoe lang staat hij er dan al? Krijgt hij een afdak?
Citaat van: Frankie Wulleman op 15 december 2024, 19:39:20
Deze Lamium sandrasicum staat in pot waar hij het tot nu toe heel goed doet. Vroeger in de rotstuin was hij een kort leven beschoren.
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 22 december 2024, 15:40:42Voorlopig doet hij het hier goed in de crevice en ook in een verhoogd bed in een zeer mineralig mengsel Frankie ...
Citaat van: Frankie Wulleman op 22 december 2024, 17:43:52Hoe lang staat hij er dan al? Krijgt hij een afdak?
Dit is zijn tweede winter op beide locaties Frankie en de vorige winter was toch ook wel erg nat ...Die van het verhoogd bed had vorige winter een afdakje maar nu dit jaar niet meer . De winter is uiteraard nog niet voorbij en dus moet ik het vel van de beer niet verkopen voor hij is neer geschoten ... )1)
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 22 december 2024, 17:48:30
Citaat van: Frankie Wulleman op 15 december 2024, 19:39:20
Deze Lamium sandrasicum staat in pot waar hij het tot nu toe heel goed doet. Vroeger in de rotstuin was hij een kort leven beschoren.
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 22 december 2024, 15:40:42Voorlopig doet hij het hier goed in de crevice en ook in een verhoogd bed in een zeer mineralig mengsel Frankie ...
Citaat van: Frankie Wulleman op 22 december 2024, 17:43:52Hoe lang staat hij er dan al? Krijgt hij een afdak?
Dit is zijn tweede winter op beide locaties Frankie en de vorige winter was toch ook wel erg nat ...Die van het verhoogd bed had vorige winter een afdakje maar nu dit jaar niet meer . De winter is uiteraard nog niet voorbij en dus moet ik het vel van de beer niet verkopen voor hij is neer geschoten ... )1)
Toch al een mooi resultaat tot zo ver.
Zoals je ziet, staat hij bij mij in zo'n diepe pot. In één seizoen heeft hij al de hele pot doorgeworteld. Hij is dus bijzonder groeikrachtig.
Deze heb ik altijd een warm hart toegedragen: Erigeron chrysopsidis 'Grand Ridge'. Ik heb er verschillende aangeschaft, maar na een paar seizoenen verdwenen ze steevast. Nog iemand die deze mooiste onder de fijnstraaltjes in zijn tuin heeft? Dat was ook zo'n typisch plantje die Aberconwy altijd bij zich had.
Waar is de tijd dat iedereen Salix x boydii in de tuin had? Ik kweekte er talloze van. Hier een partijtje, allemaal verkregen uit stek. Ik vond het een prachtig heestertje voor een trog of de rotstuin. Was het niet een of andere schimmel die ze de das heeft omgedaan? Waarschijnlijk niemand die dit nog heeft...of toch...?
Citaat van: Frankie Wulleman op 27 december 2024, 22:46:38
Waar is de tijd dat iedereen Salix x boydii in de tuin had? Ik kweekte er talloze van. Hier een partijtje, allemaal verkregen uit stek. Ik vond het een prachtig heestertje voor een trog of de rotstuin. Was het niet een of andere schimmel die ze de das heeft omgedaan? Waarschijnlijk niemand die dit nog heeft...of toch...?
Ik heb er nog altijd eentje Frankie ....weliswaar in een trog .Ik kan niet zeggen dat de groei overweldigend is . Nu ja , deze trog is al even beplant en waarschijnlijk is het substraat ook zonder voeding gevallen . Maar overleven doet hij wel .Soms sterven er een paar takjes of een gedeelte van een tak af .....
Citaat van: Frankie Wulleman op 27 december 2024, 22:26:53
Deze heb ik altijd een warm hart toegedragen: Erigeron chrysopsidis 'Grand Ridge'. Ik heb er verschillende aangeschaft, maar na een paar seizoenen verdwenen ze steevast. Nog iemand die deze mooiste onder de fijnstraaltjes in zijn tuin heeft? Dat was ook zo'n typisch plantje die Aberconwy altijd bij zich had.
Heel zonnig Frankie , neen nooit in de collectie gehad stel ik nu vast ....
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 28 december 2024, 16:03:25
Citaat van: Frankie Wulleman op 27 december 2024, 22:26:53
Deze heb ik altijd een warm hart toegedragen: Erigeron chrysopsidis 'Grand Ridge'. Ik heb er verschillende aangeschaft, maar na een paar seizoenen verdwenen ze steevast. Nog iemand die deze mooiste onder de fijnstraaltjes in zijn tuin heeft? Dat was ook zo'n typisch plantje die Aberconwy altijd bij zich had.
Heel zonnig Frankie , neen nooit in de collectie gehad stel ik nu vast ....
Neen? Nochtans een heel mooi fijnstraaltje. Luc G. heeft hem ook nog gehad, of hij hem nu nog heeft. Hij was ook moeilijk te stekken herinner ik me.
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 28 december 2024, 16:02:08
Citaat van: Frankie Wulleman op 27 december 2024, 22:46:38
Waar is de tijd dat iedereen Salix x boydii in de tuin had? Ik kweekte er talloze van. Hier een partijtje, allemaal verkregen uit stek. Ik vond het een prachtig heestertje voor een trog of de rotstuin. Was het niet een of andere schimmel die ze de das heeft omgedaan? Waarschijnlijk niemand die dit nog heeft...of toch...?
Ik heb er nog altijd eentje Frankie ....weliswaar in een trog .Ik kan niet zeggen dat de groei overweldigend is . Nu ja , deze trog is al even beplant en waarschijnlijk is het substraat ook zonder voeding gevallen . Maar overleven doet hij wel .Soms sterven er een paar takjes of een gedeelte van een tak af .....
Mijn exemplaren hadden er ook altijd last van. Dat ging zo een tijdje voort, totdat na een zekere periode het boompje helemaal dood was. Nooit helemaal zeker geweten wat voor plaagbeest of virus het eigenlijk is die deze boompjes de das omdoet. Maar hey.... is er buiten jij en ik dan niemand die Salix boydii ooit in de tuin heeft gehad of heeft... ? ))4
Citaat van: Frankie Wulleman op 15 december 2024, 19:39:20
Deze Lamium sandrasicum staat in pot waar hij het tot nu toe heel goed doet. Vroeger in de rotstuin was hij een kort leven beschoren.
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 22 december 2024, 15:40:42Voorlopig doet hij het hier goed in de crevice en ook in een verhoogd bed in een zeer mineralig mengsel Frankie ...
Citaat van: Frankie Wulleman op 22 december 2024, 17:43:52Hoe lang staat hij er dan al? Krijgt hij een afdak?
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 22 december 2024, 17:48:30Dit is zijn tweede winter op beide locaties Frankie en de vorige winter was toch ook wel erg nat ...Die van het verhoogd bed had vorige winter een afdakje maar nu dit jaar niet meer . De winter is uiteraard nog niet voorbij en dus moet ik het vel van de beer niet verkopen voor hij is neer geschoten ... )1)
Citaat van: Frankie Wulleman op 22 december 2024, 18:03:14Toch al een mooi resultaat tot zo ver.
Zoals je ziet, staat hij bij mij in zo'n diepe pot. In één seizoen heeft hij al de hele pot doorgeworteld. Hij is dus bijzonder groeikrachtig.
Daarnet nog snel een foto genomen in het verhoogd bed waar hij onafgedekt staat ...
Citaat van: Frankie Wulleman op 27 december 2024, 22:26:53
Deze heb ik altijd een warm hart toegedragen: Erigeron chrysopsidis 'Grand Ridge'. Ik heb er verschillende aangeschaft, maar na een paar seizoenen verdwenen ze steevast. Nog iemand die deze mooiste onder de fijnstraaltjes in zijn tuin heeft? Dat was ook zo'n typisch plantje die Aberconwy altijd bij zich had.
Prachtig Frankie...ik ben helemaal niet bekend met tuinbouwcultivars maar ik vind deze variëteit erg mooi.
Ik kreeg deze herfst een klein exemplaar van Erigeron chrysopsidis van een goede vriend (foto)... maar zonder een extra soortnaam.
Ik hou echt van geelbloemige Erigeron... bij voorkeur de wilde soorten van Noord-Amerika... aureus, linearis, flettii en bloomeri voelen zich hier al thuis.
Citaat van: Frankie Wulleman op 28 december 2024, 16:22:45
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 28 december 2024, 16:02:08
Citaat van: Frankie Wulleman op 27 december 2024, 22:46:38
Waar is de tijd dat iedereen Salix x boydii in de tuin had? Ik kweekte er talloze van. Hier een partijtje, allemaal verkregen uit stek. Ik vond het een prachtig heestertje voor een trog of de rotstuin. Was het niet een of andere schimmel die ze de das heeft omgedaan? Waarschijnlijk niemand die dit nog heeft...of toch...?
Ik heb er nog altijd eentje Frankie ....weliswaar in een trog .Ik kan niet zeggen dat de groei overweldigend is . Nu ja , deze trog is al even beplant en waarschijnlijk is het substraat ook zonder voeding gevallen . Maar overleven doet hij wel .Soms sterven er een paar takjes of een gedeelte van een tak af .....
Mijn exemplaren hadden er ook altijd last van. Dat ging zo een tijdje voort, totdat na een zekere periode het boompje helemaal dood was. Nooit helemaal zeker geweten wat voor plaagbeest of virus het eigenlijk is die deze boompjes de das omdoet. Maar hey.... is er buiten jij en ik dan niemand die Salix boydii ooit in de tuin heeft gehad of heeft... ? ))4
Ik heb er nog 2 in de rotstuin.
Citaat van: Luc Scheldeman op 31 december 2024, 17:53:56
Citaat van: Frankie Wulleman op 28 december 2024, 16:22:45
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 28 december 2024, 16:02:08
Citaat van: Frankie Wulleman op 27 december 2024, 22:46:38
Waar is de tijd dat iedereen Salix x boydii in de tuin had? Ik kweekte er talloze van. Hier een partijtje, allemaal verkregen uit stek. Ik vond het een prachtig heestertje voor een trog of de rotstuin. Was het niet een of andere schimmel die ze de das heeft omgedaan? Waarschijnlijk niemand die dit nog heeft...of toch...?
Ik heb er nog altijd eentje Frankie ....weliswaar in een trog .Ik kan niet zeggen dat de groei overweldigend is . Nu ja , deze trog is al even beplant en waarschijnlijk is het substraat ook zonder voeding gevallen . Maar overleven doet hij wel .Soms sterven er een paar takjes of een gedeelte van een tak af .....
Mijn exemplaren hadden er ook altijd last van. Dat ging zo een tijdje voort, totdat na een zekere periode het boompje helemaal dood was. Nooit helemaal zeker geweten wat voor plaagbeest of virus het eigenlijk is die deze boompjes de das omdoet. Maar hey.... is er buiten jij en ik dan niemand die Salix boydii ooit in de tuin heeft gehad of heeft... ? ))4
Ik heb er nog 2 in de rotstuin.
En ziektevrij? Wel en gezond?
Ik heb ook een Salix x boydii in de tuin. Die ziet er niet erg gezond uit en groeit nauwelijks. De situatie is vergelijkbaar met mijn Salix reticulata. Ik denk dat ze vroeger beter groeiden.
Citaat van: Thomas Eckert op 31 december 2024, 17:43:43
Citaat van: Frankie Wulleman op 27 december 2024, 22:26:53
Deze heb ik altijd een warm hart toegedragen: Erigeron chrysopsidis 'Grand Ridge'. Ik heb er verschillende aangeschaft, maar na een paar seizoenen verdwenen ze steevast. Nog iemand die deze mooiste onder de fijnstraaltjes in zijn tuin heeft? Dat was ook zo'n typisch plantje die Aberconwy altijd bij zich had.
Prachtig Frankie...ik ben helemaal niet bekend met tuinbouwcultivars maar ik vind deze variëteit erg mooi.
Ik kreeg deze herfst een klein exemplaar van Erigeron chrysopsidis van een goede vriend (foto)... maar zonder een extra soortnaam.
Ik hou echt van geelbloemige Erigeron... bij voorkeur de wilde soorten van Noord-Amerika... aureus, linearis, flettii en bloomeri voelen zich hier al thuis.
Ik hou ook erg van die kleine Erigeron, maar ze worden altijd moeilijker. Zelfs flettii die hier ooit o zo gemakkelijk was, doet het niet zo goed meer.
Citaat van: Eberhard Prößdorf op 1 januari 2025, 11:07:34
Ik heb ook een Salix x boydii in de tuin. Die ziet er niet erg gezond uit en groeit nauwelijks. De situatie is vergelijkbaar met mijn Salix reticulata. Ik denk dat ze vroeger beter groeiden.
Salix reticulata moet het jaar rond vrij vochtig staan, anders redden ze het niet in lange droge periodes. Ik heb er ooit eentje gehad in een trog die ik constant vochtig hield, en daar groeide hij naar believen. Eens uitgeplant in de rotstuin legde hij het loodje tijdens een hete zomer.
Citaat van: Frankie Wulleman op 1 januari 2025, 11:44:07
Citaat van: Thomas Eckert op 31 december 2024, 17:43:43
Citaat van: Frankie Wulleman op 27 december 2024, 22:26:53
Deze heb ik altijd een warm hart toegedragen: Erigeron chrysopsidis 'Grand Ridge'. Ik heb er verschillende aangeschaft, maar na een paar seizoenen verdwenen ze steevast. Nog iemand die deze mooiste onder de fijnstraaltjes in zijn tuin heeft? Dat was ook zo'n typisch plantje die Aberconwy altijd bij zich had.
Prachtig Frankie...ik ben helemaal niet bekend met tuinbouwcultivars maar ik vind deze variëteit erg mooi.
Ik kreeg deze herfst een klein exemplaar van Erigeron chrysopsidis van een goede vriend (foto)... maar zonder een extra soortnaam.
Ik hou echt van geelbloemige Erigeron... bij voorkeur de wilde soorten van Noord-Amerika... aureus, linearis, flettii en bloomeri voelen zich hier al thuis.
Ik hou ook erg van die kleine Erigeron, maar ze worden altijd moeilijker. Zelfs flettii die hier ooit o zo gemakkelijk was, doet het niet zo goed meer.
Verbazingwekkend ... Erigeron flettii is de soort die voor mij het beste werkt. Hij bloeit zonder onderbreking vanaf half mei. Ik heb hem nog niet vermeerderd... hoewel hij veel zaden maakt. Mocht je interesse hebben, een klein bordje is genoeg...😉
Ik heb nog één Salix x boydii in de rotstuin staan. De tweede is ook weggerot.
Citaat van: Thomas Eckert op 1 januari 2025, 12:28:13
Verbazingwekkend ... Erigeron flettii is de soort die voor mij het beste werkt. Hij bloeit zonder onderbreking vanaf half mei. Ik heb hem nog niet vermeerderd... hoewel hij veel zaden maakt. Mocht je interesse hebben, een klein bordje is genoeg...😉
Wow , dat noem ik nog eens bloeien Thomas !
Citaat van: Herman Mylemans op 1 januari 2025, 13:45:29
Ik heb nog één Salix x boydii in de rotstuin staan. De tweede is ook weggerot.
Ik denk dat iedereen er mee worstelt ....gezien het Salix reticulata bloed is dat niet verwonderlijk ...Ik heb vorige lente nog eens reticulata uitgezet in de rotstuin . Nu maar afwachten .
Citaat van: Frankie Wulleman op 31 december 2024, 18:05:15
Citaat van: Luc Scheldeman op 31 december 2024, 17:53:56
Ik heb er nog 2 in de rotstuin.
En ziektevrij? Wel en gezond?
Denk het wel. Af en toe heb je wel dode takjes inderdaad. En groeien doen ze extreem traag.
Ik sproei/vernevel wel af en toe in droge periodes.
Deze superkleine Euphrobia saxatiles heb ik ooit nog in de tuin gehad voor een paar seizoenen. Toen is hij plots verdwenen. De meeste Euphorbia zijn heel sterk, maar deze ben ik jammer genoeg verloren. Nog iemand die dit prachtige dwergsoortje heeft?
Citaat van: Frankie Wulleman op 2 januari 2025, 22:51:18
Deze superkleine Euphrobia saxatiles heb ik ooit nog in de tuin gehad voor een paar seizoenen. Toen is hij plots verdwenen. De meeste Euphorbia zijn heel sterk, maar deze ben ik jammer genoeg verloren. Nog iemand die dit prachtige dwergsoortje heeft?
Die kende ik nog niet Frankie .Komt blijkbaar uit Midden Europa , o.a. voormalige Joegoslavië en Oostenrijk . Ik kan niet zeggen dat ik hem ooit ergens heb weten aanbieden .
Citaat van: Frankie Wulleman op 2 januari 2025, 22:51:18
Deze superkleine Euphrobia saxatiles heb ik ooit nog in de tuin gehad voor een paar seizoenen. Toen is hij plots verdwenen. De meeste Euphorbia zijn heel sterk, maar deze ben ik jammer genoeg verloren. Nog iemand die dit prachtige dwergsoortje heeft?
Heb ik zelf nooit gehad. Waar heb je die ooit vandaan gehaald ?
Flora Montana heeft ze ooit een keertje in de aanbieding gehad, Luc. Daarna nooit meer tegengekomen.
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 3 januari 2025, 09:23:25
Citaat van: Frankie Wulleman op 2 januari 2025, 22:51:18
Deze superkleine Euphrobia saxatiles heb ik ooit nog in de tuin gehad voor een paar seizoenen. Toen is hij plots verdwenen. De meeste Euphorbia zijn heel sterk, maar deze ben ik jammer genoeg verloren. Nog iemand die dit prachtige dwergsoortje heeft?
Die kende ik nog niet Frankie .Komt blijkbaar uit Midden Europa , o.a. voormalige Joegoslavië en Oostenrijk . Ik kan niet zeggen dat ik hem ooit ergens heb weten aanbieden .
De meeste Euphorbia worden veel te groot voor de rotstuin, maar deze met zijn kleine afmetingen was werkelijk een prachtding. Ik hou vooral van de frisse groene kleuren die de meeste soorten hebben.
Citaat van: Frankie Wulleman op 27 december 2024, 22:46:38
Waar is de tijd dat iedereen Salix x boydii in de tuin had? Ik kweekte er talloze van. Hier een partijtje, allemaal verkregen uit stek. Ik vond het een prachtig heestertje voor een trog of de rotstuin. Was het niet een of andere schimmel die ze de das heeft omgedaan? Waarschijnlijk niemand die dit nog heeft...of toch...?
Speciaal voor de Frankie .Zoals hij ervandaan bij stond ....staat al 8 jaar in dit trogje...
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 4 januari 2025, 15:56:27
Citaat van: Frankie Wulleman op 27 december 2024, 22:46:38
Waar is de tijd dat iedereen Salix x boydii in de tuin had? Ik kweekte er talloze van. Hier een partijtje, allemaal verkregen uit stek. Ik vond het een prachtig heestertje voor een trog of de rotstuin. Was het niet een of andere schimmel die ze de das heeft omgedaan? Waarschijnlijk niemand die dit nog heeft...of toch...?
Speciaal voor de Frankie .Zoals hij ervandaan bij stond ....staat al 8 jaar in dit trogje...
8 jaar oud? Ik heb er denk ik geen foto meer van, maar ik had er vroeger eentje van 10 jaar en die was ongeveer 50 cm hoog en breed. Maar hij ziet er wel gezond uit.
Die van mij moet zo een 20 jaar oud zijn!
Citaat van: Frankie Wulleman op 27 december 2024, 22:46:38
Waar is de tijd dat iedereen Salix x boydii in de tuin had? Ik kweekte er talloze van. Hier een partijtje, allemaal verkregen uit stek. Ik vond het een prachtig heestertje voor een trog of de rotstuin. Was het niet een of andere schimmel die ze de das heeft omgedaan? Waarschijnlijk niemand die dit nog heeft...of toch...?
Oeps, die was aan mijn aandacht ontsnapt. Ik heb ook nog een exemplaar Frankie, in de crevice in de schaduw staat die er al een 4tal jaar.
Het lijkt me een erg leuk boompje voor in de tuin, maar ik heb geen idee waar ik deze zou kunnen aanschaffen.
Komend voorjaar bij de voorjaarsmarkt in Utrecht maar eens goed opletten.
Of mocht iemand komend voorjaar een stek over hebben... :D
Nepeta phyllochlamis is een kleine kattenkruid met grijze bladeren en mooie, maar kleine bloemetjes. Ik heb hem jaren in het Alpenhuis gehad. Toen hij daar te groot werd, zette ik hem buiten op een droge en zonnige plek. Daar verdween hij echter binnen korte tijd.
Leuk klein ding... Eberhard. Voorheen volledig onbekend voor mij. Jammer dat het de verhuizing naar de open lucht niet heeft overleefd.
De lijst van bijzondere losse stukken uit het verleden die er niet meer zijn is voor mij ook behoorlijk lang.
Citaat van: Eberhard Prößdorf op 22 januari 2025, 09:48:00
Nepeta phyllochlamis is een kleine kattenkruid met grijze bladeren en mooie, maar kleine bloemetjes. Ik heb hem jaren in het Alpenhuis gehad. Toen hij daar te groot werd, zette ik hem buiten op een droge en zonnige plek. Daar verdween hij echter binnen korte tijd.
Prachtige plant is dat, Eberhard. Zeer mooi loof. Maar blijkbaar geen plant voor de tuin?
Ik weet het niet, Frankie. Ik heb het maar één keer geprobeerd en het was geen succes. Maar Nepeta is zeker gevoelig voor vocht.
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 4 augustus 2024, 10:58:48
Al eerder getoond door onze vriend Thomas .....Sphaeralcea caespitosa uit Utah en Nevada . Net als de eerder getoonde Nototriche macleanii een lid uit de familie van de Malvaceae. Zeer zeker nog een zeldzame plant in onze regionen ...Ik heb een tweede plant in een schaal die ook gaat bloeien en ik hoop zaden te kunnen winnen . In de natuur staan de bloemen op kortere stengels omdat ze daar meer licht en vooral UV licht krijgen .
Hoe zou het er nog mee zijn ..... ::) Wel voorlopig lijkt het goed te gaan . ))4
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 18 februari 2025, 11:33:38
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 4 augustus 2024, 10:58:48
Al eerder getoond door onze vriend Thomas .....Sphaeralcea caespitosa uit Utah en Nevada . Net als de eerder getoonde Nototriche macleanii een lid uit de familie van de Malvaceae. Zeer zeker nog een zeldzame plant in onze regionen ...Ik heb een tweede plant in een schaal die ook gaat bloeien en ik hoop zaden te kunnen winnen . In de natuur staan de bloemen op kortere stengels omdat ze daar meer licht en vooral UV licht krijgen .
Hoe zou het er nog mee zijn ..... ::) Wel voorlopig lijkt het goed te gaan . ))4
Hier is hij ongeveer helemaal onder de grond verdwenenl... tenminste, ik hoop dat hij er nog zit. ((--11
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 24 juli 2024, 10:20:17
Pterocephalus spathulatus is een plant die nog nauwelijks in cultuur is volgens mijn bescheiden mening ....Hij is afkomstig van droge en zonnige hellingen uit het zuidoosten van Spanje . De website van de AGS raad dan ook aan om deze knappe soort in een "alpine house " te kweken . Ik zag de plant voor het eerst in de tuin van Ger en daar heeft hij toch zeker een 4 -tal jaren (mijn schatting )buiten overwinterd in zowel een trog als de open rotstuin .Hij stond daar in de rotstuin in een hoger gedeelte tussen de tufsteen en tegen een muur . Ik was meteen verknocht aan deze plant toen ik hem voor het eerst zag bij Ger ...Ik ben dan ook blij dat ik van Ger een plant kreeg . Deze staat nu in de nieuwe crevice en een tweede kleinere plant in een grote schaal bij enkele Noord Amerikaanse soorten .Alles uiteraard in een zeer doorlatend mengsel !De eerste bloemen kwamen gisteren open ...De plant vormt wollige grijze matten die nauwelijks 5 cm hoog worden .Ook zonder bloei is deze soort heel mooi .
En het ziet er naar uit dat hij de winter heeft overleefd ....kreeg wel een cover van eind november tot midden februari ...
Houdt hem in leve Kris, want je weet,,,,, het is een zeldzaam en prachtige aanwinst voor jouw nieuwe crevice garden.
Citaat van: Ger van den Beuken op 16 maart 2025, 11:51:49
Houdt hem in leve Kris, want je weet,,,,, het is een zeldzaam en prachtige aanwinst voor jouw nieuwe crevice garden.
Gaan we alles proberen aan te doen Ger ! Ik heb er ook nog eentje in pot en nog eentje in een grote schaal die in de winter onder een afdak komt te staan ...Voor alle veiligheid ;)
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 16 maart 2025, 11:55:26
Citaat van: Ger van den Beuken op 16 maart 2025, 11:51:49
Houdt hem in leve Kris, want je weet,,,,, het is een zeldzaam en prachtige aanwinst voor jouw nieuwe crevice garden.
Gaan we alles proberen aan te doen Ger ! Ik heb er ook nog eentje in pot en nog eentje in een grote schaal die in de winter onder een afdak komt te staan ...Voor alle veiligheid ;)
Ik check elke dag mijn exemplaar die onder glas staat en stel vast dat hij er op vooruit gaat. Stekken zal nog niet voor direct zijn, maar hij gaat gestaag vooruit.
Kris heeft ooit Polemonium viscosum laten zien.
Dit plantje is ook een van mijn favorieten. Ik ben dus erg blij dat een van de drie voormalige exemplaren nieuw leven laat zien. (Foto 1)
Ivesia gordonii is verwarrend gelijkend in zijn nieuwe groei... ook uit de Rockies natuurlijk...😉
[Pterocephalus spathulatus[/i], die moet ik echt op mijn verlanglijstje zetten. Waarschijnlijk een ideale plant voor het alpenhuis.
Geweldig Thomas, ik heb Polemonium viscosum hier nog nooit lang kunnen houden. Ik had nog nooit gehoord van Ivesia gordonii.
Citaat van: Frankie Wulleman op 16 maart 2025, 22:06:01
Ik check elke dag mijn exemplaar die onder glas staat en stel vast dat hij er op vooruit gaat. Stekken zal nog niet voor direct zijn, maar hij gaat gestaag vooruit.
Zijn we al met 2 om deze unieke rotsplant proberen veilig te stellen Frankie !
Citaat van: Thomas Eckert op 17 maart 2025, 07:27:18
Kris heeft ooit Polemonium viscosum laten zien.
Dit plantje is ook een van mijn favorieten. Ik ben dus erg blij dat een van de drie voormalige exemplaren nieuw leven laat zien. (Foto 1)
Ivesia gordonii is verwarrend gelijkend in zijn nieuwe groei... ook uit de Rockies natuurlijk...😉
Altijd zeer goed nieuws als ze weer een teken van leven geven Thomas. Mijn exemplaar heeft een heel deel dood materiaal maar ik zie ergens een heel kleine groene scheut . Fingers crossed ...
Die Ivesia kende ik nog niet .
Citaat van: Eberhard Prößdorf op 17 maart 2025, 09:18:45
[Pterocephalus spathulatus[/i], die moet ik echt op mijn verlanglijstje zetten. Waarschijnlijk een ideale plant voor het alpenhuis.
Geweldig Thomas, ik heb Polemonium viscosum hier nog nooit lang kunnen houden. Ik had nog nooit gehoord van Ivesia gordonii.
Als we ze ooit gestekt krijgen houd ik je in gedachte Eberhard ;)
Eberhard & Kris
Ivesia gordonii heeft een relatief groot verspreidingsgebied in het hooggebergte van de westelijke staten... van Californië tot Montana. Misschien komt hij ook voor in aangrenzende gebieden in Canada... dat moet ik nog onderzoeken.
Het is nu ook bekend als Potentilla gordonii... maar ik ben een voorstander van de oude namen. ✊
De getoonde foto was een exemplaar in een pot die de winter beschut onder glas heeft doorgebracht en daarom waarschijnlijk vergevorderd is.
Er staan drie exemplaren in de rotstuin zonder enige bescherming. Ik wilde weten of het mogelijk is zonder bescherming. Want mijn doel is om soorten te vinden die hier relatief onbekend zijn en toch de klimaatverandering overleven.
De bijgevoegde foto laat zien dat ze nog maar net ontwaken in de rotstuin, maar de relatief droge winter goed hebben overleefd.
Ik vind het varenachtige blad mooi.
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 17 maart 2025, 09:40:09
Citaat van: Eberhard Prößdorf op 17 maart 2025, 09:18:45
[Pterocephalus spathulatus[/i], die moet ik echt op mijn verlanglijstje zetten. Waarschijnlijk een ideale plant voor het alpenhuis.
Geweldig Thomas, ik heb Polemonium viscosum hier nog nooit lang kunnen houden. Ik had nog nooit gehoord van Ivesia gordonii.
Als we ze ooit gestekt krijgen houd ik je in gedachte Eberhard ;)
Bedankt Kris, dat zou leuk zijn. Dan heb ik zeker iets om te ruilen.
Als het kan Kris graag een keer een plantje terug voor mijn troggen.
Citaat van: Ger van den Beuken op 18 maart 2025, 11:55:20
Als het kan Kris graag een keer een plantje terug voor mijn troggen.
Daar gaan we uiteraard voor zorgen Ger !!!
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 18 maart 2025, 18:40:39
Citaat van: Ger van den Beuken op 18 maart 2025, 11:55:20
Als het kan Kris graag een keer een plantje terug voor mijn troggen.
Daar gaan we uiteraard voor zorgen Ger !!!
Mijn kleine exemplaar is jammer genoeg nog niet te stekken. Op welk tijdstip heb je het meest succes met deze soort?
Nog een juweeltje dat misschien niet zo bekend is en daarom zelden in tuinen te vinden is... Besseya wyomingensis. Toen ik deze eeuwen geleden op internet vond, was ik meteen verliefd.
Toen, in januari 2019, de langverwachte kans om hem te zaaien (Bear Tooth, Wyoming, 2900 meter)
Tot nu toe zijn er slechts een paar blaadjes verschenen, die kort daarna weer verdwenen. Slechts één keer heb ik een enkele bloem kunnen vastleggen.
Dan deze week een "sterke" nieuwe scheut. Ik hoop dus dit seizoen weer een bloem te zien.
Duimen maar...misschien helpt het...🤞
Geweldig Thomas, ik heb Polemonium viscosum hier nog nooit lang kunnen houden. Ik had nog nooit gehoord van Ivesia gordonii.
[/quote]
@Eberhard
Dit is ook de eerste keer van de paar pogingen dat Polemonium viscosum voor het tweede voorjaar is ontwaakt. Maar het blijft een diva.
Het werkt echter veel beter
Polemonium pulcherrimum. Die wordt ongeveer 25 centimeter hoog in mijn tuin en bloeit betrouwbaar. Zelfs de nieuwe scheuten zijn een lust voor het oog.
Als je geïnteresseerd bent, geef me dan een seintje... ik heb hem gezaaid en de eerste zaailingen verschijnen.
Monardella macrantha behoort zeker in deze catagorie thuis. Namelijk volgens veel kenners een behoorlijk moeilijke plant in onze klimaatomstandigheden. Staat in California op droge stenige bergellingen tot op zo'n 2000 meter hoogte.
Het is een beauty die ik de laatste 3 jaren zonder problemen in cultuur heb gehad. Niet alleen in de alpiene kas, maar ook als jonge planten zonder afdekking buiten. Wel altijd in potten, nooit geprobeerd in de volle grond. Ook stekken valt zeker goed te doen. Zal volgens de kenners altijd een uitdaging blijven derhalve hier gepost.
Citaat van: Thomas Eckert op 30 maart 2025, 11:16:06
Nog een juweeltje dat misschien niet zo bekend is en daarom zelden in tuinen te vinden is... Besseya wyomingensis. Toen ik deze eeuwen geleden op internet vond, was ik meteen verliefd.
Toen, in januari 2019, de langverwachte kans om hem te zaaien (Bear Tooth, Wyoming, 2900 meter)
Tot nu toe zijn er slechts een paar blaadjes verschenen, die kort daarna weer verdwenen. Slechts één keer heb ik een enkele bloem kunnen vastleggen.
Dan deze week een "sterke" nieuwe scheut. Ik hoop dus dit seizoen weer een bloem te zien.
Duimen maar...misschien helpt het...🤞
Waar blijf je ze halen al die speciale planten Thomas ....Kende ik ook weer niet . De sterke scheut doet vermoeden dat hij wel zal bloeien dit jaar .
Citaat van: Thomas Eckert op 5 april 2025, 13:49:28
@Eberhard
Dit is ook de eerste keer van de paar pogingen dat Polemonium viscosum voor het tweede voorjaar is ontwaakt. Maar het blijft een diva.
Het werkt echter veel beter
Polemonium pulcherrimum. Die wordt ongeveer 25 centimeter hoog in mijn tuin en bloeit betrouwbaar. Zelfs de nieuwe scheuten zijn een lust voor het oog.Als je geïnteresseerd bent, geef me dan een seintje... ik heb hem gezaaid en de eerste zaailingen verschijnen.
Ik heb gisteren spijtig genoeg moeten vast stellen dat mijn exemplaar van Polemonium viscosum ook weer is gesneuveld . Hij zou zijn derde jaar zijn ingegaan maar dat is nu niet het geval . Als je genoeg zaailingen hebt van P. pulcherrinum ben ik ook kandidaat om er eentje te proberen Thomas ;)
Citaat van: Ger van den Beuken op 6 april 2025, 09:10:57
Monardella macrantha behoort zeker in deze catagorie thuis. Namelijk volgens veel kenners een behoorlijk moeilijke plant in onze klimaatomstandigheden. Staat in California op droge stenige bergellingen tot op zo'n 2000 meter hoogte.
Het is een beauty die ik de laatste 3 jaren zonder problemen in cultuur heb gehad. Niet alleen in de alpiene kas, maar ook als jonge planten zonder afdekking buiten. Wel altijd in potten, nooit geprobeerd in de volle grond. Ook stekken valt zeker goed te doen. Zal volgens de kenners altijd een uitdaging blijven derhalve hier gepost.
Zonder meer Ger ! Ik heb er ook nog eentje in pot , deze is ingegraven in een verhoogd bed en heeft de winter zonder afdekking overleefd maar ik durf hem toch niet uit te planten in de crevice. Eerst maar is zien groter te krijgen en dan te stekken ...
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 6 april 2025, 09:31:16
Citaat van: Thomas Eckert op 30 maart 2025, 11:16:06
Nog een juweeltje dat misschien niet zo bekend is en daarom zelden in tuinen te vinden is... Besseya wyomingensis. Toen ik deze eeuwen geleden op internet vond, was ik meteen verliefd.
Toen, in januari 2019, de langverwachte kans om hem te zaaien (Bear Tooth, Wyoming, 2900 meter)
Tot nu toe zijn er slechts een paar blaadjes verschenen, die kort daarna weer verdwenen. Slechts één keer heb ik een enkele bloem kunnen vastleggen.
Dan deze week een "sterke" nieuwe scheut. Ik hoop dus dit seizoen weer een bloem te zien.
Duimen maar...misschien helpt het...🤞
Waar blijf je ze halen al die speciale planten Thomas ....Kende ik ook weer niet . De sterke scheut doet vermoeden dat hij wel zal bloeien dit jaar .
Ik heb al heel lang een passie voor Besseya wyomingensis. Ik kwam het eeuwen geleden tegen tijdens onderzoek op het internet en was meteen gefascineerd. Helaas was hij nergens verkrijgbaar. In 2018/19 vond ik hem toevallig op de zaadlijst van V. Holubeck en heb hem meteen besteld.
Daarna begon het gissen pas echt... geen van mijn weinige contacten in NA kon er enige ervaring mee melden. Het wordt gewoon niet gekweekt.
Zelfs in de Denver BG was het onbekend...ðŸ¤"
Wie weet hoeveel andere planten er daar zijn die mooi zijn maar zelden gekweekt worden?
Citaat van: Ger van den Beuken op 6 april 2025, 09:10:57
Monardella macrantha behoort zeker in deze catagorie thuis. Namelijk volgens veel kenners een behoorlijk moeilijke plant in onze klimaatomstandigheden. Staat in California op droge stenige bergellingen tot op zo'n 2000 meter hoogte.
Het is een beauty die ik de laatste 3 jaren zonder problemen in cultuur heb gehad. Niet alleen in de alpiene kas, maar ook als jonge planten zonder afdekking buiten. Wel altijd in potten, nooit geprobeerd in de volle grond. Ook stekken valt zeker goed te doen. Zal volgens de kenners altijd een uitdaging blijven derhalve hier gepost.
Deze Monardella macrantha hoort bovenaan deze lijst thuis...Ger. Leuk dat je hem noemt.
Ik heb hem rond 2019 voor het eerst gezaaid en de kieming was uitstekend. Na twee jaar zag mijn beste resultaat er zo uit (foto 1). Ik had het buiten onder een snavel staan...precies in het substraat. Twee jaar later was het over.
Toen bracht een Duitse vriend me een exemplaar van Ger's kraam in Utrecht. Ik was heel blij dat ik het eindelijk terug had. Hier in Duitsland is het op geen enkele manier te koop!
Opnieuw met een bedekking in de winter, ontwikkelde ze zich goed en begon in juni 2024 haar eerste bloemen te produceren. (foto 2)
Maar toen werden de Monardella macrantha en de Helichrysum milfordiae die ernaast stonden gedood door mieren in het wortelgebied. Verdomd!
Maar gelukkig is dat niet het einde van het verhaal. Deze winter kreeg ik wat zaden van twee vrienden (Wyoming & Washington State) uit hun tuinen. Nu staan er hier in totaal vier potjes in de huidige zaaiing en gisteren kon ik zowaar de eerste twee piepkleine zaailingen ontdekken. Dus het spel gaat verder...😉
Overigens heb ik me laten vertellen dat deze goddelijke plant in veel kwekerijen in het westen van de VS verkrijgbaar is. Ongelooflijk...🙈
Deze Fibigia triquetra uit Kroatië lijkt echt wel een vergeten plant te zijn, want je ziet die nergens meer. Nochtans is het een heel mooie verschijning in de rotstuin.
Deze plant maakt echter geen zaad aan en ook stekken lijkt niet vanzelfsprekend. Misschien de reden dat je hem nooit meer aangeboden ziet?
Citaat van: Thomas Eckert op 7 april 2025, 11:58:53
Citaat van: Ger van den Beuken op 6 april 2025, 09:10:57
Monardella macrantha behoort zeker in deze catagorie thuis. Namelijk volgens veel kenners een behoorlijk moeilijke plant in onze klimaatomstandigheden. Staat in California op droge stenige bergellingen tot op zo'n 2000 meter hoogte.
Het is een beauty die ik de laatste 3 jaren zonder problemen in cultuur heb gehad. Niet alleen in de alpiene kas, maar ook als jonge planten zonder afdekking buiten. Wel altijd in potten, nooit geprobeerd in de volle grond. Ook stekken valt zeker goed te doen. Zal volgens de kenners altijd een uitdaging blijven derhalve hier gepost.
Deze Monardella macrantha hoort bovenaan deze lijst thuis...Ger. Leuk dat je hem noemt.
Ik heb hem rond 2019 voor het eerst gezaaid en de kieming was uitstekend. Na twee jaar zag mijn beste resultaat er zo uit (foto 1). Ik had het buiten onder een snavel staan...precies in het substraat. Twee jaar later was het over.
Toen bracht een Duitse vriend me een exemplaar van Ger's kraam in Utrecht. Ik was heel blij dat ik het eindelijk terug had. Hier in Duitsland is het op geen enkele manier te koop!
Opnieuw met een bedekking in de winter, ontwikkelde ze zich goed en begon in juni 2024 haar eerste bloemen te produceren. (foto 2)
Maar toen werden de Monardella macrantha en de Helichrysum milfordiae die ernaast stonden gedood door mieren in het wortelgebied. Verdomd!
Maar gelukkig is dat niet het einde van het verhaal. Deze winter kreeg ik wat zaden van twee vrienden (Wyoming & Washington State) uit hun tuinen. Nu staan er hier in totaal vier potjes in de huidige zaaiing en gisteren kon ik zowaar de eerste twee piepkleine zaailingen ontdekken. Dus het spel gaat verder...😉
Overigens heb ik me laten vertellen dat deze goddelijke plant in veel kwekerijen in het westen van de VS verkrijgbaar is. Ongelooflijk...🙈
Fantastische plant, Thomas. Ik ben de mijne ook kwijt gespeeld.
Citaat van: Frankie Wulleman op 14 april 2025, 07:08:44
Deze Fibigia triquetra uit Kroatië lijkt echt wel een vergeten plant te zijn, want je ziet die nergens meer. Nochtans is het een heel mooie verschijning in de rotstuin.
Deze plant maakt echter geen zaad aan en ook stekken lijkt niet vanzelfsprekend. Misschien de reden dat je hem nooit meer aangeboden ziet?
Oké, misschien niet bijzonder genoeg, maar ik vind het wel een prachtplant. Is er dan niemand van de twee andere forumnisten die hem nog heeft? ;D
Met een beetje fantasie... ergens in de Zwitsere alpen, een rotsklif op 2300 meter hoogte, uitstekend boven een alpenweide met een bijzondere bewoner.
Zal deze plant dan ook uit het circuit verdwijnen...? --13 Ik zag hem nergens nog aangeboden in Utrecht dit weekend. En ook vanuit het buitenland is hij wellicht niet meer te verkrijgen.
Zaad winnen zal de boodschap zijn. En ik probeer hem in ieder geval dit najaar eens te stekken. We zullen zien. En in het slechtste geval zullen we in de toekomst naar Zwitserland of Italië moeten om hem bewonderen. Ik vind dit echt wel het neusje van de zalm. Een echte rotsplant om bij weg te smelten.
Fantastisch, nu op z’n mooist!
Hetzelfde geldt ook voor Daphne petraea. Cultivars worden sporadisch nog aangeboden, maar deze echte natuurvorm biedt schijnbaar niemand meer aan.
Citaat van: Frankie Wulleman op 16 april 2025, 23:22:40
Met een beetje fantasie... ergens in de Zwitsere alpen, een rotsklif op 2300 meter hoogte, uitstekend boven een alpenweide met een bijzondere bewoner.
Zal deze plant dan ook uit het circuit verdwijnen...? --13 Ik zag hem nergens nog aangeboden in Utrecht dit weekend. En ook vanuit het buitenland is hij wellicht niet meer te verkrijgen.
Zaad winnen zal de boodschap zijn. En ik probeer hem in ieder geval dit najaar eens te stekken. We zullen zien. En in het slechtste geval zullen we in de toekomst naar Zwitserland of Italië moeten om hem bewonderen. Ik vind dit echt wel het neusje van de zalm. Een echte rotsplant om bij weg te smelten.
Androsace helvetica? Je laat een geweldige plant zien. Ik ben er ook al lang naar op zoek.
Citaat van: Frankie Wulleman op 17 april 2025, 07:38:26
Hetzelfde geldt ook voor Daphne petraea. Cultivars worden sporadisch nog aangeboden, maar deze echte natuurvorm biedt schijnbaar niemand meer aan.
Schitterend Frankie!
Ik heb er 2 jaar terug 1 gekocht van Ger, maar hier was ik te voorzichtig mee en is verdroogd in het potje waar hij in kwam :(
Als ik er nog eens 1 tegenkom, zet ik hem direct in de tuin.
Citaat van: Frankie Wulleman op 14 april 2025, 07:08:44
Deze Fibigia triquetra uit Kroatië lijkt echt wel een vergeten plant te zijn, want je ziet die nergens meer. Nochtans is het een heel mooie verschijning in de rotstuin.
Deze plant maakt echter geen zaad aan en ook stekken lijkt niet vanzelfsprekend. Misschien de reden dat je hem nooit meer aangeboden ziet?
Citaat van: Frankie Wulleman op 16 april 2025, 23:16:54Oké, misschien niet bijzonder genoeg, maar ik vind het wel een prachtplant. Is er dan niemand van de twee andere forumnisten die hem nog heeft? ;D
Ik heb deze post blijkbaar gemist Frankie ....ik heb hem ook niet meer. Vroeger wel gehad maar bij mij was hij niet lang levend.Misschien toen gewoon de verkeerde standplaats . Ik zou hem nog wel opnieuw proberen moest ik hem tegen komen .
Citaat van: Frankie Wulleman op 16 april 2025, 23:22:40
Met een beetje fantasie... ergens in de Zwitsere alpen, een rotsklif op 2300 meter hoogte, uitstekend boven een alpenweide met een bijzondere bewoner.
Zal deze plant dan ook uit het circuit verdwijnen...? --13 Ik zag hem nergens nog aangeboden in Utrecht dit weekend. En ook vanuit het buitenland is hij wellicht niet meer te verkrijgen.
Zaad winnen zal de boodschap zijn. En ik probeer hem in ieder geval dit najaar eens te stekken. We zullen zien. En in het slechtste geval zullen we in de toekomst naar Zwitserland of Italië moeten om hem bewonderen. Ik vind dit echt wel het neusje van de zalm. Een echte rotsplant om bij weg te smelten.
Super plant Frankie :o ((3 ((3 Superlatieven schieten te kort . We moeten heel erg duimen dat je erin slaagt om deze te vermeerderen ...
Citaat van: Eberhard Prößdorf op 17 april 2025, 08:55:56
Citaat van: Frankie Wulleman op 16 april 2025, 23:22:40
Met een beetje fantasie... ergens in de Zwitsere alpen, een rotsklif op 2300 meter hoogte, uitstekend boven een alpenweide met een bijzondere bewoner.
Zal deze plant dan ook uit het circuit verdwijnen...? --13 Ik zag hem nergens nog aangeboden in Utrecht dit weekend. En ook vanuit het buitenland is hij wellicht niet meer te verkrijgen.
Zaad winnen zal de boodschap zijn. En ik probeer hem in ieder geval dit najaar eens te stekken. We zullen zien. En in het slechtste geval zullen we in de toekomst naar Zwitserland of Italië moeten om hem bewonderen. Ik vind dit echt wel het neusje van de zalm. Een echte rotsplant om bij weg te smelten.
Androsace helvetica? Je laat een geweldige plant zien. Ik ben er ook al lang naar op zoek.
Het gaat om Androsace vandellii, Eberhard.
Citaat van: Frankie Wulleman op 17 april 2025, 07:38:26
Hetzelfde geldt ook voor Daphne petraea. Cultivars worden sporadisch nog aangeboden, maar deze echte natuurvorm biedt schijnbaar niemand meer aan.
Al weer een prijswinnaar Frankie ! ((3 ((3 Je pakt hier serieus uit met grootse planten ...In welk substraat staat deze ? Krijgt die de hele dag zon ?
Citaat van: Marcel van den Berg op 17 april 2025, 09:15:36
Citaat van: Frankie Wulleman op 17 april 2025, 07:38:26
Hetzelfde geldt ook voor Daphne petraea. Cultivars worden sporadisch nog aangeboden, maar deze echte natuurvorm biedt schijnbaar niemand meer aan.
Schitterend Frankie!
Ik heb er 2 jaar terug 1 gekocht van Ger, maar hier was ik te voorzichtig mee en is verdroogd in het potje waar hij in kwam :(
Als ik er nog eens 1 tegenkom, zet ik hem direct in de tuin.
In de open tuin zal je er niet zoveel succes mee hebben, Marcel. Daphne petraea is een van de weinige daphnes die tijdens de winter beschutting moeten hebben om goed te bloeien. Ik heb hem in een trog staan, die zowat het hele jaar wordt afgeschermd. Ze moeten weliswaar vrij droog staan.
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 17 april 2025, 09:51:40
Citaat van: Frankie Wulleman op 14 april 2025, 07:08:44
Deze Fibigia triquetra uit Kroatië lijkt echt wel een vergeten plant te zijn, want je ziet die nergens meer. Nochtans is het een heel mooie verschijning in de rotstuin.
Deze plant maakt echter geen zaad aan en ook stekken lijkt niet vanzelfsprekend. Misschien de reden dat je hem nooit meer aangeboden ziet?
Citaat van: Frankie Wulleman op 16 april 2025, 23:16:54Oké, misschien niet bijzonder genoeg, maar ik vind het wel een prachtplant. Is er dan niemand van de twee andere forumnisten die hem nog heeft? ;D
Ik heb deze post blijkbaar gemist Frankie ....ik heb hem ook niet meer. Vroeger wel gehad maar bij mij was hij niet lang levend.Misschien toen gewoon de verkeerde standplaats . Ik zou hem nog wel opnieuw proberen moest ik hem tegen komen .
Ik heb deze al vele jaren staan, Kris. Waarschijnlijk al meer dan 10 jaar. Ik probeerde hem al diverse keren te stekken, wat iedere keer mislukte.
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 17 april 2025, 09:53:20
Citaat van: Frankie Wulleman op 16 april 2025, 23:22:40
Met een beetje fantasie... ergens in de Zwitsere alpen, een rotsklif op 2300 meter hoogte, uitstekend boven een alpenweide met een bijzondere bewoner.
Zal deze plant dan ook uit het circuit verdwijnen...? --13 Ik zag hem nergens nog aangeboden in Utrecht dit weekend. En ook vanuit het buitenland is hij wellicht niet meer te verkrijgen.
Zaad winnen zal de boodschap zijn. En ik probeer hem in ieder geval dit najaar eens te stekken. We zullen zien. En in het slechtste geval zullen we in de toekomst naar Zwitserland of Italië moeten om hem bewonderen. Ik vind dit echt wel het neusje van de zalm. Een echte rotsplant om bij weg te smelten.
Super plant Frankie :o ((3 ((3 Superlatieven schieten te kort . We moeten heel erg duimen dat je erin slaagt om deze te vermeerderen ...
Net daar wringt het schoentje, Kris. Verwante soorten zoals A. hirtella en A. cylindrica zijn vrij gemakkelijk uit zaad op te kweken. A. vandellii maakt ook zaad aan waaruit je hem kan vermeerderen, maar de opkweek van de jonge zaailingen is een echt precisiewerkje waar je veel aandacht moet aan besteden.
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 17 april 2025, 09:54:50
Citaat van: Frankie Wulleman op 17 april 2025, 07:38:26
Hetzelfde geldt ook voor Daphne petraea. Cultivars worden sporadisch nog aangeboden, maar deze echte natuurvorm biedt schijnbaar niemand meer aan.
Al weer een prijswinnaar Frankie ! ((3 ((3 Je pakt hier serieus uit met grootse planten ...In welk substraat staat deze ? Krijgt die de hele dag zon ?
Hij staat zowat de hele dag in de zon, Kris, in een trog met een schraal mengsel. Zoals eerder gezegd is het van belang dat hij voldoende beschutting krijgt tegen slecht weer om goed te groeien en te bloeien. Bij Herman stonden ze indertijd in de volle grond van zijn kas. Voor zover ik weet is hij echter al die planten kwijt door de larven van de meikever, dacht ik.
Citaat van: Frankie Wulleman op 16 april 2025, 23:16:54
Citaat van: Frankie Wulleman op 14 april 2025, 07:08:44
Deze Fibigia triquetra uit Kroatië lijkt echt wel een vergeten plant te zijn, want je ziet die nergens meer. Nochtans is het een heel mooie verschijning in de rotstuin.
Deze plant maakt echter geen zaad aan en ook stekken lijkt niet vanzelfsprekend. Misschien de reden dat je hem nooit meer aangeboden ziet?
Oké, misschien niet bijzonder genoeg, maar ik vind het wel een prachtplant. Is er dan niemand van de twee andere forumnisten die hem nog heeft? ;D
Ik ben misschien geen forumnist maar ik heb de plant in de rotstuin 😢
Citaat van: Luc Scheldeman op 17 april 2025, 19:17:28
Ik ben misschien geen forumnist maar ik heb de plant in de rotstuin 😢
Spijtig genoeg zijn er maar 3 of 4 (echte ) forumnisten meer ?.... :(
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 17 april 2025, 20:54:29
Citaat van: Luc Scheldeman op 17 april 2025, 19:17:28
Ik ben misschien geen forumnist maar ik heb de plant in de rotstuin 😢
Spijtig genoeg zijn er maar 3 of 4 (echte ) forumnisten meer ?.... :(
ik heb hem al jaren in de tuin staan,zodra hij bloemen vertoond stuur ik een foto.
Dit is waarschijnlijk de meest zeldzame plant uit mijn collectie ......Zeldzaam in de zin van dat ik voorlopig niemand anders ken die deze plant ook heeft. Martin Sheader heeft hem misschien , of toch ook gehad .. Nog in leven dankzij veel kunst en vliegwerk van mezelf en goede vriend Ger. En een flinke dosis geluk tot zover. Ik bracht een stekje mee uit Patagonië in 2008 omdat we eerst dachten een nieuwe soort te hebben gevonden. (overigens buiten een paar zaden het enige wat ik mee had uit Patagonië ) Later bleek het om Lecanophora subacaulis te gaan. Geen nieuwe vondst maar schijnbaar toch niet veel voorkomend . Als bij wonder kreeg ik dat stekje , midden in de winter , aan de wortel en aan de groei . Ik kreeg de plant ook een eerst keer in bloei in 2010. De plant groeide redelijk aan en ik ging ieder jaar aan de gang om stekken te nemen want wou zo vlug mogelijk een tweede exemplaar. Niet voor mezelf maar voor Ger . Altijd de veiligste manier om ergens back-up te hebben en bovendien een plant die Ger ook zeker in zijn collectie moest hebben .Ja na jaar beloofde ik Ger een plantje maar het lukte me nooit meer om opnieuw stekken te laten bewortelen . Langs geen kanten ging dat nog. Mijn plant begon toen achteruit te gaan. Ik had toen het geluk om kennis te maken met een liefhebber die een labo had en planten vermeerderde via weefselkweek. Onbetaalbaar voor particulieren maar uitzonderlijk wou hij het voor mij proberen voor een vriendenprijs. Mijn moederplant stierf maar in 2014 kreeg ik bericht dat de vermeerdering was gelukt . Ik had opnieuw een 5 tal planten die nog moesten overgezet worden van hun steriele pot naar de buitenlucht. Er was eentje die die operatie niet overleefde . Van de 4 gelukte ging er zo snel mogelijk eentje naar Ger .
Bij de verhuis van de 3 overgebleven planten van de vorige tuin ging het mis met 2 exemplaren .Ze vielen uit de pot tijdens het transport en het zijn zulke gevoelige planten dat ze dit niet overleefde. De ene die overbleef bloeide in 2016 opnieuw. Maar de omstandigheden waren hier toen nog niet optimaal en ik verloor ook de laatste plant . Achteraf gezien had ik ze beter allemaal naar Ger gebracht maar ik wou het risico spreiden en keek ook rond of ik er nog ergens eentje kon onderbrengen. Dus ik had niks mee maar de plant van Ger deed het goed. Hij had me een nieuwe plant beloofd maar hij botste op dezelfde problemen en slaagde er als meer ervaren liefhebber als mezelf ook niet in om de stekken te laten bewortelen. Toen Ger de kas diende leegt te maken vanwege de verhuis was hij zo vriendelijk om de moederplant terug aan mij te geven . Na een eerste jaar met een aarzelende start bloeit hij nu weer onder het afdak waar ook de Dionysia's staan.
Het is een plant die me bijzonder nauw aan het hart ligt ....
Nu een crack zoals Ger niet meer over een kasje beschikt staan we alleen voor de loodzware opdracht om deze plant proberen in leven te houden en zelfs te vermeerderen ...En wetende dat stekken haast onmogelijk is. Ik heb het eens gevraagd aan Martin Sheader en hij vertelde me dat de planten in de natuur wel eens verder uitbreiden en wortelen aan het uiteinde van een kussen na een zandstorm . Planten zijn dan bedekt met een portie zand . Dat is zowat de techniek van afleggen . Alleen zijn die kussens in de natuur wat breder . Doe het maar eens met zo een kleine plant ... Het is ook de zaak om deze plant te proberen verspreiden onder enkele liefhebbers die daar weg mee kunnen. Of me dat gaat lukken weet ik niet , we doen ons best . Mensen met ideeën of weet van bepaalde technieken/mogelijkheden mogen het altijd laten weten ...
Van dezelfde familie (Malvaceae )maar niet uit Zuid Amerika maar Noord Amerika is deze eveneens moeilijke jongen ...Sphaeralcea caespitosa var. caespitosa. Ook dat wordt een hele klus ....Ik had vorig jaar enkele zaden aan deze plant maar voorlopig is er geen kieming .
Al blij dat hij weer in leven is gekomen ...
Van een veel minder niveau is deze Linum pamphylicum uit Turkije.
Voorlopig maar één bloem op deze jonge plant.
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 28 april 2025, 10:35:09
Dit is waarschijnlijk de meest zeldzame plant uit mijn collectie ......Zeldzaam in de zin van dat ik voorlopig niemand anders ken die deze plant ook heeft. Martin Sheader heeft hem misschien , of toch ook gehad .. Nog in leven dankzij veel kunst en vliegwerk van mezelf en goede vriend Ger. En een flinke dosis geluk tot zover. Ik bracht een stekje mee uit Patagonië in 2008 omdat we eerst dachten een nieuwe soort te hebben gevonden. (overigens buiten een paar zaden het enige wat ik mee had uit Patagonië ) Later bleek het om Lecanophora subacaulis te gaan. Geen nieuwe vondst maar schijnbaar toch niet veel voorkomend . Als bij wonder kreeg ik dat stekje , midden in de winter , aan de wortel en aan de groei . Ik kreeg de plant ook een eerst keer in bloei in 2010. De plant groeide redelijk aan en ik ging ieder jaar aan de gang om stekken te nemen want wou zo vlug mogelijk een tweede exemplaar. Niet voor mezelf maar voor Ger . Altijd de veiligste manier om ergens back-up te hebben en bovendien een plant die Ger ook zeker in zijn collectie moest hebben .Ja na jaar beloofde ik Ger een plantje maar het lukte me nooit meer om opnieuw stekken te laten bewortelen . Langs geen kanten ging dat nog. Mijn plant begon toen achteruit te gaan. Ik had toen het geluk om kennis te maken met een liefhebber die een labo had en planten vermeerderde via weefselkweek. Onbetaalbaar voor particulieren maar uitzonderlijk wou hij het voor mij proberen voor een vriendenprijs. Mijn moederplant stierf maar in 2014 kreeg ik bericht dat de vermeerdering was gelukt . Ik had opnieuw een 5 tal planten die nog moesten overgezet worden van hun steriele pot naar de buitenlucht. Er was eentje die die operatie niet overleefde . Van de 4 gelukte ging er zo snel mogelijk eentje naar Ger .
Bij de verhuis van de 3 overgebleven planten van de vorige tuin ging het mis met 2 exemplaren .Ze vielen uit de pot tijdens het transport en het zijn zulke gevoelige planten dat ze dit niet overleefde. De ene die overbleef bloeide in 2016 opnieuw. Maar de omstandigheden waren hier toen nog niet optimaal en ik verloor ook de laatste plant . Achteraf gezien had ik ze beter allemaal naar Ger gebracht maar ik wou het risico spreiden en keek ook rond of ik er nog ergens eentje kon onderbrengen. Dus ik had niks mee maar de plant van Ger deed het goed. Hij had me een nieuwe plant beloofd maar hij botste op dezelfde problemen en slaagde er als meer ervaren liefhebber als mezelf ook niet in om de stekken te laten bewortelen. Toen Ger de kas diende leegt te maken vanwege de verhuis was hij zo vriendelijk om de moederplant terug aan mij te geven . Na een eerste jaar met een aarzelende start bloeit hij nu weer onder het afdak waar ook de Dionysia's staan.
Het is een plant die me bijzonder nauw aan het hart ligt ....
Een heel bijzonder verhaal, Kris. Het ziet er ook een bijzondere plant uit. Hopelijk kan je er nog verder mee uit de voeten, vooraleer hij helemaal uit cultuur verdwijnt. Dit zijn zo van die zaken die een liefhebber bezig houdt en waarvoor men het allemaal doet.
Het is uiteraard niet van dezelfde orde en niveau maar toch herken ik het verhaal een beetje bij mezelf en een aantal Androsace die ik probeer te cultiveren. Ze worden steeds zeldzamer in de aanbieding en aan een aantal kan je al helemaal niet meer geraken. Ik heb het over soortjes als hirtella, vandellii en cylindrica. Het zijn planten geworden waar je echt zuinig moet op zijn, want het kan zo over zijn.
Enorm interessant verhaal, dan begrijp je iets van de grote problemen om zo’n zeldzame plant in leven te houden en te vermeerderen
Een ongelooflijk verhaal over deze plant. Voorheen volledig onbekend voor mij. Waarschijnlijk ook omdat ik Martin's boek permanent aan de Arctic Alpine Garden heb uitgeleend.
Ik wens je veel succes in dit verband.
De meeste Patagonische planten zijn voor mij niet meer te kweken...door mijn afwezigheid op het werk, etc.
Ik ben altijd blij als er mensen zijn die erin slagen zulke zeldzame soorten te kweken. Maar voor mij is het oké om niet alles in mijn eigen tuin te hebben wat oorspronkelijk op mijn verlanglijstje stond. Misschien win ik ooit de loterij en kan ik met vervroegd pensioen...dan zou ik de hele zaak heroverwegen...ðŸ˜,
Bloed , zweet en tranen kost het altijd om Linum cariense in onze contreien in leven te houden ....Dit jaar zelfs een bloem....Hij staat in de crevice.
Sphaeralcea caespitosa is al goed op dreef ....
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 30 april 2025, 21:49:56
Sphaeralcea caespitosa is al goed op dreef ....
Prachtig ding, Kris. Kan je deze plant zonder bescherming buiten telen?
Pyretrum leontopodium met dit jaar meer bloemen dan vorig jaar.
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 30 april 2025, 21:49:56
Sphaeralcea caespitosa is al goed op dreef ....
Citaat van: Frankie Wulleman op 3 mei 2025, 15:55:12Prachtig ding, Kris. Kan je deze plant zonder bescherming buiten telen?
In de winter stond hij in een frame Frankie ....
Citaat van: Theo Stronks op 4 mei 2025, 10:53:40
Pyretrum leontopodium met dit jaar meer bloemen dan vorig jaar.
Heel mooie prestatie Theo ! Ik vermoed dat je deze een afdakje geeft in de winter ?
Nog zo een favoriet die ook altijd tot de uitdagingen behoord ....Familielid van de reeds getoonde Lecanophora subacaulis en ook uit Zuid Amerika .....Nototriche macleanii met een eerste bloem .
Citaat van: Theo Stronks op 4 mei 2025, 10:53:40
Pyretrum leontopodium met dit jaar meer bloemen dan vorig jaar.
Heel goed resultaat Theo ðŸ'... de stelen van de bloemen lijken een beetje lang. Krijgt het de maximale dosis zon?
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 11 mei 2025, 14:07:23
Nog zo een favoriet die ook altijd tot de uitdagingen behoord ....Familielid van de reeds getoonde Lecanophora subacaulis en ook uit Zuid Amerika .....Nototriche macleanii met een eerste bloem .
Dat is natuurlijk iets heel speciaals... Kris. Gefeliciteerd met de bloem.
Ik heb een paar jaar geleden een exemplaar gekregen, maar die zei na een paar weken “Time to Say Goodbye†tegen me.
Dus ik ben heel blij met je succes...ðŸ'
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 11 mei 2025, 14:07:23
Nog zo een favoriet die ook altijd tot de uitdagingen behoord ....Familielid van de reeds getoonde Lecanophora subacaulis en ook uit Zuid Amerika .....Nototriche macleanii met een eerste bloem .
Citaat van: Thomas Eckert op 11 mei 2025, 15:35:56Dat is natuurlijk iets heel speciaals... Kris. Gefeliciteerd met de bloem.
Ik heb een paar jaar geleden een exemplaar gekregen, maar die zei na een paar weken “Time to Say Goodbye†tegen me.
Dus ik ben heel blij met je succes...ðŸ'
Dank je Thomas .Het zijn inderdaad soorten die continue veel aandacht nodig hebben ...en als je ze dan in de week niet in de gaten kunt houden is dat lastig ....
En dat geld eigenlijk ook een beetje voor zijn Noord Amerikaanse neef ...Sphaeralcea caespitosa . Ook deze bloeit momenteel volop .
Moeilijk te verkrijgen .....ben er ook per toeval aangeraakt ...Convolvulus compactus subsp. parnassicus. Voor mij één van de allermooiste .
Hier voor de eerste keer in bloei .
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 11 mei 2025, 14:07:23
Nog zo een favoriet die ook altijd tot de uitdagingen behoord ....Familielid van de reeds getoonde Lecanophora subacaulis en ook uit Zuid Amerika .....Nototriche macleanii met een eerste bloem .
Je hebt deze dus ook nog altijd in de collectie, Kris. Knap is dat.
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 11 mei 2025, 14:07:23
Nog zo een favoriet die ook altijd tot de uitdagingen behoord ....Familielid van de reeds getoonde Lecanophora subacaulis en ook uit Zuid Amerika .....Nototriche macleanii met een eerste bloem .
Citaat van: Frankie Wulleman op 11 mei 2025, 22:05:43Je hebt deze dus ook nog altijd in de collectie, Kris. Knap is dat.
Dank je Frankie , kost me wel vaak bloed , zweet en tranen ))4 ))4
Probleem is de vermeerdering want je weet dat het ooit kan fout gaan ....Nototriche is nog te stekken maar de Lecanophora is me nadien nooit meer gelukt ....
Phlox adsurgens 'Wagon Wheel' is hier wel altijd een uitdaging geweest om in leven te houden . Houd van een koelere standplaats en meer humusrijke grond die nooit helemaal uitdroogt . Maar te nat heeft hij dan ook weer niet graag . Na de natte herfst en winter zag hij er niet goed uit en dacht ik dat ik hem kwijt was . Hij heeft zich toch hersteld en bloeit weer een beetje ...
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 22 mei 2025, 11:07:24
Phlox adsurgens 'Wagon Wheel' is hier wel altijd een uitdaging geweest om in leven te houden . Houd van een koelere standplaats en meer humusrijke grond die nooit helemaal uitdroogt . Maar te nat heeft hij dan ook weer niet graag . Na de natte herfst en winter zag hij er niet goed uit en dacht ik dat ik hem kwijt was . Hij heeft zich toch hersteld en bloeit weer een beetje ...
Ook meerdere keren geprobeerd maar telkens liep het verkeerd omdat ik geen geschikte zure en koele standplaats kan bieden.
Wat een feest als de enige echte Muehlbergella oweriana (vroeger Edraianthus ) weer eens volop in de bloei staat ! -2( -2( -2(
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 25 mei 2025, 09:43:00
Wat een feest als de enige echte Muehlbergella oweriana (vroeger Edraianthus ) weer eens volop in de bloei staat ! -2( -2( -2(
Een overdaad aan bloei
Het is een hele uitdaging om , met onze klimaatsomstandigheden , Oxalis loricata in leven te houden en nog te laten bloeien ook . Dus ben ik wel blij met het resultaat van dit jaar ...
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 27 mei 2025, 10:05:43
Het is een hele uitdaging om , met onze klimaatsomstandigheden , Oxalis loricata in leven te houden en nog te laten bloeien ook . Dus ben ik wel blij met het resultaat van dit jaar ...
Zo mooi als in de natuur krijg je ze hier natuurlijk niet ...
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 27 mei 2025, 10:07:12
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 27 mei 2025, 10:05:43
Het is een hele uitdaging om , met onze klimaatsomstandigheden , Oxalis loricata in leven te houden en nog te laten bloeien ook . Dus ben ik wel blij met het resultaat van dit jaar ...
Zo mooi als in de natuur krijg je ze hier natuurlijk niet ...
Prachtig resultaat Kris.
Der staat hier heel wat 'moeilijk spul' te kijk ! --6 --6 Knappe kwekers !!
Hier levert een jonge Campanula alpestris een (één) bloem, mooi is ze wel.
Voor mijn gevoel zeker geen gemakkelijke jongen in de tuin.
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 30 april 2025, 21:49:56
Sphaeralcea caespitosa is al goed op dreef ....
We duimen met zijn allen voor zaadzetting Kris ! ((14
Dianthus 'Inschriach Dazzler (én andere grasanjers trouwens) vind ik ook niet bepaald gemakkelijk. 2 jaar geleden verloor ik mijn plant, maar gelukkig had ik een paar stekjes genomen waarvan er enkele overleefd hebben waardoor ik nu weer voor het eerst bloei heb op deze favoriet.
Citaat van: Luc Gilgemyn op 28 mei 2025, 11:57:15
Der staat hier heel wat 'moeilijk spul' te kijk ! --6 --6 Knappe kwekers !!
Hier levert een jonge Campanula alpestris een (één) bloem, mooi is ze wel.
Voor mijn gevoel zeker geen gemakkelijke jongen in de tuin.
Een heel mooie soort Luc en echt veel bloemen tegelijk kreeg ik er in het verleden ook nooit op ....Hoogstens één keer 3 tegelijk .En heel lang levend waren ze hier tot nog toe ook niet echt . Heb hem ook weer opnieuw geprobeerd en afwachten maar . Maar knappe prestatie en koesteren wat je nu hebt .
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 30 april 2025, 21:49:56
Sphaeralcea caespitosa is al goed op dreef ....
Citaat van: Luc Gilgemyn op 28 mei 2025, 12:02:00We duimen met zijn allen voor zaadzetting Kris ! ((14
Ik vrees dat er daar 2 planten voor nodig zijn Luc en ik heb er maar eentje ....
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 30 april 2025, 21:49:56
Sphaeralcea caespitosa is al goed op dreef ....
Citaat van: Luc Gilgemyn op 28 mei 2025, 12:02:00
Dianthus 'Inschriach Dazzler (én andere grasanjers trouwens) vind ik ook niet bepaald gemakkelijk. 2 jaar geleden verloor ik mijn plant, maar gelukkig had ik een paar stekjes genomen waarvan er enkele overleefd hebben waardoor ik nu weer voor het eerst bloei heb op deze favoriet.
Ze zijn inderdaad nogal kieskeurig Luc en haten volgens mij vooral te lange droogte en hitte al hebben ze ook niet graag te natte winters. Ik had er van jou eentje gekregen en ik moet met schaamrood op de wangen toegeven dat dit de natte winter niet heeft overleefd .... ))2 Mocht je ooit nog is eentje op overschot hebben :-X
Citaat van: Luc Gilgemyn op 28 mei 2025, 11:57:15
Der staat hier heel wat 'moeilijk spul' te kijk ! --6 --6 Knappe kwekers !!
Hier levert een jonge Campanula alpestris een (één) bloem, mooi is ze wel.
Voor mijn gevoel zeker geen gemakkelijke jongen in de tuin.
En na de bloei gaat ze dood? Zo was het in ieder geval voor mij. Zal het bij jou langer duren, Luc?
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 29 mei 2025, 07:28:20
Citaat van: Luc Gilgemyn op 28 mei 2025, 11:57:15
Der staat hier heel wat 'moeilijk spul' te kijk ! --6 --6 Knappe kwekers !!
Hier levert een jonge Campanula alpestris een (één) bloem, mooi is ze wel.
Voor mijn gevoel zeker geen gemakkelijke jongen in de tuin.
Een heel mooie soort Luc en echt veel bloemen tegelijk kreeg ik er in het verleden ook nooit op ....Hoogstens één keer 3 tegelijk .En heel lang levend waren ze hier tot nog toe ook niet echt . Heb hem ook weer opnieuw geprobeerd en afwachten maar . Maar knappe prestatie en koesteren wat je nu hebt .
Het zou ook de eerste keer niet zijn dat ik hem verlies Kris... ((--11 Hij verdwijnt in de winter volledig ondergronds en dan is het een opluchting als hij opnieuw verschijnt in de lente. Deze heeft inmiddels 2 winters overleefd en zijn 2e zomer staat voor de deur... fingers crossed.... Hij heeft in de afgelopen droge periode ook een paar gietbeurten gekregen... pamperen maar en hopen ! ::)
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 29 mei 2025, 07:32:03
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 30 april 2025, 21:49:56
Sphaeralcea caespitosa is al goed op dreef ....
Citaat van: Luc Gilgemyn op 28 mei 2025, 12:02:00
Dianthus 'Inschriach Dazzler (én andere grasanjers trouwens) vind ik ook niet bepaald gemakkelijk. 2 jaar geleden verloor ik mijn plant, maar gelukkig had ik een paar stekjes genomen waarvan er enkele overleefd hebben waardoor ik nu weer voor het eerst bloei heb op deze favoriet.
Ze zijn inderdaad nogal kieskeurig Luc en haten volgens mij vooral te lange droogte en hitte al hebben ze ook niet graag te natte winters. Ik had er van jou eentje gekregen en ik moet met schaamrood op de wangen toegeven dat dit de natte winter niet heeft overleefd .... ))2 Mocht je ooit nog is eentje op overschot hebben :-X
Foei Kris ! -2( Ik vrees dat de voorraad opgebruikt is Kris... ((--11 Hopelijk blijft mijn jonge plant het goed doen dan kan ik volgend jaar nog een keer een stekje wagen, nu is hij nog wat te jong.
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 24 juli 2024, 10:20:17
Pterocephalus spathulatus is een plant die nog nauwelijks in cultuur is volgens mijn bescheiden mening ....Hij is afkomstig van droge en zonnige hellingen uit het zuidoosten van Spanje . De website van de AGS raad dan ook aan om deze knappe soort in een "alpine house " te kweken . Ik zag de plant voor het eerst in de tuin van Ger en daar heeft hij toch zeker een 4 -tal jaren (mijn schatting )buiten overwinterd in zowel een trog als de open rotstuin .Hij stond daar in de rotstuin in een hoger gedeelte tussen de tufsteen en tegen een muur . Ik was meteen verknocht aan deze plant toen ik hem voor het eerst zag bij Ger ...Ik ben dan ook blij dat ik van Ger een plant kreeg . Deze staat nu in de nieuwe crevice en een tweede kleinere plant in een grote schaal bij enkele Noord Amerikaanse soorten .Alles uiteraard in een zeer doorlatend mengsel !De eerste bloemen kwamen gisteren open ...De plant vormt wollige grijze matten die nauwelijks 5 cm hoog worden .Ook zonder bloei is deze soort heel mooi .
Degene die in een schaal staat bloeit weer . Die in de crevice is ook op komst .
Super...ðŸ˜
Voor mij veruit de mooiste soort van dit geslacht... ook al heb ik ze nog nooit gehad.😪
Bedankt voor het laten zien.
Iris potaninii produceert dit jaar wat nabloei, ik vind hem nog steeds fascinerend en gemakkelijk is hij niet volgens mij, dan hoort hij hier ook thuis zeker ?
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 8 juni 2025, 09:42:10
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 24 juli 2024, 10:20:17
Pterocephalus spathulatus is een plant die nog nauwelijks in cultuur is volgens mijn bescheiden mening ....Hij is afkomstig van droge en zonnige hellingen uit het zuidoosten van Spanje . De website van de AGS raad dan ook aan om deze knappe soort in een "alpine house " te kweken . Ik zag de plant voor het eerst in de tuin van Ger en daar heeft hij toch zeker een 4 -tal jaren (mijn schatting )buiten overwinterd in zowel een trog als de open rotstuin .Hij stond daar in de rotstuin in een hoger gedeelte tussen de tufsteen en tegen een muur . Ik was meteen verknocht aan deze plant toen ik hem voor het eerst zag bij Ger ...Ik ben dan ook blij dat ik van Ger een plant kreeg . Deze staat nu in de nieuwe crevice en een tweede kleinere plant in een grote schaal bij enkele Noord Amerikaanse soorten .Alles uiteraard in een zeer doorlatend mengsel !De eerste bloemen kwamen gisteren open ...De plant vormt wollige grijze matten die nauwelijks 5 cm hoog worden .Ook zonder bloei is deze soort heel mooi .
Degene die in een schaal staat bloeit weer . Die in de crevice is ook op komst .
Prachtig Kris.
Ik weet niet of Acantholimon saxifragiforme in de categorie bijzondere planten thuishoort... maar hier is gemeld dat hij niet meer zo vaak in tuinen voorkomt.
Hoe dan ook, hij bloeit hier voor het eerst en ik ben er erg dankbaar voor...
Ben er zuinig mee Thomas want het is de allermooiste en waarom altijd ook de allerzeldzaamste. Vaak is dit zo.
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 8 juni 2025, 09:42:10
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 24 juli 2024, 10:20:17
Pterocephalus spathulatus is een plant die nog nauwelijks in cultuur is volgens mijn bescheiden mening ....Hij is afkomstig van droge en zonnige hellingen uit het zuidoosten van Spanje . De website van de AGS raad dan ook aan om deze knappe soort in een "alpine house " te kweken . Ik zag de plant voor het eerst in de tuin van Ger en daar heeft hij toch zeker een 4 -tal jaren (mijn schatting )buiten overwinterd in zowel een trog als de open rotstuin .Hij stond daar in de rotstuin in een hoger gedeelte tussen de tufsteen en tegen een muur . Ik was meteen verknocht aan deze plant toen ik hem voor het eerst zag bij Ger ...Ik ben dan ook blij dat ik van Ger een plant kreeg . Deze staat nu in de nieuwe crevice en een tweede kleinere plant in een grote schaal bij enkele Noord Amerikaanse soorten .Alles uiteraard in een zeer doorlatend mengsel !De eerste bloemen kwamen gisteren open ...De plant vormt wollige grijze matten die nauwelijks 5 cm hoog worden .Ook zonder bloei is deze soort heel mooi .
Goe Kris, dat iemand deze soort nog in leven heeft. Het is nog altijd een wens van iedereen.
Degene die in een schaal staat bloeit weer . Die in de crevice is ook op komst .
Citaat van: Ger van den Beuken op 11 juni 2025, 11:18:20
Ben er zuinig mee Thomas want het is de allermooiste en waarom altijd ook de allerzeldzaamste. Vaak is dit zo.
Ja Ger... Voor mij ook het mooiste wat ik ooit heb gezien.
Dit is al mijn derde poging met Acantholimon saxifragiforme. Hij groeit buiten en wordt in de winter beschermd.
In de winter kreeg ik er wat zaad van en er was zowaar een zaailing (foto)
Het is zoals zo vaak in het leven... "de zoetste vruchten hangen aan de top van de boom".
De lijst van overleden zeldzaamheden is langer dan die er nog zijn.
Acantholimon saxifragaeforme staat al heel wat jaren in de tufsteen.
Zonder bescherming in de winter.
Wie heeft deze Matthiola anchonifolia uit Turkije ook staan ?
Citaat van: Luc Scheldeman op 11 juni 2025, 20:57:00
Wie heeft deze Matthiola anchonifolia uit Turkije ook staan ?
Ikke -2( -2( Heb er eentje van jou maar nog te klein voor bloei ....
Citaat van: Theo Stronks op 11 juni 2025, 17:44:35
Acantholimon saxifragaeforme staat al heel wat jaren in de tufsteen.
Zonder bescherming in de winter.
Topprestatie Theo ((3 ((3 Hopelijk kan je deze eens vermeerderen....
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 12 juni 2025, 08:41:53
Citaat van: Theo Stronks op 11 juni 2025, 17:44:35
Acantholimon saxifragaeforme staat al heel wat jaren in de tufsteen.
Zonder bescherming in de winter.
Topprestatie Theo ((3 ((3 Hopelijk kan je deze eens vermeerderen....
Ik heb er wat gestekt,hopelijk met succes.
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 12 juni 2025, 08:41:16
Citaat van: Luc Scheldeman op 11 juni 2025, 20:57:00
Wie heeft deze Matthiola anchonifolia uit Turkije ook staan ?
Ikke -2( -2( Heb er eentje van jou maar nog te klein voor bloei ....
Ik ben er nog enkele aan het opkweken, maar dit is duidelijk een plantje voor een trog of een overdekt frame/serre etc.
Citaat van: Luc Scheldeman op 11 juni 2025, 20:57:00
Wie heeft deze Matthiola anchonifolia uit Turkije ook staan ?
Ik ben ook in de gelukkige omstandigheid dat ik een kleine kopie heb, die je me tijdens onze laatste ontmoeting hebt gegeven. Het zit nog in de originele pot.
Ik ben van plan om het later in een overdekt verhoogd bed te zetten, waar het permanent beschermd zal zijn tegen de regen. Klopt het dat ze een kalkhoudend substraat nodig heeft vanwege haar oorsprong? Of heb je een neutraal mengsel gebruikt?
Citaat van: Thomas Eckert op 13 juni 2025, 09:24:14
Citaat van: Luc Scheldeman op 11 juni 2025, 20:57:00
Wie heeft deze Matthiola anchonifolia uit Turkije ook staan ?
Ik ben ook in de gelukkige omstandigheid dat ik een kleine kopie heb, die je me tijdens onze laatste ontmoeting hebt gegeven. Het zit nog in de originele pot.
Ik ben van plan om het later in een overdekt verhoogd bed te zetten, waar het permanent beschermd zal zijn tegen de regen. Klopt het dat ze een kalkhoudend substraat nodig heeft vanwege haar oorsprong? Of heb je een neutraal mengsel gebruikt?
Bij mij zijn er inderdaad wat kalkstenen toegevoegd.
Citaat van: Luc Scheldeman op 13 juni 2025, 12:40:02
Citaat van: Thomas Eckert op 13 juni 2025, 09:24:14
Citaat van: Luc Scheldeman op 11 juni 2025, 20:57:00
Wie heeft deze Matthiola anchonifolia uit Turkije ook staan ?
Ik ben ook in de gelukkige omstandigheid dat ik een kleine kopie heb, die je me tijdens onze laatste ontmoeting hebt gegeven. Het zit nog in de originele pot.
Ik ben van plan om het later in een overdekt verhoogd bed te zetten, waar het permanent beschermd zal zijn tegen de regen. Klopt het dat ze een kalkhoudend substraat nodig heeft vanwege haar oorsprong? Of heb je een neutraal mengsel gebruikt?
Bij mij zijn er inderdaad wat kalkstenen toegevoegd.
Bedankt voor de bevestiging...
Matthiola trojana daarentegen groeit heel goed in beide substraten en verdraagt ook wekelijks water geven in de zomer.
Citaat van: Thomas Eckert op 13 juni 2025, 13:01:54
Citaat van: Luc Scheldeman op 11 juni 2025, 20:57:00
Wie heeft deze Matthiola anchonifolia uit Turkije ook staan ?
Matthiola trojana daarentegen groeit heel goed in beide substraten en verdraagt ook wekelijks water geven in de zomer.
Matthiola anchonifolia staat hier zowel in een trog (buiten) als in mijn frame.
In beide gevallen geef ik in de groeiperiode om de paar dagen water (en af en toe vloeibare mest) !
Deze Carmichaelia is ook een bizarre dwergstruik. Ik weet niet honderd procent zeker of het Carmichaelia corrugata is, want deze is met 15 centimeter iets groter.
Toch laten deze bladloze bremstruiken van het Zuidereiland van Nieuw-Zeeland bij nadere inspectie een filigraanbloem zien. Je moet wel heel goed kijken, want ze zijn erg klein. Ze verspreiden ook een betoverende geur.
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 24 juli 2024, 10:20:17
Pterocephalus spathulatus is een plant die nog nauwelijks in cultuur is volgens mijn bescheiden mening ....Hij is afkomstig van droge en zonnige hellingen uit het zuidoosten van Spanje . De website van de AGS raad dan ook aan om deze knappe soort in een "alpine house " te kweken . Ik zag de plant voor het eerst in de tuin van Ger en daar heeft hij toch zeker een 4 -tal jaren (mijn schatting )buiten overwinterd in zowel een trog als de open rotstuin .Hij stond daar in de rotstuin in een hoger gedeelte tussen de tufsteen en tegen een muur . Ik was meteen verknocht aan deze plant toen ik hem voor het eerst zag bij Ger ...Ik ben dan ook blij dat ik van Ger een plant kreeg . Deze staat nu in de nieuwe crevice en een tweede kleinere plant in een grote schaal bij enkele Noord Amerikaanse soorten .Alles uiteraard in een zeer doorlatend mengsel !De eerste bloemen kwamen gisteren open ...De plant vormt wollige grijze matten die nauwelijks 5 cm hoog worden .Ook zonder bloei is deze soort heel mooi .
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 8 juni 2025, 09:42:10Degene die in een schaal staat bloeit weer . Die in de crevice is ook op komst .
Ondertussen allebei in bloem.
Trachelium asperuloides in het frame
Citaat van: Luc Scheldeman op 22 juni 2025, 17:32:06
Trachelium asperuloides in het frame
Die staat er geweldig mooi bij Luc ! Duidelijk eentje voor je frame ! ((3 ((3
Ik had hem vroeger in pot in de cactuskas waar hij het ook , ondanks de hoge temperaturen in de zomer, heel goed deed .
Ik heb er nu eentje uitgeplant in tufsteen en die overleefd wel maar de bloei is maar pover in die situatie .
Hier doet de Trachelium asperuloides het ook erg goed.
Citaat van: Mark Stolk op 23 juni 2025, 13:05:40
Hier doet de Trachelium asperuloides het ook erg goed.
Heb je deze plant ook binnen staan Mark ?
Ja, klopt, in mijn minikasje (rechtsboven)
Misschien vanwege zijn zeldzaamheid een klein hoogtepunt voor mij dit jaar...
Craspedia thinicola...â¤ï¸
Heel speciaal Thomas !
Heel bijzonder Thomas, nog niet eerder van gehoord. Las dat het een Nieuw-Zeelander is. Las ook dat ie daar zeldzaam is (dus laat staan hier ) en dat er recent nog vier nieuwe species gevonden zijn. Nooit uitgeleerd!
Citaat van: Thomas Eckert op 29 juni 2025, 18:32:44
Misschien vanwege zijn zeldzaamheid een klein hoogtepunt voor mij dit jaar...
Craspedia thinicola...â¤ï¸
Nooit eerder gezien Thomas ((3 ((3
Hebben jullie tips voor mij? Deze Dionysia tapetodes heb ik op de plantenbeurs gekocht. Ik heb hem in zijn potje in een mengsel gezet wat vrij zandig is met wat klei en kleine steentjes, heel fijn korrelig allemaal. Één keer per week ruim water rond de pot gegeven. Nooit op de plant zelf. Geleidelijk aan is de plant vergeeld en nu morsdood. Wat kan beter?
Citaat van: Mark Stolk op 5 juli 2025, 14:50:16
Hebben jullie tips voor mij? Deze Dionysia tapetodes heb ik op de plantenbeurs gekocht. Ik heb hem in zijn potje in een mengsel gezet wat vrij zandig is met wat klei en kleine steentjes, heel fijn korrelig allemaal. Één keer per week ruim water rond de pot gegeven. Nooit op de plant zelf. Geleidelijk aan is de plant vergeeld en nu morsdood. Wat kan beter?
Moeilijk zo te zeggen Mark ...wanneer heb je deze verplant ? Kan het op de foto niet zo goed zien maar lijkt me dat hij teveel water heeft opgenomen . Klei zeg je . Klei is risky als je er teveel hebt van gebruikt omdat dit veel te lang water vast houd .Houd er ook rekening mee dat deze planten geen water opnemen bij heel hoge temperaturen .
Enkele bijzondere Linums die hier allemaal in de crevice staan......
1/ Linum elegans -ex Ger
2/ Linum sp. ex Hana ZÃková - Hana had er geen naam van maar zou dit de dwergvorm kunnen zijn van campanulatum ?
3/ Linum cariense (opgekweekt uit zaden )
4/ Linum suffruticosum 'Spanish Eyes' (ex Johan VDA)
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 20 juli 2025, 10:15:05
Enkele bijzondere Linums die hier allemaal in de crevice staan......
1/ Linum elegans -ex Ger
2/ Linum sp. ex Hana ZÃková - Hana had er geen naam van maar zou dit de dwergvorm kunnen zijn van campanulatum ?
3/ Linum cariense (opgekweekt uit zaden )
4/ Linum suffruticosum 'Spanish Eyes' (ex Johan VDA)
Kris, ze zien er goed uit! Heb je met deze hitte en droogte er een schaduwdoek overgedaan?
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 20 juli 2025, 10:15:05
Enkele bijzondere Linums die hier allemaal in de crevice staan......
1/ Linum elegans -ex Ger
2/ Linum sp. ex Hana ZÃková - Hana had er geen naam van maar zou dit de dwergvorm kunnen zijn van campanulatum ?
3/ Linum cariense (opgekweekt uit zaden )
4/ Linum suffruticosum 'Spanish Eyes' (ex Johan VDA)
Citaat van: Herman Mylemans op 20 juli 2025, 11:39:40
Kris, ze zien er goed uit! Heb je met deze hitte en droogte er een schaduwdoek overgedaan?
Bedankt Herman , neen niks van schaduwdoek of wat dan ook gebruikt ...De Linums kunnen op dat gebied meestal wat hebben ...Alleen elegans staat een klein beetje achter een steen gepositioneerd waardoor hij iets later de volle zon krijgt . De crevice kreeg wel regelmatig water bij omdat ik er dit voorjaar ook nog redelijk wat nieuw materiaal heb ingezet .
Hier zijn toch redelijk wat planten kapot gebrand.
Citaat van: Herman Mylemans op 20 juli 2025, 16:20:37
Hier zijn toch redelijk wat planten kapot gebrand.
Er zijn hier ook wel slachtoffers gevallen Herman !
https://www.vrvforum.be/forum/index.php?topic=136.msg146986#msg146986
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 20 juli 2025, 10:15:05
Enkele bijzondere Linums die hier allemaal in de crevice staan......
1/ Linum elegans -ex Ger
2/ Linum sp. ex Hana ZÃková - Hana had er geen naam van maar zou dit de dwergvorm kunnen zijn van campanulatum ?
3/ Linum cariense (opgekweekt uit zaden )
4/ Linum suffruticosum 'Spanish Eyes' (ex Johan VDA)
Mooie verzameling, Kris.
Ik ben een partijtje Linum elegans aan het opkweken uit zaad, wat tergend traag verloopt. Ook na twee jaar komen er nog zaailingen boven.
Citaat van: Frankie Wulleman op 21 juli 2025, 11:46:23
Ik ben een partijtje Linum elegans aan het opkweken uit zaad, wat tergend traag verloopt. Ook na twee jaar komen er nog zaailingen boven.
Dank je Frankie , ik weet het ...daar is veel geduld voor nodig . Maar de beloning zal wel op zijn navenant zijn ;)
Leucogenes grandiceps is ook zo een plant uit Nieuw Zeeland die zo goed als onmogelijk wordt in ons klimaat. Toch gaan we nog eens een poging wagen ...
Een spontane zaailing die zich gemanifesteerd heeft in het plantenframe heb ik nu verplaatst naar een geschiktere plaats. Als ik de naam goed heb is dit een Spaeralcaea caespitosa die voorkomt in Utah & Nevada.
Vermits ik die plant nooit zelf heb aangekocht moet die als zaad meegekomen zijn met een andere plant....
Citaat van: Luc Scheldeman op 11 augustus 2025, 15:00:42Een spontane zaailing die zich gemanifesteerd heeft in het plantenframe heb ik nu verplaatst naar een geschiktere plaats. Als ik de naam goed heb is dit een Spaeralcaea caespitosa die voorkomt in Utah & Nevada.
Vermits ik die plant nooit zelf heb aangekocht moet die als zaad meegekomen zijn met een andere plant....
Een leuke verrassing , Luc ((12
Citaat van: Luc Scheldeman op 11 augustus 2025, 15:00:42Een spontane zaailing die zich gemanifesteerd heeft in het plantenframe heb ik nu verplaatst naar een geschiktere plaats. Als ik de naam goed heb is dit een Spaeralcaea caespitosa die voorkomt in Utah & Nevada.
Vermits ik die plant nooit zelf heb aangekocht moet die als zaad meegekomen zijn met een andere plant....
Wees er heel blij mee Luc !!! Een super soort !
Nototriche macleanii met een spaarzame bloei ...Geen pot vol zoals ik het bij Harry onlangs zag. Een favoriet maar ik bijt me voorlopig de tanden stuk op de vermeerdering.Nog geen enkele aan de wortel gekregen voorlopig >:( >:(
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 16 augustus 2025, 10:09:21Nototriche macleanii met een spaarzame bloei ...Geen pot vol zoals ik het bij Harry onlangs zag. Een favoriet maar ik bijt me voorlopig de tanden stuk op de vermeerdering.Nog geen enkele aan de wortel gekregen voorlopig >:( >:(
Prachtige bijzondere plant Kris , mij totaal onbekend ! De bloem lijkt goed op een crocus ))4
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 16 augustus 2025, 10:09:21Nototriche macleanii met een spaarzame bloei ...Geen pot vol zoals ik het bij Harry onlangs zag. Een favoriet maar ik bijt me voorlopig de tanden stuk op de vermeerdering.Nog geen enkele aan de wortel gekregen voorlopig >:( >:(
Citaat van: Danny Bonnez op 16 augustus 2025, 17:32:55Prachtige bijzondere plant Kris , mij totaal onbekend ! De bloem lijkt goed op een crocus ))4
Heb ik ook altijd gevonden Danny ... ;) Een alpiene rotsplant met de bloemen van een krokus ...
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 28 juli 2025, 11:09:19Leucogenes grandiceps is ook zo een plant uit Nieuw Zeeland die zo goed als onmogelijk wordt in ons klimaat. Toch gaan we nog eens een poging wagen ...
Heel mooi...Kris.
Je kent mijn absolute passie voor dit genre. Het zal altijd een van mijn favorieten blijven.
Hoe heb je hem geplaatst? Ik ben vooral geïnteresseerd in de lichtomstandigheden op je locatie. De meedogenloze zon is vaak de moordenaar voor deze juwelen uit NZ.
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 28 juli 2025, 11:09:19Leucogenes grandiceps is ook zo een plant uit Nieuw Zeeland die zo goed als onmogelijk wordt in ons klimaat. Toch gaan we nog eens een poging wagen ...
Citaat van: Thomas Eckert op 20 augustus 2025, 17:17:46Heel mooi...Kris.
Je kent mijn absolute passie voor dit genre. Het zal altijd een van mijn favorieten blijven.
Hoe heb je hem geplaatst? Ik ben vooral geïnteresseerd in de lichtomstandigheden op je locatie. De meedogenloze zon is vaak de moordenaar voor deze juwelen uit NZ.
Die passie is me niet onbekend Thomas ...Hij staat in een plantenschaal met vrij zure grond en tussen turfblokken .Hij krijgt alleen zon tot ongeveer 14.00h . Als het een hittegolf is zet ik de schaal continue in de schaduw (temperaturen boven de 30 graden )Maar zoals nu krijgt de schaal een flinke portie ochtendzon ...
Nog eens Nototriche macleanii ....
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 24 augustus 2025, 09:14:20Citaat van: Kris De Raeymaeker op 28 juli 2025, 11:09:19Leucogenes grandiceps is ook zo een plant uit Nieuw Zeeland die zo goed als onmogelijk wordt in ons klimaat. Toch gaan we nog eens een poging wagen ...
Citaat van: Thomas Eckert op 20 augustus 2025, 17:17:46Heel mooi...Kris.
Je kent mijn absolute passie voor dit genre. Het zal altijd een van mijn favorieten blijven.
Hoe heb je hem geplaatst? Ik ben vooral geïnteresseerd in de lichtomstandigheden op je locatie. De meedogenloze zon is vaak de moordenaar voor deze juwelen uit NZ.
Die passie is me niet onbekend Thomas ...Hij staat in een plantenschaal met vrij zure grond en tussen turfblokken .Hij krijgt alleen zon tot ongeveer 14.00h . Als het een hittegolf is zet ik de schaal continue in de schaduw (temperaturen boven de 30 graden )Maar zoals nu krijgt de schaal een flinke portie ochtendzon ...
Kris...
Deze parameters en maatregelen kunnen veelbelovend zijn voor succes. Ik heb de afgelopen jaren herhaaldelijk verliezen geleden van Leucogenes grandiceps. Ik heb eigenlijk gezworen dat ik het niet meer zou proberen.
Maar passie is veel sterker dan verstand. Daarom ben ik weer bezig met het opzetten van een klein NZ-hoekje. Het is de coolste plek in de rotstuin. De zon komt er alleen heel laat in de middag. Het krijgt ook regelmatig water.
Om af te ronden laat ik je de andere drie leden van het Leucogenes geslacht zien.
Leucogenes leontopodium
Leucogenes neglecta
Leucogenes tarahaoa
Citaat van: Thomas Eckert op 24 augustus 2025, 15:13:18Kris...
Deze parameters en maatregelen kunnen veelbelovend zijn voor succes. Ik heb de afgelopen jaren herhaaldelijk verliezen geleden van Leucogenes grandiceps. Ik heb eigenlijk gezworen dat ik het niet meer zou proberen.
Maar passie is veel sterker dan verstand. Daarom ben ik weer bezig met het opzetten van een klein NZ-hoekje. Het is de coolste plek in de rotstuin. De zon komt er alleen heel laat in de middag. Het krijgt ook regelmatig water.
Om af te ronden laat ik je de andere drie leden van het Leucogenes geslacht zien.
Leucogenes leontopodium
Leucogenes neglecta
Leucogenes tarahaoa
Ja je 'nickname' op het Schotse forum was dan ook niet voor niks 'Leucogenes ' --3
Mooi om deze soorten te zien Thomas ,heb je deze weer allemaal in de collectie ?
Ja... dit zijn recente foto's van afgelopen weekend.
Eigenlijk volkomen onredelijk om het nog eens te proberen... maar ik kon het niet laten. Ik had tenslotte minstens vijf jaar onthouding met deze drie Leucogenes soorten.
Andere inheemse NZ zijn iets gemakkelijker te verzorgen en hebben niet alleen mooie bloemen maar ook interessante vruchttrossen... Het laatste voorbeeld is Leucopogon fraseri.
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 28 april 2025, 12:14:02Van dezelfde familie (Malvaceae )maar niet uit Zuid Amerika maar Noord Amerika is deze eveneens moeilijke jongen ...Sphaeralcea caespitosa var. caespitosa. Ook dat wordt een hele klus ....Ik had vorig jaar enkele zaden aan deze plant maar voorlopig is er geen kieming .
Al blij dat hij weer in leven is gekomen ...
En deze bloeide al de hele zomer door ....ook nu nog wat bloei ...
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 24 juli 2024, 10:20:17Pterocephalus spathulatus is een plant die nog nauwelijks in cultuur is volgens mijn bescheiden mening ....Hij is afkomstig van droge en zonnige hellingen uit het zuidoosten van Spanje . De website van de AGS raad dan ook aan om deze knappe soort in een "alpine house " te kweken . Ik zag de plant voor het eerst in de tuin van Ger en daar heeft hij toch zeker een 4 -tal jaren (mijn schatting )buiten overwinterd in zowel een trog als de open rotstuin .Hij stond daar in de rotstuin in een hoger gedeelte tussen de tufsteen en tegen een muur . Ik was meteen verknocht aan deze plant toen ik hem voor het eerst zag bij Ger ...Ik ben dan ook blij dat ik van Ger een plant kreeg . Deze staat nu in de nieuwe crevice en een tweede kleinere plant in een grote schaal bij enkele Noord Amerikaanse soorten .Alles uiteraard in een zeer doorlatend mengsel !De eerste bloemen kwamen gisteren open ...De plant vormt wollige grijze matten die nauwelijks 5 cm hoog worden .Ook zonder bloei is deze soort heel mooi .
Ik had vorige zomer wat zaadjes verzameld en uitgezaaid ...Tenminste , ik dacht dat ik zaadjes had verzameld want het zijn van die pluisjes waarvan je jezelf afvraagt of het zaadjes zijn of dat het gewoon niks anders is dan pluis.Deze werden gezaaid (in potjes) in de herfst en tot op heden nergens kieming te bespeuren. Tot mijn grote verbazing zag ik deze week bij het wieden in de crevice deze spontane zaailingen staan. En meer nog ...Ik denk dat er mogelijk ook een hybride tussen zit (de grotere)waarbij de spathulatus heeft gekruist met een andere Pterocephalus uit de tuin ...Wordt hopelijk vervolgd.
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 28 april 2025, 12:14:02Van dezelfde familie (Malvaceae )maar niet uit Zuid Amerika maar Noord Amerika is deze eveneens moeilijke jongen ...Sphaeralcea caespitosa var. caespitosa. Ook dat wordt een hele klus ....Ik had vorig jaar enkele zaden aan deze plant maar voorlopig is er geen kieming .
Al blij dat hij weer in leven is gekomen ...
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 18 september 2025, 09:55:08En deze bloeide al de hele zomer door ....ook nu nog wat bloei ...
Ik vermoed dat het voorlopig nog goed gaat ....? Bij jou ook Luc (S) ?
Dit uiterst kleine Leontopodium uit de hoge Himalaya doet zijn naam echt eer aan... Leontopodium nanum.
Ook ooit nog gehad, Thomas, ondertussen al lang verdwenen.
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 15 januari 2026, 12:05:55Citaat van: Kris De Raeymaeker op 28 april 2025, 12:14:02Van dezelfde familie (Malvaceae )maar niet uit Zuid Amerika maar Noord Amerika is deze eveneens moeilijke jongen ...Sphaeralcea caespitosa var. caespitosa. Ook dat wordt een hele klus ....Ik had vorig jaar enkele zaden aan deze plant maar voorlopig is er geen kieming .
Al blij dat hij weer in leven is gekomen ...
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 18 september 2025, 09:55:08En deze bloeide al de hele zomer door ....ook nu nog wat bloei ...
Ik vermoed dat het voorlopig nog goed gaat ....? Bij jou ook Luc (S) ?
Heeft ondertussen gebloeid terwijl ik op reis was.
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 28 april 2025, 12:14:02Van dezelfde familie (Malvaceae )maar niet uit Zuid Amerika maar Noord Amerika is deze eveneens moeilijke jongen ...Sphaeralcea caespitosa var. caespitosa. Ook dat wordt een hele klus ....Ik had vorig jaar enkele zaden aan deze plant maar voorlopig is er geen kieming .
Al blij dat hij weer in leven is gekomen ...
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 18 september 2025, 09:55:08En deze bloeide al de hele zomer door ....ook nu nog wat bloei ...
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 15 januari 2026, 12:05:55Ik vermoed dat het voorlopig nog goed gaat ....? Bij jou ook Luc (S) ?
Citaat van: Luc Scheldeman op 17 mei 2026, 10:19:47Heeft ondertussen gebloeid terwijl ik op reis was.
Normaal bloeit hij een paar keer tijdens de lente en zomer Luc. Als het weer goed is zelfs nog een keer in september. Dus je zal ze nog wel een keer zien bloeien...Hier staan ze in knop...
Citaat van: Thomas Eckert op 12 april 2026, 09:38:47Dit uiterst kleine Leontopodium uit de hoge Himalaya doet zijn naam echt eer aan... Leontopodium nanum.
Wat een pracht ding Thomas ! ((3 ((3
Het moeten niet altijd Zuid-Amerikanen zijn die moeilijkheden bezorgen.
Deze Anthemis aethnensis die groeit op de flanken van de Etna is een plant met een handleiding.
Ik had deze soort gezaaid met 11 jonge planten als resultaat. Echter van deze 11 zijn er 10 bij de verdere opkweek kapot gegaan. Het laatste exemplaar heb ik in een wanhoopspoging geplant in een trog, tussen enkele platte stenen en in een substraat met wat lava. En zie...
Citaat van: Luc Scheldeman op 17 mei 2026, 10:19:47Citaat van: Kris De Raeymaeker op 15 januari 2026, 12:05:55Citaat van: Kris De Raeymaeker op 28 april 2025, 12:14:02Van dezelfde familie (Malvaceae )maar niet uit Zuid Amerika maar Noord Amerika is deze eveneens moeilijke jongen ...Sphaeralcea caespitosa var. caespitosa. Ook dat wordt een hele klus ....Ik had vorig jaar enkele zaden aan deze plant maar voorlopig is er geen kieming .
Al blij dat hij weer in leven is gekomen ...
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 18 september 2025, 09:55:08En deze bloeide al de hele zomer door ....ook nu nog wat bloei ...
Ik vermoed dat het voorlopig nog goed gaat ....? Bij jou ook Luc (S) ?
Heeft ondertussen gebloeid terwijl ik op reis was.
Er zijn precies veel mensen de laatste weken op reis geweest! --3
Citaat van: Herman Mylemans op 17 mei 2026, 10:27:04Citaat van: Luc Scheldeman op 17 mei 2026, 10:19:47Citaat van: Kris De Raeymaeker op 15 januari 2026, 12:05:55Citaat van: Kris De Raeymaeker op 28 april 2025, 12:14:02Van dezelfde familie (Malvaceae )maar niet uit Zuid Amerika maar Noord Amerika is deze eveneens moeilijke jongen ...Sphaeralcea caespitosa var. caespitosa. Ook dat wordt een hele klus ....Ik had vorig jaar enkele zaden aan deze plant maar voorlopig is er geen kieming .
Al blij dat hij weer in leven is gekomen ...
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 18 september 2025, 09:55:08En deze bloeide al de hele zomer door ....ook nu nog wat bloei ...
Ik vermoed dat het voorlopig nog goed gaat ....? Bij jou ook Luc (S) ?
Heeft ondertussen gebloeid terwijl ik op reis was.
Er zijn precies veel mensen de laatste weken op reis geweest! --3
Materiaal verzamelen voor een lezing...
Citaat van: Luc Scheldeman op 17 mei 2026, 10:29:24Citaat van: Herman Mylemans op 17 mei 2026, 10:27:04Citaat van: Luc Scheldeman op 17 mei 2026, 10:19:47Citaat van: Kris De Raeymaeker op 15 januari 2026, 12:05:55Citaat van: Kris De Raeymaeker op 28 april 2025, 12:14:02Van dezelfde familie (Malvaceae )maar niet uit Zuid Amerika maar Noord Amerika is deze eveneens moeilijke jongen ...Sphaeralcea caespitosa var. caespitosa. Ook dat wordt een hele klus ....Ik had vorig jaar enkele zaden aan deze plant maar voorlopig is er geen kieming .
Al blij dat hij weer in leven is gekomen ...
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 18 september 2025, 09:55:08En deze bloeide al de hele zomer door ....ook nu nog wat bloei ...
Ik vermoed dat het voorlopig nog goed gaat ....? Bij jou ook Luc (S) ?
Heeft ondertussen gebloeid terwijl ik op reis was.
Er zijn precies veel mensen de laatste weken op reis geweest! --3
Materiaal verzamelen voor een lezing...
Top! Ik kijk ernaar uit!
Weeral niet van de gemakkelijkste is deze Jasione crispa. In een trog lijkt het te lukken.
Citaat van: Luc Scheldeman op 17 mei 2026, 10:26:13Het moeten niet altijd Zuid-Amerikanen zijn die moeilijkheden bezorgen.
Deze Anthemis aethnensis die groeit op de flanken van de Etna is een plant met een handleiding.
Ik had deze soort gezaaid met 11 jonge planten als resultaat. Echter van deze 11 zijn er 10 bij de verdere opkweek kapot gegaan. Het laatste exemplaar heb ik in een wanhoopspoging geplant in een trog, tussen enkele platte stenen en in een substraat met wat lava. En zie...
Deze heeft minstens 1 keer per jaar een vulkaanuitbarsting nodig Luc ... ))4 -2( -2(
Ik heb ze dit jaar ook gezaaid en heb een potje vol maar het moeilijkste moet nog komen natuurlijk ...verspenen.
Citaat van: Luc Scheldeman op 17 mei 2026, 10:46:25Weeral niet van de gemakkelijkste is deze Jasione crispa. In een trog lijkt het te lukken.
Jasione's zijn inderdaad lastig bij ons Luc !
Ook al enkele keren geprobeerd zonder groot succes. ))8
Ik denk dat ze eerder iets zuurdere grond nodig hebben ? Ik heb er ook enkele gezaaid..
Mooi resultaat in de trog Luc ((3
Citaat van: Luc Scheldeman op 17 mei 2026, 10:26:13Het moeten niet altijd Zuid-Amerikanen zijn die moeilijkheden bezorgen.
Deze Anthemis aethnensis die groeit op de flanken van de Etna is een plant met een handleiding.
Ik had deze soort gezaaid met 11 jonge planten als resultaat. Echter van deze 11 zijn er 10 bij de verdere opkweek kapot gegaan. Het laatste exemplaar heb ik in een wanhoopspoging geplant in een trog, tussen enkele platte stenen en in een substraat met wat lava. En zie...
Die Anthemis soorten zijn erg mooi, maar allen altijd kortlevend hier. Na de overweldigende bloei sterven ze af.
Voor mij de allermooiste Convolvulus die ik momenteel in de collectie heb...Convolvulus parnassicus. Misschien is de uitdaging om deze te kunnen vinden en aanschaffen zelfs nog groter dan hem te kunnen kweken. Alhoewel ik wel vast stel dat hij vocht gevoelig is. Staat in een grote schaal die in de winter wat bescherming krijgt. De eerste bloemen heb ik gemist wegens verlof...
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 28 april 2025, 12:14:02Van dezelfde familie (Malvaceae )maar niet uit Zuid Amerika maar Noord Amerika is deze eveneens moeilijke jongen ...Sphaeralcea caespitosa var. caespitosa. Ook dat wordt een hele klus ....Ik had vorig jaar enkele zaden aan deze plant maar voorlopig is er geen kieming .
Al blij dat hij weer in leven is gekomen ...
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 18 september 2025, 09:55:08En deze bloeide al de hele zomer door ....ook nu nog wat bloei ...
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 15 januari 2026, 12:05:55Ik vermoed dat het voorlopig nog goed gaat ....? Bij jou ook Luc (S) ?
En ondertussen weer bloeind ...
Crassula obtusa is nog niet veel voorkomend in collecties ...deze succulent komt o.a. voor op de legendarische tafelberg in Zuid Afrika ...Zeker een bijzondere plant !
In pot (en onder een afdak)heeft hij hier probleemloos al 2 winters overleefd .Maar wat het gaat geven als je deze gaat uitplanten is me nog niet bekend. Connor en Marloes testen hem nu ook uit op enkele diverse plekken in de BT Utrecht.
De bloemen hebben de vorm van kleine gentiaantjes ...
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 29 mei 2026, 09:33:19Crassula obtusa is nog niet veel voorkomend in collecties ...deze succulent komt o.a. voor op de legendarische tafelberg in Zuid Afrika ...Zeker een bijzondere plant !
In pot (en onder een afdak)heeft hij hier probleemloos al 2 winters overleefd .Maar wat het gaat geven als je deze gaat uitplanten is me nog niet bekend. Connor en Marloes testen hem nu ook uit op enkele diverse plekken in de BT Utrecht.
De bloemen hebben de vorm van kleine gentiaantjes ...
Amai, prachtig Kris, en mij niet bekend. Vermeerderen graag.
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 23 mei 2026, 08:54:17Citaat van: Kris De Raeymaeker op 28 april 2025, 12:14:02Van dezelfde familie (Malvaceae )maar niet uit Zuid Amerika maar Noord Amerika is deze eveneens moeilijke jongen ...Sphaeralcea caespitosa var. caespitosa. Ook dat wordt een hele klus ....Ik had vorig jaar enkele zaden aan deze plant maar voorlopig is er geen kieming .
Al blij dat hij weer in leven is gekomen ...
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 18 september 2025, 09:55:08En deze bloeide al de hele zomer door ....ook nu nog wat bloei ...
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 15 januari 2026, 12:05:55Ik vermoed dat het voorlopig nog goed gaat ....? Bij jou ook Luc (S) ?
En ondertussen weer bloeind ...
Nu al een paar keer zien passeren, ook weer ongelooflijk mooi kleinood, Kris! ((12
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 29 mei 2026, 09:33:19Crassula obtusa is nog niet veel voorkomend in collecties ...deze succulent komt o.a. voor op de legendarische tafelberg in Zuid Afrika ...Zeker een bijzondere plant !
In pot (en onder een afdak)heeft hij hier probleemloos al 2 winters overleefd .Maar wat het gaat geven als je deze gaat uitplanten is me nog niet bekend. Connor en Marloes testen hem nu ook uit op enkele diverse plekken in de BT Utrecht.
De bloemen hebben de vorm van kleine gentiaantjes ...
Citaat van: Frankie Wulleman op 29 mei 2026, 22:10:54Amai, prachtig Kris, en mij niet bekend. Vermeerderen graag.
We gaan ons best doen Frankie ...maar met de hoge temperaturen van de voorbije dagen toch nog maar wat wachten ...
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 28 april 2025, 12:14:02Van dezelfde familie (Malvaceae )maar niet uit Zuid Amerika maar Noord Amerika is deze eveneens moeilijke jongen ...Sphaeralcea caespitosa var. caespitosa. Ook dat wordt een hele klus ....Ik had vorig jaar enkele zaden aan deze plant maar voorlopig is er geen kieming .
Al blij dat hij weer in leven is gekomen ...
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 18 september 2025, 09:55:08En deze bloeide al de hele zomer door ....ook nu nog wat bloei ...
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 15 januari 2026, 12:05:55Ik vermoed dat het voorlopig nog goed gaat ....? Bij jou ook Luc (S) ?
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 23 mei 2026, 08:54:17En ondertussen weer bloeind ...
Citaat van: Frankie Wulleman op 29 mei 2026, 22:11:40Nu al een paar keer zien passeren, ook weer ongelooflijk mooi kleinood, Kris! ((12
Het is één van mijn absolute lievelingsplanten uit de collectie Frankie ....maar probleem is vermeerderen ...Zaden lukt niet met slechts 1 plant en stekken gaat niet...
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 30 mei 2026, 10:14:04Citaat van: Kris De Raeymaeker op 29 mei 2026, 09:33:19Crassula obtusa is nog niet veel voorkomend in collecties ...deze succulent komt o.a. voor op de legendarische tafelberg in Zuid Afrika ...Zeker een bijzondere plant !
In pot (en onder een afdak)heeft hij hier probleemloos al 2 winters overleefd .Maar wat het gaat geven als je deze gaat uitplanten is me nog niet bekend. Connor en Marloes testen hem nu ook uit op enkele diverse plekken in de BT Utrecht.
De bloemen hebben de vorm van kleine gentiaantjes ...
Citaat van: Frankie Wulleman op 29 mei 2026, 22:10:54Amai, prachtig Kris, en mij niet bekend. Vermeerderen graag.
We gaan ons best doen Frankie ...maar met de hoge temperaturen van de voorbije dagen toch nog maar wat wachten ...
Jij kan dat, Kris!
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 24 juli 2024, 10:20:17Pterocephalus spathulatus is een plant die nog nauwelijks in cultuur is volgens mijn bescheiden mening ....Hij is afkomstig van droge en zonnige hellingen uit het zuidoosten van Spanje . De website van de AGS raad dan ook aan om deze knappe soort in een "alpine house " te kweken . Ik zag de plant voor het eerst in de tuin van Ger en daar heeft hij toch zeker een 4 -tal jaren (mijn schatting )buiten overwinterd in zowel een trog als de open rotstuin .Hij stond daar in de rotstuin in een hoger gedeelte tussen de tufsteen en tegen een muur . Ik was meteen verknocht aan deze plant toen ik hem voor het eerst zag bij Ger ...Ik ben dan ook blij dat ik van Ger een plant kreeg . Deze staat nu in de nieuwe crevice en een tweede kleinere plant in een grote schaal bij enkele Noord Amerikaanse soorten .Alles uiteraard in een zeer doorlatend mengsel !De eerste bloemen kwamen gisteren open ...De plant vormt wollige grijze matten die nauwelijks 5 cm hoog worden .Ook zonder bloei is deze soort heel mooi .
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 8 juni 2025, 09:42:10Degene die in een schaal staat bloeit weer . Die in de crevice is ook op komst .
En daar is de eerste bloem van dit seizoen ...
Voor mij behoort deze soort tot de mooiste. Hij staat al heel lang op mijn verlanglijstje. Helaas heb ik hem tot nu toe nog nooit kunnen bemachtigen.
Ik heb eens geprobeerd een stekje te nemen dat ik van Jiri (ter plaatse) had gekregen. Helaas schoot het geen wortels en ging het kort daarna dood.
Daarom ben ik altijd weer blij als deze schattige Spaanse soort wordt getoond. De combinatie van zilverkleurig blad en de roze bloemen vind ik geweldig. 😍
Hoort hij hier in deze rubriek thuis of niet ?.....Maar schijnbaar zijn er toch nog steeds veel tuinen waar hij niet zo goed wil groeien en hij uiteindelijk het loodje legt. In Tsjechië kunnen ze alles en veel kweken maar ik hoorde van vele liefhebbers daar (o.a.Jiri Papousek )dat Linum elegans daar niet wil groeien en in leven blijven. Ik ben ook al een jaar of 15 bezig met vallen en opstaan om deze plant goed te laten floreren en langer in leven te houden... Dit was met (veel )vallen en opstaan maar veel langer dan 3 jaar ging het haast nooit.Niet in de tufsteen tuin , niet in pot ,niet in een trog... Deze staat er nu 3 jaar en hij staat er voorlopig beter bij dan eender welk resultaat ooit. Plant staat in de crevice , wordt nooit afgedekt , krijgt in de winter door de laagstaande zon nooit zon (in de zomer vanaf 11.00-11.30h ) Dit is de vorm die destijds ook door Ger werd vermeerderd en aangeboden. Heb nu ook zaailingen waarvan de bron zegt dat ze de zaden zijn verzameld op Mt Falakro ...
Convolvulus phrygius is afkomstig uit Turkije en uiteraard een droogteminnaar. Deze Convolvulus is nog niet zo courant en dit jonge plantje kwam mee van Holubec in 2024 tijdens een Tsjechië trip....
Hij staat hier in de crevice zonder bescherming en op het einde van de winter had hij het toch wel heel lastig.Hij is er toch weer door gekomen. Een afdakje zou allicht beter zijn geweest. Voorlopig groeit hij heel traag.
Ik had een eigen zaailing en die staat in een trogje. Deze is voorlopig nog kleiner dan dit exemplaar. Hopelijk kan ik er later nog iets over posten...
Linum cariense is ook al zo een uitdaging ...Heeft eerder dit jaar voor een eerste keer behoorlijk gebloeid. Ik zie geen zaden alhoewel hij tegelijk bloeide met Linum elegans en ik ook even heb bestoven met een penseeltje.Kende ook een extreem trage en moeilijke start in de crevice maar er lijkt nu toch goede groei in te komen .Heeft toch al 3 winters overleefd. (met een glasplaatje van eind november tot en met februari ) Ik heb 1 stekje afgenomen en of dat gaat lukken is maar zeer de vraag.
In de natuur is hij te vinden op kalkrijke hellingen in Turkije. Voorlopig 1 van de kleinste Linums uit de collectie hier. Rozetjes echt op de grond.
Deze plant heb ik opgekweekt uit zaden (ex Pavelka)en is de enige overlever van dit zaaisel.
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 2 juli 2026, 09:32:38Linum cariense is ook al zo een uitdaging ...Heeft eerder dit jaar voor een eerste keer behoorlijk gebloeid. Ik zie geen zaden alhoewel hij tegelijk bloeide met Linum elegans en ik ook even heb bestoven met een penseeltje.Kende ook een extreem trage en moeilijke start in de crevice maar er lijkt nu toch goede groei in te komen .Heeft toch al 3 winters overleefd. (met een glasplaatje van eind november tot en met februari ) Ik heb 1 stekje afgenomen en of dat gaat lukken is maar zeer de vraag.
In de natuur is hij te vinden op kalkrijke hellingen in Turkije. Voorlopig 1 van de kleinste Linums uit de collectie hier. Rozetjes echt op de grond.
Deze plant heb ik opgekweekt uit zaden (ex Pavelka)en is de enige overlever van dit zaaisel.
Bijzonder Kris. Die kleine linums zijn allemaal niet makkelijk in cultuur.
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 2 juli 2026, 09:32:38Linum cariense is ook al zo een uitdaging ...Heeft eerder dit jaar voor een eerste keer behoorlijk gebloeid. Ik zie geen zaden alhoewel hij tegelijk bloeide met Linum elegans en ik ook even heb bestoven met een penseeltje.Kende ook een extreem trage en moeilijke start in de crevice maar er lijkt nu toch goede groei in te komen .Heeft toch al 3 winters overleefd. (met een glasplaatje van eind november tot en met februari ) Ik heb 1 stekje afgenomen en of dat gaat lukken is maar zeer de vraag.
In de natuur is hij te vinden op kalkrijke hellingen in Turkije. Voorlopig 1 van de kleinste Linums uit de collectie hier. Rozetjes echt op de grond.
Deze plant heb ik opgekweekt uit zaden (ex Pavelka)en is de enige overlever van dit zaaisel.
Citaat van: Frankie Wulleman op 2 juli 2026, 22:30:01Bijzonder Kris. Die kleine linums zijn allemaal niet makkelijk in cultuur.
Mee eens Frankie maar wel een uitdaging die loont om aan te gaan ...ze zijn wel allemaal heel mooi mijn inziens.
Jurinea moschus (syn. Jurinella moschus) komt voor in Iran, Irak, North Caucasus, Pakistan, Transcaucasus, Oost en centraal Turkije .Ik heb ze ooit tijdens 1 van mijn trips gezien in de natuur in NO Turkije.(foto 1 ) Voor mij echt indrukwekkend , mooie grijze rozetten pal op de grond en de bloem stengelloos er boven op. De grote "pompons" vielen van ver op ...
Als je even door de herkomstgebieden gaat kan je denken dat dit soort planten niet moeten weten van veel nattigheid. Ik heb er eentje in de crevice geplant een 2 of 3 jaar terug. (foto 2)Die is in leven gebleven maar de groei is uiterst langzaam !!
Ik had ze ook nog eens gezaaid dit jaar en dat levert enkele zaailingen op ...
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 28 april 2025, 12:14:02Van dezelfde familie (Malvaceae )maar niet uit Zuid Amerika maar Noord Amerika is deze eveneens moeilijke jongen ...Sphaeralcea caespitosa var. caespitosa. Ook dat wordt een hele klus ....Ik had vorig jaar enkele zaden aan deze plant maar voorlopig is er geen kieming .
Al blij dat hij weer in leven is gekomen ...
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 18 september 2025, 09:55:08En deze bloeide al de hele zomer door ....ook nu nog wat bloei ...
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 15 januari 2026, 12:05:55Ik vermoed dat het voorlopig nog goed gaat ....? Bij jou ook Luc (S) ?
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 23 mei 2026, 08:54:17En ondertussen weer bloeiend ...
The best .... :-X Weeral in bloei ....
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 28 juli 2026, 13:15:58Citaat van: Kris De Raeymaeker op 28 april 2025, 12:14:02Van dezelfde familie (Malvaceae )maar niet uit Zuid Amerika maar Noord Amerika is deze eveneens moeilijke jongen ...Sphaeralcea caespitosa var. caespitosa. Ook dat wordt een hele klus ....Ik had vorig jaar enkele zaden aan deze plant maar voorlopig is er geen kieming .
Al blij dat hij weer in leven is gekomen ...
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 18 september 2025, 09:55:08En deze bloeide al de hele zomer door ....ook nu nog wat bloei ...
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 15 januari 2026, 12:05:55Ik vermoed dat het voorlopig nog goed gaat ....? Bij jou ook Luc (S) ?
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 23 mei 2026, 08:54:17En ondertussen weer bloeiend ...
The best .... :-X Weeral in bloei ....
Een prachtig ding is dat, Kris.
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 28 juli 2026, 13:15:58Citaat van: Kris De Raeymaeker op 28 april 2025, 12:14:02Van dezelfde familie (Malvaceae )maar niet uit Zuid Amerika maar Noord Amerika is deze eveneens moeilijke jongen ...Sphaeralcea caespitosa var. caespitosa. Ook dat wordt een hele klus ....Ik had vorig jaar enkele zaden aan deze plant maar voorlopig is er geen kieming .
Al blij dat hij weer in leven is gekomen ...
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 18 september 2025, 09:55:08En deze bloeide al de hele zomer door ....ook nu nog wat bloei ...
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 15 januari 2026, 12:05:55Ik vermoed dat het voorlopig nog goed gaat ....? Bij jou ook Luc (S) ?
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 23 mei 2026, 08:54:17En ondertussen weer bloeiend ...
The best .... :-X Weeral in bloei ....
Ik heb opgemerkt dat de plant niet te droog mag staan. In mijn frame was ik hem bijna kwijt maar ondertussen draagt hij een tweede bloei.
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 28 april 2025, 12:14:02Van dezelfde familie (Malvaceae )maar niet uit Zuid Amerika maar Noord Amerika is deze eveneens moeilijke jongen ...Sphaeralcea caespitosa var. caespitosa. Ook dat wordt een hele klus ....Ik had vorig jaar enkele zaden aan deze plant maar voorlopig is er geen kieming .
Al blij dat hij weer in leven is gekomen ...
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 18 september 2025, 09:55:08En deze bloeide al de hele zomer door ....ook nu nog wat bloei ...
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 15 januari 2026, 12:05:55Ik vermoed dat het voorlopig nog goed gaat ....? Bij jou ook Luc (S) ?
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 23 mei 2026, 08:54:17En ondertussen weer bloeiend ...
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 28 juli 2026, 13:15:58The best .... :-X Weeral in bloei ....
Citaat van: Luc Scheldeman op 30 juli 2026, 07:37:35Ik heb opgemerkt dat de plant niet te droog mag staan. In mijn frame was ik hem bijna kwijt maar ondertussen draagt hij een tweede bloei.
Goed dat je hem nog steeds hebt Luc ! Harry toonde me gisteren ook nog een foto van zijn bloeiende plant in de kas. Hier in de buitenlucht in de schaal valt dat best mee en zal hij eerder het loodje leggen als de zomer te nat is...Maar je frame zal nog anders zijn qua behandeling ....Zoveel is zeker. Nu ik sproei de schaal ook altijd wel eventjes mee als ik de tufsteen tuin sproei. Hij staat bij mij dan ook in een zuiver mineralig mengsel met veel zand en grit. Zo zonde dat ik hem niet kan vermeerderen ...Stekken lukt niet en zaden komen er niet aan. We zouden korter bij mekaar moeten wonen zodat we beide planten zouden kunnen bestuiven met mekaar ....
Helemaal een grote uitdaging is het om deze Pulsatilla/ Miyakea integrifolia in leven te houden bij deze temperaturen . Fingers crossed maar voorlopig redden ze het nog.Een nog veel grotere uitdaging is het om deze plant in bloei te krijgen in onze contreien ....Ik heb er al eens knoppen aangekregen maar die worden dan steevast afgeworpen. Onze winters zijn waarschijnlijk veeeel te zacht , nat en grijs..
Ik zou hem toch graag 1 keer in bloei krijgen en dan liefst tezamen met P.vernalis om deze te kruisen. -2( -2( Dromen mag zeker ....
Citaat van: Kris De Raeymaeker op 23 mei 2026, 08:54:17En ondertussen weer bloeiend ...
The best .... :-X Weeral in bloei ....
Schitterend Kris!!